ଵରାହପୁରାଣମ୍

ନନୁ ପଶ୍ଯାମ୍ଯହଂ ଦେଵି କିଂଚିଦ୍ଧୈମଂ ନ ଚାଯସମ୍

ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ କିଛି ସୁନା ଦେଖୁଛି, କିନ୍ତୁ ଲୋହା ନୁହେଁ।

ଏଵମୁକ୍ତା ମହାଦେଵୀ ତେନ ରାଜ୍ଞା ସୁଶୋଭନା 208.

ଏଭଳି ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯିବା ପରେ, ମହାଦେବୀ ଅତି ଶୋଭାମୟ ଥିଲେ।

ଗଚ୍ଛ ରାଜନ୍ଯଥାକାମମନୁଯାସ୍ଯାମି ପୃଷ୍ଠତଃ

ହେ ରାଜା, ଆପଣ ଇଚ୍ଛାମତେ ଯାଆନ୍ତୁ, ମୁଁ ପଛରୁ ଅନୁସରଣ କରିବି।

ତତୋ ରାଜା ଚ ଦେଵୀ ଚ କ୍ଷେତ୍ରଂ ମୃଗଯତସ୍ତଦା

ତାପରେ ରାଜା ଓ ଦେବୀ ଏହି ସମୟରେ ଖେତ ଖୋଜିଲେ।

ଇଦଂ ଭଦ୍ରଂ ମମ କ୍ଷେତ୍ରମାସ୍ସ୍ଵାତ୍ର ଵରଵର୍ଣିନି

ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏହି ମୋର ଶୁଭ ଖେତ, ଏଠାରେ ବସ।

ଅହଂ ଛିନଦ୍ମି ଵୈ ଦେଵି ତ୍ଵମେତାଞ୍ଛୋଧଯ ପ୍ରିଯେ

ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ କଟିବି, ଆପଣ ଏଗୁଡ଼ିକୁ ସଫା କରନ୍ତୁ, ପ୍ରିୟେ।

ଏଵମୁକ୍ତା ମହାଦେଵୀ ତେନ ରାଜ୍ଞା ତପୋଧନ

ଏଭଳି ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯିବା ପରେ, ମହାଦେବୀ ଅତି ଶୋଭାମୟ ଥିଲେ।

ଵୃକ୍ଷୋଽତ୍ର ଦୃଶ୍ଯତେ ପାର୍ଶ୍ଵେ ସୌଵର୍ଣୋ ଗୁଲ୍ମ ଏଵ ଚ

ଏଠାରେ ପାଖରେ ସୁନାର ଗଛ ଏବଂ ସୁନାର ଝାଡ଼ି ଦେଖାଯାଉଛି।

କଥଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ କରିଷ୍ଯାଵୋ ହୃଦ୍ରୋଗସ୍ଯ ତୁ କାରକମ୍

ଏଠାରେ ଯେଉଁଠି ହୃଦ୍ରୋଗ ହୁଏ, ସେଠି ଆମେ କିପରି ଖେତ କରିପାରିବୁ?

ଅସ୍ମିନ୍ଵାପି କୃତଂ କର୍ମ କଥଂ ଗୁଣକରଂ ଭଵେତ୍

ଏଠି କାମ କଲେ ମଧ୍ୟ, କିପରି ତାହାର ଫଳ ମିଳିବ?

ଶୁଭଂ ସାନୁନଯଂ ଵାକ୍ଯଂ ଭୂତାନାଂ ଗୁଣଵତ୍ସଲଃ

ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କରନ୍ତି, ଶୁଭ ଏବଂ କମଳ ଭାଷା କହନ୍ତି।

ପାନୀଯସ୍ଯ ତୁ ପାର୍ଶ୍ଵେନ ସନ୍ନିକୃଷ୍ଟେନ ସୁନ୍ଦରି 208.

ସୁନ୍ଦରୀ, ଜଳର କୂଳ ନିକଟରେ,

ଅଯଂ ଗୃହୋ ମହାଦେଵି ନ ଚ ବାଧାଽତ୍ର କସ୍ଯଚିତ୍

ଏହା ଏକ ଘର, ମହାଦେବୀ, ଏଠାରେ କେହି କଷ୍ଟ ପାଉନାହାନ୍ତି।

ଵିଯନ୍ମଧ୍ଯେ ତଥୋଗ୍ରଶ୍ଚ ସଵିତା ତପତେ ସଦା

ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ତୀବ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦା ତାପିବାକୁ ଥାଏ।

ପ୍ରଵୃଦ୍ଧୋ ଦାରୁଣୋ ଘର୍ମଃ କାଲଶ୍ଚୈଵାତିଦାରୁଣଃ

ଉତ୍ତପ୍ତ ଏହି ଗରମ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ୁଛି, ଋତୁ ବି ବହୁତ କଠିନ ହୋଇଯାଇଛି।

ସ୍ନିଗ୍ଧୌ ତାମ୍ରତଲୌ ପାଦୌ ତସ୍ଯାଂ ସନ୍ତାପମାଗତୌ

ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ମୃଦୁ ଏବଂ ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ପାଦ ତାପରେ ପିଡ଼ିତ ହେଉଛି।

ସୂର୍ଯସ୍ଯ ପାଦା ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ତାପଯନ୍ତ୍ଯଗ୍ନିସନ୍ନିଭାଃ

ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ପାଦ ଅଗ୍ନି ପରି ତୀବ୍ର ତାପ ଦେଉଛି।

ତୃଷିତାସ୍ମି ମହାରାଜ ଭୃଶମୁଷ୍ଣେନ ପୀଡିତା

ମହାରାଜ, ମୁଁ ତିଆରି ହୋଇଛି, ଏହି ତୀବ୍ର ତାପରେ ବହୁତ କଷ୍ଟ ପାଉଛି।

ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପତିତା ଦେଵୀ ଵିହ୍ଵଲା ଦୁଃଖପୀଡିତା

ଏପରି କହି, ଦେବୀ ଦୁଃଖରେ ଅଚେତନ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲେ।

ଯଦୃଚ୍ଛଯା ପତନ୍ତ୍ଯା ତୁ ସୂର୍ଯଃ କୋପେନ ଵୀକ୍ଷିତଃ

ସେ ଅଚାନକ ପଡ଼ିଯିବାବେଳେ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ କ୍ରୋଧରେ ଦେଖାଯାଇଲା।

ଦିଵଂ ମୁକ୍ତ୍ଵା ମହାତେଜାଃ ପତିତୋ ଧରଣୀତଲେ

ସେ ତେଜସ୍ବୀ ଆକାଶ ଛାଡ଼ି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲେ।

କିମର୍ଥମିହ ତେଜସ୍ଵିଂସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମଣ୍ଡଲମାଗତଃ 208.

ତୁମେ କାହିଁକି ତୁମ ମଣ୍ଡଳ ଛାଡ଼ି ଏଠାକୁ ଆସିଛ? ହେ ତେଜସ୍ବୀ।

ଏଵଂ ବ୍ରୁଵନ୍ତଂ ରାଜାନଂ ସୂର୍ଯଃ ସାନୁନଯୋଽବ୍ରଵୀତ୍

ଏପରି କହୁଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସାନ୍ତ୍ୱନା ସହ କହିଲେ:

ତତୋଽହଂ ପତିତୋ ରାଜଂସ୍ତଵ କାର୍ଯାନୁଶାସନଃ

ତେଣୁ ରାଜା, ତୁମ ଆଦେଶ ଅନୁସରି ମୁଁ ଏଠାରେ ପଡ଼ିଛି।

ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ଵା ନ କାଚିଦିହ ଦୃଶ୍ଯତେ

ଭୂମି କିମ୍ବା ସ୍ୱର୍ଗରେ ଏପରି କିଛି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନାହିଁ।

ଅହୋ ଧୈର୍ଯଂ ଚ ଶକ୍ତିଶ୍ଚ ତଵୈଵଂ ଶଂସିତା ଗୁଣାଃ

ବାହ! ତୁମ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି—ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ସତ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ।

ଅନୁରୂପା ଵିଶୁଦ୍ଧା ଚ ତପସା ଚ ଵରାଙ୍ଗନା

ସେ ଯଥୋଚିତ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ ନାରୀ।

ସଦୃଶୀ ତେ ମହାଭାଗ ଶକ୍ରସ୍ଯେଵ ଯଥା ଶଚୀ

ମହାଭାଗ, ସେ ତୁମ ପରି, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ଶଚୀ।

ଅନୁରୂପଃ ସୁରୂପୋ ଵା ଯତୋ ଜାତଃ ସୁଯନ୍ତ୍ରିତଃ

ଯାହାଠାରୁ ସେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ଯଥୋଚିତ, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ନିୟମିତ।