ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଦୂଷଯନ୍ତି ହି ଜଲ୍ପନ୍ତୋଽନୃଜଵୋ ନିଷ୍ଠୁରାଃ ଶଠାଃ

ଯେମାନେ ଅନର୍ଥ କଥା କହନ୍ତି, ଅନ୍ୟାୟୀ, କଠୋର ଓ ଚତୁର, ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରନ୍ତି।

ନ ମର୍ଷଯଂତି ଯେଽନ୍ଯେଷାଂ କୀର୍ତ୍ଯମାନାଞ୍ଛୁଭାନ୍ଗୁଣାନ୍

ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଭଲ ଗୁଣ ଶୁଣିବାକୁ ସହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ,

ତତସ୍ତିର୍ଯକ୍ପ୍ରଜାଯନ୍ତେ ବହୁଧା କୀଟ ପକ୍ଷିଣଃ

ସେମାନେ ପରେ ତଳ ଜନ୍ମରେ, ବହୁ ପ୍ରକାର କୀଟ ଓ ପକ୍ଷୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ତତ୍ର କାଲଂ ଚିରଂ ଘୋରଂ ପଚ୍ଯନ୍ତେ ପାପକାରିଣଃ 203.

ସେଠାରେ, ପାପ କରୁଥିବାମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଭୟାନକ ଭୋଗରେ ପଚାଯାନ୍ତି।

ପରିଭୂତା ଅଵିଜ୍ଞାତା ନଷ୍ଟଚିତ୍ତା ଅକୀର୍ତ୍ତଯଃ

ସେମାନେ ଅପମାନିତ, ଅଜଣା, ମନ ହରାଇଥିବା, ଓ ଖ୍ୟାତିହୀନ ହୁଅନ୍ତି।

ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମିତ୍ରାଣି ମିତ୍ରେଷୁ ଜ୍ଞାତିଭିଶ୍ଚ ନିରାକୃତାଃ

ମିତ୍ରମାନେ ଛାଡ଼ି, ନିଜ ଜଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟାଗିତ, ସେମାନେ ଏପରି ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି।

ଅନ୍ଯୈରପି କୃତଂ ପାପଂ ତେଷାଂ ପତତି ମସ୍ତକେ

ଅନ୍ୟମାନେ କରିଥିବା ପାପ ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପଡ଼ିଯାଏ।

ମିଥ୍ଯାପ୍ରଲାପିନାମେଷାମୁକ୍ତା କ୍ଲେଶପରମ୍ପରା

ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଦୁଃଖର ଶୃଙ୍ଖଳା ରହିଛି।

ସ୍ତେଯକର୍ମାଣି କୁର୍ଵନ୍ତି ପ୍ରସହ୍ଯ ହରଣାନି ଚ

ସେମାନେ ଚୋରି କରନ୍ତି ଓ ଜୋରଦରିରେ ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇନେଇଥାନ୍ତି।

ପୀଡଯନ୍ତି ଜନାନ୍ ସର୍ଵାନ୍କୃପଣାନ୍ଗ୍ରାମକୂଟକାନ୍

ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ, ଦୁଃଖୀ ଓ ଗ୍ରାମର ଠକମାନେ, ଏମାନେ ଅତ୍ୟାଚାର କରନ୍ତି।

ସମଯେ କୃତହର୍ତ୍ତାରୋ ଲୋକପୀଡାକରା ନରାଃ

ଯେଉଁ ସମୟରେ ଚୋରି କରିବା ଓ ଲୋକଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇବା ଲୋକମାନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି,

ଭୂତନିଷ୍ଠାଭିଯୋଗଜ୍ଞା ଵ୍ଯଵହାରେଷ୍ଵନର୍ଥକାଃ

ଯେଉଁମାନେ ଜଣା ଜଣା ଉପରେ ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ କରିବାରେ ପରିଚୟ ଓ ଆଇନ ମାମଲାରେ କ୍ଷତି କରନ୍ତି,

ନ୍ଯାସାର୍ଥହାରକା ଯେ ଚ ସମ୍ମୋହନକରାଶ୍ଚ ଯେ

ଯେଉଁମାନେ ଅମାନତ ଜିନିଷ ଚୁରାନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରନ୍ତି,

ନିରଯେଷ୍ଵ ପ୍ରତିଷ୍ଠେଷୁ ଦାରୁଣେଷୁ ତତସ୍ତତଃ 203.

ଏମାନେ ପୁନିପୁନି ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ପଡ଼ନ୍ତି।

କର୍ମକ୍ଷଯୋ ଯଦା ତେଷାଂ ମାନୁଷ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ତେ

ଯେତେବେଳେ ଏମାନଙ୍କର କର୍ମ ଶେଷ ହୁଏ, ସେମାନେ ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଆନ୍ତି।

ଯସ୍ମିଂଶ୍ଚୌରଭଯଂ ଦେଶେ କ୍ଷୁଦ୍ଭଯଂ ରାଜତୋ ଭଯମ୍

ଯେଉଁ ଦେଶରେ ଚୋର ଭୟ, ଭୋକର ଭୟ କିମ୍ବା ରାଜାର ଭୟ ରହିଛି,

ଈତଯୋ ଯତ୍ର ଦେଶେଷୁ ଲୁବ୍ଧେଷୁ ନଗରେଷୁ ଚ

ଯେଉଁ ଦେଶରେ ବିପଦ ଓ ନଗରରେ ଲୋଭ ରହିଛି,

ବହୁଦୁଃଖପରିକ୍ଲିଷ୍ଟା ଗର୍ଭଵାସେନ ପୀଡିତାଃ

ଅନେକ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ, ଗର୍ଭରେ ରହିବା ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ,

ଶିରାଵିଵୃତଗାତ୍ରାଶ୍ଚ ହୀନାଙ୍ଗା ଵାତରୋଗିଣଃ

ଜଣ୍ତୁମାନେ ଶିରା ଦେଖାଯାଉଥିବା ଦେହ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍ଗ, କିମ୍ବା ବାୟୁ ରୋଗରେ ପୀଡିତ,

ତେଷାମପତ୍ଯଂ ନ ଭଵେତ୍ତଦ୍ରୂପଂ ଚ ସୁଲକ୍ଷଣମ୍

ଏମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଭଲ ଆକୃତି ଓ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ନଥାଏ।

ସଂସାରେ ଚ ଯଥା ପକ୍ଵଂ କୃପଣଂ ଭୈରଵସ୍ଵନମ୍

ସଂସାରରେ, ପକ୍କା ଦୁଃଖୀ ଓ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ପରି, ଏମାନେ ଅଛନ୍ତି।

ରୂପତୋ ଗୁଣତୋ ହୀନୋ ବଲତଃ ଶୀଲତସ୍ତଥା

ରୂପ, ଗୁଣ, ଶକ୍ତି ଓ ଚରିତ୍ରରେ ଏମାନେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ।

କର୍ମାନ୍ତକାରକା ହ୍ଯେତେ ତୃଣୀଭୂତା ଭଵନ୍ତି ତେ 203.

ଏମାନେ କର୍ମକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି; ଶେଷରେ ତୃଣ ପରି ଅପମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।

କର୍ମକଲ୍ଯାଣକୃଚ୍ଛ୍ରେଷୁ ଭୃଶଂ ଚାପି ଵିମୁହ୍ଯତି

ଭଲ କର୍ମ କରିବାରେ ଅନେକ କଷ୍ଟ ଆସିଲେ, ଏମାନେ ବହୁତ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି।

ଯଦ୍ଯତ୍କୁର୍ଵନ୍ତି ତେ କର୍ମ ସର୍ଵତ୍ର କ୍ଷଯଭାଗିନଃ

ଏମାନେ ଯେ କର୍ମ କରନ୍ତି, ସବୁଠି ତାହା ଅବନତିରେ ପଡ଼ିଯାଏ।

ଯତ୍କିଞ୍ଚିଦଶୁଭଂ କର୍ମ ତସ୍ମିନ୍ଦେଶେ ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତମ୍

ଯେଉଁଠି ଅଶୁଭ କର୍ମ ଅଛି, ସେଠି ତାହା ବଢ଼ିଯାଏ।

ସୁଵୃଷ୍ଟ୍ଯାମପି ତେଷାଂ ଵୈ କ୍ଷେତ୍ରଂ ତଂ ତୁ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍

ସୁଭଲ ବର୍ଷା ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏମାନଙ୍କର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ।

ନ ସୁଖଂ ନାପି ନିର୍ଵାଣଂ ତେଷାଂ ମାନୁଷତା ଭଵେତ୍

ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାନବ ଜୀବନରେ କେବଳ ଦୁଃଖ ଅଛି, ସୁଖ କିମ୍ବା ମୁକ୍ତି କେବେ ମିଳେନାହିଁ।

ସ୍ତେଯକର୍ମପ୍ରଯୁକ୍ତାନାଂ ମୁକ୍ତ୍ଵା କ୍ଲେଶପରମ୍ପରାମ୍

ଯେମାନେ ଚୋରି କାମରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକ ପରେ ଏକ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି।