ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତଦୈଵୋତ୍ତିଷ୍ଠ ତିଷ୍ଠେତି କ୍ଷମ୍ଯତାଂ କ୍ଷମ୍ଯତାଂ ପ୍ରଭୋ

"ଏବେ ଉଠ! ଦଣ୍ଡାଇ ରୁହ! କ୍ଷମା କର, କ୍ଷମା କର, ପ୍ରଭୁ!"

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ସଂସାରଚକ୍ରେ ରାକ୍ଷସକିଂକରଯୁଦ୍ଧଂ ନାମୈକାଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ, ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରରେ, ସଂସାର ଚକ୍ରରେ, ରାକ୍ଷସ ଓ ସେବକଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ନାମକ ଏହା ଦୁଇଶେ ଏକତିଏ ଅଧ୍ୟାୟ।

ଅଥ ନାରକିଦଣ୍ଡନକର୍ମଵିପାକଵର୍ଣନମ୍ ଵିସ୍ମଯସ୍ତୁ ମଯା ଦୃଷ୍ଟସ୍ତସ୍ମିନ୍ନଦ୍ଭୁତଦର୍ଶନଃ

ଏବେ ନରକର ଦଣ୍ଡ ଓ କର୍ମର ଫଳର ବର୍ଣ୍ଣନା: ସେଠାରେ ମୁଁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲି।

ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ଫଲଂ ତେ ଵୈ ଯେ ଚ କ୍ଷିପ୍ତାଃ ପୁରା ଜନାଃ

ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ପୂର୍ବରୁ ସେଠାରେ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ପାଉଛନ୍ତି।

ସନ୍ତପ୍ତା ବହଵୋ ଯେ ତେ ତୈସ୍ତୈଃ କର୍ମଭିରୁଲ୍ବଣୈଃ

ଅନେକ ଲୋକ ଏଠି ଭୟଙ୍କର କର୍ମର ଫଳରେ ଦୁଃଖିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ଦୁରାଚାରଂ ପାପରତଂ ନିର୍ଘୃଣଂ ପାପଚେତସମ୍

ଯେଉଁମାନେ ଖରାପ ଚରିତ୍ର, ପାପରେ ଲିନ, କ୍ରୁର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ମନର—

ପିତୃଘ୍ନୋ ମାତୃଗୋଘ୍ନସ୍ତୁ ସର୍ଵଦୋଷସମନ୍ଵିତଃ

ପିତା, ମାତା କିମ୍ବା ଗାଈକୁ ମାରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦୋଷରେ ଭରିଥିବା—

ଏନଂ ପାଚଯ ତୈଲସ୍ଯ ଘୃତକ୍ଷୌଦ୍ରସ୍ଯ ଵା ପୁନଃ ୬ !। ନରାଧମମିମଂ କ୍ଷିପ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଦୀପ୍ତେ ହଵ୍ଯଵାହନେ

ଏହି ନିଚ ମଣିଷକୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ଛାଡ଼ିଦିଅ, ତେଲ କିମ୍ବା ଘିଅ ଓ ମଧରେ ପୁଣିଥରେ ରନ୍ଧ।

ଶଯନାସନହର୍ତ୍ତାରମଗ୍ନିଦାଯୀ ଚ ଯୋ ନରଃ

ଯିଏ ଶଯ୍ୟା କିମ୍ବା ଆସନ ଚୋରି କରେ, କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ଦେଇଥାଏ—

ପାପକର୍ମାଯମତ୍ଯର୍ଥଂ ସର୍ଵ ତୀର୍ଥଵିନାଶକଃ

ଏହି ମଣିଷ ବହୁତ ପାପୀ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।

ଆଦେଶ୍ଯ ଚୋଭଯୋରସ୍ଯ କର୍ଣଯୋଃ କୂଟସାକ୍ଷିକଃ 202.

ଝୁଠା ସାକ୍ଷୀକୁ ଦୁଇ କାନରେ ଶିଖ୍ୟା ଦିଅ।

ଗ୍ରାମଯାଜନକଂ ଵିପ୍ରମଧ୍ରୁଵଂ ଦାଂଭିକଂ ଶଠମ୍

ଏହି ଗ୍ରାମରେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ଅଭିନୟ କରୁଥିବା ଓ ଚତୁର ଦୁର୍ଜନ ବ୍ରାହ୍ମଣଟିକୁ—

ଜିହ୍ଵାଽସ୍ଯ ଛିଦ୍ଯତାଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଵାଚା ଦୁଷ୍ଟସ୍ଯ ପାପିନଃ

ଏହି ଦୁଷ୍ଟ, ପାପୀ ମଣିଷର ଭାଷା ଖରାପ ଥିବାରୁ, ତାଙ୍କର ଜିଭ ତୁରନ୍ତ କାଟିଦିଅ।

କୃତଂ ଲୋଭାଭିଭୂତେନ କାମସମ୍ମୋହିତେନ ଚ

ଏହା ଲୋଭରେ ଅନ୍ଧ ଓ କାମନାରେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ କରାଯାଇଛି।

ଇମଂ ତୁ ଖଲକଂ କୃତ୍ଵା ଦୁରାତ୍ମା ପାପକାରିଣମ୍

ଏହି ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଏହି ଦୁର୍ମନା, ପାପ କରୁଥିବା ମଣିଷ—

ଇମଂ ଵାର୍ଧୁଷିକଂ ଵିପ୍ରଂ ସର୍ଵତ୍ରାଂଗେଷୁ ଭେଦଯ

ଏହି ଠକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଦେହର ସମସ୍ତ ଅଂଗ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ।

ସୁଵର୍ଣସ୍ତେଯିନଂ ପାପଂ କୃତଘ୍ନଂ ଚ ତଥା ନରମ୍

ଯିଏ ସୁନା ଚୋରି କରେ, କିମ୍ବା ଅକୃତଜ୍ଞ ମଣିଷ—ସେମାନେ ପାପୀ।

ଅସ୍ଥି ଚ୍ଛିତ୍ଵା ତତଃ କ୍ଷିପ୍ରଂ କ୍ଷାରମଗ୍ନିଂ ଚ ଦାପଯ

ତାଙ୍କର ହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଦେଇ, ସହସ୍ର କ୍ଷାର ଓ ଅଗ୍ନି ଲଗାଇଦିଅ।

ପିଶୁନଂ ହି ମହାଵ୍ଯାଘ୍ରାଃ ପଂଚ ଘୋରାଃ ସୁଦାରୁଣାଃ

ଅପବାଦ କରୁଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ, ପାଞ୍ଚଟି ଭୟଙ୍କର, ଦାରୁଣ ବଡ଼ ବାଘ ଅଛନ୍ତି।

ଯେନାଗ୍ନିରୁଜ୍ଝିତଃ ପୂର୍ଵଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚ ନ ପୂଜିତଃ

ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ଅଗ୍ନିକୁ ଅବହେଳା କରିଥିଲେ, ଓ ଗୃହଣ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେଇନଥିଲେ—

କର୍କଟସ୍ଯ ତୁ ଘୋରସ୍ଯ ନିତ୍ଯକ୍ରୁଦ୍ଧସ୍ଯ ମୋଚଯ 202.

ତାଙ୍କୁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର କଙ୍କଡ଼ ଠାରେ ଛାଡ଼ିଦିଅ।

ସର୍ଵେଷାଂ ତୁ ପଶୂନାଂ ଯୋ ନିତ୍ଯଂ ଧାରଯତେ ଜଲମ୍

ଯିଏ ସମସ୍ତ ପଶୁଙ୍କୁ ସଦା ପାଣି ଦେଉନାହାନ୍ତି—

ଅଦାନଵ୍ରତିନୋ ଵିପ୍ରା ଵେଦଵିକ୍ରଯିଣସ୍ତଥା

ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କିଛି ଦେଉନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ବେଦ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି—

ତୋଯଭାଜନହର୍ତ୍ତାରଂ ଭୋଜନଂ ଯୋଽନିଵାରଯନ୍

ଯିଏ ପାଣି ରଖିବା ପାତ୍ର ଚୋରି କରେ, କିମ୍ବା ଖାଦ୍ୟ ନେବାକୁ ରୋକେନାହିଁ—

ଵେଣୁଦଣ୍ଡକଶାଭିଶ୍ଚ ଲୋହଦଣ୍ଡୈସ୍ତଥୈଵ ଚ

ବାଁଶ ଦଣ୍ଡ, ଚାବୁକ ଓ ଲୋହାର ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା—

ତସ୍ମା ଅନ୍ନଂ ଚ ପାନଂ ଚ ନ ଦାତଵ୍ଯଂ କଦାଚନ

ସେଥିପାଇଁ, ସେମାନଙ୍କୁ କେବେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ବ୍ରହ୍ମଦେଯଂ ହୃତଂ ଯେନ ତଂ ଵୈ ଶୀଘ୍ରଂ ଵିପାଚଯ

ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଜମି ଚୋରି କରିଛି, ତାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଦଣ୍ଡ ଦିଅ।

ସମୁତ୍ତୀର୍ଣଂ ତତଃ ପଶ୍ଚାତ୍ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନୌ ପ୍ରପାତଯେ

ସେ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗି ହେଲେ, ପରେ ତାଙ୍କୁ ପଶୁର ଗର୍ଭରେ ପକାଇଦିଅ।

କ୍ଲିଷ୍ଟୋ ଜାତିସହସ୍ରୈସ୍ତୁ ଜାଯତେ ମାନୁଷସ୍ତତଃ

ହଜାର ଜନ୍ମର ଦୁଃଖ ଭୋଗି, ପରେ ସେ ମଣିଷ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।