ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଵିଜ୍ଞାପଯେତ୍ତଦା ଦୂତାଶ୍ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଂ ମହୌଜସମ୍

ସେ ସମୟରେ ଦୂତମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ବଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ସଂସାରଚକ୍ରେ ନରକଯାତନାସ୍ଵରୂପଵର୍ଣନଂ ନାମ ଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ନରକ ଯାତନାର ସ୍ୱରୂପ ବର୍ଣ୍ନନା ନାମକ ଦ୍ୱିଶତତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ରାକ୍ଷସକିଂକରଯୁଦ୍ଧମ୍ ତତସ୍ତେ ସହିତାଃ ସର୍ଵେ ଚାନ୍ଯୋଽନ୍ଯାଭିରତାଃ ସଦା

ଏବେ ରାକ୍ଷସ ଓ ସେବକମାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ସଦା ଏକାପରକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ।

ଦୂତା ଊଚୁଃ ଵଯମନ୍ଯତ୍କରିଷ୍ଯାମଃ ସ୍ଵାମିନ୍କାର୍ଯଂ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍

ଦୂତମାନେ କହିଲେ: 'ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର କାମ କରିବା।'

ଅନ୍ଯେ ହି ତାଵତ୍ତତ୍କୁର୍ଯୁର୍ଯଥେଷ୍ଟଂ ତଵ ସୁଵ୍ରତ

ଅନ୍ୟମାନେ, ଓ ସୁବ୍ରତ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ କରିପାରିବେ।

ତତୋ ଵିଵୃତ୍ତରକ୍ତାକ୍ଷସ୍ତେନ ଵାକ୍ଯେନ ରୋଷିତଃ

ତାପରେ, ରକ୍ତାକ୍ଷ ହୋଇ, ସେ ଉକ୍ତିରେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲା।

ଅଦୂରେ ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍କଂଚିତ୍ପୁରୁଷଂ ସ ହ୍ଯନାକୃତିମ୍

ସେ ନିକଟରେ ଏକ ଅଜଣା ଅକୃତି ଥିବା ପୁରୁଷକୁ ଦେଖିଲା।

ନିଃସୃତଃ ସ ଚ ରୋଷେଣ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତେନ ଧୀମତା

କ୍ରୋଧରେ ଭରି, ଜ୍ଞାନୀ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ସେଠାରୁ ବାହାରିଗଲେ।

ନାନାରୂପଧରା ଘୋରା ନାନାଭରଣଭୂଷିତାଃ

ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ନାନା ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିଲେ।

ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତୋ ମହାବାହୁଃ ସର୍ଵଲୋକାର୍ଥଚିନ୍ତକଃ

ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୁଜା ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ।

ତତସ୍ତେ ଵିଵିଧାକାରା ରାକ୍ଷସା ପିଶିତାଶନାଃ

ତାପରେ, ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିର ରାକ୍ଷସମାନେ ମାଂସ ଖାଇଥିଲେ।

ବଦ୍ଧଗୋଧାଙ୍ଗୁଲିତ୍ରାଣା ନାନାଯୁଧଧରାସ୍ତଥା 201.

ସେମାନେ ଗୋଧା ଚମଡ଼ାରେ ବନ୍ଧା ଆଙ୍ଗୁଳି ତ୍ରାଣ ପିନ୍ଧି, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ।

ବ୍ରୁଵନ୍ତଶ୍ଚ ପୁନର୍ହୃଷ୍ଟାଃ ଶୀଘ୍ରମାଜ୍ଞାପଯ ପ୍ରଭୋ

ପୁନଃ ଆନନ୍ଦରେ, ସେମାନେ କହିଲେ: 'ପ୍ରଭୁ, ଶୀଘ୍ର ଆଜ୍ଞା ଦିଅ।'

ତେଷାଂ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତୋ ହ୍ଯଭାଷତ

ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ କହିଲେ।

ଭୋ ଭୋ ମନ୍ଦେହକା ଵୀରାଃ ମମ ଚିତ୍ତାନୁପାଲକାଃ

'ହୋ ହୋ! ମନ୍ଦେହକା ବୀରମାନେ, ମୋ ଇଚ୍ଛାର ରକ୍ଷକମାନେ!'

ଏଵଂ ହତ୍ଵା ଚ ବଦ୍ଧ୍ଵା ଚ ହ୍ଯାଗଚ୍ଛତ ପୁନର୍ଯଥା

'ଏଭଳି ମାରି ଓ ବାନ୍ଧି, ପୁନି ପୂର୍ବବତ୍ ଫେରିଆସ।'

ହତ୍ଵା ଵୈ ପାପକାନେତାନ୍ମମ ଵିପ୍ରିଯକାରିଣଃ

'ମୋ ଇଚ୍ଛାର ବିପରୀତ କାମ କରୁଥିବା ପାପୀମାନେ ମାରିଦେ।'

ରାକ୍ଷସା ଊଚୁଃ ଅମାତ୍ଯା ଏଵ ଜ୍ଞାତଵ୍ଯା ଭୃତ୍ଯାଃ ଶତସହସ୍ରଶଃ

ରାକ୍ଷସମାନେ କହିଲେ — ଆମେ ଏହି ଶତ-ହଜାର କର୍ମଚାରୀମାନେ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ମୁଖ୍ୟ ସେବକ।

ଏତେ ଵଧାର୍ଥଂ ନିର୍ଦିଷ୍ଟାସ୍ତ୍ଵଯୈଵ ଚ ମହାତ୍ମନା

ଏମାନେ ତୁମେ ନିଜେ ନାଶ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଛ।

ଯଥା ହ୍ଯେତେ ସମୁତ୍ପନ୍ନାଃ ସର୍ଵଧର୍ମାନୁଚିନ୍ତକାଃ

ଯେପରି ଏମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଧର୍ମ ନେଇ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି।

ମା ଚ ମିଥ୍ଯା ପ୍ରତିଜ୍ଞାତଂ ଧର୍ମିଷ୍ଠସ୍ଯ ଭଵତ୍ଵିତି

ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ତୁମ ପକ୍ଷରୁ କେବେ ମିଥ୍ୟା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ହେଉନାହିଁ।

ପରିତ୍ରାଯସ୍ଵ ନୋ ଵୀର କିଂକରାଣାଂ ମହାବଲାନ୍ 201.

ହେ ବୀର, ଆମେ ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେବକମାନେ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।

ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତୋ ଘୋରା ଵ୍ଯାଧଯଃ କାମରୂପିଣଃ

ଏଭଳି କହି, ତାପରେ ଭୟଙ୍କର ରୋଗମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଇଚ୍ଛାମତେ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରନ୍ତି,

ଗଜୈରନ୍ଯେ ତଥା ଚାଶ୍ଵୈ ରଥୈଶ୍ଚାପି ମହାବଲାଃ

କିଏ ହାତୀ ଉପରେ, କିଏ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ, କିଏ ରଥ ଉପରେ ବସି, ସମସ୍ତେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ,

ମୃଗୈଃ ସୃଗାଲୈର୍ମହିଷୈର୍ଵ୍ଯାଘ୍ରୈର୍ମେଷୈସ୍ତଥାପରେ

ଅନ୍ୟେମାନେ ହରିଣ, ସିଆଳ, ମହିଷ, ବାଘ ଓ ଛାଗ ଉପରେ,

ଏଵଂ ଵାହନସଂଯୁକ୍ତା ନାନାପ୍ରହରଣୋଦ୍ଯତାଃ

ଏଭଳି ବିଭିନ୍ନ ଯାନ ଉପରେ ଚଡ଼ି, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ,

ତୂର୍ଯକ୍ଷ୍ଵେଡିତସଂଘୁଷ୍ଟୈର୍ବଲିତାସ୍ଫୋଟିତୈରପି

ମୃଦଙ୍ଗ, ସଙ୍ଖ, ଓ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କର ଚିତ୍କାରରେ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ହେଲା,

ତତଃ ସମଭଵଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ତସ୍ମିଂସ୍ତମସି ସନ୍ତତେ

ତାପରେ ସେ ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାରରେ ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।

ସକୁଣ୍ଡଲୈଃ ଶିରୋଭିଶ୍ଚ ଭ୍ରାଜତେ ଵସୁଧାତଲମ୍

କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା କଟାଯାଇଥିବା ମୁଣ୍ଡମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଇଯାଇଥିଲା।