ଵରାହପୁରାଣମ୍

ମାଲ୍ଯାନି ଧୂପଂ ଗନ୍ଧାଶ୍ଚ ନାନାରସସମାଯୁତାଃ 198.

ମାଳା, ଧୂପ ଓ ଗନ୍ଧ, ବିଭିନ୍ନ ରସ ଥିବା ସବୁ ସୁଗନ୍ଧ।

ଭୋଜନେଷୁ ଚ ସର୍ଵେଷୁ ସ୍ତ୍ରିଯଃ କାନ୍ତା ମନୋହରାଃ

ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଆକର୍ଷକ ଓ ମନୋହରା ଜନାନୀମାନେ,

ଫଲାନି କୁଣ୍ଡହସ୍ତାଶ୍ଚ ପାତ୍ରହସ୍ତାସ୍ତଥାପରାଃ

ପାତ୍ରରେ ଧରାଯାଇଥିବା ଫଳ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ହାତରେ ପାତ୍ର ଧରିଥିବା।

ଅନ୍ନଦାନରତାଶ୍ଚୈଵ ଭୋଜଯନ୍ତି ସହସ୍ରଶଃ

ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ନଦାନରେ ରତ, ସେମାନେ ହଜାର-ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ଖାଇବା ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଉପସ୍ଥାପ୍ଯ ମହାଯୋଗ୍ଯମତ୍ର କାଲେ ଚ ଯୋଷିତଃ

ଏହି ସମୟରେ, ସେମାନେ ବହୁତ ଦକ୍ଷ ଓ ସମର୍ଥ ଜନନୀମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ରହିବାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତି।

ନିଘ୍ନନ୍ତଶ୍ଚ ହସନ୍ତଶ୍ଚ ଦୂତା ନିଷ୍ଠୁରଵାଦିନଃ

ଦୂତମାନେ କଠୋର କଥା କହି, ହସି ହସି ମାନେ ମାରିଦେଇଥାନ୍ତି।

ପାପାଶଯା ନିଷ୍କୃତିକାଃ ସର୍ଵଦାନଵିଵର୍ଜିତାଃ

ପାପ ଭାବନାରେ ଭରିଥିବା ଏମାନେ କେବେ ମାନ୍ୟ ମାନ୍ୟ କ୍ଷମା ପାଇବା ଉପାୟ ନଥାନ୍ତି ଏବଂ ସଦା ଦାନ ଦେବାରେ କଞ୍ଜୁସ।

ନିର୍ଲଜ୍ଜା ଗୃହକା ଦେଯା ଯାଚିତୁଂ ମନସା ହିତାଃ

ଲଜ୍ଜା ନଥିବା ଗୃହଣୀମାନେ ଦିଆଯାନ୍ତି, ମନରେ ଚାହିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେବାକୁ ଉପଯୁକ୍ତ।

ପାନୀଯମଥ କାଷ୍ଠାନି ଯଦ୍ଯନ୍ନଂ ସୁଖମାଗତମ୍

ପାଣି, କାଠ ଓ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ସହଜରେ ମିଳେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦିଆଯାଏ।

କୁଲେଷୁ ସୁଦରିଦ୍ରେଷୁ ସଞ୍ଜାତାଃ ପାପକର୍ମିଣଃ 198.

ଅତି ଗରିବ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏମାନେ ଖରାପ କାମ କରନ୍ତି।

ଵୃତ୍ତସ୍ଥା ଭୁଞ୍ଜତେ ହେମାଂଶ୍ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯାନ୍ଵିଶେଷତଃ

ଯେଉଁମାନେ ସିଧାସଳଖ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଚାରି ଜାତି ମଧ୍ୟରେ ବିଶେଷ କରି ସୁନା ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।

ଇହ ଵିଶ୍ରାମ୍ଯ ତେ ଧୀରାଃ କିଂଚିତ୍କାଲଂ ସହାନୁଗାଃ

ଏଠାରେ ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କ ସହଯାତୀମାନଙ୍କ ସହିତ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି।

ବହୁସୁନ୍ଦରନାରୀକେ ସମୃଦ୍ଧେ ସୁସମାହିତାଃ

ଏମାନେ ଅନେକ ସୁନ୍ଦର ଜଣେ ଜଣେ ଜିଉଁ ମଧ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ବସିଥାନ୍ତି।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ସଂସାରଚକ୍ର ଯାତନାନାଂ ସ୍ଵରୂପଵର୍ଣନଂ ନାମାଷ୍ଟନଵତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି, ପବିତ୍ର ବରାହ ପୁରାଣରେ, ଭଗବାନଙ୍କର ଶାସ୍ତ୍ରରେ, 'ସଂସାରର ଯାତନାର ରୂପବିବରଣ' ନାମକ ଏହି ଏକଶଏ ନବଉଁ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଛି।

ପୁନଃ ସଂସାରଚକ୍ରଯାତନାସ୍ଵରୂପଵର୍ଣନମ୍ ତସ୍ମିନ୍ କ୍ଷିତିତଲଂ ସର୍ଵମାଯସୈଃ କଣ୍ଟକୈଶ୍ଚିତମ୍

ପୁଣିଥରେ, ସଂସାର ଚକ୍ରର ଯାତନାର ରୂପ ବିବରଣ କୁହାଯାଉଛି: ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ମାୟାର କାଠିଆ କାଂଟାରେ ଢାକିଯାଇଛି।

ଅଥାନ୍ଯେ ଛିନ୍ନପାଦାସ୍ତୁ ଛିନ୍ନପାଣିଶିରୋଧରାଃ

ଏଠି, କିଛି ଲୋକଙ୍କର ପାଦ କଟାଯାଇଛି, କିଛିଙ୍କର ହାତ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ଗଳା କଟାଯାଇଛି।

ଯେ ତୁ ଧର୍ମରତା ଦାତା ଵପୁଷ୍ମନ୍ତୋ ଯଥା ଗୃହେ

ଯେମାନେ ଧର୍ମରେ ଆସକ୍ତ, ଦାନଶୀଳ ଓ ଦେହରେ ଆକର୍ଷକ, ସେମାନେ ଘରେ ଯେପରି ଥାନ୍ତି—

ଯାଚମାନାଃ ସ୍ଥିତା ନିତ୍ଯଂ ସୁଶୀତୈସ୍ତୋଯଭୋଜନୈଃ

ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଶୀତଳ ପାଣି ଓ ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ଦାଣ୍ଡାଇ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି।

କୃତ୍ଵା ପୂଜାଂ ପରାଂ ତତ୍ର ପ୍ରତୀକ୍ଷନ୍ତେ ପରଂ ଜନମ୍

ସେଠାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୂଜା କରି, ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି।

ଆଲୋକେ ଚ ପ୍ରଦର୍ଶ୍ଯନ୍ତେ ଵୃକ୍ଷାଶ୍ଚ ଭୁଵନାନି ଚ

ଆଲୋକରେ ଗଛମାନେ ଓ ବିଶ୍ୱମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି।

ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ତୁ ତେ ଦୂତାଃ ପ୍ରଵିଶନ୍ତି ସୁଦାରୁଣାଃ

ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଦୂତମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।

ଅଥାନ୍ଯେ ତୁ ଶ୍ଵଭିର୍ଘୋରୈରାପାଦତଲମସ୍ତକମ୍

ତାପରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଭୟଙ୍କର କୁକୁରମାନେ ସହିତ, ପାଦ ତଳୁ ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖାଇ ଦେଉଛନ୍ତି।

ଅଥାନ୍ଯେ ତୁ ମହାରୂପା ମହାଦଂଷ୍ଟ୍ରା ଭଯାନକାଃ

ତାପରେ ଅନ୍ୟମାନେ ବଡ଼ ଆକାରର, ବଡ଼ ଦାଁତ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା।

ଅନ୍ନାନି ଦୀଯମାନାନି ଭକ୍ଷ୍ଯାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ 199.

ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ମିଠା ଦିଆଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ—

ଅଯଃଶରମଯୀ ନାରୀ ଵହ୍ନିତପ୍ତା ସୁଦାରୁଣା

ଲୋହା ତୀରରେ ବନା ଏକ ନାରୀ, ଅଗ୍ନିରେ ତାପିତ, ବହୁତ ଭୟଙ୍କର।

ଧାଵନ୍ତଂ ଚାନୁଧାଵଂତୀ ତ୍ଵିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍

ସେ ପଳାଉଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଧାଉଁଥାଏ, ଏବଂ ଧାଉଁଥିବାବେଳେ ଏହି କଥା କହେ—

ମାତୃଷ୍ଵସା ତେ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧେ ମାତୁଲାନୀ ପିତୃଷ୍ଵସା

‘ତୁମର ମାମୀ, ମାମଙ୍କର ଝିଅ, ବାପାଙ୍କର ଭଉଣୀ—

ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଣାଂ ଦ୍ଵିଜାତୀନାଂ ଜାଯା ଵୈ ଧର୍ଷିତାସ୍ତ୍ଵଯା

ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ଜଣେ ଜଣେ ଜନାନୀ—ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଛ।

କିଂ ପ୍ରଧାଵସି ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଵ୍ଯସନୈଶ୍ଚୋପପାଦିତଃ

‘କାହିଁକି ତୁମେ ଲଜ୍ଜା ନ ଥିବା, ନିଜ ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ପୀଡିତ, ପଳାଉଛ?''