ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଅଥ ଶୁଭାଶୁଭ ଫଲାନୁକୀର୍ତନଵର୍ଣନମ୍ ଇଦମନ୍ଯତ୍ପୁରା ଵିପ୍ରାଃ ଶ୍ରୂଯତାଂ ତସ୍ଯ ଭାଷିତମ୍

ଏବେ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ବିବର୍ଣ୍ନନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ପୁରାତନ କଥା ଏହି ଅନ୍ୟ ଉପଦେଶକୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଶୁଣନ୍ତୁ ।

ଅଯଂ ତୁ ଭଵତାଂ ଯାତୁ ଯାତୁ ସ୍ଵର୍ଗଂ ମହୀକ୍ଷିତାମ୍

ଏହି ଆପଣଙ୍କ ଜଣେ ଯାଉ, ସେ ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଉ, ମହାପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ।

ଅଯଂ ନାଗୋ ଭଵେଚ୍ଛୀଘ୍ରମଯଂ ତୁ ପରମାଂ ଗତିମ୍

ଏହି ସାପ ଶୀଘ୍ର ଉତ୍ତମ ଦେଶକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରୁ ।

କ୍ଲିଶ୍ଯତୋ ରୁଦତଶ୍ଚୈଵ ଵଦତଶ୍ଚ ପୁନଃପୁନଃ

ଯିଏ ଦୁଃଖ ପାଉଛି, କାନ୍ଦୁଛି ଏବଂ ପୁନଃପୁନଃ କହୁଛି,

ଦାରତ୍ଯାଗୀ ତ୍ଵଧର୍ମିଷ୍ଠଃ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରଵିଵର୍ଜିତଃ

ଯିଏ ଜନନୀକୁ ଛାଡିଦେଇଛି, ଧର୍ମରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ନୁହେଁ, ପୁଅ ଓ ନତିରୁ ବଞ୍ଚିତ,

ମୁଚ୍ଯତାଂ ତ ଇମେ ସର୍ଵେ ହ୍ଯତୀତାନାଗତାସ୍ତଥା

ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରାଯାଉ, ଯେଉଁମାନେ ଗତ ଓ ଆଗକୁ ଆସିବେ ।

ଆଗମେ ଚ ଵିପତ୍ତୌ ଚ ସର୍ଵଧର୍ମାନୁପାଲକାଃ

ସମୃଦ୍ଧି ଓ ବିପଦରେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି,

ବହୁସୁନ୍ଦରନାର୍ଯଙ୍କେ ହ୍ଯାଦ୍ଯେ ପରମଧାର୍ମିକମ୍

ଅତି ସୁନ୍ଦର ଜନନୀର ଆଙ୍କରେ, ପ୍ରଥମ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମିକ,

ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ ପରିକ୍ଲେଶୋ ଵାସୋ ହ୍ଯସ୍ଯାକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍

ତିନି ଶ୍ୱର୍ଗରେ, ତାଙ୍କର ବାସ ଦୁଃଖରହିତ ଓ ଅକ୍ଷୟ ହେବ ।

ବ୍ରାହ୍ମଣାର୍ଥେ ଗଵାର୍ଥେ ଵା ରାଷ୍ଟ୍ରାର୍ଥେ ନିଧନଙ୍ଗତଃ 205.

ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗାଁ କିମ୍ବା ରାଷ୍ଟ୍ର ପାଇଁ ଜୀବନ ଦେଇଥାଏ,

ତତ୍ର ଵୈମାନିକୋ ଭୂତ୍ଵା କଲ୍ପମେକଂ ନିଵତ୍ସ୍ଯତି

ସେଠାରେ ଦେବତା ହୋଇ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରିବ ।

ବହୁଦାନରତୋ ନିତ୍ଯଂ ସର୍ଵଭୂତାନୁକମ୍ପକଃ

ସେ ସଦା ଉଦାର ଦାନରେ ଲଗିଥିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଦୟା କରିଥିବା।

ଅସ୍ମୈ ପୂଜା ଭଵେଦ୍ଦେଯା ମଯାଦିଷ୍ଟା ମହାତ୍ମନେ

ମୁଁ ଯେପରି ଆଜ୍ଞା ଦେଇଛି, ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା ଦେବା ଉଚିତ।

ପ୍ରେତଵାସଂ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ହୀତୋ ଯାତୁ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍

ପିତୃଲୋକ ଛାଡି, ସେ ଉପରକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଉ।

ଶଙ୍ଖତୂର୍ଯନିନାଦେନ ତତ୍ର ଵୈ ଵିଜଯେନ ଚ

ସେଠାରେ ଶଂଖ ଓ ତୁରୀର ଶବ୍ଦ, ଏବଂ ବିଜୟ ସହିତ—

ଅଯଂ ଗଚ୍ଛତୁ ଭଦ୍ରଂ ଚାପୀନ୍ଦ୍ରଦେଶଂ ଦୁରାସଦମ୍

ଏହି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁର୍ଲଭ ଦେଶକୁ ଯାଉ।

ଗୁଣୈଶ୍ଚ ଶତସଂଖ୍ଯାକୈଃ ଶକ୍ର ଏନଂ ପ୍ରତୀକ୍ଷତେ

ଶତ-ଶତ ଗୁଣ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।

ତାଵତ୍ସ ମୋଦତେ ସ୍ଵର୍ଗେ ଯାଵଦ୍ଧର୍ମୋଽନୁମୀଯତେ

ତାଙ୍କର ଧର୍ମ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରିବେ।

ରତ୍ନଵେଣୁପ୍ରଦଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵଧର୍ମୈରଲଂକୃତଃ

ଯେ ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ବାଂଶୀ ଦେଇଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ଶୋଭିତ—

ଅଯଂ ଯାତୁ ମହାଭାଗୋ ଦେଵଦେଵଂ ସନାତନମ୍ 205.

ଏହି ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଚିରନ୍ତନ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଯାଉ।

ସର୍ଵଶକ୍ତ୍ଯା ସମେତେନ ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯ ଉପପାଦିତାଃ

ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଏକତ୍ର କରି, ସେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାନ କରିଛନ୍ତି।

ତେନ କଲ୍ପଂ ଵସିଷ୍ଯନ୍ତି ରୁଦ୍ରକଲ୍ପା ମନୋରମାଃ

ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନୋରମା ରୁଦ୍ର ଲୋକ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟିକି ରହିବ।

ତେନ ଦତ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜାତିଭ୍ଯୋ ମଧୁଖଣ୍ଡପୁରଃସରମ୍

ସେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ମଧ ଓ ଚିନି ଦେଇଛନ୍ତି।

ତରୁଣୀ କ୍ଷୀରସମ୍ପନ୍ନା ଗୌଃ ସୁଵର୍ଣଯୁତା ଶୁଭା

ଏକ ଯୁବତୀ, ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଶୋଭିତ ଶୁଭ ଗାଈ।

ଅସ୍ଯ ଲେଖ୍ଯଂ ମଯା ଦୃଷ୍ଟଂ ତିସ୍ରଃ କୋଟ୍ଯସ୍ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ

ମୁଁ ତାଙ୍କର ଲେଖା ଦେଖିଛି: ସ୍ୱର୍ଗରେ ତିନି କୋଟି ବର୍ଷ।

ସୁଵର୍ଣସ୍ଯ ପ୍ରଦାତା ଚ ତ୍ରିଦଶେଭ୍ଯୋ ନିଵେଦ୍ଯତାମ୍

ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦେବମାନେ ପାଇଁ ଘୋଷଣା କରାଯାଉ।

ତତ୍ରୈଷ ଵୈ ମହାତେଜା ଯଥେଷ୍ଟଂ କାମମାପ୍ନୁଯାତ୍

ସେଠାରେ ଏହି ମହାତ୍ମା ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରିବେ, ତାହା ପାଇବେ।

ପ୍ରଯାତୁ ପିତୃଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତର୍ପିତା ଯେନ ପୂର୍ଵଜାଃ

ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେ ପିତୃମାନେ ସହିତ ଯାଉ।

ଅଯଂ ଭଦ୍ରୋ ମହାକାମଂ ସର୍ଵଭୂତହିତେ ରତଃ

ଏହି ଭଦ୍ର ଜଣେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲରେ ଲଗିଥିବା, ବଡ଼ ଇଚ୍ଛା ରଖିଥିବା।