ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଅଭଵଦ୍ଦାରୁଣଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ତୁମୁଲଂ ଲୋମହର୍ଷଣମ୍

ଏକ ଭୟଙ୍କର, ଉତ୍ତେଜନାପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ରୋମାଞ୍ଚକର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।

ବାହୁଭିଃ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତଃ କେଶାକେଶି ତତଃ ପରମ୍ 201.

ତାପରେ, ବାହୁ ଜଡି ଏକାଉଁଠି ଅନ୍ୟଅନ୍ୟଙ୍କର କେଶ ଧରି ମୁଷ୍ଟିଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।

ତତସ୍ତେ ରାକ୍ଷସା ଭଗ୍ନା ଦୂତୈର୍ଘୋରପରାକ୍ରମୈଃ

ତାପରେ ସେଇ ରାକ୍ଷସମାନେ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରତାପଶାଳୀ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭାଙ୍ଗିଗଲେ।

ଵଧ୍ଯମାନାଃ ପିଶାଚାସ୍ତେ ଯେ ନିଵୃତ୍ତା ରଣାର୍ଦିତାଃ

ଯେଉଁ ପିଶାଚମାନେ ମରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତିକ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ପଳାଇଗଲେ।

ତିଷ୍ଠ ତିଷ୍ଠ କ୍ଵ ଯାସୀତି ନ ଗଚ୍ଛାମି ଦୃଢୋ ଭଵ

‘ଥାଅ, ଥାଅ! କେଉଁଠି ଯାଉଛୁ?’ ‘ମୁଁ ଯିବିନାହିଁ, ଦୃଢ଼ ହେଇ ରୁହ!’

କିନ୍ତୁ ମୂଢ ତ୍ଵଯା ଶସ୍ତ୍ରଂ ନ ମୁକ୍ତଂ ମେ ରୁଜାକରମ୍

କିନ୍ତୁ, ମୂର୍ଖ, ତୁମେ ମୋତେ ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ର ମାରିପାରିବା ଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇପାର, ସେପରି ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିନାହା।

କିଂ ତ୍ଵଂ ଵଦସି ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧେ ଏଷୋଽହଂ ପାରଗୋ ରଣେ

ଅବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମେ କଣ କହୁଛ? ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି।

ତତ୍ର ତେ ସହସା ଘୋରା ରାକ୍ଷସାଃ ପିଶିତାଶନାଃ

ସେଠାରେ ହଠାତ୍ ଭୟଙ୍କର ଓ ମାଂସ ଖାଉଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ଆସିଗଲେ।

ତତୋ ଭଗ୍ନା ଯଦା ତେ ତୁ ରାକ୍ଷସାଃ କାମରୂପିଣଃ

ତାପରେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମର ଇଚ୍ଛାମୂର୍ତ୍ତି ଧାରଣ କରୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ,

ଅଦୃଶ୍ଯାଶ୍ଚୈଵ ଦୃଶ୍ଯାଶ୍ଚ ତଦ୍ବଲଂ ତମସାଵୃତାଃ

ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ଦୃଶ୍ୟ ଦୁଇପ୍ରକାର ତା ସେନା, ଅନ୍ଧାରରେ ଢାକି ଦିଆଯାଇଥିଲା,

ଶୂଲପାଣିଂ ଵିରୂପାକ୍ଷଂ ସର୍ଵପ୍ରାଣିପ୍ରଣାଶନମ୍

ସେମାନେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ବିକୃତ ଚକ୍ଷୁ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ସଂହାରକୁ ଦେଖିଲେ।

ଖାଦନ୍ତି ଚୈଵ ଘ୍ନନ୍ତି ସ୍ମ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତେନ ଚୋଦିତାଃ 201.

ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ, ସେମାନେ ମାଂସ ଖାଇବା ଓ ମାରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।

ଵଯମଦ୍ଯ ମହାଭାଗ ତ୍ରାଯସ୍ଵ ଜଗତଃ ପତେ

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଆଜି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଜଗତ୍ନାଥ।

ଜ୍ଵରଃ କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ମହାତେଜା ଯୋଧାନାଂ ତୁ ସହସ୍ରଶଃ

କ୍ରୋଧିତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଜ୍ୱର ହଜାର-ହଜାର ସେନାକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।

ଵିଵିଧାନ୍ସନ୍ଦିଦେଶାଽତ୍ର ପୁରୁଷାନଗ୍ନିଵର୍ଚସଃ

ସେ ବିଭିନ୍ନ ଅଗ୍ନିସମାନ ଦୀପ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷମାନେଠାରେ ପଠାଇଲେ।

ପଚ ଶୀଘ୍ରମିମାନ୍ପାପାନ୍ଯୋଗେନ ଚ ବଲେନ ଚ

ତୁମ ଶକ୍ତି ଓ ବଳରେ ଏହି ପାପୀମାନେକୁ ଶୀଘ୍ର ଦାହ କର।

ଜ୍ଵରାଜ୍ଞଯା ଚ ତେ ସର୍ଵେ ଜୀମୂତଘନନିଃସ୍ଵନାଃ

ଜ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେମାନେ ସବୁ ମେଘର ଗର୍ଜନ ପରି ଚିତ୍କାର କରିଲେ।

ବହୁଶସ୍ତ୍ରପ୍ରହାରୈଶ୍ଚ ଶସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୋଜ୍ଜ୍ଵଲୈଃ

ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।

ମୋଚଯାମାସ ସଂଗ୍ରାମଂ ସ୍ଵଯମେଵ ଯମସ୍ତତଃ

ତାପରେ ଯମ ନିଜେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।

ଗତ୍ଵା ଜ୍ଵରଂ ମହାଭାଗଂ ଵିନଯାତ୍ସାନ୍ତ୍ଵଯନ୍ମୁହୁଃ

ସେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜ୍ୱରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଓ ବାରମ୍ବାର ସମ୍ମାନ ସହିତ ଶାନ୍ତ କଲେ।

ପ୍ରଵିଵେଶ ଗୃହଂ ସ୍ଵଂ ତୁ ସମ୍ଭ୍ରମେଣେଦୃଶେନ ତୁ

ଏପରି ଅସ୍ତିରତାରେ ସେ ନିଜ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ଧର୍ମରାଜୋଽଥ ଵିଶ୍ରାନ୍ତଂ କାଲଭୂତଂ ମହାଜ୍ଵରମ୍ 201.

ତାପରେ ଧର୍ମରାଜା ବିଶ୍ରାମ କରି, କାଳ ଭାବରେ ମହାଜ୍ୱରଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲେ।

ରୋଷାଯାସକରଂ ଚୈଵ ସର୍ଵଲୋକନମସ୍କୃତଃ

ସେ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, କ୍ରୋଧ ଓ କ୍ଳାନ୍ତିର କାରଣ ଥିଲେ।

ଶାସେମହି ଯଥାକାମଂ ଯଥାଦୃଷ୍ଟଂ ଯଥାଶ୍ରୁତମ୍

ଆମେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କରିବୁ, ଯେପରି ଦେଖିଛୁ, ଯେପରି ଶୁଣିଛୁ, ସେପରି ଏଠି ଶାସନ କରିବୁ।

ଲୋକାନ୍ସର୍ଵାନହଂ ହନ୍ମି ସର୍ଵଘାତୀ ନ ସଂଶଯଃ

ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍‌କୁ ନଶ୍ଚିନ୍ଦି; ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ରାକ୍ଷସାନାଂ ହତାସ୍ତତ୍ର ଷଷ୍ଟିକୋଟ୍ଯୋ ରଣାଜିରେ

ସେଠାରେ ରଣଭୂମିରେ ଷଷ୍ଟି କୋଟି ରାକ୍ଷସ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।

ତତୋ ହ୍ଯୁପରତଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ଧର୍ମରାଜୋ ଯମଃ ସ୍ଵଯମ୍

ତାପରେ ଯୁଦ୍ଧ ଶେଷ ହେଲା, ଧର୍ମରାଜ ଯମ ନିଜେ—

ସମ୍ଭାଷନ୍ତେ ତତୋ ଦୂତାଶ୍ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଂ ତଥୈଵ ଚ

ତାପରେ ଦୂତମାନେ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ସହିତ କଥାହେଲେ।

ସ୍ଵକର୍ମଗୁଣଭୂତାନି ହ୍ଯଶୁଭାନି ଶୁଭାନି ଚ

ନିଜ କର୍ମର ଗୁଣରୁ ହୋଇଥିବା ଭଲ ଓ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟମାନେ—