ଵରାହପୁରାଣମ୍

ପ୍ରାଣାଯାମୈଶ୍ଚ ନିର୍ଗୃହ୍ଯ ତ୍ଵଧଃ ସନ୍ଧାରଣାନି ଚ

ପ୍ରାଣାୟାମ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ୱାସକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ତଳ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଦମନ କରିଛନ୍ତି,

ନିରାଶଃ ସର୍ଵତସ୍ତିଷ୍ଠେଦିଷ୍ଟାର୍ଥେଷୁ ନ ଲୋଲୁପଃ

ସେ ସମସ୍ତଠାରେ ଆଶା ରହିବାକୁ ଛାଡିଦେଇ, ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ପାଇଁ ଲୋଭ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନୋ ଜିତକ୍ରୋଧଃ ପରଦ୍ରଵ୍ଯଵିଵର୍ଜକଃ

ସେ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ହେବା ଦରକାର, କ୍ରୋଧକୁ ଜିତିଥିବା ଓ ଅନ୍ୟର ଧନ ଦେଖି ଚାହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷଯା ଯୁକ୍ତସ୍ତ୍ଵହିଂସାନିରତଶ୍ଚ ଯଃ

ଯେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସେବା କରିବାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥାଏ ଓ ହିଂସା ଛାଡି ଦୟାରେ ଲଗିଥାଏ।

ପ୍ରଶସ୍ତାନି ଚ ଯଃ କୁର୍ଯାଦପ୍ରଶସ୍ତାନି ଵର୍ଜଯେତ୍

ସେ ଯେଉଁ କାମ ଗୁଡିକୁ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ, ସେଗୁଡିକ କରିବା ଉଚିତ୍ ଓ ଅସମ୍ମାନିତ କାମ ଛାଡିଦେବା ଉଚିତ୍।

ଯୋଽଭିଗଚ୍ଛତି ତୀର୍ଥାନି ଵିଶୁଦ୍ଧେନାନ୍ତରାତ୍ମନା

ଯେ ଶୁଦ୍ଧ ମନ ନେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ଯାଏ।

ଉତ୍ଥାଯ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଗଚ୍ଛେନ୍ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ସମନ୍ଵିତଃ 210.

ଉଠି ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ଭକ୍ତି ଭରି ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍।

ନାରଦ ଉଵାଚ ଉପପନ୍ନଂ ଚ ଯୁକ୍ତଂ ଚ ତତ୍ତ୍ଵଯା ସମୁଦାହୃତମ୍

ନାରଦ କହିଲେ: ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ଏହା ଯଥାଯଥ ଓ ଉଚିତ୍।

ଵିଵିଧୈଃ କାରଣୋପାଯୈଃ ସମ୍ଯକ୍ତତ୍ତ୍ଵାର୍ଥଦର୍ଶିତୈଃ

ନିଜେ ନିଜେ ଅନେକ କାରଣ ଓ ଉପାୟ ଦେଇ, ତୁମେ ସଠିକ୍ ଭାବେ ସତ୍ୟର ଅର୍ଥ ଦେଖାଇଛ।

ତତୋଽପ୍ଯଲ୍ପତରଶ୍ଚେତ୍ସ୍ଯାଦୁପାଯୋ ଯୋଗଵିତ୍ତମ

ଯୋଗ ଜ୍ଞାନୀ, ଏହାଠାରୁ ଆଉ ଅଧିକ ସହଜ ଉପାୟ ଯଦି ଅଛି—

ଦୁଷ୍କରଂ ପୂର୍ଵମୁକ୍ତଂ ହି ଯୋଗଧର୍ମସ୍ଯ ସାଧନମ୍

ଯୋଗ ଧର୍ମର ସାଧନା ପୂର୍ବରୁ ଯେ କହାଯାଇଛି, ସେଠି ନିଶ୍ଚୟ ଦୁର୍ଲଭ।

ଅଲ୍ପୋପାଯକରଂ ଚୈଵ ସୁଖୋପାଯଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ

ଏବଂ ଏକ ଉପାୟ ଅଛି, ଯାହା କରିବା ସହଜ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ।

ଆତ୍ମାଯତ୍ତାଶ୍ଚ ଯେ ନିତ୍ଯଂ ନ ଚ ଵିସ୍ତାରଵିସ୍ତରଃ

ଯେଉଁ ଉପାୟ ସଦା ନିଜ ପ୍ରତି ନିର୍ଭର କରେ, ଏବଂ ଅତିରିକ୍ତ ଜଟିଳ ନୁହେଁ।

କର୍ମଣାମଶୁଭାନାଂ ଚ ଵିଵିଧୋତ୍ପତ୍ତିଜନ୍ମନାମ୍

ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଯେଉଁଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ଯମ ଉଵାଚ ତଦହଂ ଭାଵଯିଷ୍ଯାମି ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵମ୍

ଯମ କହିଲେ: ଏହିପାଇଁ, ମୁଁ ସ୍ଵୟଂଭୂଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଏହା ଚିନ୍ତା କରିବି।

ଲୋକାନାଂ ଶ୍ରେଯସୋଽର୍ଥଂ ତୁ ପାପାନାଂ ତୁ ଵିନାଶନମ୍

ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ଓ ପାପୀମାନଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ।

କୈଵଲ୍ଯମଭିସମ୍ପନ୍ନେ ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନୋ ଭଵେନ୍ନରଃ 210.

ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହେଲାବେଳେ, ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ହେବା ଉଚିତ୍।

ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଦୀପ୍ସିତାନ୍କାମାନ୍ପାପୈର୍ମୁକ୍ତୋ ଯଥାସୁଖମ୍

ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇଁ ଏବଂ ଇଚ୍ଛାମତେ ଆନନ୍ଦ କରିପାରିବ।

ଯସ୍ତୁ କାରଯତେ ରୂପଂ ଶିଶୁମାରଂ ପ୍ରଜାପତିମ୍

ଯେ ଶିଶୁମାର ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରାଇଥାଏ—

ଯଦା ତସ୍ଯ ଶରୀରସ୍ଥଂ ସୋମଂ ପଶ୍ଯେତ୍ସମାହିତଃ

ଯେତେବେଳେ କେହି ଏକାଗ୍ର ମନେ ନିଜ ଦେହରେ ବସିଥିବା ସୋମକୁ ଦେଖେ,

ଲଲାଟେ ତୂତ୍ଥିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁଚ୍ଯତେ ଚ ସ ପାତକୈଃ

ଏବଂ ଏହାକୁ କପାଳ ଉପରେ ଉଦିତ ଦେଖିଲେ, ସେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ମନସା କର୍ମଣା ଵାଚା ଯତ୍କିଂଚିତ୍କଲୁଷଂ କୃତମ୍

ମନ, କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା କଥାରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଅପବିତ୍ର କାମ କରାଯାଇଛି,

ଵାଙ୍ମନୋଭିଃ କୃତାନାଂ ତୁ ପାପାନାଂ ଵିପ୍ରମୋକ୍ଷଣମ୍

ବାଣୀ ଓ ମନରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ତଦା ସ ଦୁଷ୍କୃତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଵିନାଶଯତି ମାନଵଃ

ସେତେବେଳେ ମଣିଷ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମ ନଶ୍ଟ କରିଦିଏ।

ଧ୍ଯାଯେତ ହ୍ଯକ୍ଷଯଂ ଯସ୍ତୁ ସ ପାପେଭ୍ଯଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଯିଏ ଅବିନାଶୀକୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।

ସୌମ୍ଯରୂପୋ ଯଦା ଚନ୍ଦ୍ରଃ କୁରୁତେ ଚ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍

ଯେତେବେଳେ ଶାନ୍ତ ଆକୃତିର ଚନ୍ଦ୍ର ଦକ୍ଷିଣାଚାର କରେ,

ତଦା ନିର୍ମଲତାଂ ଯାତି ଚନ୍ଦ୍ରମାଃ ଶାରଦୋ ଯଥା 210.

ସେତେବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ର ଶରଦ୍ ଋତୁରେ ଯେପରି ନିର୍ମଳ ହୁଏ, ସେପରି ନିର୍ମଳତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଜଘନସ୍ଥଂ ଶୁଚିର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନରଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରମସଂ ମୁନେ

ହେ ମୁନି, ଯେତେବେଳେ ମଣିଷ ନିଜ ଜଘନ ସ୍ଥାନରେ ଶୁଭ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଖେ,

ଆର୍ଦ୍ରସ୍ଥମାର୍ଦ୍ରକର୍ମା ତୁ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଚାଷ୍ଟଶତାକ୍ଷରମ୍

ଏବଂ ତାଜା କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ତାଜା ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଅଷ୍ଟଶତାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼େ,