ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତତ୍ର ଵୈମାନିକୋ ଭୂତ୍ଵା କଲ୍ପମେକଂ ନିଵତ୍ସ୍ଯତି

ସେଠାରେ ଦେବତା ହୋଇ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରିବ ।

ବହୁଦାନରତୋ ନିତ୍ଯଂ ସର୍ଵଭୂତାନୁକମ୍ପକଃ

ସେ ସଦା ଉଦାର ଦାନରେ ଲଗିଥିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଦୟା କରିଥିବା।

ଅସ୍ମୈ ପୂଜା ଭଵେଦ୍ଦେଯା ମଯାଦିଷ୍ଟା ମହାତ୍ମନେ

ମୁଁ ଯେପରି ଆଜ୍ଞା ଦେଇଛି, ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା ଦେବା ଉଚିତ।

ପ୍ରେତଵାସଂ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ହୀତୋ ଯାତୁ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍

ପିତୃଲୋକ ଛାଡି, ସେ ଉପରକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଉ।

ଶଙ୍ଖତୂର୍ଯନିନାଦେନ ତତ୍ର ଵୈ ଵିଜଯେନ ଚ

ସେଠାରେ ଶଂଖ ଓ ତୁରୀର ଶବ୍ଦ, ଏବଂ ବିଜୟ ସହିତ—

ଅଯଂ ଗଚ୍ଛତୁ ଭଦ୍ରଂ ଚାପୀନ୍ଦ୍ରଦେଶଂ ଦୁରାସଦମ୍

ଏହି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁର୍ଲଭ ଦେଶକୁ ଯାଉ।

ଗୁଣୈଶ୍ଚ ଶତସଂଖ୍ଯାକୈଃ ଶକ୍ର ଏନଂ ପ୍ରତୀକ୍ଷତେ

ଶତ-ଶତ ଗୁଣ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।

ତାଵତ୍ସ ମୋଦତେ ସ୍ଵର୍ଗେ ଯାଵଦ୍ଧର୍ମୋଽନୁମୀଯତେ

ତାଙ୍କର ଧର୍ମ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରିବେ।

ରତ୍ନଵେଣୁପ୍ରଦଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵଧର୍ମୈରଲଂକୃତଃ

ଯେ ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ବାଂଶୀ ଦେଇଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ଶୋଭିତ—

ଅଯଂ ଯାତୁ ମହାଭାଗୋ ଦେଵଦେଵଂ ସନାତନମ୍ 205.

ଏହି ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଚିରନ୍ତନ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଯାଉ।

ସର୍ଵଶକ୍ତ୍ଯା ସମେତେନ ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯ ଉପପାଦିତାଃ

ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଏକତ୍ର କରି, ସେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାନ କରିଛନ୍ତି।

ତେନ କଲ୍ପଂ ଵସିଷ୍ଯନ୍ତି ରୁଦ୍ରକଲ୍ପା ମନୋରମାଃ

ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନୋରମା ରୁଦ୍ର ଲୋକ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟିକି ରହିବ।

ତେନ ଦତ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜାତିଭ୍ଯୋ ମଧୁଖଣ୍ଡପୁରଃସରମ୍

ସେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ମଧ ଓ ଚିନି ଦେଇଛନ୍ତି।

ତରୁଣୀ କ୍ଷୀରସମ୍ପନ୍ନା ଗୌଃ ସୁଵର୍ଣଯୁତା ଶୁଭା

ଏକ ଯୁବତୀ, ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଶୋଭିତ ଶୁଭ ଗାଈ।

ଅସ୍ଯ ଲେଖ୍ଯଂ ମଯା ଦୃଷ୍ଟଂ ତିସ୍ରଃ କୋଟ୍ଯସ୍ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ

ମୁଁ ତାଙ୍କର ଲେଖା ଦେଖିଛି: ସ୍ୱର୍ଗରେ ତିନି କୋଟି ବର୍ଷ।

ସୁଵର୍ଣସ୍ଯ ପ୍ରଦାତା ଚ ତ୍ରିଦଶେଭ୍ଯୋ ନିଵେଦ୍ଯତାମ୍

ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦେବମାନେ ପାଇଁ ଘୋଷଣା କରାଯାଉ।

ତତ୍ରୈଷ ଵୈ ମହାତେଜା ଯଥେଷ୍ଟଂ କାମମାପ୍ନୁଯାତ୍

ସେଠାରେ ଏହି ମହାତ୍ମା ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରିବେ, ତାହା ପାଇବେ।

ପ୍ରଯାତୁ ପିତୃଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତର୍ପିତା ଯେନ ପୂର୍ଵଜାଃ

ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେ ପିତୃମାନେ ସହିତ ଯାଉ।

ଅଯଂ ଭଦ୍ରୋ ମହାକାମଂ ସର୍ଵଭୂତହିତେ ରତଃ

ଏହି ଭଦ୍ର ଜଣେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲରେ ଲଗିଥିବା, ବଡ଼ ଇଚ୍ଛା ରଖିଥିବା।

କ୍ଷିତିପ୍ରଦୋ ଦ୍ଵିଜାତିଭ୍ଯୋ ହ୍ଯଯଂ ଯାତୁ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍ 205.

ଏହି ଭୂମିଦାନ କରିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏବେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବାକୁ ଦିଅ।

ଵିଵିଧୈଃ କାମଭୋଗୈସ୍ତୁ ସେଵ୍ଯମାନୋ ନରୋତ୍ତମଃ

ବିଭିନ୍ନ ଇଚ୍ଛାର ସୁଖସମ୍ପଦରେ ସମ୍ମାନିତ, ଏହି ମହାନ ମନୁଷ୍ୟ—

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ସଂସାରଚକ୍ରେ ଶୁଭାଶୁଭଫଲାନୁକୀର୍ତ୍ତନଂ ନାମ ପଞ୍ଚାଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ, ଭଗବତ୍ଶାସ୍ତ୍ରରେ, ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କର୍ମଫଳର ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଦୁଇଶେ ପାଞ୍ଚତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥ ଶୁଭକର୍ମଫଲୋଦଯ ପ୍ରକରଣମ୍ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତସ୍ଯ ସନ୍ଦେଶୋ ଵଦତୋ ଯୋ ମଯା ଶ୍ରୁତଃ

ଏବେ ଶୁଭ କର୍ମର ଫଳ ଉଦୟ ବିଷୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି: ଯେଉଁ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ସେଥିରେ—

ଇମଂ ସର୍ଵାତିଥିଂ ଦାନ୍ତଂ ସର୍ଵଭୂତାନୁକମ୍ପକମ୍

ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ଅତିଥିଙ୍କୁ ସ୍ୱୀକାର କରେ, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥାଏ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ଦୟାଳୁ—

ମୁଞ୍ଚ ମୁଞ୍ଚ ମହାଭୃତ୍ଯ ଚୈଷ ଧର୍ମସ୍ଯ ନିର୍ଣଯଃ

ଏହାକୁ ଛାଡ଼, ଛାଡ଼, ହେ ମହାଭୃତ୍ୟ! ଏହି ଧର୍ମର ନିଷ୍ପତ୍ତି।

ମମ ସ୍ଥାସ୍ଯନ୍ତି ପାର୍ଶ୍ଵେଷୁ ପାପା ଵୈ ଵିକୃତାସ୍ତଥା

ପାପୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପାପରେ ବିକୃତ, ସେମାନେ ମୋ ପାଖରେ ରହିବେ।

ଦୀଯତାମାସନଂ ଦିଵ୍ଯଂ ତଥାନ୍ଯଦ୍ଯାନମେଵ ଚ । ଅନ୍ଯାନ୍ଯାନ୍କାମଯେତ୍କାମାନ୍ମନସା ଯାନି ଚେଚ୍ଛତି

ଏହାକୁ ଦିବ୍ୟ ଆସନ ଦିଅ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଯାନ ମଧ୍ୟ ଦିଅ। ତାଙ୍କ ମନରେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଆସିଥାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ପୂରଣ କର।

ତତ୍ତୁ ଶୀଘ୍ରଂ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯଂ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଶାସନାତ୍

ଏହି ସବୁ କାମ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଶୀଘ୍ର କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରେକ୍ଷତାଂ ଚ ମହାଭାଗୋ ଭୋକ୍ତୁଂ ଚୈଵ ସହାନୁଗଃ

ଏହି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତାଙ୍କ ସହଯାତ୍ରୀମାନେ ସହିତ, ଦେଖିବେ ଏବଂ ଭୋଗ କରିବେ।