ଵରାହପୁରାଣମ୍

ପତିଵ୍ରତୋଵାଚ ମୈଵମୀର୍ଷାଂ କୁରୁଷ୍ଵ ତ୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେଷୁ ତପସ୍ଵିସୁ ଅଚିନ୍ତ୍ଯାଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵେଦପାରଗାଃ

ପତିବ୍ରତା କହିଲେ: ତୁମେ ତପସ୍ୟାରେ ନିରତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଇର୍ଷ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଅଗ୍ରହ୍ୟ।

ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସତତଂ ପୂଜ୍ଯା ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସର୍ଵଦେଵତାଃ 208.

ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ପୂଜ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।

ତ୍ଵଯା ଶୁଭାଶୁଭଂ କର୍ମ ନିତ୍ଯଂ ପୂଜା ମନସ୍ଵିନାମ୍

ତୁମେ ସଦା ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କର୍ମ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରୁଛ।

ପ୍ରଯାତା ଗଗନେ ଦୃଷ୍ଟା ଵିଦ୍ଯୁତ୍ସୌଦାମିନୀ ଯଥା

ସେ ଆକାଶରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚମକ ପରି ଚାଲିଯିବା ଦେଖାଗଲା।

ଅବ୍ରଵୀନ୍ନାରଦସ୍ତତ୍ର ଧର୍ମରାଜଂ ତଥାଗତମ୍

ସେଠାରେ ନାରଦ ଆସିଥିବା ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।

ନାରଦ ଉଵାଚ ଯା ତ୍ଵଯା ପୂଜିତା ରାଜନ୍ ହିତମୁକ୍ତ୍ଵା ଗତା ପୁନଃ

ନାରଦ କହିଲେ, ରାଜା, ଯେଉଁଝଣିକୁ ତୁମେ ପୂଜା କରିଥିଲ, ସେ ଉପକାରୀ କଥା କହି ଯାଇଥିଲେ—

ଏତଦିଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ଜ୍ଞାତୁଂ ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ମେ

ମୁଁ ଏହା ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ମୋର ଏଥିରେ ବହୁତ ଉତ୍ସୁକତା ଅଛି।

ଯମ ଉଵାଚ ଏଷା ମଯା ଯଥା ତାତ ପୂଜିତାପି ଚ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ

ଯମ କହିଲେ, ପୁଅ, ମୁଁ ସେଉଁଠିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପୂଜା କରିଥିଲି—

ପୁରା କୃତଯୁଗେ ତାତ ନିମିର୍ନାମ ମହାଯଶାଃ

ପୁରୁଣା କଳିଯୁଗରେ, ପୁଅ, ନିମି ନାମକ ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ଥିଲେ।

ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ମିଥିର୍ନାମ ଜନନାଜ୍ଜନକୋଽଭଵତ୍

ତାଙ୍କର ପୁଅ ନାମ ମିଥି ଥିଲା, ତାଙ୍କର ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ ଠାରୁ ଜନକଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା।

ସା ଚାପ ଶୁଭକର୍ମାଣି ପତିଭକ୍ତା ପତିଵ୍ରତା

ସେ ଜଣେ ସଦ୍ଗୁଣୀ, ପତିପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ।

ସୋଽପି ରାଜା ମହାଭାଗଃ ସର୍ଵଭୂତହିତେ ରତଃ 208.

ସେ ରାଜା ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲରେ ସଦା ଲାଗିଥିଲେ।

ଯ ଇମାଂ ପୃଥିଵୀଂ ସର୍ଵାଂ ଧର୍ମେଣ ପରିପାଲଯନ୍

ସେ ଧର୍ମରେ ରହି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।

ଵଵର୍ଷ ସତତଂ ଦେଵସ୍ତସ୍ଯ ରାଷ୍ଟ୍ରେ ମହାଦ୍ଯୁତେଃ

ସେଇ ମହାତ୍ମା ରାଜାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଦେବତା ସଦା ବର୍ଷା କରୁଥିଲେ।

ନ କଶ୍ଚିଦ୍ ଦୃଶ୍ଯତେ ମର୍ତ୍ଯୋ ରୁଜାର୍ତ୍ତୋ ଦୁଃଖିତୋଽପି ଵା

ସେଠାରେ କେହି ମଣିଷ ରୋଗୀ, ଦୁଃଖିତ କିମ୍ବା କଷ୍ଟରେ ଥିବା ଦେଖାଯାଉନଥିଲେ।

ଉଵାଚ ରାଜ୍ଞୀ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଵିନଯାତ୍ପ୍ରଶ୍ରିତଂ ଵଚଃ

ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରାଣୀ ନମ୍ରତା ସହିତ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରା କଥା କହିଲେ।

ରାଜ୍ଞ୍ଯୁଵାଚ ଯଦସ୍ତି ଦ୍ରଵିଣଂ କିଂଚିତ୍ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯଦ୍ଗୃହେ ଚ ତେ

ରାଣୀ କହିଲେ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ କିମ୍ବା ତୁମ ଘରେ ଯେଉଁ ଧନ ଅଛି—

ଵିନିଯୁକ୍ତଂ ତୁ ତତ୍ସର୍ଵଂ ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ତୁ ତଥା ତ୍ଵଯା

ସେସବୁ ତୁମେ ବଣ୍ଟନ କରିଦେଇଛ, ଏବଂ ତୁମେ ଏଥିରେ ସାକ୍ଷୀ ହେଇଛ।

ନାସ୍ତି ତନ୍ନିଯମଃ କଶ୍ଚିତ୍ପୁଷ୍ପମୂଲ୍ଯଂ ଚ ନାସ୍ତି ନଃ

ଆମ ପାଖରେ କୌଣସି ନିୟମ ନାହିଁ, ଏବଂ ଫୁଲର ମୂଲ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।

ନ ଚୈଵ ଵାର୍ଷିକଃ କଶ୍ଚିଦ୍ଵିଦ୍ଯତେ ଭାଜନସ୍ଯ ଚ

ବାର୍ଷିକ ଆୟ କିମ୍ବା ଏକଟି ପାତ୍ର ମଧ୍ୟ ଆମେ ପାଉନାହିଁ।

ଯତ୍କର୍ତଵ୍ଯଂ ମଯା ଵାପି ତନ୍ମେ ବ୍ରୂହି ନରାଧିପ

ମୁଁ କଣ କରିବି, ରାଜା, ମୋତେ କହ।

ରାଜୋଵାଚ ନ ଚ ପଶ୍ଯାମ୍ଯହଂ ଦେଵି ତଵ ଚୈଵ ଜନସ୍ଯ ଚ ।। 208.

ରାଜା କହିଲେ, ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ କିମ୍ବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ କିଛି ଦେଖୁନାହିଁ।

ତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଯଦି ମେ ମନ୍ଯସେ ପ୍ରିଯେ

ତେଣୁ, ମୋ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ କହିବି, ଯଦି ତୁମେ ମନେ କର।

କୁଦ୍ଦାଲେନ ହି କାଷ୍ଠେନ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଵୈ କୁର୍ମହେ ପ୍ରିଯେ

ପ୍ରିୟେ, ଆମେ କାଠର କୁଦାଳ ଦ୍ୱାରା ଖେତ ତିଆରି କରୁଛୁ।

ଏଵମୁକ୍ତା ତତୋ ରାଜ୍ଞୀ ରାଜାନମିଦମବ୍ରଵୀତ୍

ଏଭଳି କହିବା ପରେ ରାଣୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।

ଦେଵ୍ଯୁଵାଚ ଅଶ୍ଵାନାଂ ଚ ଗଜାନାଂ ଚ ସୈରିଭାନାଂ ତଥୈଵ ଚ

ଦେବୀ କହିଲେ: ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ ଏବଂ ଉଷ୍ଟ୍ର,

ଉଷ୍ଟ୍ରାଣାଂ ମହିଷାଣାଂ ଚ ଖରାଣାଂ ଚ ମହାଯଶାଃ

ଉଷ୍ଟ୍ର, ମହିଷ ଏବଂ ଖଚ୍ଚର ମଧ୍ୟ, ହେ ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ,

ରାଜୋଵାଚ ସର୍ଵକର୍ମାଣି କୁର୍ଵନ୍ତି ଯେ ଭୃତ୍ଯା ମେ ଵରାନନେ

ରାଜା କହିଲେ: ମୋର ସେବକମାନେ ସମସ୍ତ କାମ କରନ୍ତି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।

ବଲୀଵର୍ଦାଃ ଖରା ଅଶ୍ଵା ଗଜା ଉଷ୍ଟ୍ରା ହ୍ଯନେକଶଃ

ବଳଦ, ଖଚ୍ଚର, ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ ଏବଂ ଉଷ୍ଟ୍ର, ବହୁ ପରିମାଣରେ,