ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଅହୋରାତ୍ରେଣ ଚାଧ୍ଵାନଂ ପ୍ରେତା ଗଚ୍ଛନ୍ତି ତତ୍ପୁରମ୍

ଏକ ଦିନ ଓ ଏକ ରାତିରେ ପିତୃଲୋକକୁ ଯିବା ପଥରେ ପ୍ରେତମାନେ ସେହି ସହରକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।

ଦୁଃଖମେଵାତ୍ର ନ ସୁଖଂ ଦୁଃଖୈର୍ଦୁଃଖଂ ଵିଵର୍ଧ୍ଯତେ

ଏଠାରେ କେବଳ ଦୁଃଖ ଅଛି, ସୁଖ କିଛି ନାହିଁ; ଦୁଃଖ ଉପରେ ଦୁଃଖ ଯୋଗ ହୋଇ ଅଧିକ ଦୁଃଖ ହୁଏ।

ମୁଚ୍ଯତେ ଚ ମୃତସ୍ତତ୍ର ମାରକାସ୍ତତ୍ର ଦୁର୍ଲଭାଃ

ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଥିବାମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୃତ୍ୟୁର ଦୂତମାନେ ସେଠାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।

ନ ସୁଖଂ ତତ୍ର ତସ୍ଯାସ୍ତି କିଞ୍ଚିଦେଵାତ୍ର ଵିଦ୍ଯତେ

ସେଠାରେ ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ କୌଣସି ସୁଖ ନାହିଁ; ଏଠି କିଛି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।

ଆଯସୈଃ କଣ୍ଟକୈସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣୈସ୍ତପ୍ତୈସ୍ତପ୍ତାଵୃତା ମହୀ

ପୃଥିବୀ ତୀବ୍ର ତାପିତ ଲୋହାର କାଂଟାରେ ଢାକି ରହିଛି।

ଅତୀଵ ଚ ବୁଭୁକ୍ଷାତ୍ର ପିପାସା ଚାପ୍ଯତୀଵ ହି 200.

ଏଠାରେ ଭୟଙ୍କର ଭୋକ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପିପାସା ରହିଛି।

ପାତୁକାମଶ୍ଚ ପାନୀଯଂ ରାକ୍ଷସୈର୍ନୀଯତେ ସରଃ

ଜଳ ପିବିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ରାକ୍ଷସମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ହ୍ରଦକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।

ପାତୁକାମଶ୍ଚ ପାନୀଯଂ ସହସା ତତ୍ର ଧାଵତି

ଜଳ ପିବିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ସେ ହଠାତ୍ ସେଠାକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଏ।

ତତଃ ପକ୍ଵାନି ମାଂସାନି ରାକ୍ଷସୈଃ ପରିଣୀଯତେ

ତାପରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ପକାଯାଇଥିବା ମାଂସ ଆଣିଦିଅନ୍ତି।

ତତ୍ର ଚୈଵ ହ୍ରଦେ ନୈକା ମତ୍ସ୍ଯାଃ ଖାଦନ୍ତି ସର୍ଵଶଃ

ସେହି ହ୍ରଦରେ ଅନେକ ମାଛ ସବୁକିଛି ଖାଇଯାନ୍ତି।

କିଞ୍ଚିଦନ୍ତରମାଗମ୍ଯ ଵେଦନାର୍ଥାଃ ପତନ୍ତି ହି

କିଛି ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ ପାଇଁ ସେମାନେ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି।

ଶିରସ୍ଯେଵୋପଵିଷ୍ଟସ୍ଯ ପ୍ରସ୍ଥିତସ୍ଯ ପ୍ରଧାଵତଃ

ବସିଥିବା, ଯାଉଥିବା କିମ୍ବା ଦୌଡ଼ୁଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ଏହା ମଣିଷର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଲାଗିଥାଏ।

କରୀଷଗର୍ତ୍ତସ୍ତତ୍ରୈଵ କୁମ୍ଭୀପାକଃ ସୁଦାରୁଣଃ

ସେଠାରେ ମଳର ଗଡ଼ିଏ ଅଛି, ଏବଂ ଭୟଙ୍କର କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକ ମଧ୍ୟ ଅଛି।

ପାଟଯନ୍ତି ସୁମାର୍ଗେଣ ରାକ୍ଷସାଃ କରପତ୍ରିକାଃ

ରାକ୍ଷସମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନଖରେ ଦୁଷ୍ଟ ପଥରେ ଛିଁଡ଼ିଦିଅନ୍ତି।

ଅସିପତ୍ରଵନଂ ଚାତ୍ର ଶୃଙ୍ଗାଟକଵନଂ ତଥା

ଏଠାରେ ତଳୱାର ଦଳର ଜଙ୍ଗଲ ଓ ତିକ୍ତ ଶଳାକାର ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟ ଅଛି।

ଦହ୍ଯତେ ଛିଦ୍ଯତେ ଚୈଵ ଵିଧ୍ଯତେ ଭିଦ୍ଯତେ ପଥା 200.

ପଥରେ ସେ ଜଳିଯାଉଛି, କଟିଯାଉଛି, ଭେଦିଯାଉଛି ଏବଂ ଭାଙ୍ଗିଯାଉଛି।

ଶ୍ଯାମାଶ୍ଚ ଶବଲାଶ୍ଚୈଵ ଶ୍ଵାନସ୍ତେଽତ୍ର ଦୁରାସଦାଃ

ଏଠାରେ କଳା ଏବଂ ଚିତ୍ରା ଖାଇ ଶୁଆ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ନିକଟ ହେବା ଅତି କଷ୍ଟ।

କଣ୍ଟକୈଃ ପ୍ରତିକୂଲୈଶ୍ଚ ତତ୍ରାନ୍ଯା କୂଟ ଶାଲ୍ମଲିଃ

ସେଠି କଣ୍ଟାରେ ଭରିଥିବା ଏବଂ ଶତ୍ରୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ କୁଟ ଶାଲମଳୀ ଗଛ ଅଛି।

ଯଦ୍ଦୁଃଖଂ ତସ୍ଯ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧେଃ ପ୍ରତିକୂଲଂ ଚ ତସ୍ଯ ଯତ୍

ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ମନର ଲୋକର ଯେତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ ବିପଦ ଅଛି, ସେ ସବୁ ତାଙ୍କୁ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼େ।

ଶୀତକାମସ୍ଯ ଵୈ ଚୋଷ୍ଣମୁଷ୍ଣକାମସ୍ଯ ଶୀତଲମ୍

ଯେଉଁଠି ଜଳ ଚାହେ, ସେଠି ତାଙ୍କୁ ତାପ ମିଳେ; ଯେଉଁଠି ତାପ ଚାହେ, ସେଠି ତାଙ୍କୁ ଜଳ ମିଳେ।

ଛିନ୍ନାଶ୍ଚ ଶତଧାପ୍ଯେଵଂ ହ୍ଯନିଶଂ ତୈଃ ସହସ୍ରଶଃ

ସେମାନେ ହଜାର ହଜାର ଦ୍ୱାରା ଅନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶତ ଶତ ଖଣ୍ଡରେ କଟିଯାନ୍ତି।

ସଲିଲଂ ଚ ନଦୀଂ ଘୋରାଂ ଵ୍ଯାଲାକୀର୍ଣାଂ ଭଯାନକାମ୍

ଏଠାରେ ଜଳରେ ଭରିଥିବା ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ସର୍ପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଭୟାନକ ନଦୀ ଅଛି।

କରମ୍ଭଵାଲୁକା ନାମ ଶତଯୋଜନମାଯତା

ଏହାକୁ କରମ୍ଭା ବାଳୁକା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ଶତ ଯୋଜନ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫାଲିଛି।

ତତୋ ଵୈତରଣୀ ନାମ କ୍ଷାରୋଦା ତୁ ମହାନଦୀ

ତାପରେ ବଡ଼ ନଦୀ ଆସେ, ଯାହାକୁ ବୈତରଣୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ଲୁଣ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।

ଅଗାଧପଙ୍କା ଵୈ ତତ୍ର ଚର୍ମମାଂସାସ୍ଥିଭେଦନା

ସେଠି ମାଟି ଗଭୀର ଅଛି, ଚର୍ମ, ମାଂସ ଏବଂ ହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇ।

ଉଲୂକାଶ୍ଚ ଧନୁର୍ମାତ୍ରା ଵଜ୍ରଜିହ୍ଵାସ୍ଥିଭେଦନାଃ 200.

ଧନୁର ଲମ୍ବ ଉଲୁକ ମାନେ, ହୀରା ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜିହ୍ବା ଥିବା, ହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇ।

ସମୁତ୍ତୀର୍ଯ ତୁ କୃଚ୍ଛ୍ରେଣ ତସ୍ମାଦ୍ଯୋଜନକର୍ଦମାତ୍

ଏହି ଯୋଜନ ଦୂର ଦୁଃସାଧ୍ୟ କାଦାକୁ ଅତି କଷ୍ଟରେ ଚାଲିଯିବା ପରେ,

ଯତ୍ର ଵୈ ମୂଷିକଗଣା ଭକ୍ଷଯନ୍ତି ହ୍ଯନେକଶଃ

ସେଠି ଅନେକ ମୂଷ ଦଳ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ଭାବରେ ଖାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ପ୍ରଭାତେ ଵାଯୁନା ସ୍ପୃଷ୍ଟଃ ପୁନର୍ମାଂସଂ ସ ଵିନ୍ଦତି

ପ୍ରଭାତରେ ପବନ ଛୁଇଁଲେ, ସେ ପୁଣି ତାଙ୍କର ମାଂସ ପାଇଯାନ୍ତି।