ଵରାହପୁରାଣମ୍

ସଂସାରେ ଚ ଯଥା ପକ୍ଵଂ କୃପଣଂ ଭୈରଵସ୍ଵନମ୍

ସଂସାରରେ, ପକ୍କା ଦୁଃଖୀ ଓ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ପରି, ଏମାନେ ଅଛନ୍ତି।

ରୂପତୋ ଗୁଣତୋ ହୀନୋ ବଲତଃ ଶୀଲତସ୍ତଥା

ରୂପ, ଗୁଣ, ଶକ୍ତି ଓ ଚରିତ୍ରରେ ଏମାନେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ।

କର୍ମାନ୍ତକାରକା ହ୍ଯେତେ ତୃଣୀଭୂତା ଭଵନ୍ତି ତେ 203.

ଏମାନେ କର୍ମକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି; ଶେଷରେ ତୃଣ ପରି ଅପମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।

କର୍ମକଲ୍ଯାଣକୃଚ୍ଛ୍ରେଷୁ ଭୃଶଂ ଚାପି ଵିମୁହ୍ଯତି

ଭଲ କର୍ମ କରିବାରେ ଅନେକ କଷ୍ଟ ଆସିଲେ, ଏମାନେ ବହୁତ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି।

ଯଦ୍ଯତ୍କୁର୍ଵନ୍ତି ତେ କର୍ମ ସର୍ଵତ୍ର କ୍ଷଯଭାଗିନଃ

ଏମାନେ ଯେ କର୍ମ କରନ୍ତି, ସବୁଠି ତାହା ଅବନତିରେ ପଡ଼ିଯାଏ।

ଯତ୍କିଞ୍ଚିଦଶୁଭଂ କର୍ମ ତସ୍ମିନ୍ଦେଶେ ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତମ୍

ଯେଉଁଠି ଅଶୁଭ କର୍ମ ଅଛି, ସେଠି ତାହା ବଢ଼ିଯାଏ।

ସୁଵୃଷ୍ଟ୍ଯାମପି ତେଷାଂ ଵୈ କ୍ଷେତ୍ରଂ ତଂ ତୁ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍

ସୁଭଲ ବର୍ଷା ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏମାନଙ୍କର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ।

ନ ସୁଖଂ ନାପି ନିର୍ଵାଣଂ ତେଷାଂ ମାନୁଷତା ଭଵେତ୍

ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାନବ ଜୀବନରେ କେବଳ ଦୁଃଖ ଅଛି, ସୁଖ କିମ୍ବା ମୁକ୍ତି କେବେ ମିଳେନାହିଁ।

ସ୍ତେଯକର୍ମପ୍ରଯୁକ୍ତାନାଂ ମୁକ୍ତ୍ଵା କ୍ଲେଶପରମ୍ପରାମ୍

ଯେମାନେ ଚୋରି କାମରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକ ପରେ ଏକ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି।

ତିର୍ଯଙ୍ମାନୁଷଦେହେଷୁ ଯାନ୍ତି ଵିକ୍ଷିପ୍ତମାନସାଃ

ମନ ଅସ୍ଥିର ଥିଲେ, ସେମାନେ ପଶୁ କିମ୍ବା ମଣିଷ ଶରୀରରେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ତାଂସ୍ତେନୈଵ ପ୍ରଦାନେନ ସଂଗ୍ରହେତ୍ତୁ ଗ୍ରହେଣ ଵା

ଦେଇ, ଜମା କରି କିମ୍ବା ଛିନି ନେଇ, ଯେଉଁ କାମ କରାଯାଏ—

ପ୍ରସହ୍ଯ ଵା ପ୍ରକୃତ୍ଯା ଵୈ ଯେ ଚରନ୍ତି କୁଲାଙ୍ଗନାଃ

ବଳପୂର୍ବକ କିମ୍ବା ସ୍ୱଭାବତଃ, ଯେଉଁ ଜନାନୀମାନେ ଏପରି କାମ କରନ୍ତି—

ଶୀଲଶୌଚାଦିସମ୍ପନ୍ନଂ ଯେ ଜନଂ ଧର୍ମଲକ୍ଷଣମ୍ 203.

ଯେଉଁମାନେ ଶିଳ୍, ପବିତ୍ରତା ଓ ଧର୍ମ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତ ଲୋକଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି—

ନିରଯଂ ପାପଭୂଯିଷ୍ଠା ଅନୁଭୂଯ ମହାଭଯମ୍

ସେମାନେ ଅନେକ ପାପ ଓ ଭୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନରକ ଭୋଗ କରିଥିବା ପରେ—

କର୍ମକ୍ଷଯେ ଯଦା ଭୂଯୋ ମାନୁଷ୍ଯଂ ଯାନ୍ତି ଦାରୁଣମ୍

କର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ, ସେମାନେ ପୁନି ଦୁଃଖମୟ ମଣିଷ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ଵେଶ୍ଯାଲଙ୍ଘକକୂଟାନାଂ ଶୌଣ୍ଡିକାନାଂ ତଥୈଵ ଚ

ବେଶ୍ୟା, ଜୁଆରି, ଠକଁ ଓ ମଦ ତିଆରି କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ—

ନିର୍ଲ୍ଲଜ୍ଜପୁଣ୍ଡ୍ରକାଃ କେଚିଦ୍ବଦ୍ଧପୌରୁଷଗଣ୍ଡକାଃ

କିଛି ଲୋକ ଲଜ୍ଜାହୀନ, କିଛି ଟିକା ଲଗାଇଥିବା, କିମ୍ବା ନପୁଂସକ ହୋଇଥାନ୍ତି।

ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଚାନୁପ୍ରଵୃଦ୍ଧା ଯେ ସ୍ତ୍ରୀଭୋଗପରିଭୋଗିନଃ

ଓ ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅତିରିକ୍ତ ଭୋଗବିଳାସରେ ଲିନ ହୋଇଥାନ୍ତି—

ତଦ୍ଭାଵାସ୍ତତ୍କଥାଲାପାସ୍ତଦ୍ଭୋଗାଃ ପରିଭୋଗିନଃ

ସେମାନେ ସେଇ ପ୍ରକୃତି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଇ କଥା କହନ୍ତି, ଏବଂ ସେଇ ଭୋଗରେ ଲିନ ହୋଇଥାନ୍ତି।

ସୌଭାଗ୍ଯପରମାସକ୍ତା ନରା ବୀଭତ୍ସଦର୍ଶନାଃ

ଯେମାନେ ଅତିରିକ୍ତ ଭାଗ୍ୟରେ ଆସକ୍ତ, ସେମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଅପ୍ରୀତିକର ହୋଇଯାନ୍ତି।

ଶାରୀରଂ ମାନସଂ ଦୁଃଖଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ନରାଧମାଃ

ଅତି ଖରାପ ଲୋକମାନେ ଦେହରେ ଓ ମନରେ ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।

ଅଗ୍ନିକ୍ଷାରନଦୀଭ୍ଯାଂ ତୁ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ

ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଅଗ୍ନି, କାଷ୍ଟିକ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ନଦୀ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ସର୍ଵଂ ଚ ନିଖିଲଂ କାର୍ଯଂ ଯନ୍ମଯା ସମୁଦାହୃତମ୍ ।। 203.

ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ସେ ସବୁ କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ପାପସମୂହାନୁକ୍ରମୋ ନାମ ତ୍ର୍ଯଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ‘ପାପ ଦଳଗୁଡ଼ିକର ବିବରଣୀ’ ନାମକ ଦୁଇଶେ ତିନିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥ ଦୂତପ୍ରେଷଣଵର୍ଣନମ୍ ଇଦଂ ଚୈଵାପରଂ ତସ୍ଯ ଵଦତୋ ହି ମଯା ଶ୍ରୁତମ୍

ଏବେ ଦୂତ ପଠାଇବା ବିବରଣା: ସେ କହୁଥିବାବେଳେ ମୁଁ ଏହା ଅନ୍ୟ ଏକ କଥା ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଥିଲି।

ଦୂରେଽସାଵିତି କିଂ କାର୍ଯଂ ନ କ୍ଷଯୋଽସ୍ତ୍ଯସ୍ଯ କର୍ମଣଃ

ସେ ଦୂରରେ ଅଛନ୍ତି — ଏହା ପାଇଁ କଣ କରିବି? ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଶେଷ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।

ଵ୍ରୀଡିତଃ କିମ୍ଭଵାଞ୍ଜ୍ଞାତଂ କିଂ ତିଷ୍ଠତି ପରାଙ୍ମୁଖଃ

ସେ ଲଜ୍ଜିତ କି? କିଛି ଜଣା ପଡିଲା କି? କାହିଁକି ସେ ପଛକୁ ମୁହଁ ଦେଇ ଉଭା ଅଛନ୍ତି?

ଗଚ୍ଛ ଗଚ୍ଛ ପୁନସ୍ତତ୍ର ଶୀଘ୍ରଂ ଚୈନମିହାନଯ

ଯାଅ, ଯାଅ, ପୁନି ସେଠିକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ନେଇ ଆ।

କିଂ ତ୍ଵଂ ଵଦସି ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧେ ଵିଵାହସ୍ତସ୍ଯ ଵର୍ତ୍ତତେ

ତୁମେ କାହିଁକି କହୁଛ? ମୂଢ଼ ମନେ, ତାଙ୍କର ବିବାହ ଚାଲିଛି।