ଵରାହପୁରାଣମ୍

ପତିଵ୍ରତେତି ସାଧ୍ଵୀତି ରହସ୍ଯଂ ଭାଷସେ ପୁନଃ

ତୁମେ ତାଙ୍କୁ 'ପତିବ୍ରତା', 'ସାଧ୍ବୀ' କୁହୁଛ, ପୁନି ଗୁପ୍ତ କଥା କହୁଛ।

ଆନୀଯତେ କଥଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭୋକ୍ତୁକାମଂ କଥଂ ହରେ

ସେ ଭୋଗ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି ବୋଲି ଜାଣି, କିପରି ଏଠାକୁ ଆଣାଯିବ? କିପରି, ହେ ହରି?

ଧାର୍ମିକା ଯୂଯମେଵାତ୍ର ଅହମେକୋ ନୃଶଂସଵତ୍

ତୁମେମାନେ ସମସ୍ତେ ଧର୍ମିକ, ଏଠି ମୁଁ ଏକା ନିଷ୍ଠୁର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି।

ଶୀଘ୍ରଂ ତ୍ଵଂ ଭଵ ସର୍ପୋ ହି ଵ୍ଯାଘ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ସରୀସୃପଃ 204.

ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ସାପ ହେଉ, ତୁମେ ବାଘ ହେଉ, ତୁମେ ସରୀସୃପ ହେଉ।

ନରକାନୁଗତସ୍ତ୍ଵଂ ହି ଵ୍ଯାଧିଭୂତଃ ସମାଶ୍ରଯଃ ଜ୍ଵରୋ ଭଵ ମହାଘୋରୋ ଜଲେ ଗ୍ରାହୋ ଦୁରାସଦଃ

ତୁମେ ନରକକୁ ପହଞ୍ଚିଛ, ରୋଗରେ ପୀଡିତ; ଭୟଙ୍କର ଜ୍ୱର ହେଉ, ଜଳରେ ଦୁର୍ଜୟ ମଗର ହେଉ।

ଵାତଵ୍ଯାଧିସ୍ତଥା ଘୋରସ୍ତଥୈଵ ତ୍ଵଂ ଜଲୋଦରଃ

ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ବାତରୋଗ ହେଉ, ଏବଂ ଏହିପରି ଜଳୋଦର ହେଉ।

ଵିଭ୍ରମସ୍ତ୍ଵଂ ଭଵେଚ୍ଛୀଘ୍ରଂ ଵିଷ୍ଟମ୍ଭଶ୍ଚ ପୁନର୍ଭଵ

ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଭ୍ରମ ହେଉ, ପୁନି ବାଧା ହେଉ।

ଯଥାକାଲଂ ଯଥାଦୃଷ୍ଟଂ ତାଵତ୍କାଲୋଽତ୍ର ତିଷ୍ଠତୁ

ଯେପରି ସମୟ ଦରକାର, ଯେପରି ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ସମୟ ଏଠି ରହୁ।

ଯୂଯଂ ଚ କୃତକର୍ମାଣସ୍ତତୋ ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ସ୍ଯଥ

ତୁମେମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ହେଲେ, ପରେ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।

ଵରାଜ୍ଞା ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଯା ମଯା ସମୁଦାହୃତା

ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ଯେ ବର ଆଜ୍ଞା ମୁଁ କହିଛି—

ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ଵୈ ଚତୂରାତ୍ରଂ ଷଡ୍ରାତ୍ରଂ ଦଶରାତ୍ରକମ୍

ତିନି ରାତି, କିମ୍ବା ଚାରି ରାତି, ଛଅ ରାତି, କିମ୍ବା ଦଶ ରାତି—

କ୍ଷପଯିତ୍ଵା ଯଥାକାଲଂ ତତୋ ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ସ୍ଯଥ

ଯେପରି ସମୟ ଶେଷ କରିବ, ପରେ ତୁମେମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।

ଯସ୍ମିନ୍ଯସ୍ମିଂସ୍ତୁ କାଲେଽହଂ ଯାଵତଶ୍ଚ ଶ୍ରଯାମ୍ଯହମ୍ 204.

ଯେ ସମୟରେ ମୁଁ ଅଛି, ଯେପରି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ମୁଁ ରହିବି—

ଵିନିଯୋଗା ମଯା ସୂକ୍ତା ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଯଥାଶ୍ରୁତମ୍

ମୁଁ ଆଗରୁ ଯେପରି ଶୁଣିଥିଲି, ସେହିପରି ନିୟମ ଦେଇଛି ।

ଯତ୍ନାତ୍ତଥା ତୁ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ଭଵଦ୍ଭିର୍ମମ ଶାସନାତ୍

ମୋ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ଆପଣମାନେ ଉଦ୍ୟମ କରି କାମ କରିବା ଉଚିତ ।

ତସ୍ମାଦ୍ଯାତ ଋଷିଭ୍ଯଶ୍ଚ ସ୍ତ୍ରୀଭ୍ଯଶ୍ଚୈଵ ମହାବଲାଃ

ତେଣୁ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ, ଋଷିମାନେ ଓ ଜନନୀମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତୁ ।

ଯଥାଵାଚ୍ଯଂ ଚ କୁରୁତ ଯଥା କାଲୋ ନ ଗଚ୍ଛତି

ଯେଉଁ କଥା କହିବା ଆବଶ୍ୟକ, ସେହିପରି କାମ କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠି ସମୟ ହାରି ନଯାଉ ।

ମଯାଜ୍ଞପ୍ତା ଵିଶେଷେଣ ମୃତ୍ଯୁନା ସହ ସଙ୍ଗତଃ

ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ବିଶେଷ ଭାବେ ଆପଣମାନେକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଛି ।

ଯଥାବ୍ରଵୀତ୍ସ୍ଵଯଂ ରୁଦ୍ରୋ ଯଥା ଶକ୍ରଃ ଶଚୀପତିଃ

ଯେପରି ରୁଦ୍ର ନିଜେ କହିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେପରି ଶଚୀଙ୍କ ପତି ଶକ୍ର କହିଛନ୍ତି ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ସଂସାରଚକ୍ରେ ଦୂତପ୍ରେଷଣଂ ନାମ ଚତୁରଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ସଂସାରଚକ୍ରରେ ‘ଦୂତ ପ୍ରେଷଣ’ ନାମକ ଦୁଇଶ ଚାରି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା ।

ଅଥ ଶୁଭାଶୁଭ ଫଲାନୁକୀର୍ତନଵର୍ଣନମ୍ ଇଦମନ୍ଯତ୍ପୁରା ଵିପ୍ରାଃ ଶ୍ରୂଯତାଂ ତସ୍ଯ ଭାଷିତମ୍

ଏବେ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ବିବର୍ଣ୍ନନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ପୁରାତନ କଥା ଏହି ଅନ୍ୟ ଉପଦେଶକୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଶୁଣନ୍ତୁ ।

ଅଯଂ ତୁ ଭଵତାଂ ଯାତୁ ଯାତୁ ସ୍ଵର୍ଗଂ ମହୀକ୍ଷିତାମ୍

ଏହି ଆପଣଙ୍କ ଜଣେ ଯାଉ, ସେ ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଉ, ମହାପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ।

ଅଯଂ ନାଗୋ ଭଵେଚ୍ଛୀଘ୍ରମଯଂ ତୁ ପରମାଂ ଗତିମ୍

ଏହି ସାପ ଶୀଘ୍ର ଉତ୍ତମ ଦେଶକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରୁ ।

କ୍ଲିଶ୍ଯତୋ ରୁଦତଶ୍ଚୈଵ ଵଦତଶ୍ଚ ପୁନଃପୁନଃ

ଯିଏ ଦୁଃଖ ପାଉଛି, କାନ୍ଦୁଛି ଏବଂ ପୁନଃପୁନଃ କହୁଛି,

ଦାରତ୍ଯାଗୀ ତ୍ଵଧର୍ମିଷ୍ଠଃ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରଵିଵର୍ଜିତଃ

ଯିଏ ଜନନୀକୁ ଛାଡିଦେଇଛି, ଧର୍ମରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ନୁହେଁ, ପୁଅ ଓ ନତିରୁ ବଞ୍ଚିତ,

ମୁଚ୍ଯତାଂ ତ ଇମେ ସର୍ଵେ ହ୍ଯତୀତାନାଗତାସ୍ତଥା

ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରାଯାଉ, ଯେଉଁମାନେ ଗତ ଓ ଆଗକୁ ଆସିବେ ।

ଆଗମେ ଚ ଵିପତ୍ତୌ ଚ ସର୍ଵଧର୍ମାନୁପାଲକାଃ

ସମୃଦ୍ଧି ଓ ବିପଦରେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି,

ବହୁସୁନ୍ଦରନାର୍ଯଙ୍କେ ହ୍ଯାଦ୍ଯେ ପରମଧାର୍ମିକମ୍

ଅତି ସୁନ୍ଦର ଜନନୀର ଆଙ୍କରେ, ପ୍ରଥମ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମିକ,

ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ ପରିକ୍ଲେଶୋ ଵାସୋ ହ୍ଯସ୍ଯାକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍

ତିନି ଶ୍ୱର୍ଗରେ, ତାଙ୍କର ବାସ ଦୁଃଖରହିତ ଓ ଅକ୍ଷୟ ହେବ ।