ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଛିନ୍ନାଶ୍ଚ ଶତଧାପ୍ଯେଵଂ ହ୍ଯନିଶଂ ତୈଃ ସହସ୍ରଶଃ

ସେମାନେ ହଜାର ହଜାର ଦ୍ୱାରା ଅନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶତ ଶତ ଖଣ୍ଡରେ କଟିଯାନ୍ତି।

ସଲିଲଂ ଚ ନଦୀଂ ଘୋରାଂ ଵ୍ଯାଲାକୀର୍ଣାଂ ଭଯାନକାମ୍

ଏଠାରେ ଜଳରେ ଭରିଥିବା ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ସର୍ପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଭୟାନକ ନଦୀ ଅଛି।

କରମ୍ଭଵାଲୁକା ନାମ ଶତଯୋଜନମାଯତା

ଏହାକୁ କରମ୍ଭା ବାଳୁକା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ଶତ ଯୋଜନ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫାଲିଛି।

ତତୋ ଵୈତରଣୀ ନାମ କ୍ଷାରୋଦା ତୁ ମହାନଦୀ

ତାପରେ ବଡ଼ ନଦୀ ଆସେ, ଯାହାକୁ ବୈତରଣୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ଲୁଣ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।

ଅଗାଧପଙ୍କା ଵୈ ତତ୍ର ଚର୍ମମାଂସାସ୍ଥିଭେଦନା

ସେଠି ମାଟି ଗଭୀର ଅଛି, ଚର୍ମ, ମାଂସ ଏବଂ ହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇ।

ଉଲୂକାଶ୍ଚ ଧନୁର୍ମାତ୍ରା ଵଜ୍ରଜିହ୍ଵାସ୍ଥିଭେଦନାଃ 200.

ଧନୁର ଲମ୍ବ ଉଲୁକ ମାନେ, ହୀରା ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜିହ୍ବା ଥିବା, ହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇ।

ସମୁତ୍ତୀର୍ଯ ତୁ କୃଚ୍ଛ୍ରେଣ ତସ୍ମାଦ୍ଯୋଜନକର୍ଦମାତ୍

ଏହି ଯୋଜନ ଦୂର ଦୁଃସାଧ୍ୟ କାଦାକୁ ଅତି କଷ୍ଟରେ ଚାଲିଯିବା ପରେ,

ଯତ୍ର ଵୈ ମୂଷିକଗଣା ଭକ୍ଷଯନ୍ତି ହ୍ଯନେକଶଃ

ସେଠି ଅନେକ ମୂଷ ଦଳ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ଭାବରେ ଖାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ପ୍ରଭାତେ ଵାଯୁନା ସ୍ପୃଷ୍ଟଃ ପୁନର୍ମାଂସଂ ସ ଵିନ୍ଦତି

ପ୍ରଭାତରେ ପବନ ଛୁଇଁଲେ, ସେ ପୁଣି ତାଙ୍କର ମାଂସ ପାଇଯାନ୍ତି।

ସହକାରଵନଂ ନାମ ରୌଦ୍ରା ଯତ୍ର ଚ ପକ୍ଷିଣଃ

ଏଠାରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଆମ୍ବ ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ପକ୍ଷୀମାନେ ବସନ୍ତି।

ନିଃଶିରାଜାଲକଶ୍ଚୈଵ ନିରକ୍ଷିଶ୍ରଵଣସ୍ତଥା

ସେ ଶିରା ଜାଲ ଛଡ଼ା, ଚକ୍ଷୁ ଓ କଣ ନଥିବା।

ସନ୍ଧ୍ଯାଭ୍ର ଇଵ ଚାଭାତି ପ୍ରଦୀପ୍ତୋ ନିତ୍ଯମେଵ ତୁ

ସେ ସନ୍ଧ୍ୟା ମେଘ ପରି ଜ୍ୱଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ସଦା ଦୀପ୍ତିମାନ।

ଯମଚୁଲ୍ଲୀତି ଵିଖ୍ଯାତା ଗମ୍ଭୀରା ସା ତ୍ରିଯୋଜନମ୍

ଏହାକୁ ଯମର ଚୁଲି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ଗଭୀର ଏବଂ ତିନି ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା।

ତତ୍ର ପ୍ରେତସହସ୍ରାଣି ପ୍ରଯୁତାନ୍ଯର୍ବୁଦାନି ଚ

ସେଠାରେ ହଜାର-ହଜାର ପିତୃଆତ୍ମା ଓ କୋଟି-କୋଟି ପ୍ରେତାତ୍ମା ଥାନ୍ତି ।

ଚୁଲ୍ଲୀକୁକ୍ଷୌ ତୁ ଵିଶ୍ରାନ୍ତା ଵେଗିନୀ ଵହତେ ତୁ ସା 200.

ସେଠାରେ ଚୁଲ୍ଲୀର ଗଭୀର ଭିତରେ ସେମାନେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ତୀବ୍ର ଧାରା ସେମାନୋକୁ ଆଗକୁ ବହିନେଇଯାଏ ।

ଏକୈକଂ ଦୁସ୍ତରଂ ଘୋରଂ ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଯଥାକ୍ରମାତ୍

ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଥିଲା, ସେହି କ୍ରମରେ ରହିଛି ।

ଦଶ ତତ୍ର ଲତାଃ ଶୂଲାଃ କୁମ୍ଭୀପାକାସ୍ତ୍ରଯୋଦଶ

ସେଠାରେ ଦଶଟି କାଂଟା ଲତା ଓ ତେରଟି ଉତ୍ତାପ ଘରା ହଣ୍ଡି ଅଛି ।

ରାକ୍ଷସୈର୍ନିରନୁକ୍ରୋଶୈର୍ଦୁର୍ନିରୀକ୍ଷ୍ଯୈସ୍ତତସ୍ତତଃ

ସେଠାରେ ଚାରିପାଖରେ ଦୟାହୀନ ଓ ଦେଖିବାକୁ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସମାନେ ରହନ୍ତି ।

ଶୁଷ୍କୋଦପାନେ ଧୂମେ ଚ ଅଧଃଶୀର୍ଷୋଽଵଲମ୍ବତେ

ଶୁଷ୍କ କୂଆ ଓ ଧୂଆଁ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଉଲ୍ଟା ମୁଣ୍ଡ କରି ଲଟକିଥାଏ ।

କରୀଷଗର୍ତ୍ତେ ସ ପୁନଃ ପଚ୍ଯତେ ମେଦଵହ୍ନିନା

ପୁଣି ଗୋଟିଏ ମଳର ଗଡ଼ାରେ ସେ ଚର୍ବିର ଆଗୁନିରେ ସିଜାଯାଏ ।

ଯାତନାଃ ସପ୍ତକାସ୍ତସ୍ଯ ନିଷ୍କ୍ରାନ୍ତସ୍ଯ ତ୍ରିଯୋଜନେ

ତିନି ଯୋଜନା ମଧ୍ୟରେ ବାହାରିଥିବା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସାତ ପ୍ରକାର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅଛି ।

ସମୁତ୍ତୀର୍ଯ ତୁ କୃଚ୍ଛ୍ରେଣ ଦହ୍ଯମାନସ୍ତ୍ଵଚେତନଃ

ବହୁ କଷ୍ଟରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଦହିଯାଉଥିବା ଓ ଅଚେତନ ଅବସ୍ଥାରେ ସେ ଯାଏ ।

ଦୀର୍ଘିକାଂ ମୋକ୍ଷତେ କାନ୍ତାଂ ଶୀତୋଦାଂ ଶୀତକାନନାମ୍

ସେ ଶୀତଳ ପାଣି ଓ ଶୀତଳ ବନରେ ଭରିଥିବା ଏକ ସୁନ୍ଦର ଝିଲିକୁ ପହଞ୍ଚେ ।

ଭକ୍ଷ୍ଯଂ ଭୋଜ୍ଯଂ ଚ ସର୍ଵୈସ୍ତୁ ପାପିଭିସ୍ତତ୍ର ଲଭ୍ଯତେ

ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ମିଠା ଜିନିଷ ପାଆନ୍ତି ।

ତତଃ ଶୂଲଵହୋ ନାମ ପର୍ଵତଃ ଶତଯୋଜନଃ 200.

ତାପରେ ଶୂଳବହା ନାମକ ଏକ ପାହାଡ଼ ଆସେ, ଯାହା ଶତ ଯୋଜନା ଉଚ୍ଚ ।

ତତ୍ର ଵର୍ଷତି ପର୍ଜନ୍ଯସ୍ତତ୍ର ତପ୍ତଜଲଂ ସଦା

ସେଠାରେ ମେଘ ଝରେ ଏବଂ ସଦା ତାପ୍ତ ଜଳ ପଡ଼ିଥାଏ ।

ଶୃଙ୍ଗାରକଵନଂ ନାମ ତତ୍ର ପଶ୍ଯନ୍ତି ଶାଦ୍ଵଲମ୍

ସେଠାରେ ଶୃଙ୍ଗାରକ ନାମକ ଏକ ଉଦ୍ୟାନ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ହରିତ ଘାସ ଦେଖନ୍ତି ।

ଯୈସ୍ତୁ ସ୍ପୃଷ୍ଟଶ୍ଚ ଦଷ୍ଟଶ୍ଚ କୃମିରୂପଶ୍ଚ ଜାଯତେ

ଯେଉଁଠାରେ ଯାହାକୁ ଛୁଇଁବା କିମ୍ବା କାମୁଡ଼ିବା ହୁଏ, ସେ କୀଟ ହୋଇଯାଏ ।

ତତୋଽନ୍ଯଲ୍ଲଭତେ ଚୈଵ ଯାତନାର୍ଥଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ

ତାପରେ ସେ ପୁନି ଅନ୍ୟ ଏକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଲଭେ, ଯାହା ସଜା ପାଇଁ ତିଆରି ।