ଵରାହପୁରାଣମ୍

ମା ଚ ମିଥ୍ଯା ପ୍ରତିଜ୍ଞାତଂ ଧର୍ମିଷ୍ଠସ୍ଯ ଭଵତ୍ଵିତି

ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ତୁମ ପକ୍ଷରୁ କେବେ ମିଥ୍ୟା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ହେଉନାହିଁ।

ପରିତ୍ରାଯସ୍ଵ ନୋ ଵୀର କିଂକରାଣାଂ ମହାବଲାନ୍ 201.

ହେ ବୀର, ଆମେ ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେବକମାନେ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।

ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତୋ ଘୋରା ଵ୍ଯାଧଯଃ କାମରୂପିଣଃ

ଏଭଳି କହି, ତାପରେ ଭୟଙ୍କର ରୋଗମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଇଚ୍ଛାମତେ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରନ୍ତି,

ଗଜୈରନ୍ଯେ ତଥା ଚାଶ୍ଵୈ ରଥୈଶ୍ଚାପି ମହାବଲାଃ

କିଏ ହାତୀ ଉପରେ, କିଏ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ, କିଏ ରଥ ଉପରେ ବସି, ସମସ୍ତେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ,

ମୃଗୈଃ ସୃଗାଲୈର୍ମହିଷୈର୍ଵ୍ଯାଘ୍ରୈର୍ମେଷୈସ୍ତଥାପରେ

ଅନ୍ୟେମାନେ ହରିଣ, ସିଆଳ, ମହିଷ, ବାଘ ଓ ଛାଗ ଉପରେ,

ଏଵଂ ଵାହନସଂଯୁକ୍ତା ନାନାପ୍ରହରଣୋଦ୍ଯତାଃ

ଏଭଳି ବିଭିନ୍ନ ଯାନ ଉପରେ ଚଡ଼ି, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ,

ତୂର୍ଯକ୍ଷ୍ଵେଡିତସଂଘୁଷ୍ଟୈର୍ବଲିତାସ୍ଫୋଟିତୈରପି

ମୃଦଙ୍ଗ, ସଙ୍ଖ, ଓ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କର ଚିତ୍କାରରେ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ହେଲା,

ତତଃ ସମଭଵଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ତସ୍ମିଂସ୍ତମସି ସନ୍ତତେ

ତାପରେ ସେ ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାରରେ ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।

ସକୁଣ୍ଡଲୈଃ ଶିରୋଭିଶ୍ଚ ଭ୍ରାଜତେ ଵସୁଧାତଲମ୍

କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା କଟାଯାଇଥିବା ମୁଣ୍ଡମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଇଯାଇଥିଲା।

ଶୂଲ ଶକ୍ତିପ୍ରହାରୈଶ୍ଚ ଯଷ୍ଟିତୋମରପଟ୍ଟିଶୈଃ

ଶୂଳ, ଶକ୍ତି, ଲାଠି, ତୋମର ଓ ତଳୱାରର ଘାତରେ,

ଅଭଵଦ୍ଦାରୁଣଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ତୁମୁଲଂ ଲୋମହର୍ଷଣମ୍

ଏକ ଭୟଙ୍କର, ଉତ୍ତେଜନାପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ରୋମାଞ୍ଚକର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।

ବାହୁଭିଃ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତଃ କେଶାକେଶି ତତଃ ପରମ୍ 201.

ତାପରେ, ବାହୁ ଜଡି ଏକାଉଁଠି ଅନ୍ୟଅନ୍ୟଙ୍କର କେଶ ଧରି ମୁଷ୍ଟିଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।

ତତସ୍ତେ ରାକ୍ଷସା ଭଗ୍ନା ଦୂତୈର୍ଘୋରପରାକ୍ରମୈଃ

ତାପରେ ସେଇ ରାକ୍ଷସମାନେ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରତାପଶାଳୀ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭାଙ୍ଗିଗଲେ।

ଵଧ୍ଯମାନାଃ ପିଶାଚାସ୍ତେ ଯେ ନିଵୃତ୍ତା ରଣାର୍ଦିତାଃ

ଯେଉଁ ପିଶାଚମାନେ ମରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତିକ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ପଳାଇଗଲେ।

ତିଷ୍ଠ ତିଷ୍ଠ କ୍ଵ ଯାସୀତି ନ ଗଚ୍ଛାମି ଦୃଢୋ ଭଵ

‘ଥାଅ, ଥାଅ! କେଉଁଠି ଯାଉଛୁ?’ ‘ମୁଁ ଯିବିନାହିଁ, ଦୃଢ଼ ହେଇ ରୁହ!’

କିନ୍ତୁ ମୂଢ ତ୍ଵଯା ଶସ୍ତ୍ରଂ ନ ମୁକ୍ତଂ ମେ ରୁଜାକରମ୍

କିନ୍ତୁ, ମୂର୍ଖ, ତୁମେ ମୋତେ ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ର ମାରିପାରିବା ଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇପାର, ସେପରି ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିନାହା।

କିଂ ତ୍ଵଂ ଵଦସି ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧେ ଏଷୋଽହଂ ପାରଗୋ ରଣେ

ଅବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମେ କଣ କହୁଛ? ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି।

ତତ୍ର ତେ ସହସା ଘୋରା ରାକ୍ଷସାଃ ପିଶିତାଶନାଃ

ସେଠାରେ ହଠାତ୍ ଭୟଙ୍କର ଓ ମାଂସ ଖାଉଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ଆସିଗଲେ।

ତତୋ ଭଗ୍ନା ଯଦା ତେ ତୁ ରାକ୍ଷସାଃ କାମରୂପିଣଃ

ତାପରେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମର ଇଚ୍ଛାମୂର୍ତ୍ତି ଧାରଣ କରୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ,

ଅଦୃଶ୍ଯାଶ୍ଚୈଵ ଦୃଶ୍ଯାଶ୍ଚ ତଦ୍ବଲଂ ତମସାଵୃତାଃ

ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ଦୃଶ୍ୟ ଦୁଇପ୍ରକାର ତା ସେନା, ଅନ୍ଧାରରେ ଢାକି ଦିଆଯାଇଥିଲା,

ଶୂଲପାଣିଂ ଵିରୂପାକ୍ଷଂ ସର୍ଵପ୍ରାଣିପ୍ରଣାଶନମ୍

ସେମାନେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ବିକୃତ ଚକ୍ଷୁ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ସଂହାରକୁ ଦେଖିଲେ।

ଖାଦନ୍ତି ଚୈଵ ଘ୍ନନ୍ତି ସ୍ମ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତେନ ଚୋଦିତାଃ 201.

ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ, ସେମାନେ ମାଂସ ଖାଇବା ଓ ମାରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।

ଵଯମଦ୍ଯ ମହାଭାଗ ତ୍ରାଯସ୍ଵ ଜଗତଃ ପତେ

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଆଜି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଜଗତ୍ନାଥ।

ଜ୍ଵରଃ କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ମହାତେଜା ଯୋଧାନାଂ ତୁ ସହସ୍ରଶଃ

କ୍ରୋଧିତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଜ୍ୱର ହଜାର-ହଜାର ସେନାକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।

ଵିଵିଧାନ୍ସନ୍ଦିଦେଶାଽତ୍ର ପୁରୁଷାନଗ୍ନିଵର୍ଚସଃ

ସେ ବିଭିନ୍ନ ଅଗ୍ନିସମାନ ଦୀପ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷମାନେଠାରେ ପଠାଇଲେ।

ପଚ ଶୀଘ୍ରମିମାନ୍ପାପାନ୍ଯୋଗେନ ଚ ବଲେନ ଚ

ତୁମ ଶକ୍ତି ଓ ବଳରେ ଏହି ପାପୀମାନେକୁ ଶୀଘ୍ର ଦାହ କର।

ଜ୍ଵରାଜ୍ଞଯା ଚ ତେ ସର୍ଵେ ଜୀମୂତଘନନିଃସ୍ଵନାଃ

ଜ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେମାନେ ସବୁ ମେଘର ଗର୍ଜନ ପରି ଚିତ୍କାର କରିଲେ।

ବହୁଶସ୍ତ୍ରପ୍ରହାରୈଶ୍ଚ ଶସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୋଜ୍ଜ୍ଵଲୈଃ

ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।

ମୋଚଯାମାସ ସଂଗ୍ରାମଂ ସ୍ଵଯମେଵ ଯମସ୍ତତଃ

ତାପରେ ଯମ ନିଜେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।