ଵରାହପୁରାଣମ୍

ସମଯେ କୃତହର୍ତ୍ତାରୋ ଲୋକପୀଡାକରା ନରାଃ

ଯେଉଁ ସମୟରେ ଚୋରି କରିବା ଓ ଲୋକଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇବା ଲୋକମାନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି,

ଭୂତନିଷ୍ଠାଭିଯୋଗଜ୍ଞା ଵ୍ଯଵହାରେଷ୍ଵନର୍ଥକାଃ

ଯେଉଁମାନେ ଜଣା ଜଣା ଉପରେ ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ କରିବାରେ ପରିଚୟ ଓ ଆଇନ ମାମଲାରେ କ୍ଷତି କରନ୍ତି,

ନ୍ଯାସାର୍ଥହାରକା ଯେ ଚ ସମ୍ମୋହନକରାଶ୍ଚ ଯେ

ଯେଉଁମାନେ ଅମାନତ ଜିନିଷ ଚୁରାନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରନ୍ତି,

ନିରଯେଷ୍ଵ ପ୍ରତିଷ୍ଠେଷୁ ଦାରୁଣେଷୁ ତତସ୍ତତଃ 203.

ଏମାନେ ପୁନିପୁନି ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ପଡ଼ନ୍ତି।

କର୍ମକ୍ଷଯୋ ଯଦା ତେଷାଂ ମାନୁଷ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ତେ

ଯେତେବେଳେ ଏମାନଙ୍କର କର୍ମ ଶେଷ ହୁଏ, ସେମାନେ ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଆନ୍ତି।

ଯସ୍ମିଂଶ୍ଚୌରଭଯଂ ଦେଶେ କ୍ଷୁଦ୍ଭଯଂ ରାଜତୋ ଭଯମ୍

ଯେଉଁ ଦେଶରେ ଚୋର ଭୟ, ଭୋକର ଭୟ କିମ୍ବା ରାଜାର ଭୟ ରହିଛି,

ଈତଯୋ ଯତ୍ର ଦେଶେଷୁ ଲୁବ୍ଧେଷୁ ନଗରେଷୁ ଚ

ଯେଉଁ ଦେଶରେ ବିପଦ ଓ ନଗରରେ ଲୋଭ ରହିଛି,

ବହୁଦୁଃଖପରିକ୍ଲିଷ୍ଟା ଗର୍ଭଵାସେନ ପୀଡିତାଃ

ଅନେକ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ, ଗର୍ଭରେ ରହିବା ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ,

ଶିରାଵିଵୃତଗାତ୍ରାଶ୍ଚ ହୀନାଙ୍ଗା ଵାତରୋଗିଣଃ

ଜଣ୍ତୁମାନେ ଶିରା ଦେଖାଯାଉଥିବା ଦେହ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍ଗ, କିମ୍ବା ବାୟୁ ରୋଗରେ ପୀଡିତ,

ତେଷାମପତ୍ଯଂ ନ ଭଵେତ୍ତଦ୍ରୂପଂ ଚ ସୁଲକ୍ଷଣମ୍

ଏମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଭଲ ଆକୃତି ଓ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ନଥାଏ।

ସଂସାରେ ଚ ଯଥା ପକ୍ଵଂ କୃପଣଂ ଭୈରଵସ୍ଵନମ୍

ସଂସାରରେ, ପକ୍କା ଦୁଃଖୀ ଓ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ପରି, ଏମାନେ ଅଛନ୍ତି।

ରୂପତୋ ଗୁଣତୋ ହୀନୋ ବଲତଃ ଶୀଲତସ୍ତଥା

ରୂପ, ଗୁଣ, ଶକ୍ତି ଓ ଚରିତ୍ରରେ ଏମାନେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ।

କର୍ମାନ୍ତକାରକା ହ୍ଯେତେ ତୃଣୀଭୂତା ଭଵନ୍ତି ତେ 203.

ଏମାନେ କର୍ମକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି; ଶେଷରେ ତୃଣ ପରି ଅପମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।

କର୍ମକଲ୍ଯାଣକୃଚ୍ଛ୍ରେଷୁ ଭୃଶଂ ଚାପି ଵିମୁହ୍ଯତି

ଭଲ କର୍ମ କରିବାରେ ଅନେକ କଷ୍ଟ ଆସିଲେ, ଏମାନେ ବହୁତ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି।

ଯଦ୍ଯତ୍କୁର୍ଵନ୍ତି ତେ କର୍ମ ସର୍ଵତ୍ର କ୍ଷଯଭାଗିନଃ

ଏମାନେ ଯେ କର୍ମ କରନ୍ତି, ସବୁଠି ତାହା ଅବନତିରେ ପଡ଼ିଯାଏ।

ଯତ୍କିଞ୍ଚିଦଶୁଭଂ କର୍ମ ତସ୍ମିନ୍ଦେଶେ ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତମ୍

ଯେଉଁଠି ଅଶୁଭ କର୍ମ ଅଛି, ସେଠି ତାହା ବଢ଼ିଯାଏ।

ସୁଵୃଷ୍ଟ୍ଯାମପି ତେଷାଂ ଵୈ କ୍ଷେତ୍ରଂ ତଂ ତୁ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍

ସୁଭଲ ବର୍ଷା ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏମାନଙ୍କର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ।

ନ ସୁଖଂ ନାପି ନିର୍ଵାଣଂ ତେଷାଂ ମାନୁଷତା ଭଵେତ୍

ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାନବ ଜୀବନରେ କେବଳ ଦୁଃଖ ଅଛି, ସୁଖ କିମ୍ବା ମୁକ୍ତି କେବେ ମିଳେନାହିଁ।

ସ୍ତେଯକର୍ମପ୍ରଯୁକ୍ତାନାଂ ମୁକ୍ତ୍ଵା କ୍ଲେଶପରମ୍ପରାମ୍

ଯେମାନେ ଚୋରି କାମରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକ ପରେ ଏକ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି।

ତିର୍ଯଙ୍ମାନୁଷଦେହେଷୁ ଯାନ୍ତି ଵିକ୍ଷିପ୍ତମାନସାଃ

ମନ ଅସ୍ଥିର ଥିଲେ, ସେମାନେ ପଶୁ କିମ୍ବା ମଣିଷ ଶରୀରରେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ତାଂସ୍ତେନୈଵ ପ୍ରଦାନେନ ସଂଗ୍ରହେତ୍ତୁ ଗ୍ରହେଣ ଵା

ଦେଇ, ଜମା କରି କିମ୍ବା ଛିନି ନେଇ, ଯେଉଁ କାମ କରାଯାଏ—

ପ୍ରସହ୍ଯ ଵା ପ୍ରକୃତ୍ଯା ଵୈ ଯେ ଚରନ୍ତି କୁଲାଙ୍ଗନାଃ

ବଳପୂର୍ବକ କିମ୍ବା ସ୍ୱଭାବତଃ, ଯେଉଁ ଜନାନୀମାନେ ଏପରି କାମ କରନ୍ତି—

ଶୀଲଶୌଚାଦିସମ୍ପନ୍ନଂ ଯେ ଜନଂ ଧର୍ମଲକ୍ଷଣମ୍ 203.

ଯେଉଁମାନେ ଶିଳ୍, ପବିତ୍ରତା ଓ ଧର୍ମ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତ ଲୋକଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି—

ନିରଯଂ ପାପଭୂଯିଷ୍ଠା ଅନୁଭୂଯ ମହାଭଯମ୍

ସେମାନେ ଅନେକ ପାପ ଓ ଭୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନରକ ଭୋଗ କରିଥିବା ପରେ—

କର୍ମକ୍ଷଯେ ଯଦା ଭୂଯୋ ମାନୁଷ୍ଯଂ ଯାନ୍ତି ଦାରୁଣମ୍

କର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ, ସେମାନେ ପୁନି ଦୁଃଖମୟ ମଣିଷ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ଵେଶ୍ଯାଲଙ୍ଘକକୂଟାନାଂ ଶୌଣ୍ଡିକାନାଂ ତଥୈଵ ଚ

ବେଶ୍ୟା, ଜୁଆରି, ଠକଁ ଓ ମଦ ତିଆରି କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ—

ନିର୍ଲ୍ଲଜ୍ଜପୁଣ୍ଡ୍ରକାଃ କେଚିଦ୍ବଦ୍ଧପୌରୁଷଗଣ୍ଡକାଃ

କିଛି ଲୋକ ଲଜ୍ଜାହୀନ, କିଛି ଟିକା ଲଗାଇଥିବା, କିମ୍ବା ନପୁଂସକ ହୋଇଥାନ୍ତି।

ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଚାନୁପ୍ରଵୃଦ୍ଧା ଯେ ସ୍ତ୍ରୀଭୋଗପରିଭୋଗିନଃ

ଓ ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅତିରିକ୍ତ ଭୋଗବିଳାସରେ ଲିନ ହୋଇଥାନ୍ତି—

ତଦ୍ଭାଵାସ୍ତତ୍କଥାଲାପାସ୍ତଦ୍ଭୋଗାଃ ପରିଭୋଗିନଃ

ସେମାନେ ସେଇ ପ୍ରକୃତି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଇ କଥା କହନ୍ତି, ଏବଂ ସେଇ ଭୋଗରେ ଲିନ ହୋଇଥାନ୍ତି।