ଵରାହପୁରାଣମ୍

କାଲଜ୍ଞଶ୍ଚ କୃତଜ୍ଞଶ୍ଚ ସତ୍ଯଵାଦୀ ଦୃଢଵ୍ରତଃ 198.

ଆପଣ ସମୟ ଜଣାନ୍ତି, କର୍ମ ଜଣାନ୍ତି, ସତ୍ୟ କହନ୍ତି, ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ଧାରଣ କରନ୍ତି ।

କର୍ମ କାରଯିତା ଚୈଵ ଭୂତଭଵ୍ଯ ଭଵତ୍ପ୍ରଭୋ

ପୂର୍ବ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଆପଣ କର୍ମ କରାନ୍ତି ।

ଦଣ୍ଡପାଣେ ଵିରୂପାକ୍ଷ ପାଶହସ୍ତ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ

ଦଣ୍ଡ ଧାରୀ, ବିକୃତ ଚକ୍ଷୁ ଓ ପାଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର ।

କୃଷ୍ଣଵର୍ଣ ଦୁରାଧର୍ଷ ତୈଲରୂପ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ

କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ଅପହୃତ କରିବାକୁ ଦୁର୍ଲଭ, ତେଲ ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର ।

ହଵ୍ଯକଵ୍ଯଵହସ୍ତ୍ଵଂ ହି ପ୍ରଭଵିଷ୍ଣୋ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ

ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନ୍ୟଙ୍କ ପିଣ୍ଡ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ସମର୍ଥ ଦେବ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର ।

ଏକଦୃଗ୍ବହୁଦୃଗ୍ଭୂତ୍ଵା କାଲ ମୃତ୍ଯୋ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ

କେବେ ଏକ ଚକ୍ଷୁ, କେବେ ବହୁ ଚକ୍ଷୁ ଧାରଣ କରି, ହେ କାଳ, ହେ ମୃତ୍ୟୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର ।

କ୍ଵଚିଦ୍ବାଲଃ କ୍ଵଚିଦ୍ଵୃଦ୍ଧଃ କ୍ଵଚିଦ୍ରୌଦ୍ରୋ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ

କେବେ ଶିଶୁ, କେବେ ବୃଦ୍ଧ, କେବେ ଭୟଙ୍କର ରୂପେ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର ।

ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ଦେଵ ତ୍ଵାଂ ଵିନା ନ ଚ ସିଧ୍ଯତି

ହେ ଦେବ, ଆପଣ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ଦେଖାଯାନ୍ତି; ଆପଣ ବିନା କିଛି ସିଦ୍ଧି ହୁଏ ନାହିଁ ।

ଜପାନାଂ ପରମଂ ଜପ୍ଯଂ ତ୍ଵତ୍ତଶ୍ଚାନ୍ଯୋ ନ ଦୃଶ୍ଯତେ

ସମସ୍ତ ଜପ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କ ଜପ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଆପଣକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ ।

ପତିଵ୍ରତାସ୍ତୁ ଯା ନାର୍ଯୋ ଦୁଃଖିତାସ୍ତପସି ସ୍ଥିତାଃ

ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଦୁଃଖରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଧୈର୍ୟ ଧରି ଉପବାସ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି।

ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଦେଵେଷୁ ଚୈକୋ ଧର୍ମଭୃତାଂ ଵରଃ 198.

ସେହିପରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଏକାକି ଧର୍ମର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ରକ୍ଷକ।

ଵୈଶମ୍ପାଯନ ଉଵାଚ ପରିତୁଷ୍ଟସ୍ତଦା ଧର୍ମୋ ହ୍ଯୌଦ୍ଦାଲକସୁତଂ ପ୍ରତି

ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ: ସେତେବେଳେ ଧର୍ମଦେବୀ ଉଦ୍ଦାଳକଙ୍କ ପୁଅ ଉପରେ ଖୁସି ହେଲେ।

ଯମ ଉଵାଚ ଯାଥାତଥ୍ଯେନ ଵାକ୍ଯେନ ବ୍ରୂହି କିଂ କରଵାଣି ତେ

ଯମ କହିଲେ: ସଠିକ୍ ଭାବେ କହ, ମୁଁ ତୋ ପାଇଁ କ’ଣ କରିବି?

ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଯଂ ଵରଂ କାଙ୍କ୍ଷସେ ଦ୍ଵିଜ

ଯେଉଁ ଅନୁଗ୍ରହ ତୁମେ ଚାହଁ, ମଧୁର ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଦ୍ୱିଜ, ସେହି ଦାନ ମାଗ।

ଋଷିପୁତ୍ର ଉଵାଚ ଯଦି ତ୍ଵଂ ଵରଦୋ ରାଜନ୍ସର୍ଵଭୂତହିତେ ରତଃ

ଋଷିପୁଅ କହିଲେ: ରାଜା, ଯଦି ଆପଣ ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପ ଦାତା ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଲାଗିଥିବେ,

ଦ୍ରଷ୍ଟୁମିଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ଦେଵ ତଵ ଦେଶଂ ଯଥାତଥମ୍

ଦେବ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯଥାସ୍ଥିତିରେ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେଁ।

ସର୍ଵଂ ଦର୍ଶଯ ମେ ରାଜନ୍ଯଦି ତ୍ଵଂ ଵରଦୋ ମମ

ରାଜା, ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ଅନୁଗ୍ରହ କରିଛନ୍ତି, ତେବେ ସମସ୍ତ କିଛି ମୋତେ ଦେଖାନ୍ତୁ।

ଦର୍ଶଯସ୍ଵ ମହାଭାଗ ସର୍ଵଲୋକସ୍ଯ ଚିନ୍ତକ

ମହାନ୍ଭାଗ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ଭାବିଥିବା ଆପଣ, ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ।

ଏଵମୁକ୍ତୋ ମହାତେଜା ଦ୍ଵାରସ୍ଥଂ ସଂଦିଦେଶ ହ

ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ ଦ୍ୱାରରେ ଥିବା ପାଳକଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।

ଵକ୍ତଵ୍ଯଶ୍ଚ ମହାବାହୁରସ୍ମିନ୍ଵିପ୍ରେ ଯଥାତଥମ୍

ବଳବାନ୍ ସେ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କଥା କହିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଆଦେଶ କଲେ।

ତତୋଽହଂ ତ୍ଵରିତଂ ନୀତସ୍ତେନ ଦୂତେନ ଦର୍ଶିତଃ 198.

ତାପରେ ସେ ଦୂତ ମୋତେ ଶୀଘ୍ର ନେଇଗଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ କିଛି ଦେଖାଇଲେ।

ପ୍ରତ୍ଯୁତ୍ଥିତଶ୍ଚ ମାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚିନ୍ତଯିତ୍ଵା ତୁ ତତ୍ତ୍ଵତଃ

ମୋତେ ଦେଖି ସେ ଉଠିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଏବଂ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କଲେ।

ଏଵଂ ସମ୍ଭାଷ୍ଯ ମାଂ ଵୀରଃ ସ୍ଵାନ୍ଭୃତ୍ଯାନ୍ସନ୍ଦିଦେଶ ହ

ଏପରି କଥାବାର୍ତ୍ତା କରି, ସେ ନୀତିବାନ୍ ନିଜ ସେବକମାନେ ଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।

ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଉଵାଚ ଭକ୍ତିମନ୍ତୋ ଦୁରାଧର୍ଷା ନିତ୍ଯଂ ଵ୍ରତପରାଯଣାଃ

ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ କହିଲେ: ସେମାନେ ଭକ୍ତ, ଅପରାଜେୟ ଏବଂ ସଦା ବ୍ରତରେ ଲଗି ରହନ୍ତି।

ଅଯଂ ଵିପ୍ରୋ ମଯାଦିଷ୍ଟଃ ପ୍ରେତାଵାସଂ ଗମିଷ୍ଯତି

ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ପିତୃଲୋକକୁ ଯିବେ।

ନୈଵ ଦୁଃଖେନ ଖେଦଃ ସ୍ଯାନ୍ନ ଚୋଷ୍ଣେନ ଚ ଶୀତତଃ

ସେ କେବେ ଦୁଃଖରେ କ୍ଷୁଦ୍ରତା ଅନୁଭବିବେ ନାହିଁ, ତାପ କିମ୍ବା ଶୀତରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଏଵଂ ଦତ୍ତଵରୋ ଵିପ୍ରୋ ଗୁରୁଚିତ୍ତାନୁଚିନ୍ତକଃ

ଏପରି ଦାନ ପାଇ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୁରୁଙ୍କ ମନରେ ଥିବା କଥା ଭାବିଲେ।

ଯଥାକାମମଯଂ ପଶ୍ଯେଦ୍ଧର୍ମ୍ମରାଜପୁରୋତ୍ତମମ୍

ସେ ଯେପରିଚାହେଁ, ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଧାନ ସେବକଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବେ।

ଋଷିପୁତ୍ର ଉଵାଚ ଧାଵନ୍ତସ୍ତ୍ଵରମାଣାସ୍ତୁ ଗୃହ୍ଣନ୍ତୋ ଘ୍ନନ୍ତ ଏଵ ଚ

ଋଷିପୁତ୍ର କହିଲେ— ସେମାନେ ଦୃତଗତିରେ ଦୌଡ଼ିବା ସମୟରେ ଧରିନେଇ ମାଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଥାନ୍ତି।