ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ଵୈ ଚତୂରାତ୍ରଂ ଷଡ୍ରାତ୍ରଂ ଦଶରାତ୍ରକମ୍

ତିନି ରାତି, କିମ୍ବା ଚାରି ରାତି, ଛଅ ରାତି, କିମ୍ବା ଦଶ ରାତି—

କ୍ଷପଯିତ୍ଵା ଯଥାକାଲଂ ତତୋ ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ସ୍ଯଥ

ଯେପରି ସମୟ ଶେଷ କରିବ, ପରେ ତୁମେମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।

ଯସ୍ମିନ୍ଯସ୍ମିଂସ୍ତୁ କାଲେଽହଂ ଯାଵତଶ୍ଚ ଶ୍ରଯାମ୍ଯହମ୍ 204.

ଯେ ସମୟରେ ମୁଁ ଅଛି, ଯେପରି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ମୁଁ ରହିବି—

ଵିନିଯୋଗା ମଯା ସୂକ୍ତା ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଯଥାଶ୍ରୁତମ୍

ମୁଁ ଆଗରୁ ଯେପରି ଶୁଣିଥିଲି, ସେହିପରି ନିୟମ ଦେଇଛି ।

ଯତ୍ନାତ୍ତଥା ତୁ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ଭଵଦ୍ଭିର୍ମମ ଶାସନାତ୍

ମୋ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ଆପଣମାନେ ଉଦ୍ୟମ କରି କାମ କରିବା ଉଚିତ ।

ତସ୍ମାଦ୍ଯାତ ଋଷିଭ୍ଯଶ୍ଚ ସ୍ତ୍ରୀଭ୍ଯଶ୍ଚୈଵ ମହାବଲାଃ

ତେଣୁ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ, ଋଷିମାନେ ଓ ଜନନୀମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତୁ ।

ଯଥାଵାଚ୍ଯଂ ଚ କୁରୁତ ଯଥା କାଲୋ ନ ଗଚ୍ଛତି

ଯେଉଁ କଥା କହିବା ଆବଶ୍ୟକ, ସେହିପରି କାମ କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠି ସମୟ ହାରି ନଯାଉ ।

ମଯାଜ୍ଞପ୍ତା ଵିଶେଷେଣ ମୃତ୍ଯୁନା ସହ ସଙ୍ଗତଃ

ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ବିଶେଷ ଭାବେ ଆପଣମାନେକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଛି ।

ଯଥାବ୍ରଵୀତ୍ସ୍ଵଯଂ ରୁଦ୍ରୋ ଯଥା ଶକ୍ରଃ ଶଚୀପତିଃ

ଯେପରି ରୁଦ୍ର ନିଜେ କହିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେପରି ଶଚୀଙ୍କ ପତି ଶକ୍ର କହିଛନ୍ତି ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ସଂସାରଚକ୍ରେ ଦୂତପ୍ରେଷଣଂ ନାମ ଚତୁରଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ସଂସାରଚକ୍ରରେ ‘ଦୂତ ପ୍ରେଷଣ’ ନାମକ ଦୁଇଶ ଚାରି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା ।

ଅଥ ଶୁଭାଶୁଭ ଫଲାନୁକୀର୍ତନଵର୍ଣନମ୍ ଇଦମନ୍ଯତ୍ପୁରା ଵିପ୍ରାଃ ଶ୍ରୂଯତାଂ ତସ୍ଯ ଭାଷିତମ୍

ଏବେ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ବିବର୍ଣ୍ନନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ପୁରାତନ କଥା ଏହି ଅନ୍ୟ ଉପଦେଶକୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଶୁଣନ୍ତୁ ।

ଅଯଂ ତୁ ଭଵତାଂ ଯାତୁ ଯାତୁ ସ୍ଵର୍ଗଂ ମହୀକ୍ଷିତାମ୍

ଏହି ଆପଣଙ୍କ ଜଣେ ଯାଉ, ସେ ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଉ, ମହାପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ।

ଅଯଂ ନାଗୋ ଭଵେଚ୍ଛୀଘ୍ରମଯଂ ତୁ ପରମାଂ ଗତିମ୍

ଏହି ସାପ ଶୀଘ୍ର ଉତ୍ତମ ଦେଶକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରୁ ।

କ୍ଲିଶ୍ଯତୋ ରୁଦତଶ୍ଚୈଵ ଵଦତଶ୍ଚ ପୁନଃପୁନଃ

ଯିଏ ଦୁଃଖ ପାଉଛି, କାନ୍ଦୁଛି ଏବଂ ପୁନଃପୁନଃ କହୁଛି,

ଦାରତ୍ଯାଗୀ ତ୍ଵଧର୍ମିଷ୍ଠଃ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରଵିଵର୍ଜିତଃ

ଯିଏ ଜନନୀକୁ ଛାଡିଦେଇଛି, ଧର୍ମରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ନୁହେଁ, ପୁଅ ଓ ନତିରୁ ବଞ୍ଚିତ,

ମୁଚ୍ଯତାଂ ତ ଇମେ ସର୍ଵେ ହ୍ଯତୀତାନାଗତାସ୍ତଥା

ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରାଯାଉ, ଯେଉଁମାନେ ଗତ ଓ ଆଗକୁ ଆସିବେ ।

ଆଗମେ ଚ ଵିପତ୍ତୌ ଚ ସର୍ଵଧର୍ମାନୁପାଲକାଃ

ସମୃଦ୍ଧି ଓ ବିପଦରେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି,

ବହୁସୁନ୍ଦରନାର୍ଯଙ୍କେ ହ୍ଯାଦ୍ଯେ ପରମଧାର୍ମିକମ୍

ଅତି ସୁନ୍ଦର ଜନନୀର ଆଙ୍କରେ, ପ୍ରଥମ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମିକ,

ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ ପରିକ୍ଲେଶୋ ଵାସୋ ହ୍ଯସ୍ଯାକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍

ତିନି ଶ୍ୱର୍ଗରେ, ତାଙ୍କର ବାସ ଦୁଃଖରହିତ ଓ ଅକ୍ଷୟ ହେବ ।

ବ୍ରାହ୍ମଣାର୍ଥେ ଗଵାର୍ଥେ ଵା ରାଷ୍ଟ୍ରାର୍ଥେ ନିଧନଙ୍ଗତଃ 205.

ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗାଁ କିମ୍ବା ରାଷ୍ଟ୍ର ପାଇଁ ଜୀବନ ଦେଇଥାଏ,

ତତ୍ର ଵୈମାନିକୋ ଭୂତ୍ଵା କଲ୍ପମେକଂ ନିଵତ୍ସ୍ଯତି

ସେଠାରେ ଦେବତା ହୋଇ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରିବ ।

ବହୁଦାନରତୋ ନିତ୍ଯଂ ସର୍ଵଭୂତାନୁକମ୍ପକଃ

ସେ ସଦା ଉଦାର ଦାନରେ ଲଗିଥିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଦୟା କରିଥିବା।

ଅସ୍ମୈ ପୂଜା ଭଵେଦ୍ଦେଯା ମଯାଦିଷ୍ଟା ମହାତ୍ମନେ

ମୁଁ ଯେପରି ଆଜ୍ଞା ଦେଇଛି, ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା ଦେବା ଉଚିତ।

ପ୍ରେତଵାସଂ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ହୀତୋ ଯାତୁ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍

ପିତୃଲୋକ ଛାଡି, ସେ ଉପରକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଉ।

ଶଙ୍ଖତୂର୍ଯନିନାଦେନ ତତ୍ର ଵୈ ଵିଜଯେନ ଚ

ସେଠାରେ ଶଂଖ ଓ ତୁରୀର ଶବ୍ଦ, ଏବଂ ବିଜୟ ସହିତ—

ଅଯଂ ଗଚ୍ଛତୁ ଭଦ୍ରଂ ଚାପୀନ୍ଦ୍ରଦେଶଂ ଦୁରାସଦମ୍

ଏହି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁର୍ଲଭ ଦେଶକୁ ଯାଉ।

ଗୁଣୈଶ୍ଚ ଶତସଂଖ୍ଯାକୈଃ ଶକ୍ର ଏନଂ ପ୍ରତୀକ୍ଷତେ

ଶତ-ଶତ ଗୁଣ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।

ତାଵତ୍ସ ମୋଦତେ ସ୍ଵର୍ଗେ ଯାଵଦ୍ଧର୍ମୋଽନୁମୀଯତେ

ତାଙ୍କର ଧର୍ମ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରିବେ।

ରତ୍ନଵେଣୁପ୍ରଦଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵଧର୍ମୈରଲଂକୃତଃ

ଯେ ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ବାଂଶୀ ଦେଇଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ଶୋଭିତ—