ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଅପୌଗଣ୍ଡୋ ମ୍ରିଯେତ୍ପଂଚ କର୍ମଶେଷକ୍ଷଯେ ତୁ ସଃ 202.

କିନ୍ତୁ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୟସ୍କ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, କର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ ସେ ମରିଯିବ।

ପାପସ୍ଯ ସୁକୃତସ୍ଯାଥ ପ୍ରଜାନାଂ ଵିନିପାତନେ

ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ନାଶରେ, ପାପ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦୁହିଁ ଲାଗିଥାଏ।

ଅତଃ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵା ପୂର୍ଵଂ କର୍ମପାକୋ ଯଥାର୍ଥଵତ୍

ଏଭଳି, ଆଦିରୁ ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କର୍ମର ଫଳ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଆସେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ସଂସାରଚକ୍ରେ ନାରକିଦଣ୍ଡକର୍ମଵିପାକ ଵର୍ଣନଂ ନାମ ଦ୍ଵ୍ଯଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣରେ ‘ସଂସାରର ଚକ୍ରରେ ନରକର ଦଣ୍ଡ ଓ ତାହାର ଫଳ’ ବିଷୟରେ ଦୁଇଶେ ଦୁଇତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ଅଥ ପାପସମୂହାନୁକ୍ରମଵର୍ଣନମ୍ ଅନ୍ଯାନ୍ଯପି ଚ ପାପାନି ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତୋ ଦିଦେଶ ହ

ଏବେ ପାପମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଣୀକ୍ରମ ଉଲ୍ଲେଖ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଆଉ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଲେ।

ଶୀଲସଂଯମହୀନାନାଂ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷାନୁଗାମିନାମ୍

ଯେଉଁମାନେ ନୀତି ଓ ଆତ୍ମସଂୟମ ନାହିଁ, ଅନ୍ଧକାରର ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି,

ରାଜଦ୍ଵିଷ୍ଟା ଗୁରୁଦ୍ଵିଷ୍ଟାଃ ସର୍ଵେ ତେ ଵୈ ଵିଗର୍ହିତାଃ

ଯେଉଁମାନେ ରାଜାକୁ ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିନ୍ଦିତ।

ହିଂସାଵିହାରିଣଃ କ୍ରୂରାଃ ସୂଚକାଃ କାର୍ଯଦୂଷକାଃ

ଯେଉଁମାନେ ହିଂସାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, କଠୋର, ଅପବାଦ କରନ୍ତି, କାମରେ ବିଘ୍ନ ଦେଉଛନ୍ତି,

ଦାଵାଗ୍ନିଂ ଯେ ଚ ମୁଂଚନ୍ତି ଯେ ଚ ସୌକରିକାସ୍ତଥା

ଯେଉଁମାନେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଆଗ୍ନି ଲଗାନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପଶୁମାନେ ମାରନ୍ତି,

କର୍ମକ୍ଷଯାଦ୍ଯଦା ଭୂଯୋ ମାନୁଷ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ତେ

ସେମାନଙ୍କର କର୍ମ ଶେଷ ହେଲାପରେ ପୁନି ମାନବ ଜନ୍ମ ମିଳିଥାଏ,

ଗର୍ଭ ଏଵ ଵିପଦ୍ଯନ୍ତେ ମ୍ରିଯନ୍ତେ ବାଲକାସ୍ତଥା

ସେମାନେ ଗର୍ଭରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶିଶୁବୟସରେ ମରିଯାନ୍ତି।

କାଷ୍ଠଵଂଶେ ଚ ଶସ୍ତ୍ରେ ଚ ଵାଯୁନା ଜ୍ଵଲନେନ ଚ

ଗଛରୁ ପଡି, ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ବାତାସ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିରେ ପଡି,

ମାତାପିତୃଵଧଂ କଷ୍ଟଂ ମିତ୍ରସମ୍ବନ୍ଧିବନ୍ଧୁଜମ୍

ମାତା, ପିତା, ବନ୍ଧୁ, ସମ୍ପର୍କୀ, ମିତ୍ରଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାର ଭୟଙ୍କର ଫଳ ଭୋଗନ୍ତି।

ପ୍ରାଣାତିପାତନଂ ତେ ଵୈ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ଯଥା ତଥା 203.

ସେମାନେ ପ୍ରାଣୀହତ୍ୟାର ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି, ଯେପରି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।

ମୂଲକର୍ମକରା ଯେ ଚ ଗରଦାଃ ପୁରଦାହକାଃ

ଯେଉଁମାନେ ମୂଳ କାଟନ୍ତି, ବିଷ ଦିଅନ୍ତି, ଗ୍ରାମକୁ ଆଗ୍ନି ଲଗାନ୍ତି,

ପିଶୁନାଃ କଲହାଶ୍ଚୈଵ ଯେ ଚ ମିଥ୍ଯାଵିଦୂଷକାଃ

ଅପବାଦ କରୁଥିବା, ଝଗଡା କରୁଥିବା ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ,

ଉଦ୍ଵେଜନକରାଶ୍ଚଣ୍ଡାଃ ପଚ୍ଯନ୍ତେ ନରକେଷୁ ତେ

ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅଶାନ୍ତି ଦେଉଛନ୍ତି ଓ ଭୟଙ୍କର, ସେମାନେ ନରକରେ ପଚାଯାନ୍ତି।

କର୍ମକ୍ଷଯୋ ଯଦା ଭୂଯୋ ମାନୁଷ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ତେ

ସେମାନଙ୍କର କର୍ମ ଶେଷ ହେଲାପରେ ପୁନି ମାନବ ଜନ୍ମ ମିଳିଥାଏ,

ଶ୍ରଵଣଚ୍ଛେଦନଂ ଚୈଵ ନାସାଚ୍ଛେଦନମେଵ ଚ

ସେମାନେ କାନ କଟାଯିବା ଓ ନାକ କଟାଯିବାର ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି।

ଶାରୀରଂ ମାନସଂ ଦୁଃଖଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ପୁନଃପୁନଃ

ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ଦେହର ଓ ମନର ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।

କୁକ୍ଷ୍ଯାମଯଂ ତଥା ତୀଵ୍ରଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତି ନରାଧମାଃ

ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ସବୁଠାରୁ ଦୁଷ୍ଟ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ପେଟର ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଅନ୍ତି।

ଏକପକ୍ଷହତାଃ କାଣାଃ କୁନଖାଶ୍ଚାମଯାଵିନଃ

ଯେମାନେ ଗୋଟିଏ ପଖ୍ଷ ଅପଙ୍ଗ, ଗୋଟିଏ ଚକ୍ଷୁ ହରାଇଛନ୍ତି, ନଖ ଟେଢ଼ା, ଓ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ, ସେମାନେ ଏପରି ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି।

ଗଲତ୍କୁଷ୍ଠାଃ ଶ୍ଵିତ୍ରକୁଷ୍ଠା ଭଵନ୍ତି ସ୍ଵୈଶ୍ଚ କର୍ମଭିଃ

ଯେମାନେ ଶରୀରର ମାଂସ ଖସିଯାଏ ଏମିତି କୁଷ୍ଠରୋଗୀ, ଓ ଯେମାନେ ଧଳା କୁଷ୍ଠରେ ପୀଡ଼ିତ, ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମଫଳରେ ଏପରି ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ଯୋନିଶୂଲାକ୍ଷିଶୂଲାଶ୍ଚ ଶ୍ଵାସ ହୃଦ୍ଗୁହ୍ଯଶୂଲିନଃ 203.

ଯେମାନେ ଗର୍ଭାଶୟରେ, ଚକ୍ଷୁରେ, ଶ୍ୱାସ, ହୃଦୟ ଓ ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗରେ ବେଦନାରେ ପୀଡ଼ିତ, ସେମାନେ ଏହି ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି।

ବହୁଭିର୍ଦାରୁଣୈର୍ଘୋରୈର୍ଵ୍ଯାଧିଭିଃ ସମନୁଦ୍ଗତାଃ

ସେମାନେ ଅନେକ କଠିନ ଓ ଭୟାନକ ରୋଗରେ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି।

ମିଥ୍ଯାପ୍ରଲାପିନୋ ଦୂତାନ୍ପାଚଯନ୍ତୁ ଯଥାକ୍ରମମ୍

ଯେମାନେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂତମାନେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶାସ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।

ଏଷାଂ ଚତୁର୍ଵିଧା ଭାଷା ଯା ମିଥ୍ଯାପ୍ଯଭିଧୀଯତେ

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାରି ପ୍ରକାରର ମିଥ୍ୟା କଥା ରହିଛି, ଯାହାକୁ ମିଥ୍ୟା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଅରହସ୍ଯଂ ରହସ୍ଯଂ ଵା ପୈଶୁନ୍ଯେନ ତୁ ନିନ୍ଦନାତ୍

ରହସ୍ୟ ହେଉ କି ନ ହେଉ, ଅପବାଦ ଓ ନିନ୍ଦା ଦ୍ୱାରା, ମିଥ୍ୟା କଥା କୁହାଯାଏ।

ସ୍ନେହକ୍ଷଯକରାଂ ରୂକ୍ଷାଂ ଭିନ୍ନଵୃତ୍ତଵିଭୂଷିତାମ୍

ଯେଉଁ କଥା ସ୍ନେହ ନଷ୍ଟ କରେ, କଠୋର ଓ ଭିନ୍ନ ଚରିତ୍ରର ଚିହ୍ନ ଥାଏ,