ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଭୋ ଦେଵ ପାହି ମୁଞ୍ଚେତି ଵଦନ୍ତଃ ପୁରୁଷଂ ଵଚଃ 198.

ସେମାନେ କହୁଛନ୍ତି, 'ହେ ପ୍ରଭୁ, ରକ୍ଷା କର, ଛାଡ଼ିଦିଅ,' ଏହିପରି କଥା ମଣିଷକୁ କହି କୁହନ୍ତି।

ପାଷାଣଵର୍ଷୈଃ କେଚିତ୍ତୁ ପାଂସୁଵର୍ଷୈଶ୍ଚ ଵିଦ୍ରୁତାଃ

କିଛି ଲୋକ ପାଥର ବର୍ଷା ଓ ଧୂଳି ବର୍ଷାରେ ପିଟି ଭୟରେ ପଳାଇଯାନ୍ତି।

ଦ୍ରଵନ୍ତି ଚ ପୁନସ୍ତତ୍ର ଦୂତୈଶ୍ଚାପି ଦୃଢଂ ହତାଃ

ଏବଂ ସେଠାରେ ପୁଣି, ସେମାନେ ଦୌଡ଼ିଯାନ୍ତି, ଦୂତମାନେ ଭଲଭାବେ ପିଟିଦିଅନ୍ତି।

ଵାରିପୂର୍ଣଂ ତତଃ କୁମ୍ଭଂ ଶୀତଲଂ ଚ ଜଲଂ ପୁନଃ

ତାପରେ, ପାଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଡ଼ା ଏବଂ ପୁଣି ଶୀତଳ ପାଣି ଦିଆଯାଏ।

ତତଃ ପାନୀଯରୂପେଣ ଜଲଂ ତପ୍ତଂ ତୁ ଦୀଯତେ

ତାପରେ, ପାନୀୟ ଜଳ ଭାବେ ତାପିତ ପାଣି ଦିଆଯାଏ।

ଆଲିଙ୍ଗ୍ଯାଲିଙ୍ଗ୍ଯ ଦୁଃଖାର୍ତ୍ତାଃ କେଚିତ୍ତତ୍ର ପତନ୍ତି ଵୈ

କିଛି ଲୋକ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ଏକାଉଁଠି ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ପଡ଼ିଯାନ୍ତି।

ଅନ୍ନାନାଂ ଚ ସୁମିଷ୍ଟାନାଂ ଭକ୍ଷ୍ଯାଣାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ

ଏବଂ ଖାଦ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ବିଶେଷ କରି ସବୁଠାରୁ ରୁଚିକର ଓ ଖାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ,

ଦଧିକ୍ଷୀରରସାଂଶ୍ଚୈଵ କୃସରାନ୍ପାଯସଂ ତଥା

ଦହି, ଦୁଧ, ରସ, ଏବଂ ଚାଉଳ ଭାତ, ମିଠା ପାୟସ ମଧ୍ୟ,

ମାଧ୍ଵୀକସ୍ଯ ଚ ପାନସ୍ଯ ସୀଧୋର୍ଜାତୀରସସ୍ଯ ଚ

ମଧୁର ପାନୀୟ, ମଦ ଏବଂ ଜାସ୍ମିନ୍ ଚାଉଳର ରସ,

ଗୋରସସ୍ଯ ଚ ପାନାନି ଭାଜନାନି ଚ ନିତ୍ଯଶଃ

ଗାଈର ଦୁଧର ପାନୀୟ ଏବଂ ସେଗୁଡିକ ପାଇଁ ପାତ୍ର ସଦା ଉପଲବ୍ଧ,

ମାଲ୍ଯାନି ଧୂପଂ ଗନ୍ଧାଶ୍ଚ ନାନାରସସମାଯୁତାଃ 198.

ମାଳା, ଧୂପ ଓ ଗନ୍ଧ, ବିଭିନ୍ନ ରସ ଥିବା ସବୁ ସୁଗନ୍ଧ।

ଭୋଜନେଷୁ ଚ ସର୍ଵେଷୁ ସ୍ତ୍ରିଯଃ କାନ୍ତା ମନୋହରାଃ

ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଆକର୍ଷକ ଓ ମନୋହରା ଜନାନୀମାନେ,

ଫଲାନି କୁଣ୍ଡହସ୍ତାଶ୍ଚ ପାତ୍ରହସ୍ତାସ୍ତଥାପରାଃ

ପାତ୍ରରେ ଧରାଯାଇଥିବା ଫଳ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ହାତରେ ପାତ୍ର ଧରିଥିବା।

ଅନ୍ନଦାନରତାଶ୍ଚୈଵ ଭୋଜଯନ୍ତି ସହସ୍ରଶଃ

ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ନଦାନରେ ରତ, ସେମାନେ ହଜାର-ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ଖାଇବା ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଉପସ୍ଥାପ୍ଯ ମହାଯୋଗ୍ଯମତ୍ର କାଲେ ଚ ଯୋଷିତଃ

ଏହି ସମୟରେ, ସେମାନେ ବହୁତ ଦକ୍ଷ ଓ ସମର୍ଥ ଜନନୀମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ରହିବାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତି।

ନିଘ୍ନନ୍ତଶ୍ଚ ହସନ୍ତଶ୍ଚ ଦୂତା ନିଷ୍ଠୁରଵାଦିନଃ

ଦୂତମାନେ କଠୋର କଥା କହି, ହସି ହସି ମାନେ ମାରିଦେଇଥାନ୍ତି।

ପାପାଶଯା ନିଷ୍କୃତିକାଃ ସର୍ଵଦାନଵିଵର୍ଜିତାଃ

ପାପ ଭାବନାରେ ଭରିଥିବା ଏମାନେ କେବେ ମାନ୍ୟ ମାନ୍ୟ କ୍ଷମା ପାଇବା ଉପାୟ ନଥାନ୍ତି ଏବଂ ସଦା ଦାନ ଦେବାରେ କଞ୍ଜୁସ।

ନିର୍ଲଜ୍ଜା ଗୃହକା ଦେଯା ଯାଚିତୁଂ ମନସା ହିତାଃ

ଲଜ୍ଜା ନଥିବା ଗୃହଣୀମାନେ ଦିଆଯାନ୍ତି, ମନରେ ଚାହିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେବାକୁ ଉପଯୁକ୍ତ।

ପାନୀଯମଥ କାଷ୍ଠାନି ଯଦ୍ଯନ୍ନଂ ସୁଖମାଗତମ୍

ପାଣି, କାଠ ଓ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ସହଜରେ ମିଳେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦିଆଯାଏ।

କୁଲେଷୁ ସୁଦରିଦ୍ରେଷୁ ସଞ୍ଜାତାଃ ପାପକର୍ମିଣଃ 198.

ଅତି ଗରିବ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏମାନେ ଖରାପ କାମ କରନ୍ତି।

ଵୃତ୍ତସ୍ଥା ଭୁଞ୍ଜତେ ହେମାଂଶ୍ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯାନ୍ଵିଶେଷତଃ

ଯେଉଁମାନେ ସିଧାସଳଖ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଚାରି ଜାତି ମଧ୍ୟରେ ବିଶେଷ କରି ସୁନା ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।

ଇହ ଵିଶ୍ରାମ୍ଯ ତେ ଧୀରାଃ କିଂଚିତ୍କାଲଂ ସହାନୁଗାଃ

ଏଠାରେ ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କ ସହଯାତୀମାନଙ୍କ ସହିତ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି।

ବହୁସୁନ୍ଦରନାରୀକେ ସମୃଦ୍ଧେ ସୁସମାହିତାଃ

ଏମାନେ ଅନେକ ସୁନ୍ଦର ଜଣେ ଜଣେ ଜିଉଁ ମଧ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ବସିଥାନ୍ତି।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ସଂସାରଚକ୍ର ଯାତନାନାଂ ସ୍ଵରୂପଵର୍ଣନଂ ନାମାଷ୍ଟନଵତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି, ପବିତ୍ର ବରାହ ପୁରାଣରେ, ଭଗବାନଙ୍କର ଶାସ୍ତ୍ରରେ, 'ସଂସାରର ଯାତନାର ରୂପବିବରଣ' ନାମକ ଏହି ଏକଶଏ ନବଉଁ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଛି।

ପୁନଃ ସଂସାରଚକ୍ରଯାତନାସ୍ଵରୂପଵର୍ଣନମ୍ ତସ୍ମିନ୍ କ୍ଷିତିତଲଂ ସର୍ଵମାଯସୈଃ କଣ୍ଟକୈଶ୍ଚିତମ୍

ପୁଣିଥରେ, ସଂସାର ଚକ୍ରର ଯାତନାର ରୂପ ବିବରଣ କୁହାଯାଉଛି: ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ମାୟାର କାଠିଆ କାଂଟାରେ ଢାକିଯାଇଛି।

ଅଥାନ୍ଯେ ଛିନ୍ନପାଦାସ୍ତୁ ଛିନ୍ନପାଣିଶିରୋଧରାଃ

ଏଠି, କିଛି ଲୋକଙ୍କର ପାଦ କଟାଯାଇଛି, କିଛିଙ୍କର ହାତ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ଗଳା କଟାଯାଇଛି।

ଯେ ତୁ ଧର୍ମରତା ଦାତା ଵପୁଷ୍ମନ୍ତୋ ଯଥା ଗୃହେ

ଯେମାନେ ଧର୍ମରେ ଆସକ୍ତ, ଦାନଶୀଳ ଓ ଦେହରେ ଆକର୍ଷକ, ସେମାନେ ଘରେ ଯେପରି ଥାନ୍ତି—

ଯାଚମାନାଃ ସ୍ଥିତା ନିତ୍ଯଂ ସୁଶୀତୈସ୍ତୋଯଭୋଜନୈଃ

ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଶୀତଳ ପାଣି ଓ ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ଦାଣ୍ଡାଇ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି।

କୃତ୍ଵା ପୂଜାଂ ପରାଂ ତତ୍ର ପ୍ରତୀକ୍ଷନ୍ତେ ପରଂ ଜନମ୍

ସେଠାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୂଜା କରି, ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି।