ଵରାହପୁରାଣମ୍

ନ ଗଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯତ୍ର ଦାତାରଃ ସର୍ଵଭୂତହିତେ ରତାଃ

ଏଠାରେ ଦାନଶୀଳ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳରେ ଲାଗିଥିବା ଲୋକମାନେ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ।

ତିଲାନ୍ ଗାଂ ଚ ହିରଣ୍ଯଂ ଚ ପୃଥିଵୀଂ ଚାପି ଶାଶ୍ଵତୀମ୍

ତିଳ, ଗାଈ, ସୁନା ଏବଂ ଏହି ଚିରଅବିଚଳିତ ପୃଥିବୀ—

ଯଥୋକ୍ତଂ ଯଜମାନାଶ୍ଚ ସତ୍ରଯାଜିନ ଏଵ ଚ

ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ପ୍ରକାର ବଳି ଓ ଦୀର୍ଘ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି—

ଗୁରୁଚିତ୍ତାନୁପାଲାଶ୍ଚ କୃତିନୋ ମୌନଯନ୍ତ୍ରିତାଃ

ଯେଉଁମାନେ ଗୁରୁଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, କୌଶଳୀ ଓ ମୌନ ଦ୍ୱାରା ସଂଯମିତ—

ମାଂ ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ତେ ଚୈଵ ସ୍ଵାତ୍ମଭାଵେନ ଭାଵିତାଃ

ସେମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଲୀନ ହୋଇ ମୋତେ ଦେଖି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ—

ବ୍ରାହ୍ମଣା ଅମରତ୍ଵଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ 207.

ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅମରତ୍ୱ ପାଆନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ନ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ହି ତଦ୍ଧୋରଂ ଯତ୍ର ତେ ପାପକର୍ମିଣଃ

ସେମାନେ ସେଇ ଭୟଙ୍କର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ପାପୀମାନେ ଯାଆନ୍ତି।

ନାରଦ ଉଵାଚ କିଂ ଵା କର୍ମ ମହତ୍କୃତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ

ନାରଦ ପଚ୍ଛାରିଲେ: କେଉଁ ମହା କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ?

ରୂପଂ ଵା ଧନଧାନ୍ଯଂ ଵା ହ୍ଯାଯୁଶ୍ଚ କୁଲମେଵ ଵା

କି ରୂପ, କି ଧନ-ଧାନ୍ୟ, କି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, କି ବଂଶର ମହତ୍ତ୍ୱ?

ଯମ ଉଵାଚ ଶୁଭାଶୁଭାନାଂ ଗତଯୋ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଵା ପ୍ରଷ୍ଟୁମେଵ ଵା

ଯମ କହିଲେ: ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଫଳର ଗତି ଦେଖିବା କିମ୍ବା ପଚ୍ଛାରିବା—

କିଂଚିନ୍ମାତ୍ରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯେନ ଯତ୍ପ୍ରାପ୍ଯତେ ନରୈଃ

ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବି, କେଉଁ କାରଣରେ ମଣିଷମାନେ କ'ଣ ଫଳ ପାଆନ୍ତି।

ରହସ୍ଯମିଦମାଖ୍ଯାନଂ ଶ୍ରୂଯତାଂ ମୁନିସତ୍ତମ

ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା ଶୁଣ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ତପସା ପ୍ରାପ୍ଯତେ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ତପସା ପ୍ରାପ୍ଯତେ ଯଶଃ

ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଯଶ ମିଳେ।

ଜ୍ଞାନଵିଜ୍ଞାନମାରୋଗ୍ଯଂ ରୂପସୌଭାଗ୍ଯସମ୍ପଦଃ

ଜ୍ଞାନ, ବୁଦ୍ଧି, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ରୂପ, ଭାଗ୍ୟ ଓ ଧନ—

ଏଵଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ପୁଣ୍ଯେନ ମୌନେନାଜ୍ଞାଂ ମହାମୁନେ

ଏପରି ନେଇ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସବୁ ମିଳେ; ମୌନ ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ମୁନି, ଜ୍ଞାନ ମିଳେ।

ଅହିଂସଯା ପରଂ ରୂପଂ ଦୀକ୍ଷଯା କୁଲଜନ୍ମ ଚ 207.

ଅହିଂସା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପ, ଦୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ ବଂଶର ଜନ୍ମ।

ପଯୋଭକ୍ଷ୍ଯା ଦିଵଂ ଯାନ୍ତି ଜାଯତେ ଦ୍ରଵିଣାଢ୍ଯତା

ଯେଉଁମାନେ କେବଳ ଦୁଧ ଖାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି; ଜନ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଧନ ମିଳେ।

ଗଵାଦ୍ଯାଃ କାଲଦୀକ୍ଷାଭିର୍ଯେ ତୁ ଵା ତୃଣଶାଯିନଃ

ଯେଉଁମାନେ ସମୟ ଓ ନିୟମ ରଖନ୍ତି, କିମ୍ବା ତୃଣ ଉପରେ ଶୁଅନ୍ତି—

କ୍ରତୁଯଷ୍ଟା ଦିଵଂ ଯାତି ଚୋପହାରଂ ଚ ସୁଵ୍ରତ

ଯେଉଁମାନେ ବଳି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଓ ଦାନ କରନ୍ତି, ହେ ସୁଶୀଳ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।

ରସାନାଂ ପ୍ରତିସଂହାରାତ୍ ସୌଭାଗ୍ଯମନୁଜାଯତେ

ରସରୁ ଦୂରେଇ ରହିଲେ ଭାଗ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ।

ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯନିଵୃତ୍ତ୍ଯା ତୁ ମୂର୍ତ୍ତିର୍ଭଵତି ପୁଷ୍କଲା

ସୁଗନ୍ଧ ଓ ମାଳା ବ୍ୟବହାର ବନ୍ଦ କଲେ ଦେହ ଭଲ ଓ ପୁଷ୍ଟି ହୁଏ।

ଛତ୍ରପ୍ରଦାନେନ ଗୃହଂ ଵରିଷ୍ଠଂ ରଥଂ ହ୍ଯୁପାନଦ୍ଯୁଗ ସମ୍ପ୍ରଦାନାତ୍

ଛତା ଦାନ କଲେ ଉତ୍ତମ ଘର ମିଳେ, ଚକ୍ରାଂଗୀ ବା ଜୁତା ଦାନ କଲେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଫଳ ମିଳେ।

ପାନୀଯସ୍ଯ ପ୍ରଦାନେନ ତୃପ୍ତିର୍ଭଵତି ଶାଶ୍ଵତୀ

ପାଣି ଦାନ କଲେ ଚିରକାଳ ତୃପ୍ତି ମିଳେ।

ପୁଷ୍ପୋପଗନ୍ଧଂ ଚ ଫଲୋପଗଂଧଂ ଯଃ ପାଦପଂ ସ୍ପର୍ଶଯତେ ଦ୍ଵିଜାଯ

ଯେଉଁଠି କେହି ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ପାଇଁ ଫୁଲ ବା ଫଳ ଗନ୍ଧ ଥିବା ଗଛକୁ ଛୁଏ—

ଵସ୍ତ୍ରାନ୍ନପାନୀଯରସପ୍ରଦାନାତ୍ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ତାନେଵ ରସପ୍ରଦାନାତ୍

କପଡ଼ା, ଖାଦ୍ୟ, ପାଣି ବା ରସିଳା ପାନୀୟ ଦାନ କଲେ, ସେହି ସବୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ମିଳେ।

ଦତ୍ତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯଃ ସ ଭଵେତ୍ସୁରୂପୋ ରୋଗାଂଶ୍ଚ କାଂଶ୍ଚିଲ୍ଲଭତେ ନ ଜାତୁ 207.

ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ ଦେହ ସୁନ୍ଦର ହୁଏ, କିଛି ରୋଗ କେବେ ହୁଏ ନାହିଁ।

ସ ସ୍ତ୍ରୀସମୃଦ୍ଧଂ ଗଜଵାଜିପୂର୍ଣଂ ଲଭେଦଧିଷ୍ଠାନଵରଂ ଵରିଷ୍ଠମ୍

ସେ ଅତି ଉତ୍ତମ ଗୃହ ପାଏ, ଯେଉଁଠି ମହିଳା, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥାଏ।

ଗଜଂ ତଥା ଗୋଵୃଷଭପ୍ରଦାନୈଃ ସ୍ଵର୍ଗେ ସୁଖଂ ଶାଶ୍ଵତମାମନନ୍ତି

ହାତୀ ବା ବୃଷ ଦାନ କଲେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ସୁଖ ମିଳେ।

କ୍ଷୌଦ୍ରେଣ ନାନାରସତୃପ୍ତତାଂ ଚ ଦୀପପ୍ରଦାନାଦ୍ଦ୍ଯୁତିମାପ୍ନୁଵନ୍ତି

ମଧୁ ଦାନ କଲେ ବିଭିନ୍ନ ରସରେ ତୃପ୍ତି ମିଳେ, ଦୀପ ଦାନ କଲେ ତେଜ ମିଳେ।