ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଏକଦୃଷ୍ଟିରେକମନା ଭର୍ତ୍ତୁର୍ଵଚନକାରିଣୀ

ଯାହାର ଦୃଷ୍ଟି ଏକମାତ୍ର ସ୍ୱାମୀ ଉପରେ, ମନ ମଧ୍ୟ ସେଠି ଲଗିଥାଏ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରେ,

ଦେଵାନାମପି ସା ସାଧ୍ଵୀ ପୂଜ୍ଯା ପରମଶୋଭନା

ଏମିତି ଶୁଭ ଚରିତ୍ର ନାରୀକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବାଯୋଗ୍ୟ, ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତେଜସ୍ୱି।

ଵର୍ତ୍ତମାନାପି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତ୍ଯାଖ୍ଯାତାପି ଵା ସଦା

ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ନାରୀ ସମୃଦ୍ଧିରେ ରୁହନ୍ତୁ କିମ୍ବା ତ୍ୟାଗିତ, ସେ ସଦା ଏମିତି ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି।

ସା ନ ମୃତ୍ଯୁମୁଖଂ ଯାତି ଏଵଂ ଯା ସ୍ତ୍ରୀ ପତିଵ୍ରତା

ଏମିତି ପତିବ୍ରତା ନାରୀ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ମୁଖକୁ ନେଉନାହିଁ।

ଅନୁଵେଷ୍ଟନଭାଵେନ ଭର୍ତ୍ତାରମନୁଗଚ୍ଛତି 209.

ସେ ନିଜର ଭକ୍ତିଭାବରେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।

ଏଷ ମାତା ପିତା ବନ୍ଧୁରେଷ ମେ ଦୈଵତଂ ପରମ୍

ମୋ ସ୍ୱାମୀ ମୋ ମା, ମୋ ବାପା, ମୋ ନିକଟାତ୍ମୀୟ, ଏବଂ ସେଇ ମୋର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା।

ପତିଵ୍ରତା ତୁ ଯା ସାଧ୍ଵୀ ତସ୍ଯାଂ ଚାହଂ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ

ଏମିତି ପତିବ୍ରତା ଶୁଭ ନାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ନମସ୍କାର କରେ।

ଭର୍ତ୍ତାରମନୁଶୋଚନ୍ତୀ ମୃତ୍ଯୁଦ୍ଵାରଂ ନ ପଶ୍ଯତି

ଯେ ଜଣେ ଜୀଅ ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ ଦୁଃଖ କରନ୍ତି, ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ଦ୍ୱାର ଦେଖନାହାନ୍ତି।

ନ ଶୃଣୋତି ନ ପଶ୍ଯେଦ୍ଯା ମୃତ୍ଯୁଦ୍ଵାରଂ ନ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ, ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ଦ୍ୱାର ଦେଖନାହାନ୍ତି।

ନାନ୍ଯଂ ଯା ମନସା ପଶ୍ଯେନ୍ମୃତ୍ଯୁଦ୍ଵାରଂ ନ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ମନରେ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ଦ୍ୱାର ଦେଖନାହାନ୍ତି।

ପତିଂ ନ ତ୍ଯଜତେ ଚିତ୍ତାନ୍ମୃତ୍ଯୁଦ୍ଵାରଂ ନ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ନିଜ ହୃଦୟରେ ସ୍ୱାମୀକୁ କେବେ ବି ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ଦ୍ୱାର ଦେଖନାହାନ୍ତି।

ଗୃହଂ ମାର୍ଜଯତେ ନିତ୍ଯଂ ମୃତ୍ଯୁଦ୍ଵାରଂ ନ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ନିତ୍ୟ ଘର ସଫା କରନ୍ତି, ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ଦ୍ୱାର ଦେଖନାହାନ୍ତି।

ଶୌଚାଚାରସମାଯୁକ୍ତା ସାପି ମୃତ୍ଯୁଂ ନ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ପବିତ୍ରତା ଓ ଉତ୍ତମ ଆଚରଣରେ ଯୁକ୍ତ, ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦେଖନାହାନ୍ତି।

ଵର୍ତ୍ତତେ ଚ ହିତେ ଭର୍ତ୍ତୁର୍ମୃତ୍ଯୁଦ୍ଵାରଂ ନ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତି, ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ଦ୍ୱାର ଦେଖନାହାନ୍ତି।

ମାନୁଷାଣାଂ ଚ ଭାର୍ଯା ଵୈ ତତ୍ର ଦେଶେ ତୁ ଦୃଶ୍ଯତେ 209.

ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଏମିତି ଜଣେ ଜୀଅ ସେଇ ଦେଶରେ ଦେଖାଯାଏ।

ମଯା ତସ୍ମାତ୍ତୁ ଵିପ୍ରର୍ଷେ ଯଥାଵୃତ୍ତଂ ଯଥାଶ୍ରୁତମ୍

ଏହିପରି ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା ଏବଂ ମୁଁ ଯେଉଁମାନେ ଶୁଣିଛି, ସେସବୁକୁ ମୁଁ ତୁମେଠାରେ କହିଦେଲି, ହେ ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ସଂସାରଚକ୍ରେ ପତିଵ୍ରତାମାହାତ୍ମ୍ଯଂନାମ ନଵାଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ସଂସାର ଚକ୍ର ମଧ୍ୟରେ 'ପତିବ୍ରତାର ମହିମା' ନାମକ ଦୁଇଶେ ନଉଟିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ପୁନଃ ପତିଵ୍ରତାମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନମ୍ ରହସ୍ଯଂ ଧର୍ମମାଖ୍ଯାନଂ ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ତୁ ମହାଯଶଃ

ପୁନିଥରେ ପତିବ୍ରତାର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଉଛି; ତୁମେ ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମ ଉପଦେଶ କହିଛ, ହେ ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ଇଦଂ ହି ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ପରଂ କୌତୂହଲଂ ମମ

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି କଥା ମୋ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କାରଣ।

ଯେ ନରା ଦୁଃଖସନ୍ତପ୍ତାସ୍ତପସ୍ତୀଵ୍ରଂ ସମାଶ୍ରିତାଃ

ଯେମାନେ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି,

ମନସା ନିଶ୍ଚିତାତ୍ମାନସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵପ୍ରିଯାପ୍ରିଯମ୍

ମନରେ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ କରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରିୟ ଓ ଅପ୍ରିୟକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି।

ଶ୍ରୁତା ଲୋକେ ଶ୍ରୁତିସ୍ତାତ ଶ୍ରେଯୋଧର୍ମା ହି ନିତ୍ଯଶଃ

ହେ ପ୍ରିୟ, ଏହି ଲୋକରେ ଏହି କଥା ଶୁଣାଯାଇଛି; ନିଶ୍ଚୟ ଧର୍ମର ପଥ ସବୁବେଳେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।

କସ୍ଯୈତଚ୍ଚେଷ୍ଟିତଂ ତାତ କର୍ତ୍ତା କାରଯିତାପି ଵା

ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କାହାର? କିଏ ଏହା କରୁଛି କିମ୍ବା କରାଉଛି, ହେ ପ୍ରିୟ?

କଂ ଵା ଦ୍ଵେଷଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ମତିସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ

କେଉଁ ଦ୍ୱେଷକୁ ମନରେ ଧରି, ସେ ଏପରି କାମ କରେ?

ଯଦ୍ଯେଵଂ ତୁ ମଯା ଗୁହ୍ଯଂ ଦୁର୍ଵିଜ୍ଞେଯଂ ସୁରୈରପି

ଯଦି ଏପରି ଅଟେ, ତେବେ ମୁଁ ଏକ ଗୁପ୍ତ କଥା ପଚାରୁଛି, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

ନାରଦେନୈଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ଧର୍ମରାଜୋ ମହାମନାଃ

ଏପରି ନାରଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯିବା ପରେ, ଧର୍ମର ରାଜା ମହାନ ମନୋବଳ ଧାରଣ କଲେ।

ଯମ ଉଵାଚ ତ୍ଵଦୁକ୍ତ୍ଯା ମେ କଥଯତଃ ଶୃଣୁଷ୍ଵାଵହିତୋଽନଘ ।। 210.

ଯମ କହିଲେ: ତୁମର କଥା ଅନୁଯାୟୀ ମୁଁ କହୁଛି; ହେ ପାପହୀନ, ଆଗ୍ରହରେ ଶୁଣ।

ନ କଶ୍ଚିଦ୍ଦୃଶ୍ଯତେ ଲୋକେ କର୍ତ୍ତା କାରଯିତାପି ଵା

ଏହି ଲୋକରେ କେହି କର୍ତ୍ତା କିମ୍ବା କରାଉଥିବା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।

ଯସ୍ଯ ଵୈ କୀର୍ତ୍ତ୍ଯତେ ନାମ ଯେନ ଚାଜ୍ଞାପ୍ଯତେ ଜଗତ୍

ଯାହାଙ୍କର ନାମ କୀର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ, ଯାହାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସଂସାର ଚାଲିଥାଏ,