ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଵୃତ୍ତସ୍ଥା ଭୁଞ୍ଜତେ ହେମାଂଶ୍ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯାନ୍ଵିଶେଷତଃ

ଯେଉଁମାନେ ସିଧାସଳଖ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଚାରି ଜାତି ମଧ୍ୟରେ ବିଶେଷ କରି ସୁନା ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।

ଇହ ଵିଶ୍ରାମ୍ଯ ତେ ଧୀରାଃ କିଂଚିତ୍କାଲଂ ସହାନୁଗାଃ

ଏଠାରେ ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କ ସହଯାତୀମାନଙ୍କ ସହିତ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି।

ବହୁସୁନ୍ଦରନାରୀକେ ସମୃଦ୍ଧେ ସୁସମାହିତାଃ

ଏମାନେ ଅନେକ ସୁନ୍ଦର ଜଣେ ଜଣେ ଜିଉଁ ମଧ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ବସିଥାନ୍ତି।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ସଂସାରଚକ୍ର ଯାତନାନାଂ ସ୍ଵରୂପଵର୍ଣନଂ ନାମାଷ୍ଟନଵତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି, ପବିତ୍ର ବରାହ ପୁରାଣରେ, ଭଗବାନଙ୍କର ଶାସ୍ତ୍ରରେ, 'ସଂସାରର ଯାତନାର ରୂପବିବରଣ' ନାମକ ଏହି ଏକଶଏ ନବଉଁ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଛି।

ପୁନଃ ସଂସାରଚକ୍ରଯାତନାସ୍ଵରୂପଵର୍ଣନମ୍ ତସ୍ମିନ୍ କ୍ଷିତିତଲଂ ସର୍ଵମାଯସୈଃ କଣ୍ଟକୈଶ୍ଚିତମ୍

ପୁଣିଥରେ, ସଂସାର ଚକ୍ରର ଯାତନାର ରୂପ ବିବରଣ କୁହାଯାଉଛି: ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ମାୟାର କାଠିଆ କାଂଟାରେ ଢାକିଯାଇଛି।

ଅଥାନ୍ଯେ ଛିନ୍ନପାଦାସ୍ତୁ ଛିନ୍ନପାଣିଶିରୋଧରାଃ

ଏଠି, କିଛି ଲୋକଙ୍କର ପାଦ କଟାଯାଇଛି, କିଛିଙ୍କର ହାତ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ଗଳା କଟାଯାଇଛି।

ଯେ ତୁ ଧର୍ମରତା ଦାତା ଵପୁଷ୍ମନ୍ତୋ ଯଥା ଗୃହେ

ଯେମାନେ ଧର୍ମରେ ଆସକ୍ତ, ଦାନଶୀଳ ଓ ଦେହରେ ଆକର୍ଷକ, ସେମାନେ ଘରେ ଯେପରି ଥାନ୍ତି—

ଯାଚମାନାଃ ସ୍ଥିତା ନିତ୍ଯଂ ସୁଶୀତୈସ୍ତୋଯଭୋଜନୈଃ

ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଶୀତଳ ପାଣି ଓ ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ଦାଣ୍ଡାଇ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି।

କୃତ୍ଵା ପୂଜାଂ ପରାଂ ତତ୍ର ପ୍ରତୀକ୍ଷନ୍ତେ ପରଂ ଜନମ୍

ସେଠାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୂଜା କରି, ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି।

ଆଲୋକେ ଚ ପ୍ରଦର୍ଶ୍ଯନ୍ତେ ଵୃକ୍ଷାଶ୍ଚ ଭୁଵନାନି ଚ

ଆଲୋକରେ ଗଛମାନେ ଓ ବିଶ୍ୱମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି।

ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ତୁ ତେ ଦୂତାଃ ପ୍ରଵିଶନ୍ତି ସୁଦାରୁଣାଃ

ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଦୂତମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।

ଅଥାନ୍ଯେ ତୁ ଶ୍ଵଭିର୍ଘୋରୈରାପାଦତଲମସ୍ତକମ୍

ତାପରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଭୟଙ୍କର କୁକୁରମାନେ ସହିତ, ପାଦ ତଳୁ ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖାଇ ଦେଉଛନ୍ତି।

ଅଥାନ୍ଯେ ତୁ ମହାରୂପା ମହାଦଂଷ୍ଟ୍ରା ଭଯାନକାଃ

ତାପରେ ଅନ୍ୟମାନେ ବଡ଼ ଆକାରର, ବଡ଼ ଦାଁତ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା।

ଅନ୍ନାନି ଦୀଯମାନାନି ଭକ୍ଷ୍ଯାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ 199.

ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ମିଠା ଦିଆଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ—

ଅଯଃଶରମଯୀ ନାରୀ ଵହ୍ନିତପ୍ତା ସୁଦାରୁଣା

ଲୋହା ତୀରରେ ବନା ଏକ ନାରୀ, ଅଗ୍ନିରେ ତାପିତ, ବହୁତ ଭୟଙ୍କର।

ଧାଵନ୍ତଂ ଚାନୁଧାଵଂତୀ ତ୍ଵିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍

ସେ ପଳାଉଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଧାଉଁଥାଏ, ଏବଂ ଧାଉଁଥିବାବେଳେ ଏହି କଥା କହେ—

ମାତୃଷ୍ଵସା ତେ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧେ ମାତୁଲାନୀ ପିତୃଷ୍ଵସା

‘ତୁମର ମାମୀ, ମାମଙ୍କର ଝିଅ, ବାପାଙ୍କର ଭଉଣୀ—

ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଣାଂ ଦ୍ଵିଜାତୀନାଂ ଜାଯା ଵୈ ଧର୍ଷିତାସ୍ତ୍ଵଯା

ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ଜଣେ ଜଣେ ଜନାନୀ—ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଛ।

କିଂ ପ୍ରଧାଵସି ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଵ୍ଯସନୈଶ୍ଚୋପପାଦିତଃ

‘କାହିଁକି ତୁମେ ଲଜ୍ଜା ନ ଥିବା, ନିଜ ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ପୀଡିତ, ପଳାଉଛ?''

ଏଵଂ ଵୈ ବୋଧଯନ୍ତୀହ ଶ୍ରାଵଯନ୍ତି ପୁନଃପୁନଃ

ଏଭଳି ଭାବେ ସେ ତାକୁ ଶିଖାଉଛି, ପୁନିପୁନି ଏହି କଥା ଶୁଣାଉଛି।

ଜ୍ଞାନିନାଂ ଚ ସହସ୍ରେଷୁ ଜାତଂ ଜାତଂ ତଥା ସ୍ତ୍ରିଯଃ

ହଜାର ହଜାର ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଏଭଳି ନାରୀମାନେ ପୁନିପୁନି ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି।

ଵୃଷଲୀର୍ବହୁଲୈର୍ଦୁଃଖୈଃ କିଂ କ୍ରନ୍ଦସି ପୁନଃ ପୁନଃ

‘ଅନେକ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ, ତୁମେ ନିମ୍ନଜାତ ନାରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁନିପୁନି କାହିଁକି କନ୍ଦୁଛ?'

ଦଶଧା ତ୍ଵଂ ମଯା ପାପ ନୀଯମାନଃ ପୁନଃପୁନଃ

‘ପାପୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦଶଗୁଣ ଭାବେ ପୁନିପୁନି ଟାଣିନେଉଛି।'

ନ ମୋକ୍ଷ୍ଯସେ ମଯା ପାପ କୁତୋ ଗଚ୍ଛସି ମୂଢ ଵୈ 199.

‘ପାପୀ, ମୋ ଠାରୁ ତୁମେ ମୁକ୍ତି ପାଇବ ନାହିଁ; ମୂଢ଼, କେଉଁଠି ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛ?'

ତତ୍ର ତତ୍ରୈଵ ପାପ ତ୍ଵାଂ ନ ତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯେ ପାରଦାରିକମ୍

‘ପାପୀ, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଯିବ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ, ପରସ୍ତ୍ରୀଗାମୀ।'

ଗୋପାଲା ଇଵ ଦଣ୍ଡେନ କାଲଯନ୍ତୋ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ

ଗୋପାଳମାନେ ଯେପରି ଛଡ଼ି ସହିତ ଗାଈକୁ ହଂକାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାକୁ ପୁନିପୁନି ହଂକାନ୍ତି।

ଭକ୍ଷ୍ଯନ୍ତେ ଶ୍ଵାପଦୈରନ୍ଯୈଃ ଶ୍ଵଭିଃ କାକୈସ୍ତଥାଽପରେ

ସେ ଅନ୍ୟ ମୃଗ, କୁକୁର ଓ କାଉଁଡିମାନେ ଦ୍ୱାରା ଖାଇ ଦିଯାଉଛି।

ଦାଵାଗ୍ନିସଦୃଶାକାରଂ ପ୍ରଦୀପ୍ତଂ ସର୍ଵତୋଽର୍ଚିଷା

ସେ ଚାରିପାଖରେ ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳା ଥିବା, ଜଙ୍ଗଲ ଆଗ୍ନି ପରି ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନି ଦେଖେ।

ଦହ୍ଯମାନାନ୍ସୁତପ୍ତାଂଶ୍ଚ ସଂଶ୍ରଯନ୍ତେ ଦ୍ରୁମାନ୍ପୁନଃ

ପୁଣିପୁଣି ଜଳି ଓ ତାପିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଗଛ ତଳେ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛନ୍ତି।