ଵରାହପୁରାଣମ୍

ପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ଵିଵିଧାନ୍ରୋଗାନ୍ସଂସାରେ ଚୈଵ ଦାରୁଣାନ୍ 202.

ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦୁଷ୍ଟ ରୋଗ ଏହି ସଂସାରରେ ପାଏ।

ଵର୍ଷାଣାଂ ତୁ ଶତଂ ପଂଚ ତତ୍ର କ୍ଲିଷ୍ଟୋ ଦୁରାତ୍ମଵାନ୍

ପାଞ୍ଚଶେ ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମା ସେଠି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ।

ଶକୁନ୍ତୋ ଜାଯତେ ଘୋରସ୍ତତ୍ର ପଶ୍ଚାଦ୍ଵୃକୋ ଭଵେତ୍

ସେଠି ସେ ଭୟଙ୍କର ପକ୍ଷୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ପରେ ଓଉଲି ହେଉଛି।

ସ୍ଵକର୍ମସୁ ଵିହୀନେଷୁ ପଶ୍ଚାଲ୍ଲବ୍ଧଗତିସ୍ତଥା

ନିଜ କର୍ମ ହରାଇଲେ, ପରେ ସେ ନୂତନ ଜୀବନ ଲାଭ କରେ।

ତତ୍ରାପି ଦାରୁଣଂ ଦୁଃଖମୁପଭୁଂକ୍ତେ ଦୁରାତ୍ମଵାନ୍

ସେଠି ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମା ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରେ।

ଏଵଂ କର୍ମସମାଯୁକ୍ତାସ୍ତେ ଭଵନ୍ତୁ ସହସ୍ରଶଃ

ଏଭଳି କର୍ମରେ ବନ୍ଧା ଥିବା ଲୋକମାନେ ହଜାରେ ଏଭଳି ଭାବେ ରୁହନ୍ତୁ।

କୁମ୍ଭୀପାକେଷୁ ନିର୍ଦଗ୍ଧଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ଗର୍ଦଭତାଂ ଗତଃ

କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ପୁଡ଼ି, ପରେ ସେ ଗଧା ହେଉଛି।

ପ୍ରାପ୍ନୋତୁ ଵିଵିଧାଂସ୍ତାପାନ୍ଯଥା ହୃତଧନଶ୍ଚ ସନ୍

ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରୁ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ହାରାଇଯିବ।

ମାନୁଷ୍ଯଂ ସମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ଚୌରୋ ଭଵତି ପାପକୃତ୍

ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଇ ପରେ, ସେ ଚୋର ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକ ହୁଏ।

ଵୃକ୍ଷଶାଖାଵଲମ୍ବୋଽତ୍ର ହ୍ଯଧଃଶୀର୍ଷଃ ପ୍ରଜାଯତେ

ଏଠାରେ ସେ ଗଛର ଡାଳିରେ ଉଲ୍ଟା ମୁଣ୍ଡ ହୋଇ ଝୁଲିଥିବା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ତତୋ ଵର୍ଷଶତେ ପୂର୍ଣେ ମୁଚ୍ଯତେ ସ ପୁନଃ ପୁନଃ 202.

ତାପରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶତ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ପୁଣିପୁଣି ମୁକ୍ତି ଲଭେ।

ପୂର୍ଵୈଶ୍ଚ ସୂକରୋ ଭୂତ୍ଵା ନକୁଲୋ ଜାଯତେ ପୁନଃ

ପୂର୍ବରୁ ସୁଅର ହୋଇଥିବା ପରେ, ସେ ପୁଣି ନକୁଳ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।

ଧିକ୍କୃତଃ ସର୍ଵଲୋକେନ କୂଟସାକ୍ଷ୍ଯନୃତଵ୍ରତଃ

ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଠାରୁ ନିନ୍ଦିତ, ସେ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦେଉଥିବା ଏବଂ ଝୁଟ୍ ଉପରେ ଲାଗିଥିବା ଲୋକ।

ଇମଂ ହ୍ଯାନୃତିକଂ ଦୁଷ୍ଟଂ କ୍ଷେତ୍ରହାରକମେଵ ଚ

ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଓ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଲୋକ ଜମି ହଡପ କରିଥାଏ।

କର୍ମଣ୍ଯେକୈକଶଶ୍ଚାଯଂ ସ ତୁ ତିଷ୍ଠତ୍ଵଯଂ ପୁନଃ

ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏଠାରେ ରୁହୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ପୁଣି ରହୁନ୍ତୁ।

ତତୋ ଜାତୀଃ ସ୍ମରେତ୍ସର୍ଵାସ୍ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଂ ସମାଶ୍ରିତଃ

ତାପରେ, ସେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରି, ପଶୁମାନଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଅଶ୍ରୟ ନେଉଛି।

ସର୍ଵକାମଵିମୁକ୍ତସ୍ତୁ ସର୍ଵଦୋଷସମନ୍ଵିତଃ

ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାରୁ ବଞ୍ଚିତ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ଦୋଷରେ ଭରିପୁର।

କ୍ଵଚିନ୍ମୂକଶ୍ଚ କାଣଶ୍ଚ କ୍ଵଚିଦ୍ଵ୍ଯାଧିସମନ୍ଵିତଃ

କେବେ କେବେ ସେ ଗୁଙ୍ଗା, କେବେ କଣା, ଏବଂ କେବେ କେବେ ରୋଗରେ ପୀଡିତ।

ଜାତ୍ଯନ୍ତରସହସ୍ରାଣି ପ୍ରଯୁତାନ୍ଯର୍ବୁଦାନି ଚ

ହଜାର ହଜାର, ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ, କୋଟି କୋଟି ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମ।

ତୀଵ୍ରୈରନ୍ତର୍ଗତୈର୍ଦୁଃଖୈର୍ଭୂମିହର୍ତ୍ତା ନରାଧମଃ

ଯିଏ ଜମି ଚୋରି କରେ, ସେ ଭିତରେ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ।

ପ୍ରବଦ୍ଧଃ ସୁଚିରଂ କାଲଂ ମମ ଲୋକଂ ଗତୋ ନରଃ 202.

ବହୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାନ୍ଧି ରହି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ତୀଵ୍ରକ୍ଷୁଧାପରିକ୍ଲିଷ୍ଟୋ ବଦ୍ଧୋ ବନ୍ଧନଯନ୍ତ୍ରିତଃ

ତୀବ୍ର ଭୋକରେ ପୀଡିତ, ବନ୍ଧି ଏବଂ ବାନ୍ଧା ରହିଥାଏ।

ସପ୍ତଧା ସପ୍ତ ଚୈକାଂ ଚ ଜାତିଂ ଗତ୍ଵା ସ ପଚ୍ଯତେ

ସପ୍ତ ଥର ଏବଂ ଏକଥର ଜନ୍ମ ନେଇ, ସେ ପକାଯାଏ।

ତତଃ କୁକ୍କୁଟତାଂ ଯାତୁ ଵିଡ୍ଭକ୍ଷଶ୍ଚ ଦୁରାତ୍ମଵାନ୍

ତାପରେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମା କୁକୁଡ଼ି ଏବଂ ମଳ ଖାଇଥିବା ଜନ୍ମ ନେଉ।

ଜାତିକର୍ମ ସହସ୍ରଂ ତୁ ତତୋ ମାନୁଷତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ହଜାର ଜନ୍ମ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ ପରେ, ସେ ପୁଣି ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଏ।

ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ସହସ୍ରଂ ତୁ ଧାଵମାନଂ ତତସ୍ତତଃ

ଏଭଳି ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଏଠାରୁ ସେଠାକୁ ଦୌଡ଼ିବା ପରେ,

ତସ୍ମାଦ୍ଦେଶାତ୍ତତୋ ମୁକ୍ତସ୍ତତଃ ସୂକରତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ସେ ଏହି ଦେଶରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ପରେ ଏକ ଶୂକର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଯାଂ ଯାଂ ଯାତି ପୁନର୍ଜାତିଂ ତତ୍ର ଭକ୍ଷ୍ଯୋ ଭଵେତ୍ତୁ ସଃ

ସେ ପୁନି ଯେଉଁ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ସେଠାରେ ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ହୋଇଯାଏ।

ପ୍ରାପ୍ଯ ମାନୁଷତାଂ ପଶ୍ଚାତ୍ପୁନର୍ଵ୍ଯାଧୋ ଭଵିଷ୍ଯତି

ପରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଇଲେ, ସେ ପୁନି ଏକ ଶିକାରୀ ହେବ।