ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତାଂ ପ୍ରିଯାଂ ପ୍ରୀତହୃଦଯାଂ ଶ୍ରାଵଯଂସ୍ତସ୍ଯ ଭାଷିତମ୍ 208.

ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଯାହାର ହୃଦୟ ପ୍ରସନ୍ନ ଥିଲା, ସେଠାରେ ଏହି କଥା କହିଲେ।

ପ୍ରୀତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁକ୍ତା ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ମନଃପ୍ରିଯା

ସେ ରାଜାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟା ଥିଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରେମରେ ଭରିଥିଲେ।

ଇମୌ ଚୋପାନହୌ ଦତ୍ତ୍ଵା ଚୌଭୌ ପାଦସ୍ଯ ଶଙ୍କରୌ

ଏହି ଦୁଇଟି ଚପ୍ପଲ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପାଦ ପାଇଁ ଦେଲେ।

ଏଵଂ ପତିଵ୍ରତାଂ ଵିପ୍ର ପୂଜଯାମି ନମାମି ଚ

ଏପରି ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ପୂଜା କରେ ଓ ନମସ୍କାର କରେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ସଂସାରଚକ୍ରେ ପତିଵ୍ରତୋପାଖ୍ଯାନଂ ନାମ ଅଷ୍ଟାଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ପତିବ୍ରତା ଉପାଖ୍ୟାନ ନାମକ ଦୁଇଶ ଏବଂ ଆଠତମ ଅଧ୍ୟାୟ।

ଅଥ ପତିଵ୍ରତାମାହାତ୍ମ୍ଯ ଵର୍ଣନମ୍ କର୍ମଣା କେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତପସା ଵା ତପୋଧନାଃ

ଏବେ ପତିବ୍ରତାର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ଆରମ୍ଭ; କେଉଁ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା, ହେ ରାଜାଧିରାଜ, କିମ୍ବା କେଉଁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, ହେ ତପସ୍ବୀମାନେ?

ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ଧର୍ମାତ୍ମା ନାରଦେନାବ୍ରଵୀତ୍ତଦା ନ ତସ୍ଯ ନିଯମୋ ଵିପ୍ର ତପୋ ନୈଵ ଚ ସୁଵ୍ରତ

ଏପରି କହାଯାଉଥିବାବେଳେ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଜଣେ ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ: ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ନିୟମ, ତପସ୍ୟା କିମ୍ବା ଦୃଢ଼ ବ୍ରତ ନାହିଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।

ଉପଵାସୋ ନ ଦାନଂ ଵା ନ ଦେଵୋ ଵା ମହାମୁନେ

ମହାମୁନି, ଉପବାସ କିମ୍ବା ଦାନ, କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା — କିଛି ମଧ୍ୟ ଏହିଠାରେ ସମାନ ନୁହେଁ।

ପ୍ରସୁପ୍ତେ ଯା ପ୍ରସ୍ଵପିତି ଜାଗର୍ତି ଵିବୁଧେ ସ୍ଵଯମ୍

ଯେ ଜଣେ ଜୀଅ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଶୁଏଲେ ସେ ମଧ୍ୟ ଶୁଏ, ସ୍ୱାମୀ ଜାଗିଲେ ସେ ନିଜେ ଜାଗିଯାଏ,

ମୌନେ ମୌନା ଭଵେଦ୍ଯା ତୁ ସ୍ଥିତେ ତିଷ୍ଠତି ଯା ସ୍ଵଯମ୍

ସ୍ୱାମୀ ଚୁପ୍ ରହିଲେ ସେ ମଧ୍ୟ ଚୁପ୍ ରହେ, ସ୍ୱାମୀ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ ସେ ମଧ୍ୟ ନିଜେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୁଏ,

ଏକଦୃଷ୍ଟିରେକମନା ଭର୍ତ୍ତୁର୍ଵଚନକାରିଣୀ

ଯାହାର ଦୃଷ୍ଟି ଏକମାତ୍ର ସ୍ୱାମୀ ଉପରେ, ମନ ମଧ୍ୟ ସେଠି ଲଗିଥାଏ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରେ,

ଦେଵାନାମପି ସା ସାଧ୍ଵୀ ପୂଜ୍ଯା ପରମଶୋଭନା

ଏମିତି ଶୁଭ ଚରିତ୍ର ନାରୀକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବାଯୋଗ୍ୟ, ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତେଜସ୍ୱି।

ଵର୍ତ୍ତମାନାପି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତ୍ଯାଖ୍ଯାତାପି ଵା ସଦା

ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ନାରୀ ସମୃଦ୍ଧିରେ ରୁହନ୍ତୁ କିମ୍ବା ତ୍ୟାଗିତ, ସେ ସଦା ଏମିତି ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି।

ସା ନ ମୃତ୍ଯୁମୁଖଂ ଯାତି ଏଵଂ ଯା ସ୍ତ୍ରୀ ପତିଵ୍ରତା

ଏମିତି ପତିବ୍ରତା ନାରୀ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ମୁଖକୁ ନେଉନାହିଁ।

ଅନୁଵେଷ୍ଟନଭାଵେନ ଭର୍ତ୍ତାରମନୁଗଚ୍ଛତି 209.

ସେ ନିଜର ଭକ୍ତିଭାବରେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।

ଏଷ ମାତା ପିତା ବନ୍ଧୁରେଷ ମେ ଦୈଵତଂ ପରମ୍

ମୋ ସ୍ୱାମୀ ମୋ ମା, ମୋ ବାପା, ମୋ ନିକଟାତ୍ମୀୟ, ଏବଂ ସେଇ ମୋର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା।

ପତିଵ୍ରତା ତୁ ଯା ସାଧ୍ଵୀ ତସ୍ଯାଂ ଚାହଂ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ

ଏମିତି ପତିବ୍ରତା ଶୁଭ ନାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ନମସ୍କାର କରେ।

ଭର୍ତ୍ତାରମନୁଶୋଚନ୍ତୀ ମୃତ୍ଯୁଦ୍ଵାରଂ ନ ପଶ୍ଯତି

ଯେ ଜଣେ ଜୀଅ ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ ଦୁଃଖ କରନ୍ତି, ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ଦ୍ୱାର ଦେଖନାହାନ୍ତି।

ନ ଶୃଣୋତି ନ ପଶ୍ଯେଦ୍ଯା ମୃତ୍ଯୁଦ୍ଵାରଂ ନ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ, ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ଦ୍ୱାର ଦେଖନାହାନ୍ତି।

ନାନ୍ଯଂ ଯା ମନସା ପଶ୍ଯେନ୍ମୃତ୍ଯୁଦ୍ଵାରଂ ନ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ମନରେ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ଦ୍ୱାର ଦେଖନାହାନ୍ତି।

ପତିଂ ନ ତ୍ଯଜତେ ଚିତ୍ତାନ୍ମୃତ୍ଯୁଦ୍ଵାରଂ ନ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ନିଜ ହୃଦୟରେ ସ୍ୱାମୀକୁ କେବେ ବି ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ଦ୍ୱାର ଦେଖନାହାନ୍ତି।

ଗୃହଂ ମାର୍ଜଯତେ ନିତ୍ଯଂ ମୃତ୍ଯୁଦ୍ଵାରଂ ନ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ନିତ୍ୟ ଘର ସଫା କରନ୍ତି, ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ଦ୍ୱାର ଦେଖନାହାନ୍ତି।

ଶୌଚାଚାରସମାଯୁକ୍ତା ସାପି ମୃତ୍ଯୁଂ ନ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ପବିତ୍ରତା ଓ ଉତ୍ତମ ଆଚରଣରେ ଯୁକ୍ତ, ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦେଖନାହାନ୍ତି।

ଵର୍ତ୍ତତେ ଚ ହିତେ ଭର୍ତ୍ତୁର୍ମୃତ୍ଯୁଦ୍ଵାରଂ ନ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତି, ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ଦ୍ୱାର ଦେଖନାହାନ୍ତି।

ମାନୁଷାଣାଂ ଚ ଭାର୍ଯା ଵୈ ତତ୍ର ଦେଶେ ତୁ ଦୃଶ୍ଯତେ 209.

ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଏମିତି ଜଣେ ଜୀଅ ସେଇ ଦେଶରେ ଦେଖାଯାଏ।

ମଯା ତସ୍ମାତ୍ତୁ ଵିପ୍ରର୍ଷେ ଯଥାଵୃତ୍ତଂ ଯଥାଶ୍ରୁତମ୍

ଏହିପରି ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା ଏବଂ ମୁଁ ଯେଉଁମାନେ ଶୁଣିଛି, ସେସବୁକୁ ମୁଁ ତୁମେଠାରେ କହିଦେଲି, ହେ ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ସଂସାରଚକ୍ରେ ପତିଵ୍ରତାମାହାତ୍ମ୍ଯଂନାମ ନଵାଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ସଂସାର ଚକ୍ର ମଧ୍ୟରେ 'ପତିବ୍ରତାର ମହିମା' ନାମକ ଦୁଇଶେ ନଉଟିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ପୁନଃ ପତିଵ୍ରତାମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନମ୍ ରହସ୍ଯଂ ଧର୍ମମାଖ୍ଯାନଂ ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ତୁ ମହାଯଶଃ

ପୁନିଥରେ ପତିବ୍ରତାର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଉଛି; ତୁମେ ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମ ଉପଦେଶ କହିଛ, ହେ ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ଇଦଂ ହି ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ପରଂ କୌତୂହଲଂ ମମ

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି କଥା ମୋ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କାରଣ।