ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଉପାନହୌ ଚ ଛତ୍ରଂ ଚ ଦିଵ୍ଯାଲଂକାର ଭୂଷିତମ୍ 208.

ଦିବ୍ୟ ଗହନା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଚପ୍ପଲ ଓ ଛତା ମଧ୍ୟ ଦିଆଗଲା।

ଉପଭୋକ୍ତୁଂ ସୁଖସ୍ଯାର୍ଥଂ ସୁପୁଣ୍ଯସ୍ଯ ଵିଶେଷତଃ

ଏହା ସୁଖ ଉପଭୋଗ ପାଇଁ, ବିଶେଷକରି ମହାପୁଣ୍ୟର ଲାଭ ପାଇଁ।

ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଭଗଵାଂସ୍ତଥା ତତ୍କୃତଵାନ୍ କ୍ଵଚିତ୍

ଏପରି କହି, ଭଗବାନ୍ ସେଠାରେ ଏହିପରି କାମ କଲେ।

ତତଃ ସାପ୍ଯାଯିତା ଦେଵୀ ତୋଯେନ ଶୁଭଲକ୍ଷଣା

ତାପରେ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ଦେବୀ ଜଳରେ ପୁନର୍ଜୀବିତ ହେଲେ।

ଦେଵୀ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଦାଶ୍ଚର୍ଯଂ ଵିସ୍ମଯୋତ୍ଫୁଲ୍ଲଲୋଚନା

ଦେବୀ ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଚକିତ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚାଲିଲେ।

ଏତନ୍ମେ ସଂଶଯଂ ରାଜନ୍କଥଯସ୍ଵ ତପୋଧନ ଏଷ ଦେଵୋ ମହାଦେଵି ଵିଵସ୍ଵାନ୍ନାମ ନାମତଃ

ହେ ରାଜା, ଏହି ସନ୍ଦେହ ମୋତେ କହ, ହେ ତପସ୍ବୀ; ଏହି ଦେବତା, ହେ ମହାଦେବୀ, ବିବସ୍ୱାନ୍ ନାମରେ ପରିଚିତ।

ତଵାନୁକମ୍ପଯା ଦେଵି ମୁକ୍ତ୍ଵାକାଶମିହାଗତଃ

ତୁମ ପ୍ରତି କୃପା କରି, ହେ ଦେବୀ, ସେ ଆକାଶ ଛାଡ଼ି ଏଠାକୁ ଆସିଲେ।

କରଵାଣ୍ଯସ୍ଯ କାଂ ପ୍ରୀତିଂ ଜ୍ଞାଯତାମସ୍ଯ ଵାଚ୍ଛିତମ୍

ମୁଁ କେଉଁ ପ୍ରସନ୍ନତା ଦେବି, ସେ କଣ ଚାହେ, ମୋତେ ଜଣା।

ଵିଜ୍ଞାପଯାମାସ ତଦା ଭଗଵନ୍ କିଂ କରୋମି ତେ

ତାପରେ ସେ ପଚାରିଲେ, 'ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ କଣ କରିବି?'

ଅଭଯଂ ମେ ମହାରାଜ ସ୍ତ୍ରୀଭ୍ଯୋ ଭଵତୁ ମାନଦ

ମୋ ପାଇଁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜନନୀମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ଭୟତା ହେଉ, ହେ ମହାରାଜ, ହେ ମାନଦାତା।

ତାଂ ପ୍ରିଯାଂ ପ୍ରୀତହୃଦଯାଂ ଶ୍ରାଵଯଂସ୍ତସ୍ଯ ଭାଷିତମ୍ 208.

ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଯାହାର ହୃଦୟ ପ୍ରସନ୍ନ ଥିଲା, ସେଠାରେ ଏହି କଥା କହିଲେ।

ପ୍ରୀତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁକ୍ତା ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ମନଃପ୍ରିଯା

ସେ ରାଜାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟା ଥିଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରେମରେ ଭରିଥିଲେ।

ଇମୌ ଚୋପାନହୌ ଦତ୍ତ୍ଵା ଚୌଭୌ ପାଦସ୍ଯ ଶଙ୍କରୌ

ଏହି ଦୁଇଟି ଚପ୍ପଲ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପାଦ ପାଇଁ ଦେଲେ।

ଏଵଂ ପତିଵ୍ରତାଂ ଵିପ୍ର ପୂଜଯାମି ନମାମି ଚ

ଏପରି ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ପୂଜା କରେ ଓ ନମସ୍କାର କରେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ସଂସାରଚକ୍ରେ ପତିଵ୍ରତୋପାଖ୍ଯାନଂ ନାମ ଅଷ୍ଟାଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ପତିବ୍ରତା ଉପାଖ୍ୟାନ ନାମକ ଦୁଇଶ ଏବଂ ଆଠତମ ଅଧ୍ୟାୟ।

ଅଥ ପତିଵ୍ରତାମାହାତ୍ମ୍ଯ ଵର୍ଣନମ୍ କର୍ମଣା କେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତପସା ଵା ତପୋଧନାଃ

ଏବେ ପତିବ୍ରତାର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ଆରମ୍ଭ; କେଉଁ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା, ହେ ରାଜାଧିରାଜ, କିମ୍ବା କେଉଁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, ହେ ତପସ୍ବୀମାନେ?

ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ଧର୍ମାତ୍ମା ନାରଦେନାବ୍ରଵୀତ୍ତଦା ନ ତସ୍ଯ ନିଯମୋ ଵିପ୍ର ତପୋ ନୈଵ ଚ ସୁଵ୍ରତ

ଏପରି କହାଯାଉଥିବାବେଳେ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଜଣେ ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ: ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ନିୟମ, ତପସ୍ୟା କିମ୍ବା ଦୃଢ଼ ବ୍ରତ ନାହିଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।

ଉପଵାସୋ ନ ଦାନଂ ଵା ନ ଦେଵୋ ଵା ମହାମୁନେ

ମହାମୁନି, ଉପବାସ କିମ୍ବା ଦାନ, କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା — କିଛି ମଧ୍ୟ ଏହିଠାରେ ସମାନ ନୁହେଁ।

ପ୍ରସୁପ୍ତେ ଯା ପ୍ରସ୍ଵପିତି ଜାଗର୍ତି ଵିବୁଧେ ସ୍ଵଯମ୍

ଯେ ଜଣେ ଜୀଅ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଶୁଏଲେ ସେ ମଧ୍ୟ ଶୁଏ, ସ୍ୱାମୀ ଜାଗିଲେ ସେ ନିଜେ ଜାଗିଯାଏ,

ମୌନେ ମୌନା ଭଵେଦ୍ଯା ତୁ ସ୍ଥିତେ ତିଷ୍ଠତି ଯା ସ୍ଵଯମ୍

ସ୍ୱାମୀ ଚୁପ୍ ରହିଲେ ସେ ମଧ୍ୟ ଚୁପ୍ ରହେ, ସ୍ୱାମୀ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ ସେ ମଧ୍ୟ ନିଜେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୁଏ,

ଏକଦୃଷ୍ଟିରେକମନା ଭର୍ତ୍ତୁର୍ଵଚନକାରିଣୀ

ଯାହାର ଦୃଷ୍ଟି ଏକମାତ୍ର ସ୍ୱାମୀ ଉପରେ, ମନ ମଧ୍ୟ ସେଠି ଲଗିଥାଏ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରେ,

ଦେଵାନାମପି ସା ସାଧ୍ଵୀ ପୂଜ୍ଯା ପରମଶୋଭନା

ଏମିତି ଶୁଭ ଚରିତ୍ର ନାରୀକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବାଯୋଗ୍ୟ, ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତେଜସ୍ୱି।

ଵର୍ତ୍ତମାନାପି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତ୍ଯାଖ୍ଯାତାପି ଵା ସଦା

ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ନାରୀ ସମୃଦ୍ଧିରେ ରୁହନ୍ତୁ କିମ୍ବା ତ୍ୟାଗିତ, ସେ ସଦା ଏମିତି ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି।

ସା ନ ମୃତ୍ଯୁମୁଖଂ ଯାତି ଏଵଂ ଯା ସ୍ତ୍ରୀ ପତିଵ୍ରତା

ଏମିତି ପତିବ୍ରତା ନାରୀ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ମୁଖକୁ ନେଉନାହିଁ।

ଅନୁଵେଷ୍ଟନଭାଵେନ ଭର୍ତ୍ତାରମନୁଗଚ୍ଛତି 209.

ସେ ନିଜର ଭକ୍ତିଭାବରେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।

ଏଷ ମାତା ପିତା ବନ୍ଧୁରେଷ ମେ ଦୈଵତଂ ପରମ୍

ମୋ ସ୍ୱାମୀ ମୋ ମା, ମୋ ବାପା, ମୋ ନିକଟାତ୍ମୀୟ, ଏବଂ ସେଇ ମୋର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା।

ପତିଵ୍ରତା ତୁ ଯା ସାଧ୍ଵୀ ତସ୍ଯାଂ ଚାହଂ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ

ଏମିତି ପତିବ୍ରତା ଶୁଭ ନାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ନମସ୍କାର କରେ।

ଭର୍ତ୍ତାରମନୁଶୋଚନ୍ତୀ ମୃତ୍ଯୁଦ୍ଵାରଂ ନ ପଶ୍ଯତି

ଯେ ଜଣେ ଜୀଅ ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ ଦୁଃଖ କରନ୍ତି, ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ଦ୍ୱାର ଦେଖନାହାନ୍ତି।

ନ ଶୃଣୋତି ନ ପଶ୍ଯେଦ୍ଯା ମୃତ୍ଯୁଦ୍ଵାରଂ ନ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ, ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ଦ୍ୱାର ଦେଖନାହାନ୍ତି।