ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଶାରୀରଂ ମାନସଂ ଦୁଃଖଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ନରାଧମାଃ

ଅତି ଖରାପ ଲୋକମାନେ ଦେହରେ ଓ ମନରେ ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।

ଅଗ୍ନିକ୍ଷାରନଦୀଭ୍ଯାଂ ତୁ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ

ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଅଗ୍ନି, କାଷ୍ଟିକ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ନଦୀ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ସର୍ଵଂ ଚ ନିଖିଲଂ କାର୍ଯଂ ଯନ୍ମଯା ସମୁଦାହୃତମ୍ ।। 203.

ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ସେ ସବୁ କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ପାପସମୂହାନୁକ୍ରମୋ ନାମ ତ୍ର୍ଯଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ‘ପାପ ଦଳଗୁଡ଼ିକର ବିବରଣୀ’ ନାମକ ଦୁଇଶେ ତିନିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥ ଦୂତପ୍ରେଷଣଵର୍ଣନମ୍ ଇଦଂ ଚୈଵାପରଂ ତସ୍ଯ ଵଦତୋ ହି ମଯା ଶ୍ରୁତମ୍

ଏବେ ଦୂତ ପଠାଇବା ବିବରଣା: ସେ କହୁଥିବାବେଳେ ମୁଁ ଏହା ଅନ୍ୟ ଏକ କଥା ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଥିଲି।

ଦୂରେଽସାଵିତି କିଂ କାର୍ଯଂ ନ କ୍ଷଯୋଽସ୍ତ୍ଯସ୍ଯ କର୍ମଣଃ

ସେ ଦୂରରେ ଅଛନ୍ତି — ଏହା ପାଇଁ କଣ କରିବି? ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଶେଷ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।

ଵ୍ରୀଡିତଃ କିମ୍ଭଵାଞ୍ଜ୍ଞାତଂ କିଂ ତିଷ୍ଠତି ପରାଙ୍ମୁଖଃ

ସେ ଲଜ୍ଜିତ କି? କିଛି ଜଣା ପଡିଲା କି? କାହିଁକି ସେ ପଛକୁ ମୁହଁ ଦେଇ ଉଭା ଅଛନ୍ତି?

ଗଚ୍ଛ ଗଚ୍ଛ ପୁନସ୍ତତ୍ର ଶୀଘ୍ରଂ ଚୈନମିହାନଯ

ଯାଅ, ଯାଅ, ପୁନି ସେଠିକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ନେଇ ଆ।

କିଂ ତ୍ଵଂ ଵଦସି ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧେ ଵିଵାହସ୍ତସ୍ଯ ଵର୍ତ୍ତତେ

ତୁମେ କାହିଁକି କହୁଛ? ମୂଢ଼ ମନେ, ତାଙ୍କର ବିବାହ ଚାଲିଛି।

କିଂ ତ୍ଵଂ ଵଦସି ଗର୍ହ୍ଯଂ ଚ ମୁହୂର୍ତ୍ତଂ ପରିପାଲଯ

ତୁମେ କାହିଁକି ନିନ୍ଦନୀୟ କଥା କହୁଛ? ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କର।

ପତିଵ୍ରତେତି ସାଧ୍ଵୀତି ରହସ୍ଯଂ ଭାଷସେ ପୁନଃ

ତୁମେ ତାଙ୍କୁ 'ପତିବ୍ରତା', 'ସାଧ୍ବୀ' କୁହୁଛ, ପୁନି ଗୁପ୍ତ କଥା କହୁଛ।

ଆନୀଯତେ କଥଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭୋକ୍ତୁକାମଂ କଥଂ ହରେ

ସେ ଭୋଗ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି ବୋଲି ଜାଣି, କିପରି ଏଠାକୁ ଆଣାଯିବ? କିପରି, ହେ ହରି?

ଧାର୍ମିକା ଯୂଯମେଵାତ୍ର ଅହମେକୋ ନୃଶଂସଵତ୍

ତୁମେମାନେ ସମସ୍ତେ ଧର୍ମିକ, ଏଠି ମୁଁ ଏକା ନିଷ୍ଠୁର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି।

ଶୀଘ୍ରଂ ତ୍ଵଂ ଭଵ ସର୍ପୋ ହି ଵ୍ଯାଘ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ସରୀସୃପଃ 204.

ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ସାପ ହେଉ, ତୁମେ ବାଘ ହେଉ, ତୁମେ ସରୀସୃପ ହେଉ।

ନରକାନୁଗତସ୍ତ୍ଵଂ ହି ଵ୍ଯାଧିଭୂତଃ ସମାଶ୍ରଯଃ ଜ୍ଵରୋ ଭଵ ମହାଘୋରୋ ଜଲେ ଗ୍ରାହୋ ଦୁରାସଦଃ

ତୁମେ ନରକକୁ ପହଞ୍ଚିଛ, ରୋଗରେ ପୀଡିତ; ଭୟଙ୍କର ଜ୍ୱର ହେଉ, ଜଳରେ ଦୁର୍ଜୟ ମଗର ହେଉ।

ଵାତଵ୍ଯାଧିସ୍ତଥା ଘୋରସ୍ତଥୈଵ ତ୍ଵଂ ଜଲୋଦରଃ

ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ବାତରୋଗ ହେଉ, ଏବଂ ଏହିପରି ଜଳୋଦର ହେଉ।

ଵିଭ୍ରମସ୍ତ୍ଵଂ ଭଵେଚ୍ଛୀଘ୍ରଂ ଵିଷ୍ଟମ୍ଭଶ୍ଚ ପୁନର୍ଭଵ

ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଭ୍ରମ ହେଉ, ପୁନି ବାଧା ହେଉ।

ଯଥାକାଲଂ ଯଥାଦୃଷ୍ଟଂ ତାଵତ୍କାଲୋଽତ୍ର ତିଷ୍ଠତୁ

ଯେପରି ସମୟ ଦରକାର, ଯେପରି ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ସମୟ ଏଠି ରହୁ।

ଯୂଯଂ ଚ କୃତକର୍ମାଣସ୍ତତୋ ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ସ୍ଯଥ

ତୁମେମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ହେଲେ, ପରେ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।

ଵରାଜ୍ଞା ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଯା ମଯା ସମୁଦାହୃତା

ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ଯେ ବର ଆଜ୍ଞା ମୁଁ କହିଛି—

ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ଵୈ ଚତୂରାତ୍ରଂ ଷଡ୍ରାତ୍ରଂ ଦଶରାତ୍ରକମ୍

ତିନି ରାତି, କିମ୍ବା ଚାରି ରାତି, ଛଅ ରାତି, କିମ୍ବା ଦଶ ରାତି—

କ୍ଷପଯିତ୍ଵା ଯଥାକାଲଂ ତତୋ ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ସ୍ଯଥ

ଯେପରି ସମୟ ଶେଷ କରିବ, ପରେ ତୁମେମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।

ଯସ୍ମିନ୍ଯସ୍ମିଂସ୍ତୁ କାଲେଽହଂ ଯାଵତଶ୍ଚ ଶ୍ରଯାମ୍ଯହମ୍ 204.

ଯେ ସମୟରେ ମୁଁ ଅଛି, ଯେପରି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ମୁଁ ରହିବି—

ଵିନିଯୋଗା ମଯା ସୂକ୍ତା ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଯଥାଶ୍ରୁତମ୍

ମୁଁ ଆଗରୁ ଯେପରି ଶୁଣିଥିଲି, ସେହିପରି ନିୟମ ଦେଇଛି ।

ଯତ୍ନାତ୍ତଥା ତୁ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ଭଵଦ୍ଭିର୍ମମ ଶାସନାତ୍

ମୋ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ଆପଣମାନେ ଉଦ୍ୟମ କରି କାମ କରିବା ଉଚିତ ।

ତସ୍ମାଦ୍ଯାତ ଋଷିଭ୍ଯଶ୍ଚ ସ୍ତ୍ରୀଭ୍ଯଶ୍ଚୈଵ ମହାବଲାଃ

ତେଣୁ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ, ଋଷିମାନେ ଓ ଜନନୀମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତୁ ।

ଯଥାଵାଚ୍ଯଂ ଚ କୁରୁତ ଯଥା କାଲୋ ନ ଗଚ୍ଛତି

ଯେଉଁ କଥା କହିବା ଆବଶ୍ୟକ, ସେହିପରି କାମ କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠି ସମୟ ହାରି ନଯାଉ ।

ମଯାଜ୍ଞପ୍ତା ଵିଶେଷେଣ ମୃତ୍ଯୁନା ସହ ସଙ୍ଗତଃ

ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ବିଶେଷ ଭାବେ ଆପଣମାନେକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଛି ।

ଯଥାବ୍ରଵୀତ୍ସ୍ଵଯଂ ରୁଦ୍ରୋ ଯଥା ଶକ୍ରଃ ଶଚୀପତିଃ

ଯେପରି ରୁଦ୍ର ନିଜେ କହିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେପରି ଶଚୀଙ୍କ ପତି ଶକ୍ର କହିଛନ୍ତି ।