ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଭିନ୍ନଚାରିତ୍ରଦୁଃଶୀଲା ଭର୍ତ୍ତୁର୍ଵ୍ଯଲୀକକାରିଣୀ 202.

ଯିଏ ଖରାପ ଚରିତ୍ର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣର ମହିଳା, ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଠକାଏ,

ତତଃ ଶୁନୀ ଭଵେତ୍ପଶ୍ଚାତ୍ସୂକରୀ ଚ ତତଃ ପରମ୍

ସେ ପରେ ଏକ କୁକୁରୀ ହୁଏ, ତାପରେ ଏକ ମହିଳା ଶୂକର ହୁଏ।

ନ ଚ ସୌଖ୍ଯମଵାପ୍ନୋତି ତେନ ଦୁଃଖେନ ଦୁଖିତା

ସେ କେବେ ଖୁସି ପାଉନାହାନ୍ତି, ସେଇ ଦୁଃଖରେ ଦୁଃଖିତ ରହନ୍ତି।

ଭକ୍ଷ୍ଯଂ ଭୋଜ୍ଯଂ ଚ ପାନଂ ଚ ନ ତେଷାମୁପପାଦିତମ୍

ଖାଦ୍ୟ, ଭୋଜ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ସେମାନଙ୍କୁ ମିଳେନାହିଁ।

ଏଵଂ କୁରୁତ ଭଦ୍ରଂ ଵୋ ମମ ପାର୍ଶ୍ଵେ ତୁ ଦୁର୍ମତିଃ

ଏହିପରି କର, ଏହା ତୁମର ଭଲ ପାଇଁ; କିନ୍ତୁ ମୋ ପାଖରେ ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତି ଅଛି।

ସର୍ଵକର୍ମାଣି କୁର୍ଵାଣଂ କ୍ଷପଯଧ୍ଵଂ ଦୁରାସଦମ୍

ସମସ୍ତ କାମ କରୁଥିବା ସେଇ ଦୁଷ୍ଟକୁ ନଶ୍ଟ କର।

ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ଯତାମଯଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଦସ୍ଯୁଜାତୌ ଦୁରାତ୍ମଵାନ୍

ପରେ, ସେଠାରୁ ସେଉଁଠି ଦୁଷ୍ଟ ଚିତ୍ତ ଥିବା ଡକାତ ଭାବେ ଜନ୍ମ ଦିଅ।

ତତଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ଭଵେତ୍ପାପଶ୍ଚେତରଃ ସର୍ଵପାପକୃତ୍

ତାପରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପ କରୁଥିବା ପାପୀ ହେଉଛି।

ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵଶ୍ଚ ଶୃଗାଲଶ୍ଚ ସୂକରୋ ବକ ଏଵ ଚ

ସେ ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ଶ୍ୟାଳ, ଶୂକର କିମ୍ବା ବକ ହେବ।

ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ସାଗ୍ରଂ ତତୋ ମାନୁଷତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ପୁନି ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଇବ।

ଅପୌଗଣ୍ଡୋ ମ୍ରିଯେତ୍ପଂଚ କର୍ମଶେଷକ୍ଷଯେ ତୁ ସଃ 202.

କିନ୍ତୁ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୟସ୍କ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, କର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ ସେ ମରିଯିବ।

ପାପସ୍ଯ ସୁକୃତସ୍ଯାଥ ପ୍ରଜାନାଂ ଵିନିପାତନେ

ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ନାଶରେ, ପାପ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦୁହିଁ ଲାଗିଥାଏ।

ଅତଃ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵା ପୂର୍ଵଂ କର୍ମପାକୋ ଯଥାର୍ଥଵତ୍

ଏଭଳି, ଆଦିରୁ ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କର୍ମର ଫଳ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଆସେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ସଂସାରଚକ୍ରେ ନାରକିଦଣ୍ଡକର୍ମଵିପାକ ଵର୍ଣନଂ ନାମ ଦ୍ଵ୍ଯଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣରେ ‘ସଂସାରର ଚକ୍ରରେ ନରକର ଦଣ୍ଡ ଓ ତାହାର ଫଳ’ ବିଷୟରେ ଦୁଇଶେ ଦୁଇତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ଅଥ ପାପସମୂହାନୁକ୍ରମଵର୍ଣନମ୍ ଅନ୍ଯାନ୍ଯପି ଚ ପାପାନି ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତୋ ଦିଦେଶ ହ

ଏବେ ପାପମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଣୀକ୍ରମ ଉଲ୍ଲେଖ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଆଉ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଲେ।

ଶୀଲସଂଯମହୀନାନାଂ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷାନୁଗାମିନାମ୍

ଯେଉଁମାନେ ନୀତି ଓ ଆତ୍ମସଂୟମ ନାହିଁ, ଅନ୍ଧକାରର ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି,

ରାଜଦ୍ଵିଷ୍ଟା ଗୁରୁଦ୍ଵିଷ୍ଟାଃ ସର୍ଵେ ତେ ଵୈ ଵିଗର୍ହିତାଃ

ଯେଉଁମାନେ ରାଜାକୁ ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିନ୍ଦିତ।

ହିଂସାଵିହାରିଣଃ କ୍ରୂରାଃ ସୂଚକାଃ କାର୍ଯଦୂଷକାଃ

ଯେଉଁମାନେ ହିଂସାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, କଠୋର, ଅପବାଦ କରନ୍ତି, କାମରେ ବିଘ୍ନ ଦେଉଛନ୍ତି,

ଦାଵାଗ୍ନିଂ ଯେ ଚ ମୁଂଚନ୍ତି ଯେ ଚ ସୌକରିକାସ୍ତଥା

ଯେଉଁମାନେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଆଗ୍ନି ଲଗାନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପଶୁମାନେ ମାରନ୍ତି,

କର୍ମକ୍ଷଯାଦ୍ଯଦା ଭୂଯୋ ମାନୁଷ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ତେ

ସେମାନଙ୍କର କର୍ମ ଶେଷ ହେଲାପରେ ପୁନି ମାନବ ଜନ୍ମ ମିଳିଥାଏ,

ଗର୍ଭ ଏଵ ଵିପଦ୍ଯନ୍ତେ ମ୍ରିଯନ୍ତେ ବାଲକାସ୍ତଥା

ସେମାନେ ଗର୍ଭରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶିଶୁବୟସରେ ମରିଯାନ୍ତି।

କାଷ୍ଠଵଂଶେ ଚ ଶସ୍ତ୍ରେ ଚ ଵାଯୁନା ଜ୍ଵଲନେନ ଚ

ଗଛରୁ ପଡି, ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ବାତାସ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିରେ ପଡି,

ମାତାପିତୃଵଧଂ କଷ୍ଟଂ ମିତ୍ରସମ୍ବନ୍ଧିବନ୍ଧୁଜମ୍

ମାତା, ପିତା, ବନ୍ଧୁ, ସମ୍ପର୍କୀ, ମିତ୍ରଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାର ଭୟଙ୍କର ଫଳ ଭୋଗନ୍ତି।

ପ୍ରାଣାତିପାତନଂ ତେ ଵୈ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ଯଥା ତଥା 203.

ସେମାନେ ପ୍ରାଣୀହତ୍ୟାର ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି, ଯେପରି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।

ମୂଲକର୍ମକରା ଯେ ଚ ଗରଦାଃ ପୁରଦାହକାଃ

ଯେଉଁମାନେ ମୂଳ କାଟନ୍ତି, ବିଷ ଦିଅନ୍ତି, ଗ୍ରାମକୁ ଆଗ୍ନି ଲଗାନ୍ତି,

ପିଶୁନାଃ କଲହାଶ୍ଚୈଵ ଯେ ଚ ମିଥ୍ଯାଵିଦୂଷକାଃ

ଅପବାଦ କରୁଥିବା, ଝଗଡା କରୁଥିବା ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ,

ଉଦ୍ଵେଜନକରାଶ୍ଚଣ୍ଡାଃ ପଚ୍ଯନ୍ତେ ନରକେଷୁ ତେ

ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅଶାନ୍ତି ଦେଉଛନ୍ତି ଓ ଭୟଙ୍କର, ସେମାନେ ନରକରେ ପଚାଯାନ୍ତି।

କର୍ମକ୍ଷଯୋ ଯଦା ଭୂଯୋ ମାନୁଷ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ତେ

ସେମାନଙ୍କର କର୍ମ ଶେଷ ହେଲାପରେ ପୁନି ମାନବ ଜନ୍ମ ମିଳିଥାଏ,

ଶ୍ରଵଣଚ୍ଛେଦନଂ ଚୈଵ ନାସାଚ୍ଛେଦନମେଵ ଚ

ସେମାନେ କାନ କଟାଯିବା ଓ ନାକ କଟାଯିବାର ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି।