ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଵେଣୁଯଷ୍ଟିପ୍ରହାରୈଶ୍ଚ ପ୍ରହରନ୍ତି ତତୋଽଧିକୈଃ 198.

ବାଁସର ଛଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ତାଠାରୁ ଅଧିକ କଠିନ ଆଘାତରେ ସେମାନେ ପିଟିଥାନ୍ତି।

ରୁଦନ୍ତି କରୁଣଂ ଘୋରଂ ତ୍ରାତାରଂ ନାପ୍ନୁଵନ୍ତି ତେ

ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖରେ କରୁଣ ଭାବେ କାନ୍ଦନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କେହି ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ମିଳେନି।

କେଚିଚ୍ଚ ତେଷୁ ପଚ୍ଯନ୍ତେ ଦହ୍ଯନ୍ତେ ପାଵକେନ୍ଧନମ୍

ସେଠାରେ କିଛି ଲୋକ ଅଗ୍ନିର ଇଂଧନ ଭାବେ ପକାଯାନ୍ତି ଏବଂ ପୋଡ଼ାଯାନ୍ତି।

ପତନ୍ତି ତେ ଦୁରାତ୍ମାନସ୍ତତ୍ର ତତ୍ର ଚ କର୍ମଭିଃ

ଅପକୃତି ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କର କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଏଠି-ସେଠି ଚୁଇଁପଡ଼ନ୍ତି।

କେଚିଦ୍ଯନ୍ତ୍ରମୁପାରୋପ୍ଯ ସଂପୀଡ୍ଯନ୍ତେ ତିଲା ଇଵ

କିଛି ଜଣଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରରେ ରଖି, ତିଳ ଭଳି ଚେପି ଦିଆଯାଏ।

ତତୋ ଵୈତରଣୀ ଘୋରା ସଂଭୂତା ନିମ୍ନଗା ତଥା

ତାପରେ ଭୟଙ୍କର ବୈତରଣୀ ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହା ତଳକୁ ବହେ।

ଅଥାନ୍ଯେ ଶୂଲ ଆରୋପ୍ଯ ଦୂତାଃ ପାଦେଷୁ ଗୃହ୍ଯ ଵୈ

ତାପରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଶୂଳରେ ଚଢ଼ାଯାନ୍ତି, ଦୂତମାନେ ପାଦ ଧରି ଧରିନେଇଯାନ୍ତି।

ନାନୁଷ୍ଣେ ରୁଧିରେ ତତ୍ର ଫେନମାଲାସମାକୁଲାଃ

ସେଠାରେ ଅତି ଉଷ୍ଣ ନହେଉଥିବା ରକ୍ତରେ, ସେମାନେ ଫେନ ଓ ମଳିନତାରେ ଭରିଯାନ୍ତି।

ଅନୁତ୍ତାର୍ଯ ତଦା ତସ୍ଯା ଉଚ୍ଛ୍ରିତା ଵିକୃତାଵଶାଃ

ସେମାନେ ସେ ନଦୀକୁ ଅଟକିପାରନି, ଉଁଚାକୁ ଉଠାଯାନ୍ତି, ବିକୃତ ଏବଂ ଅସହାୟ ହୋଇଯାନ୍ତି।

ତତ୍ର ଶୁଷ୍ଯନ୍ତି ତେ ପାପାଃ ସର୍ଵଦୋଷସମନ୍ଵିତାଃ

ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦୋଷରେ ଭରିଥିବା ପାପୀମାନେ ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାନ୍ତି।

ଅଥାନ୍ଯେ ବହଵସ୍ତତ୍ର ବହୁଭିଶ୍ଚାପି ଦୂତକୈଃ 198.

ତାପରେ ଏଠାରେ ଅନେକ ଅନ୍ୟମାନେ ଅନେକ ଦୂତଙ୍କ ସହିତ ରହନ୍ତି।

ଅସିଶକ୍ତିପ୍ରହାରୈଶ୍ଚ ତାଡଯନ୍ତି ପୁନଃପୁନଃ

ତାଳୱାର ଓ ବଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ପୁଣିପୁଣି ମାଡ଼ିଯାନ୍ତି।

କୂଷ୍ମାଣ୍ଡା ଯାତୁଧାନାଶ୍ଚ ଲଂବମାନା ଭଯାନକାଃ

କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ଯାତୁଧାନମାନେ, ଝୁଲିଥିବା ଏବଂ ଭୟଙ୍କର।

ଵେଦନାର୍ତ୍ତାସ୍ତୁ ଵେଗେନ ଶୀଘ୍ରଂ ଶାଖା ଉପାରୁହନ୍ ।। ତତ୍ର ତେ ନିହତା ଘୋରା ରାକ୍ଷସାଃ ପିଶିତାଶନାଃ

ବେଦନାରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଶାଖାକୁ ଚଢ଼ନ୍ତି; ସେଠାରେ ସେ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସମାନେ, ମାଂସ ଖାଉଥିବା, ମାରାଯାନ୍ତି।

ଘ୍ନନ୍ତି ଚାରୂଢଗାତ୍ରାଣି ନିଃଶଙ୍କଂ ତମସା ଵୃତମ୍

ସେମାନେ ଚଢ଼ିଥିବା ଦେହକୁ ନିର୍ଭୟରେ, ଅନ୍ଧାରରେ ଢାକି, ମାଡ଼ିଦେଉଥିଲେ।

ଯଥା ଚ କୁକ୍କୁଟଂ ଖାଦେତ୍ କଶ୍ଚିନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛୋ ନିରାକୃତଃ

ଯେମିତି ଏକ ଅପରିଚିତ ଲୋକ ଅନ୍ୟମାନେ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା କୁକୁଡ଼ା ମାଂସ ଖାଏ,

ପକ୍ଵମାମ୍ରଫଲଂ ଯଦ୍ଵନ୍ନରଃ ଖାଦେଦ୍ଯଥା ଵନେ

ଏବଂ ଯେମିତି ଜଣେ ମଣିଷ ଜଙ୍ଗଲରେ ପକ୍କା ଆମ୍ବ ଫଳ ଖାଏ,

ଚୂଷଯିତ୍ଵା ତୁ ତାନ୍ସର୍ଵାଂସ୍ତେ ଚ ତସ୍ମିନ୍ନଗୋତ୍ତମେ

ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚୁଷି ନେଇ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନଗରରେ ରୁହନ୍ତି।

ତତୋ ଜଵେନ ସଂଯୁକ୍ତା ଵନସ୍ଥାଶ୍ଚୂଷିତାଃ ପୁନଃ

ତାପରେ, ଜଙ୍ଗଲରେ ଥିବା ଯେଉଁମାନେ ତେଜସ୍ୱୀ, ସେମାନେ ପୁଣି ଚୁଷି ନିଆଯାନ୍ତି।

ଅଧସ୍ତାତ୍ତୁ ପୁନସ୍ତତ୍ର ପଶ୍ଯନ୍ତଃ ପାପକର୍ମିଣଃ

ତଳେ, ସେଠାରେ ପୁଣି, ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ କରୁଥିବାମାନେ ଦେଖୁଥାନ୍ତି,

ଭୋ ଦେଵ ପାହି ମୁଞ୍ଚେତି ଵଦନ୍ତଃ ପୁରୁଷଂ ଵଚଃ 198.

ସେମାନେ କହୁଛନ୍ତି, 'ହେ ପ୍ରଭୁ, ରକ୍ଷା କର, ଛାଡ଼ିଦିଅ,' ଏହିପରି କଥା ମଣିଷକୁ କହି କୁହନ୍ତି।

ପାଷାଣଵର୍ଷୈଃ କେଚିତ୍ତୁ ପାଂସୁଵର୍ଷୈଶ୍ଚ ଵିଦ୍ରୁତାଃ

କିଛି ଲୋକ ପାଥର ବର୍ଷା ଓ ଧୂଳି ବର୍ଷାରେ ପିଟି ଭୟରେ ପଳାଇଯାନ୍ତି।

ଦ୍ରଵନ୍ତି ଚ ପୁନସ୍ତତ୍ର ଦୂତୈଶ୍ଚାପି ଦୃଢଂ ହତାଃ

ଏବଂ ସେଠାରେ ପୁଣି, ସେମାନେ ଦୌଡ଼ିଯାନ୍ତି, ଦୂତମାନେ ଭଲଭାବେ ପିଟିଦିଅନ୍ତି।

ଵାରିପୂର୍ଣଂ ତତଃ କୁମ୍ଭଂ ଶୀତଲଂ ଚ ଜଲଂ ପୁନଃ

ତାପରେ, ପାଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଡ଼ା ଏବଂ ପୁଣି ଶୀତଳ ପାଣି ଦିଆଯାଏ।

ତତଃ ପାନୀଯରୂପେଣ ଜଲଂ ତପ୍ତଂ ତୁ ଦୀଯତେ

ତାପରେ, ପାନୀୟ ଜଳ ଭାବେ ତାପିତ ପାଣି ଦିଆଯାଏ।

ଆଲିଙ୍ଗ୍ଯାଲିଙ୍ଗ୍ଯ ଦୁଃଖାର୍ତ୍ତାଃ କେଚିତ୍ତତ୍ର ପତନ୍ତି ଵୈ

କିଛି ଲୋକ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ଏକାଉଁଠି ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ପଡ଼ିଯାନ୍ତି।

ଅନ୍ନାନାଂ ଚ ସୁମିଷ୍ଟାନାଂ ଭକ୍ଷ୍ଯାଣାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ

ଏବଂ ଖାଦ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ବିଶେଷ କରି ସବୁଠାରୁ ରୁଚିକର ଓ ଖାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ,

ଦଧିକ୍ଷୀରରସାଂଶ୍ଚୈଵ କୃସରାନ୍ପାଯସଂ ତଥା

ଦହି, ଦୁଧ, ରସ, ଏବଂ ଚାଉଳ ଭାତ, ମିଠା ପାୟସ ମଧ୍ୟ,

ମାଧ୍ଵୀକସ୍ଯ ଚ ପାନସ୍ଯ ସୀଧୋର୍ଜାତୀରସସ୍ଯ ଚ

ମଧୁର ପାନୀୟ, ମଦ ଏବଂ ଜାସ୍ମିନ୍ ଚାଉଳର ରସ,