ଵରାହପୁରାଣମ୍

ନିଃଶିରାଜାଲକଶ୍ଚୈଵ ନିରକ୍ଷିଶ୍ରଵଣସ୍ତଥା

ସେ ଶିରା ଜାଲ ଛଡ଼ା, ଚକ୍ଷୁ ଓ କଣ ନଥିବା।

ସନ୍ଧ୍ଯାଭ୍ର ଇଵ ଚାଭାତି ପ୍ରଦୀପ୍ତୋ ନିତ୍ଯମେଵ ତୁ

ସେ ସନ୍ଧ୍ୟା ମେଘ ପରି ଜ୍ୱଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ସଦା ଦୀପ୍ତିମାନ।

ଯମଚୁଲ୍ଲୀତି ଵିଖ୍ଯାତା ଗମ୍ଭୀରା ସା ତ୍ରିଯୋଜନମ୍

ଏହାକୁ ଯମର ଚୁଲି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ଗଭୀର ଏବଂ ତିନି ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା।

ତତ୍ର ପ୍ରେତସହସ୍ରାଣି ପ୍ରଯୁତାନ୍ଯର୍ବୁଦାନି ଚ

ସେଠାରେ ହଜାର-ହଜାର ପିତୃଆତ୍ମା ଓ କୋଟି-କୋଟି ପ୍ରେତାତ୍ମା ଥାନ୍ତି ।

ଚୁଲ୍ଲୀକୁକ୍ଷୌ ତୁ ଵିଶ୍ରାନ୍ତା ଵେଗିନୀ ଵହତେ ତୁ ସା 200.

ସେଠାରେ ଚୁଲ୍ଲୀର ଗଭୀର ଭିତରେ ସେମାନେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ତୀବ୍ର ଧାରା ସେମାନୋକୁ ଆଗକୁ ବହିନେଇଯାଏ ।

ଏକୈକଂ ଦୁସ୍ତରଂ ଘୋରଂ ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଯଥାକ୍ରମାତ୍

ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଥିଲା, ସେହି କ୍ରମରେ ରହିଛି ।

ଦଶ ତତ୍ର ଲତାଃ ଶୂଲାଃ କୁମ୍ଭୀପାକାସ୍ତ୍ରଯୋଦଶ

ସେଠାରେ ଦଶଟି କାଂଟା ଲତା ଓ ତେରଟି ଉତ୍ତାପ ଘରା ହଣ୍ଡି ଅଛି ।

ରାକ୍ଷସୈର୍ନିରନୁକ୍ରୋଶୈର୍ଦୁର୍ନିରୀକ୍ଷ୍ଯୈସ୍ତତସ୍ତତଃ

ସେଠାରେ ଚାରିପାଖରେ ଦୟାହୀନ ଓ ଦେଖିବାକୁ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସମାନେ ରହନ୍ତି ।

ଶୁଷ୍କୋଦପାନେ ଧୂମେ ଚ ଅଧଃଶୀର୍ଷୋଽଵଲମ୍ବତେ

ଶୁଷ୍କ କୂଆ ଓ ଧୂଆଁ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଉଲ୍ଟା ମୁଣ୍ଡ କରି ଲଟକିଥାଏ ।

କରୀଷଗର୍ତ୍ତେ ସ ପୁନଃ ପଚ୍ଯତେ ମେଦଵହ୍ନିନା

ପୁଣି ଗୋଟିଏ ମଳର ଗଡ଼ାରେ ସେ ଚର୍ବିର ଆଗୁନିରେ ସିଜାଯାଏ ।

ଯାତନାଃ ସପ୍ତକାସ୍ତସ୍ଯ ନିଷ୍କ୍ରାନ୍ତସ୍ଯ ତ୍ରିଯୋଜନେ

ତିନି ଯୋଜନା ମଧ୍ୟରେ ବାହାରିଥିବା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସାତ ପ୍ରକାର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅଛି ।

ସମୁତ୍ତୀର୍ଯ ତୁ କୃଚ୍ଛ୍ରେଣ ଦହ୍ଯମାନସ୍ତ୍ଵଚେତନଃ

ବହୁ କଷ୍ଟରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଦହିଯାଉଥିବା ଓ ଅଚେତନ ଅବସ୍ଥାରେ ସେ ଯାଏ ।

ଦୀର୍ଘିକାଂ ମୋକ୍ଷତେ କାନ୍ତାଂ ଶୀତୋଦାଂ ଶୀତକାନନାମ୍

ସେ ଶୀତଳ ପାଣି ଓ ଶୀତଳ ବନରେ ଭରିଥିବା ଏକ ସୁନ୍ଦର ଝିଲିକୁ ପହଞ୍ଚେ ।

ଭକ୍ଷ୍ଯଂ ଭୋଜ୍ଯଂ ଚ ସର୍ଵୈସ୍ତୁ ପାପିଭିସ୍ତତ୍ର ଲଭ୍ଯତେ

ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ମିଠା ଜିନିଷ ପାଆନ୍ତି ।

ତତଃ ଶୂଲଵହୋ ନାମ ପର୍ଵତଃ ଶତଯୋଜନଃ 200.

ତାପରେ ଶୂଳବହା ନାମକ ଏକ ପାହାଡ଼ ଆସେ, ଯାହା ଶତ ଯୋଜନା ଉଚ୍ଚ ।

ତତ୍ର ଵର୍ଷତି ପର୍ଜନ୍ଯସ୍ତତ୍ର ତପ୍ତଜଲଂ ସଦା

ସେଠାରେ ମେଘ ଝରେ ଏବଂ ସଦା ତାପ୍ତ ଜଳ ପଡ଼ିଥାଏ ।

ଶୃଙ୍ଗାରକଵନଂ ନାମ ତତ୍ର ପଶ୍ଯନ୍ତି ଶାଦ୍ଵଲମ୍

ସେଠାରେ ଶୃଙ୍ଗାରକ ନାମକ ଏକ ଉଦ୍ୟାନ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ହରିତ ଘାସ ଦେଖନ୍ତି ।

ଯୈସ୍ତୁ ସ୍ପୃଷ୍ଟଶ୍ଚ ଦଷ୍ଟଶ୍ଚ କୃମିରୂପଶ୍ଚ ଜାଯତେ

ଯେଉଁଠାରେ ଯାହାକୁ ଛୁଇଁବା କିମ୍ବା କାମୁଡ଼ିବା ହୁଏ, ସେ କୀଟ ହୋଇଯାଏ ।

ତତୋଽନ୍ଯଲ୍ଲଭତେ ଚୈଵ ଯାତନାର୍ଥଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ

ତାପରେ ସେ ପୁନି ଅନ୍ୟ ଏକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଲଭେ, ଯାହା ସଜା ପାଇଁ ତିଆରି ।

ମାତରଂ ପିତରଂ ଚୈଵ ପୁତ୍ରାନ୍ଦାରାଂସ୍ତଥା ପ୍ରିଯାନ୍

ମାଆ, ବାପା, ପୁଅ, ଝିଅ, ଜଣେ ପ୍ରିୟ ଲୋକମାନେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସେ ଦେଖେ ।

ହା ତ୍ରାହି ତ୍ରାହି ପୁତ୍ରେତି କ୍ରନ୍ଦମାନସ୍ତତସ୍ତତଃ

‘ହା, ମୋ ପୁଅ, ମୋତେ ବଞ୍ଚାଅ, ବଞ୍ଚାଅ’ ବୋଲି ସେ ପୁଣିପୁଣି କାନ୍ଦେ ।

ମୁଷ୍ଟିଭିଶ୍ଚ କଶାଭିଶ୍ଚ ଵ୍ଯାଲୈରଙ୍କଗତୈରପି

ମୁଠିରେ ମାଡ଼, ଚମଟିରେ ମାଡ଼, ଏବଂ ଦେହରେ ସାପ ରଖି ମଧ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଆଯାଏ।

ଏଵମେଵାତ୍ମକର୍ମାଣି ପର୍ଯାଯେଣ ପୁନଃ ପୁନଃ

ଏଭଳି ନିଜ କର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ପୁନିପୁନି ପରିବର୍ତ୍ତନରେ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼େ।

ପାତକାନି ଚ ଚତ୍ଵାରି ସମାଚାରେଣ ପଂଚମମ୍

ଚାରିଟି ମୂଳ ପାପ ଅଛି, ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚମଟି ଯୋଗ ହୁଏ।

ତଦାଦିଷୁ ଚ ସର୍ଵେଷୁ ଗୁଣାନ୍ତରପଥଂ ଗତଃ 200.

ଏହି ସମସ୍ତ ଆରମ୍ଭରେ ଅନ୍ୟ ଗୁଣର ପଥକୁ ଧରି ଯାଏ।

ତଦା ଵା ସ୍ଥାଵରେ ତେଷୁ ଜାତସ୍ଯ ହି ଭଵେନ୍ନରଃ

ତେବେ ସ୍ଥାବର ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମଣିଷ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷଶତାନି ଚ

ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ଏବଂ ଷଷ୍ଟି ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,

ତତୋ ନିଵୃତ୍ତକର୍ମା ତୁ ସ୍ଵେଦଜଃ ସମ୍ଭଵେତ୍ପୁନଃ

ତାପରେ କର୍ମ ସମାପ୍ତ ହେଲେ, ସେ ପୁଣି ଘମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପ୍ରାଣୀ ହୁଏ।

ତତଶ୍ଚ ପକ୍ଷିଣାଂ ଯୋନିଂ ସର୍ଵାଂ ସଂତରତେ ପୁନଃ

ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ପକ୍ଷୀ ଯୋନି ମଧ୍ୟରେ ଯାଏ।