ଵରାହପୁରାଣମ୍

thumb|ଗୌ ଦନ୍ତେଷୁ ମରୁତୋ ଦେଵା ଜିହ୍ଵାଯାଂ ତୁ ସରସ୍ଵତୀ

ଦାନ୍ତରେ ମରୁତ ଦେବତାମାନେ ବସନ୍ତି, ଜିଭରେ ସରସ୍ୱତୀ ଅଛନ୍ତି।

ସର୍ଵସନ୍ଧିଷୁ ସାଧ୍ଯାଶ୍ଚ ଚନ୍ଦ୍ରାଦିତ୍ଯୌ ତୁ ଲୋଚନେ 206.

ସମସ୍ତ ସନ୍ଧିରେ ସାଧ୍ୟମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦୁଇଟି ଆଖିରେ ବସିଛନ୍ତି।

ଅପାନେ ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି ପ୍ରସ୍ରାଵେ ଜାହ୍ନଵୀ ନଦୀ

ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅପାନ ବାୟୁରେ ଅଛି, ପ୍ରସ୍ରାବରେ ଜହ୍ନବୀ ନଦୀ ଅଛି।

ଋଷଯୋ ରୋମକୂପେଷୁ ଗୋମଯେ ପଦ୍ମଧାରିଣୀ

ଋଷିମାନେ ଚର୍ମର ରୋମକୁପରେ ବସନ୍ତି, ଗୋମୟରେ ପଦ୍ମଧାରିଣୀ ଅଛନ୍ତି।

ଧୈର୍ଯଂ ଧୃତିଶ୍ଚ ଶାନ୍ତିଶ୍ଚ ପୁଷ୍ଟିର୍ଵୃଦ୍ଧିସ୍ତଥୈଵ ଚ

ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଧୃତି, ଶାନ୍ତି, ପୁଷ୍ଟି ଓ ବୃଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ ଅଛି।

ଵିଦ୍ଯା ଶାନ୍ତିର୍ମତିଶ୍ଚୈଵ ସନ୍ତତିଃ ପରମା ତଥା

ଯେଉଁଠି ଗାଈ ଅଛି, ସେଠି ଜ୍ଞାନ, ଶାନ୍ତି, ବୁଦ୍ଧି ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସମୃଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ ରହିଥାଏ।

ଯତ୍ର ଗାଵୋ ଜଗତ୍ତତ୍ର ଦେଵଦେଵପୁରୋଗମାଃ

ଯେଉଁଠି ଗାଈ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ବସିଥାନ୍ତି।

ସର୍ଵରୂପେଷୁ ତା ଗାଵସ୍ତିଷ୍ଠନ୍ତ୍ଯଭିମତାସ୍ତଥା

ସମସ୍ତ ରୂପରେ, ସେଇ ପ୍ରିୟ ଗାଈମାନେ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।

ସ୍ତ୍ରିଯଶ୍ଚ ପୁରୁଷାଶ୍ଚୈଵ ରକ୍ଷନ୍ତଶ୍ଚ ସୁଯନ୍ତ୍ରିତାଃ

ସେଠି ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷମାନେ, ଭଲଭାବେ ଶାସିତ ଓ ସୁରକ୍ଷିତ ଅବସ୍ଥାରେ ରହନ୍ତି।

କ୍ରୀଡନ୍ତି ଵିଵିଧୈର୍ଭୋଗୈର୍ଭୋଗେଷୁ ଚ ସହସ୍ରଶଃ

ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଆନନ୍ଦ ଓ ଭୋଗରେ ହଜାର ହଜାର ଭାବରେ ମନ ଲଗାନ୍ତି।

ଭକ୍ଷ୍ଯାଣାଂ ଵିଵିଧାନାଂ ଚ ଭୋଜନାନାଂ ଚ ସଂଚଯାତ୍

ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ଭୋଜନର ଅଧିକତା ଦ୍ୱାରା,

ଅପଶ୍ଯନ୍ଵିଵିଧାସ୍ତତ୍ର ସ୍ତ୍ରିଯଶ୍ଚ ଶୁଭଲୋଚନା 206.

ସେଠି, ସେ ଅନେକ ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ନାରୀମାନେକୁ ଦେଖିଲେ।

ଉଦ୍ଯାନେଷୁ ତଥା ଚାନ୍ଯା ଭଵନେଷୁ ଚ ପୁଣ୍ଯତଃ

ଅନ୍ୟଏଠି, ଉଦ୍ୟାନ ଓ ପବିତ୍ର ଘରମାନେରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖାଗଲା।

ଅହୋ ସୂତ୍ରକୃତଂ ଶିଲ୍ପମହୋରତ୍ନୈରଲଂକୃତମ୍

ହାଁ, ସୂତ୍ରରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଶିଳ୍ପ କେତେ ଅଦ୍ଭୁତ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।

ତତସ୍ତୁ ନିଖିଲଂ ସମ୍ଯଗ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କର୍ମ ମହୋଦଯମ୍

ତାପରେ, ସେ ସମସ୍ତ ମହାଫଳ ଦେଖି ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଅନୁଭବ କଲେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ସଂସାରଚକ୍ରେ ଶୁଭକର୍ମଫଲୋଦଯୋ ନାମ ଷଡଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ସଂସାରଚକ୍ରରେ ଶୁଭ କର୍ମର ଫଳ ଉଦୟ ବିଷୟରେ ଦୁଇଶ ଛଅତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥ ସଂସାରଚକ୍ରପୁରୁଷ ଵିଲୋଭନପ୍ରକରଣମ୍ ଇଦମନ୍ଯନ୍ମହାଭାଗାନ୍ନାରଦାତ୍କଲହପ୍ରିଯାତ୍

ଏବେ ସଂସାରଚକ୍ର ପୁରୁଷଙ୍କର ମୋହ ବିଷୟରେ କଥା; ଏହା ଅନ୍ୟଟି, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, କଳହପ୍ରିୟ ନାରଦଙ୍କୁ ନେଇ।

ତଥା ଚ ପୃଚ୍ଛତସ୍ତସ୍ଯ ପୁରାଵୃତ୍ତଂ ମହାତ୍ମନଃ

ଏହିପରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଥିବାବେଳେ, ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କର ପୂର୍ବ କାର୍ଯ୍ୟ କଥା କୁହାଗଲା।

ଯଥା ଚ ଜନକୋ ରାଜା କାମାନ୍ଦିଵ୍ଯାନଵାପ୍ତଵାନ୍

ଏବଂ କିପରି ରାଜା ଜନକ ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ପାଇଥିଲେ—

ଅଯଂ ତତ୍ର ମହାତେଜା ନାରଦୋ ମୁନିସତ୍ତମଃ

ସେଠି, ମହାତେଜସ୍ବୀ ଏବଂ ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରଦ ଥିଲେ—

ତତ୍ର ରାଜାଽଥ ଵେଗେନ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵଯମାଗତମ୍

ସେଠି, ରାଜା ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୱରିତ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ—

ଉଵାଚ ଚ ମହାତେଜାଃ ସୂର୍ଯପୁତ୍ରଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍

ଏବଂ ତେଜସ୍ବୀ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର କହିଲେ—

ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଦଶୀଂ ଚ ସର୍ଵଧର୍ମଵିଦାଂ ଵରଃ

ସେ ସମସ୍ତ କିଛି ଜାଣନ୍ତି, ସମସ୍ତ ସମୟ ଦେଖନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ଵଯଂ ପୂତାଶ୍ଚ ମେଧ୍ଯାଶ୍ଚ ତ୍ଵାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହ୍ଯାଗତଂ ଵିଭୋ

ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଆସିଥିବା ଦେଖି ଆମେ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ହୋଇଯାଉଛୁ।

ଯତ୍କାର୍ଯଂ ଯେନ ଵା କାର୍ଯଂ ଯଦ୍ଵୈ ମନସି ଵର୍ତ୍ତତେ

ଆପଣଙ୍କ ମନରେ ଯେଉଁ କାମ କିମ୍ବା ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି, କିଏ କରିବେ, କିମ୍ବା କ'ଣ କରିବେ,

ଦୁର୍ଲ୍ଲଭଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଯଚ୍ଚ ପ୍ରିଯତରଂ ତଵ 207.

ଏହି ତିନି ଲୋକରେ ଯାହା ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ,

ଇତି ଧର୍ମଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନାରଦଃ ପ୍ରାହ ଧର୍ମଵିତ୍

ଏହି ଧର୍ମର କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ନାରଦ କହିଲେ।

ନାରଦ ଉଵାଚ ସତ୍ଯେନ ତପସା କ୍ଷାନ୍ତ୍ଯା ଧୈର୍ଯେଣ ଚ ନ ସଂଶଯଃ

ନାରଦ କହିଲେ: ସତ୍ୟ, ତପସ୍ୟା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ କ୍ଷମା ଦ୍ୱାରା କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଭାଵଜ୍ଞଶ୍ଚ କୃତଜ୍ଞଶ୍ଚ ତ୍ଵଦନ୍ଯୋ ନ ହି ଵିଦ୍ଯତେ

ଭାବ ବୁଝିପାରିବା ଓ କୃତଜ୍ଞତା ରଖିବାରେ ଆପଣ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି।