ଵରାହପୁରାଣମ୍

ମାନୁଷାଣାଂ ସୁକୃତିନାଂ ପ୍ରଵେଶସ୍ତତ୍ର ନିର୍ମିତଃ

ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନିର୍ମଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ ପଥ ଥିଲା।

ଆଯସଂ ଗୋପୁରଂ ତତ୍ର ଦକ୍ଷିଣଂ ଭୀମଦର୍ଶନମ୍

ସେଠାରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯିବା ଲୋହାର ଦ୍ୱାର ଅଛି।

ପ୍ରଵେଶୋ ହି ତତସ୍ତେନ ଵିହିତୋ ରଵିସୂନୁନା

ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପୁଅ ଏହି ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ ପଥ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ।

ପାପାନାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵେଷାଂ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ଘାତକାରକାଃ

ସମସ୍ତ ପାପୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।

ଗୋପୁରଂ ପଶ୍ଚିମଂ ତଚ୍ଚ ଦୁର୍ନିରୀକ୍ଷଂ ସମନ୍ତତଃ

ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଦ୍ୱାର ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଦେଖିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର।

ଦୁଷ୍କୃତୀନାଂ ପ୍ରଵେଶାର୍ଥଂ ଯମେନ ଵିହିତଂ ସ୍ଵଯମ୍ 197.

ଏହି ଦ୍ୱାର ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରବେଶ ପାଇଁ ଯମ ନିଜେ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ।

ସର୍ଵରତ୍ନମଯୀ ଦିଵ୍ଯା ଵୈଵସ୍ଵତନିଯୋଜିତା

ସମସ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏକ ଦିବ୍ୟ ସଭା, ବୈବସ୍ୱତ ଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲା।

ଜିତକ୍ରୋଧୈରଲୁବ୍ଧୈଶ୍ଚ ଵୀତରାଗୈସ୍ତପସ୍ଵିଭିଃ

ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୋଧ ଓ ଲୋଭକୁ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ଆସକ୍ତି ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି ଏବଂ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ, ସେମାନେ।

ସା ସଭା ସର୍ଵଲୋକସ୍ଯ ଶୁଭସ୍ଯୈଵାଶୁଭସ୍ଯ ଚ

ସେଇ ସଭା ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଭଲ ଓ ମନ୍ଦ ଦୁହେଁ ପାଇଁ।

ଅନିର୍ଵର୍ତ୍ଯଂ ଯଥା କର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ରଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା

ଯେପରି ଜଣେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ତାହାର ଫଳ ମିଳେ।

ଚିନ୍ତଯନ୍ତି ଚ କାର୍ଯାଣି ସର୍ଵଲୋକହିତାଯ ତେ

ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଯାହା କରିବା ଉଚିତ, ତାହା ଭାବିଥାନ୍ତି।

ତତଃ ସର୍ଵେ ଚ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଚିନ୍ତଯନ୍ତି ସୁଯନ୍ତ୍ରିତାଃ

ତାପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭଲଭାବେ ଶାସିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ କଥା ଉପରେ ଚିନ୍ତା-ଭାବନା କରନ୍ତି।

ଅତ୍ରିରୌଦ୍ଦାଲକିଶ୍ଚୈଵ ଆପସ୍ତମ୍ବଶ୍ଚ ଵୀର୍ଯଵାନ୍

ଅତ୍ରି, ରୌଦ୍ରାଳକି ଏବଂ ପ୍ରବଳ ଆପସ୍ତମ୍ବ।

ଶଙ୍ଖଶ୍ଚ ଲିଖିତଶ୍ଚୈଵ ହ୍ଯଙ୍ଗିରା ଭୃଗୁରେଵ ଚ

ଶଂଖ, ଲିଖିତ, ଅଙ୍ଗିରା ଏବଂ ଭୃଗୁ।

ଯମେନ ସହିତାଃ ସର୍ଵେ ଚିନ୍ତଯନ୍ତି ପ୍ରତିକ୍ରିଯାମ୍

ଏହି ସମସ୍ତେ ଯମଙ୍କ ସହିତ ମିଶି, ଉଚିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନେବାକୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି।

କୁଣ୍ଡଲାଭ୍ଯାଂ ପିନଦ୍ଧାଭ୍ଯାମଙ୍ଗଦାଭ୍ଯାଂ ମହାତପାଃ 197.

ସେ ମହାତପସ୍ବୀ କୁଣ୍ଡଳ ଓ ବାହୁବନ୍ଧ ପିନ୍ଧି ଅତି ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।

ତେଜସା ଵଚସା ଚୈଵ ଦୁର୍ନିରୀକ୍ଷ୍ଯୋ ମହାବଲଃ

ତାଙ୍କର ତେଜ ଓ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ସେ ମହାବଳଶାଳୀକୁ ଦେଖିବା ଅତି କଷ୍ଟକର ଥିଲା।

ତସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵେ ମହାଦିଵ୍ଯା ଋଷଯୋ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ

ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଦିବ୍ୟ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରହ୍ମବାଦୀ ଋଷିମାନେ ଥିଲେ।

ଵେଦାର୍ଥାନାଂ ଵିଚାରଜ୍ଞାଃ ସତ୍ଯଧର୍ମପୁରସ୍କୃତାଃ

ସେମାନେ ବେଦର ଅର୍ଥ ବୁଝିଥିବା, ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ମହାନ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ।

. ନିରୁକ୍ତମତିଵାଦାଶ୍ଚ ସାମଗାନ୍ଧର୍ଵଶୋଭିତାଃ

ସେମାନେ ନିରୁକ୍ତ, ତର୍କ ଓ ସାମଗାନର ଜ୍ଞାନରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।

ତତ୍ର ଚୈଵ ମଯା ଦୃଷ୍ଟା ଋଷଯଃ ପିତରସ୍ତଥା

ସେଠାରେ ମୁଁ ଋଷିମାନେ ଓ ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଥିଲି।

ତସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵେ ମଯା ଦୃଷ୍ଟଃ କୃଷ୍ଣଵର୍ଣୋ ମହାହନୁଃ

ତାଙ୍କ ପାଖରେ ମୁଁ ଏକ କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ବଡ଼ ମୁହଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲି।

ଵାମବାହୁଶ୍ଚ ଦଣ୍ଡେନ ପ୍ରଵରେଣ ସମନ୍ଵିତଃ

ସେ ବାମହାତରେ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିଲେ ଏବଂ ଅତି ଗରିମାଶାଳୀ ଥିଲେ।

ଶିକ୍ଷାର୍ଥେ ଧର୍ମରାଜେନ ସନ୍ଦିଷ୍ଟଃ ସ ପୁନଃ ପୁନଃ

ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ସେ ପୁନିପୁନି ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହେଉଥିଲେ।

ତଥାନ୍ଯେ ଚାପରେ ତତ୍ର ଶାସନେଷୁ ସମାହିତାଃ

ସେଠି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏକାଗ୍ର ଥିଲେ।

ଯମେନ ପୂଜ୍ଯମାନା ସା ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧାନୁଲେପନୈଃ 197.

ଯମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ସେ ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।

ଅତଃ ପରଂ ନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ସାଧନଂ କଥିତଂ ବୁଧୈଃ

ଏହାଠାରୁ ଆଗକୁ କୌଣସି ଅନ୍ୟ ସାଧନ କରିବାକୁ ପ୍ରୟୋଜନ ନାହିଁ ବୋଲି ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହିଛନ୍ତି।

ଅସୁରାଶ୍ଚ ସୁରାଶ୍ଚୈଵ ଯୋଗିନଶ୍ଚ ମହୌଜସଃ

ଅସୁର, ଦେବତା ଓ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଗୀମାନେ ସେଠି ଥିଲେ।

ତସ୍ଯାଙ୍ଗେଭ୍ଯଃ ସମୁଦ୍ଭୂତା ଵ୍ଯାଧଯଃ କ୍ଲେଶସମ୍ଭଵାଃ

ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗଠାରୁ କ୍ଳେଶ ଜନିତ ବ୍ୟାଧିମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।