ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଗର୍ଭ ଏଵ ଵିପଦ୍ଯନ୍ତେ ମ୍ରିଯନ୍ତେ ବାଲକାସ୍ତଥା

ସେମାନେ ଗର୍ଭରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶିଶୁବୟସରେ ମରିଯାନ୍ତି।

କାଷ୍ଠଵଂଶେ ଚ ଶସ୍ତ୍ରେ ଚ ଵାଯୁନା ଜ୍ଵଲନେନ ଚ

ଗଛରୁ ପଡି, ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ବାତାସ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିରେ ପଡି,

ମାତାପିତୃଵଧଂ କଷ୍ଟଂ ମିତ୍ରସମ୍ବନ୍ଧିବନ୍ଧୁଜମ୍

ମାତା, ପିତା, ବନ୍ଧୁ, ସମ୍ପର୍କୀ, ମିତ୍ରଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାର ଭୟଙ୍କର ଫଳ ଭୋଗନ୍ତି।

ପ୍ରାଣାତିପାତନଂ ତେ ଵୈ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ଯଥା ତଥା 203.

ସେମାନେ ପ୍ରାଣୀହତ୍ୟାର ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି, ଯେପରି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।

ମୂଲକର୍ମକରା ଯେ ଚ ଗରଦାଃ ପୁରଦାହକାଃ

ଯେଉଁମାନେ ମୂଳ କାଟନ୍ତି, ବିଷ ଦିଅନ୍ତି, ଗ୍ରାମକୁ ଆଗ୍ନି ଲଗାନ୍ତି,

ପିଶୁନାଃ କଲହାଶ୍ଚୈଵ ଯେ ଚ ମିଥ୍ଯାଵିଦୂଷକାଃ

ଅପବାଦ କରୁଥିବା, ଝଗଡା କରୁଥିବା ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ,

ଉଦ୍ଵେଜନକରାଶ୍ଚଣ୍ଡାଃ ପଚ୍ଯନ୍ତେ ନରକେଷୁ ତେ

ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅଶାନ୍ତି ଦେଉଛନ୍ତି ଓ ଭୟଙ୍କର, ସେମାନେ ନରକରେ ପଚାଯାନ୍ତି।

କର୍ମକ୍ଷଯୋ ଯଦା ଭୂଯୋ ମାନୁଷ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ତେ

ସେମାନଙ୍କର କର୍ମ ଶେଷ ହେଲାପରେ ପୁନି ମାନବ ଜନ୍ମ ମିଳିଥାଏ,

ଶ୍ରଵଣଚ୍ଛେଦନଂ ଚୈଵ ନାସାଚ୍ଛେଦନମେଵ ଚ

ସେମାନେ କାନ କଟାଯିବା ଓ ନାକ କଟାଯିବାର ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି।

ଶାରୀରଂ ମାନସଂ ଦୁଃଖଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ପୁନଃପୁନଃ

ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ଦେହର ଓ ମନର ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।

କୁକ୍ଷ୍ଯାମଯଂ ତଥା ତୀଵ୍ରଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତି ନରାଧମାଃ

ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ସବୁଠାରୁ ଦୁଷ୍ଟ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ପେଟର ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଅନ୍ତି।

ଏକପକ୍ଷହତାଃ କାଣାଃ କୁନଖାଶ୍ଚାମଯାଵିନଃ

ଯେମାନେ ଗୋଟିଏ ପଖ୍ଷ ଅପଙ୍ଗ, ଗୋଟିଏ ଚକ୍ଷୁ ହରାଇଛନ୍ତି, ନଖ ଟେଢ଼ା, ଓ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ, ସେମାନେ ଏପରି ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି।

ଗଲତ୍କୁଷ୍ଠାଃ ଶ୍ଵିତ୍ରକୁଷ୍ଠା ଭଵନ୍ତି ସ୍ଵୈଶ୍ଚ କର୍ମଭିଃ

ଯେମାନେ ଶରୀରର ମାଂସ ଖସିଯାଏ ଏମିତି କୁଷ୍ଠରୋଗୀ, ଓ ଯେମାନେ ଧଳା କୁଷ୍ଠରେ ପୀଡ଼ିତ, ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମଫଳରେ ଏପରି ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ଯୋନିଶୂଲାକ୍ଷିଶୂଲାଶ୍ଚ ଶ୍ଵାସ ହୃଦ୍ଗୁହ୍ଯଶୂଲିନଃ 203.

ଯେମାନେ ଗର୍ଭାଶୟରେ, ଚକ୍ଷୁରେ, ଶ୍ୱାସ, ହୃଦୟ ଓ ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗରେ ବେଦନାରେ ପୀଡ଼ିତ, ସେମାନେ ଏହି ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି।

ବହୁଭିର୍ଦାରୁଣୈର୍ଘୋରୈର୍ଵ୍ଯାଧିଭିଃ ସମନୁଦ୍ଗତାଃ

ସେମାନେ ଅନେକ କଠିନ ଓ ଭୟାନକ ରୋଗରେ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି।

ମିଥ୍ଯାପ୍ରଲାପିନୋ ଦୂତାନ୍ପାଚଯନ୍ତୁ ଯଥାକ୍ରମମ୍

ଯେମାନେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂତମାନେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶାସ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।

ଏଷାଂ ଚତୁର୍ଵିଧା ଭାଷା ଯା ମିଥ୍ଯାପ୍ଯଭିଧୀଯତେ

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାରି ପ୍ରକାରର ମିଥ୍ୟା କଥା ରହିଛି, ଯାହାକୁ ମିଥ୍ୟା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଅରହସ୍ଯଂ ରହସ୍ଯଂ ଵା ପୈଶୁନ୍ଯେନ ତୁ ନିନ୍ଦନାତ୍

ରହସ୍ୟ ହେଉ କି ନ ହେଉ, ଅପବାଦ ଓ ନିନ୍ଦା ଦ୍ୱାରା, ମିଥ୍ୟା କଥା କୁହାଯାଏ।

ସ୍ନେହକ୍ଷଯକରାଂ ରୂକ୍ଷାଂ ଭିନ୍ନଵୃତ୍ତଵିଭୂଷିତାମ୍

ଯେଉଁ କଥା ସ୍ନେହ ନଷ୍ଟ କରେ, କଠୋର ଓ ଭିନ୍ନ ଚରିତ୍ରର ଚିହ୍ନ ଥାଏ,

ସ୍ଵରହୀନାମସଂଖ୍ଯେଯାଂ ଭାଷଂତେ ଚ ନିରର୍ଥକମ୍

ଯେଉଁ କଥାରେ ଠିକ୍ ସ୍ୱର ନାହିଁ, ଅନେକ ପ୍ରକାର ଓ ଅର୍ଥହୀନ, ସେମାନେ ଏପରି କଥା କହନ୍ତି।

ଦୂଷଯନ୍ତି ହି ଜଲ୍ପନ୍ତୋଽନୃଜଵୋ ନିଷ୍ଠୁରାଃ ଶଠାଃ

ଯେମାନେ ଅନର୍ଥ କଥା କହନ୍ତି, ଅନ୍ୟାୟୀ, କଠୋର ଓ ଚତୁର, ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରନ୍ତି।

ନ ମର୍ଷଯଂତି ଯେଽନ୍ଯେଷାଂ କୀର୍ତ୍ଯମାନାଞ୍ଛୁଭାନ୍ଗୁଣାନ୍

ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଭଲ ଗୁଣ ଶୁଣିବାକୁ ସହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ,

ତତସ୍ତିର୍ଯକ୍ପ୍ରଜାଯନ୍ତେ ବହୁଧା କୀଟ ପକ୍ଷିଣଃ

ସେମାନେ ପରେ ତଳ ଜନ୍ମରେ, ବହୁ ପ୍ରକାର କୀଟ ଓ ପକ୍ଷୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ତତ୍ର କାଲଂ ଚିରଂ ଘୋରଂ ପଚ୍ଯନ୍ତେ ପାପକାରିଣଃ 203.

ସେଠାରେ, ପାପ କରୁଥିବାମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଭୟାନକ ଭୋଗରେ ପଚାଯାନ୍ତି।

ପରିଭୂତା ଅଵିଜ୍ଞାତା ନଷ୍ଟଚିତ୍ତା ଅକୀର୍ତ୍ତଯଃ

ସେମାନେ ଅପମାନିତ, ଅଜଣା, ମନ ହରାଇଥିବା, ଓ ଖ୍ୟାତିହୀନ ହୁଅନ୍ତି।

ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମିତ୍ରାଣି ମିତ୍ରେଷୁ ଜ୍ଞାତିଭିଶ୍ଚ ନିରାକୃତାଃ

ମିତ୍ରମାନେ ଛାଡ଼ି, ନିଜ ଜଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟାଗିତ, ସେମାନେ ଏପରି ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି।

ଅନ୍ଯୈରପି କୃତଂ ପାପଂ ତେଷାଂ ପତତି ମସ୍ତକେ

ଅନ୍ୟମାନେ କରିଥିବା ପାପ ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପଡ଼ିଯାଏ।

ମିଥ୍ଯାପ୍ରଲାପିନାମେଷାମୁକ୍ତା କ୍ଲେଶପରମ୍ପରା

ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଦୁଃଖର ଶୃଙ୍ଖଳା ରହିଛି।

ସ୍ତେଯକର୍ମାଣି କୁର୍ଵନ୍ତି ପ୍ରସହ୍ଯ ହରଣାନି ଚ

ସେମାନେ ଚୋରି କରନ୍ତି ଓ ଜୋରଦରିରେ ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇନେଇଥାନ୍ତି।