ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଅଥାନ୍ଯେ ବହଵସ୍ତତ୍ର ବହୁଭିଶ୍ଚାପି ଦୂତକୈଃ 198.

ତାପରେ ଏଠାରେ ଅନେକ ଅନ୍ୟମାନେ ଅନେକ ଦୂତଙ୍କ ସହିତ ରହନ୍ତି।

ଅସିଶକ୍ତିପ୍ରହାରୈଶ୍ଚ ତାଡଯନ୍ତି ପୁନଃପୁନଃ

ତାଳୱାର ଓ ବଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ପୁଣିପୁଣି ମାଡ଼ିଯାନ୍ତି।

କୂଷ୍ମାଣ୍ଡା ଯାତୁଧାନାଶ୍ଚ ଲଂବମାନା ଭଯାନକାଃ

କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ଯାତୁଧାନମାନେ, ଝୁଲିଥିବା ଏବଂ ଭୟଙ୍କର।

ଵେଦନାର୍ତ୍ତାସ୍ତୁ ଵେଗେନ ଶୀଘ୍ରଂ ଶାଖା ଉପାରୁହନ୍ ।। ତତ୍ର ତେ ନିହତା ଘୋରା ରାକ୍ଷସାଃ ପିଶିତାଶନାଃ

ବେଦନାରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଶାଖାକୁ ଚଢ଼ନ୍ତି; ସେଠାରେ ସେ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସମାନେ, ମାଂସ ଖାଉଥିବା, ମାରାଯାନ୍ତି।

ଘ୍ନନ୍ତି ଚାରୂଢଗାତ୍ରାଣି ନିଃଶଙ୍କଂ ତମସା ଵୃତମ୍

ସେମାନେ ଚଢ଼ିଥିବା ଦେହକୁ ନିର୍ଭୟରେ, ଅନ୍ଧାରରେ ଢାକି, ମାଡ଼ିଦେଉଥିଲେ।

ଯଥା ଚ କୁକ୍କୁଟଂ ଖାଦେତ୍ କଶ୍ଚିନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛୋ ନିରାକୃତଃ

ଯେମିତି ଏକ ଅପରିଚିତ ଲୋକ ଅନ୍ୟମାନେ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା କୁକୁଡ଼ା ମାଂସ ଖାଏ,

ପକ୍ଵମାମ୍ରଫଲଂ ଯଦ୍ଵନ୍ନରଃ ଖାଦେଦ୍ଯଥା ଵନେ

ଏବଂ ଯେମିତି ଜଣେ ମଣିଷ ଜଙ୍ଗଲରେ ପକ୍କା ଆମ୍ବ ଫଳ ଖାଏ,

ଚୂଷଯିତ୍ଵା ତୁ ତାନ୍ସର୍ଵାଂସ୍ତେ ଚ ତସ୍ମିନ୍ନଗୋତ୍ତମେ

ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚୁଷି ନେଇ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନଗରରେ ରୁହନ୍ତି।

ତତୋ ଜଵେନ ସଂଯୁକ୍ତା ଵନସ୍ଥାଶ୍ଚୂଷିତାଃ ପୁନଃ

ତାପରେ, ଜଙ୍ଗଲରେ ଥିବା ଯେଉଁମାନେ ତେଜସ୍ୱୀ, ସେମାନେ ପୁଣି ଚୁଷି ନିଆଯାନ୍ତି।

ଅଧସ୍ତାତ୍ତୁ ପୁନସ୍ତତ୍ର ପଶ୍ଯନ୍ତଃ ପାପକର୍ମିଣଃ

ତଳେ, ସେଠାରେ ପୁଣି, ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ କରୁଥିବାମାନେ ଦେଖୁଥାନ୍ତି,

ଭୋ ଦେଵ ପାହି ମୁଞ୍ଚେତି ଵଦନ୍ତଃ ପୁରୁଷଂ ଵଚଃ 198.

ସେମାନେ କହୁଛନ୍ତି, 'ହେ ପ୍ରଭୁ, ରକ୍ଷା କର, ଛାଡ଼ିଦିଅ,' ଏହିପରି କଥା ମଣିଷକୁ କହି କୁହନ୍ତି।

ପାଷାଣଵର୍ଷୈଃ କେଚିତ୍ତୁ ପାଂସୁଵର୍ଷୈଶ୍ଚ ଵିଦ୍ରୁତାଃ

କିଛି ଲୋକ ପାଥର ବର୍ଷା ଓ ଧୂଳି ବର୍ଷାରେ ପିଟି ଭୟରେ ପଳାଇଯାନ୍ତି।

ଦ୍ରଵନ୍ତି ଚ ପୁନସ୍ତତ୍ର ଦୂତୈଶ୍ଚାପି ଦୃଢଂ ହତାଃ

ଏବଂ ସେଠାରେ ପୁଣି, ସେମାନେ ଦୌଡ଼ିଯାନ୍ତି, ଦୂତମାନେ ଭଲଭାବେ ପିଟିଦିଅନ୍ତି।

ଵାରିପୂର୍ଣଂ ତତଃ କୁମ୍ଭଂ ଶୀତଲଂ ଚ ଜଲଂ ପୁନଃ

ତାପରେ, ପାଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଡ଼ା ଏବଂ ପୁଣି ଶୀତଳ ପାଣି ଦିଆଯାଏ।

ତତଃ ପାନୀଯରୂପେଣ ଜଲଂ ତପ୍ତଂ ତୁ ଦୀଯତେ

ତାପରେ, ପାନୀୟ ଜଳ ଭାବେ ତାପିତ ପାଣି ଦିଆଯାଏ।

ଆଲିଙ୍ଗ୍ଯାଲିଙ୍ଗ୍ଯ ଦୁଃଖାର୍ତ୍ତାଃ କେଚିତ୍ତତ୍ର ପତନ୍ତି ଵୈ

କିଛି ଲୋକ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ଏକାଉଁଠି ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ପଡ଼ିଯାନ୍ତି।

ଅନ୍ନାନାଂ ଚ ସୁମିଷ୍ଟାନାଂ ଭକ୍ଷ୍ଯାଣାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ

ଏବଂ ଖାଦ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ବିଶେଷ କରି ସବୁଠାରୁ ରୁଚିକର ଓ ଖାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ,

ଦଧିକ୍ଷୀରରସାଂଶ୍ଚୈଵ କୃସରାନ୍ପାଯସଂ ତଥା

ଦହି, ଦୁଧ, ରସ, ଏବଂ ଚାଉଳ ଭାତ, ମିଠା ପାୟସ ମଧ୍ୟ,

ମାଧ୍ଵୀକସ୍ଯ ଚ ପାନସ୍ଯ ସୀଧୋର୍ଜାତୀରସସ୍ଯ ଚ

ମଧୁର ପାନୀୟ, ମଦ ଏବଂ ଜାସ୍ମିନ୍ ଚାଉଳର ରସ,

ଗୋରସସ୍ଯ ଚ ପାନାନି ଭାଜନାନି ଚ ନିତ୍ଯଶଃ

ଗାଈର ଦୁଧର ପାନୀୟ ଏବଂ ସେଗୁଡିକ ପାଇଁ ପାତ୍ର ସଦା ଉପଲବ୍ଧ,

ମାଲ୍ଯାନି ଧୂପଂ ଗନ୍ଧାଶ୍ଚ ନାନାରସସମାଯୁତାଃ 198.

ମାଳା, ଧୂପ ଓ ଗନ୍ଧ, ବିଭିନ୍ନ ରସ ଥିବା ସବୁ ସୁଗନ୍ଧ।

ଭୋଜନେଷୁ ଚ ସର୍ଵେଷୁ ସ୍ତ୍ରିଯଃ କାନ୍ତା ମନୋହରାଃ

ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଆକର୍ଷକ ଓ ମନୋହରା ଜନାନୀମାନେ,

ଫଲାନି କୁଣ୍ଡହସ୍ତାଶ୍ଚ ପାତ୍ରହସ୍ତାସ୍ତଥାପରାଃ

ପାତ୍ରରେ ଧରାଯାଇଥିବା ଫଳ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ହାତରେ ପାତ୍ର ଧରିଥିବା।

ଅନ୍ନଦାନରତାଶ୍ଚୈଵ ଭୋଜଯନ୍ତି ସହସ୍ରଶଃ

ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ନଦାନରେ ରତ, ସେମାନେ ହଜାର-ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ଖାଇବା ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଉପସ୍ଥାପ୍ଯ ମହାଯୋଗ୍ଯମତ୍ର କାଲେ ଚ ଯୋଷିତଃ

ଏହି ସମୟରେ, ସେମାନେ ବହୁତ ଦକ୍ଷ ଓ ସମର୍ଥ ଜନନୀମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ରହିବାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତି।

ନିଘ୍ନନ୍ତଶ୍ଚ ହସନ୍ତଶ୍ଚ ଦୂତା ନିଷ୍ଠୁରଵାଦିନଃ

ଦୂତମାନେ କଠୋର କଥା କହି, ହସି ହସି ମାନେ ମାରିଦେଇଥାନ୍ତି।

ପାପାଶଯା ନିଷ୍କୃତିକାଃ ସର୍ଵଦାନଵିଵର୍ଜିତାଃ

ପାପ ଭାବନାରେ ଭରିଥିବା ଏମାନେ କେବେ ମାନ୍ୟ ମାନ୍ୟ କ୍ଷମା ପାଇବା ଉପାୟ ନଥାନ୍ତି ଏବଂ ସଦା ଦାନ ଦେବାରେ କଞ୍ଜୁସ।

ନିର୍ଲଜ୍ଜା ଗୃହକା ଦେଯା ଯାଚିତୁଂ ମନସା ହିତାଃ

ଲଜ୍ଜା ନଥିବା ଗୃହଣୀମାନେ ଦିଆଯାନ୍ତି, ମନରେ ଚାହିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେବାକୁ ଉପଯୁକ୍ତ।

ପାନୀଯମଥ କାଷ୍ଠାନି ଯଦ୍ଯନ୍ନଂ ସୁଖମାଗତମ୍

ପାଣି, କାଠ ଓ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ସହଜରେ ମିଳେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦିଆଯାଏ।