ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଶୂଲପାଣିଂ ଵିରୂପାକ୍ଷଂ ସର୍ଵପ୍ରାଣିପ୍ରଣାଶନମ୍

ସେମାନେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ବିକୃତ ଚକ୍ଷୁ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ସଂହାରକୁ ଦେଖିଲେ।

ଖାଦନ୍ତି ଚୈଵ ଘ୍ନନ୍ତି ସ୍ମ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତେନ ଚୋଦିତାଃ 201.

ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ, ସେମାନେ ମାଂସ ଖାଇବା ଓ ମାରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।

ଵଯମଦ୍ଯ ମହାଭାଗ ତ୍ରାଯସ୍ଵ ଜଗତଃ ପତେ

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଆଜି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଜଗତ୍ନାଥ।

ଜ୍ଵରଃ କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ମହାତେଜା ଯୋଧାନାଂ ତୁ ସହସ୍ରଶଃ

କ୍ରୋଧିତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଜ୍ୱର ହଜାର-ହଜାର ସେନାକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।

ଵିଵିଧାନ୍ସନ୍ଦିଦେଶାଽତ୍ର ପୁରୁଷାନଗ୍ନିଵର୍ଚସଃ

ସେ ବିଭିନ୍ନ ଅଗ୍ନିସମାନ ଦୀପ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷମାନେଠାରେ ପଠାଇଲେ।

ପଚ ଶୀଘ୍ରମିମାନ୍ପାପାନ୍ଯୋଗେନ ଚ ବଲେନ ଚ

ତୁମ ଶକ୍ତି ଓ ବଳରେ ଏହି ପାପୀମାନେକୁ ଶୀଘ୍ର ଦାହ କର।

ଜ୍ଵରାଜ୍ଞଯା ଚ ତେ ସର୍ଵେ ଜୀମୂତଘନନିଃସ୍ଵନାଃ

ଜ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେମାନେ ସବୁ ମେଘର ଗର୍ଜନ ପରି ଚିତ୍କାର କରିଲେ।

ବହୁଶସ୍ତ୍ରପ୍ରହାରୈଶ୍ଚ ଶସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୋଜ୍ଜ୍ଵଲୈଃ

ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।

ମୋଚଯାମାସ ସଂଗ୍ରାମଂ ସ୍ଵଯମେଵ ଯମସ୍ତତଃ

ତାପରେ ଯମ ନିଜେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।

ଗତ୍ଵା ଜ୍ଵରଂ ମହାଭାଗଂ ଵିନଯାତ୍ସାନ୍ତ୍ଵଯନ୍ମୁହୁଃ

ସେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜ୍ୱରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଓ ବାରମ୍ବାର ସମ୍ମାନ ସହିତ ଶାନ୍ତ କଲେ।

ପ୍ରଵିଵେଶ ଗୃହଂ ସ୍ଵଂ ତୁ ସମ୍ଭ୍ରମେଣେଦୃଶେନ ତୁ

ଏପରି ଅସ୍ତିରତାରେ ସେ ନିଜ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ଧର୍ମରାଜୋଽଥ ଵିଶ୍ରାନ୍ତଂ କାଲଭୂତଂ ମହାଜ୍ଵରମ୍ 201.

ତାପରେ ଧର୍ମରାଜା ବିଶ୍ରାମ କରି, କାଳ ଭାବରେ ମହାଜ୍ୱରଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲେ।

ରୋଷାଯାସକରଂ ଚୈଵ ସର୍ଵଲୋକନମସ୍କୃତଃ

ସେ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, କ୍ରୋଧ ଓ କ୍ଳାନ୍ତିର କାରଣ ଥିଲେ।

ଶାସେମହି ଯଥାକାମଂ ଯଥାଦୃଷ୍ଟଂ ଯଥାଶ୍ରୁତମ୍

ଆମେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କରିବୁ, ଯେପରି ଦେଖିଛୁ, ଯେପରି ଶୁଣିଛୁ, ସେପରି ଏଠି ଶାସନ କରିବୁ।

ଲୋକାନ୍ସର୍ଵାନହଂ ହନ୍ମି ସର୍ଵଘାତୀ ନ ସଂଶଯଃ

ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍‌କୁ ନଶ୍ଚିନ୍ଦି; ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ରାକ୍ଷସାନାଂ ହତାସ୍ତତ୍ର ଷଷ୍ଟିକୋଟ୍ଯୋ ରଣାଜିରେ

ସେଠାରେ ରଣଭୂମିରେ ଷଷ୍ଟି କୋଟି ରାକ୍ଷସ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।

ତତୋ ହ୍ଯୁପରତଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ଧର୍ମରାଜୋ ଯମଃ ସ୍ଵଯମ୍

ତାପରେ ଯୁଦ୍ଧ ଶେଷ ହେଲା, ଧର୍ମରାଜ ଯମ ନିଜେ—

ସମ୍ଭାଷନ୍ତେ ତତୋ ଦୂତାଶ୍ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଂ ତଥୈଵ ଚ

ତାପରେ ଦୂତମାନେ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ସହିତ କଥାହେଲେ।

ସ୍ଵକର୍ମଗୁଣଭୂତାନି ହ୍ଯଶୁଭାନି ଶୁଭାନି ଚ

ନିଜ କର୍ମର ଗୁଣରୁ ହୋଇଥିବା ଭଲ ଓ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟମାନେ—

ଉପସ୍ଥାନଂ ଚ କୁର୍ଵନ୍ତି କାଲଚିଂତକମବ୍ରୁଵନ୍

ସେମାନେ କାଳଚିନ୍ତକଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ନିଜେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ଏବଂ କଥା କହିଲେ।

ତଦୈଵୋତ୍ତିଷ୍ଠ ତିଷ୍ଠେତି କ୍ଷମ୍ଯତାଂ କ୍ଷମ୍ଯତାଂ ପ୍ରଭୋ

"ଏବେ ଉଠ! ଦଣ୍ଡାଇ ରୁହ! କ୍ଷମା କର, କ୍ଷମା କର, ପ୍ରଭୁ!"

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ସଂସାରଚକ୍ରେ ରାକ୍ଷସକିଂକରଯୁଦ୍ଧଂ ନାମୈକାଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ, ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରରେ, ସଂସାର ଚକ୍ରରେ, ରାକ୍ଷସ ଓ ସେବକଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ନାମକ ଏହା ଦୁଇଶେ ଏକତିଏ ଅଧ୍ୟାୟ।

ଅଥ ନାରକିଦଣ୍ଡନକର୍ମଵିପାକଵର୍ଣନମ୍ ଵିସ୍ମଯସ୍ତୁ ମଯା ଦୃଷ୍ଟସ୍ତସ୍ମିନ୍ନଦ୍ଭୁତଦର୍ଶନଃ

ଏବେ ନରକର ଦଣ୍ଡ ଓ କର୍ମର ଫଳର ବର୍ଣ୍ଣନା: ସେଠାରେ ମୁଁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲି।

ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ଫଲଂ ତେ ଵୈ ଯେ ଚ କ୍ଷିପ୍ତାଃ ପୁରା ଜନାଃ

ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ପୂର୍ବରୁ ସେଠାରେ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ପାଉଛନ୍ତି।

ସନ୍ତପ୍ତା ବହଵୋ ଯେ ତେ ତୈସ୍ତୈଃ କର୍ମଭିରୁଲ୍ବଣୈଃ

ଅନେକ ଲୋକ ଏଠି ଭୟଙ୍କର କର୍ମର ଫଳରେ ଦୁଃଖିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ଦୁରାଚାରଂ ପାପରତଂ ନିର୍ଘୃଣଂ ପାପଚେତସମ୍

ଯେଉଁମାନେ ଖରାପ ଚରିତ୍ର, ପାପରେ ଲିନ, କ୍ରୁର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ମନର—

ପିତୃଘ୍ନୋ ମାତୃଗୋଘ୍ନସ୍ତୁ ସର୍ଵଦୋଷସମନ୍ଵିତଃ

ପିତା, ମାତା କିମ୍ବା ଗାଈକୁ ମାରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦୋଷରେ ଭରିଥିବା—

ଏନଂ ପାଚଯ ତୈଲସ୍ଯ ଘୃତକ୍ଷୌଦ୍ରସ୍ଯ ଵା ପୁନଃ ୬ !। ନରାଧମମିମଂ କ୍ଷିପ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଦୀପ୍ତେ ହଵ୍ଯଵାହନେ

ଏହି ନିଚ ମଣିଷକୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ଛାଡ଼ିଦିଅ, ତେଲ କିମ୍ବା ଘିଅ ଓ ମଧରେ ପୁଣିଥରେ ରନ୍ଧ।

ଶଯନାସନହର୍ତ୍ତାରମଗ୍ନିଦାଯୀ ଚ ଯୋ ନରଃ

ଯିଏ ଶଯ୍ୟା କିମ୍ବା ଆସନ ଚୋରି କରେ, କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ଦେଇଥାଏ—