ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଧର୍ମଜ୍ଞଶ୍ଚ ଯଶସ୍ଵୀ ଚ ନିତ୍ଯଂ କ୍ଷାନ୍ତୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ଯିଏ ଧର୍ମକୁ ଜାଣେ, ଯଶସ୍ୱୀ, ସଦା ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଥାଏ।

ଯାଚିତସ୍ତ୍ଵଂ ମଯା ପୁତ୍ର ଗନ୍ତୁଂ ଵୈ ତତ୍ର ନାର୍ହସି

ପୁଅ, ମୁଁ ତୁମକୁ ବିନମ୍ରତା ସହିତ ଅନୁରୋଧ କରିଛି, ସେଠାକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଯଦି ଵୈଵସ୍ଵତୋ ରାଜା ତତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତଂ ଯଦୃଚ୍ଛଯା

ଯଦି ବୈବସ୍ବତ ରାଜା ସେଠାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ଅଚାନକ ଆସିପଡ଼ନ୍ତି,

ଵିନଶ୍ଯେଯମହଂ ପଶ୍ଯ କୁଲସେତୁଵିନାଶନଃ

ତେବେ ମୁଁ ନଶିଯିବି—ଦେଖ, ପରିବାରର ସେତୁ ଭଙ୍ଗ ହେବ।

ନରକସ୍ଯ ପୁଦିତ୍ଯାଖ୍ଯା ଦୁଃଖେନ ନରକଂ ଵିଦୁଃ

ନରକର 'ପୁଦିତ' ନାମକ ସ୍ଥାନଟି—ଲୋକେ ଦୁଃଖ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ନରକ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।

ଅପୁତ୍ରସ୍ଯ ହି ତତ୍ସର୍ଵଂ ମୋଘଂ ଭଵତି ନିଶ୍ଚଯଃ

ଯାହାଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ କଥା ନିଶ୍ଚିତ ଅର୍ଥହୀନ ହୁଏ।

ଶୁଶ୍ରୂଷାଵାନ୍ଭଵେଚ୍ଛୂଦ୍ରୋ ଵୈଶ୍ଯୋ ଵା କୃଷିଜୀଵନଃ

ଯିଏ ଶୂଦ୍ର ସେବା କରେ, କିମ୍ବା ବୈଶ୍ୟ ଚାଷ କରି ଜୀବିକା ଚାଲାଏ,

ତପୋ ଵା ଵିପୁଲଂ ତପ୍ତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନମନୁତ୍ତମମ୍ 193.

କିମ୍ବା ଯିଏ ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କରିଛି, କିମ୍ବା ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ଦାନ ଦେଇଛି,

ପୁତ୍ରେଣ ଲଭତେ ଜନ୍ମ ପୌତ୍ରେଣ ତୁ ପିତାମହଃ

ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ମିଳେ, ଏବଂ ପଉତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପିତାମହଙ୍କୁ ଲାଭ ହୁଏ।

ନ ହାସ୍ଯାମୀତି ଵତ୍ସ ତ୍ଵାଂ ମମ ଵଂଶଵିଵର୍ଦ୍ଧନମ୍

ମୁଁ ତୁମକୁ କେବେ ତ୍ୟାଗ କରିବି ନାହିଁ, ହେ ଶିଶୁ, ଯିଏ ମୋ ପରିବାରକୁ ବଢ଼ାଏ।

ଵୈଶମ୍ପାଯନ ଉଵାଚ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ଵପୁର୍ଭୂତ୍ଵା ପୁତ୍ରଃ ପରମଧାର୍ମିକଃ

ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ: ପୁଅ, ଯିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସେ ଆନନ୍ଦିତ ଏବଂ ସୁସ୍ଥ ଶରୀର ହେଲେ।

ପୁତ୍ର ଉଵାଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ତମହଂ ଦେଵଂ ସର୍ଵଲୋକନମସ୍କୃତମ୍

ପୁତ୍ର କହିଲେ: ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ପୂଜିତ ଭଗବାନ୍‌ଙ୍କୁ ଦେଖି...

ଆଗଚ୍ଛାମି ପୁନଶ୍ଚାତ୍ର ନ ଭଯଂ ମେଽସ୍ତି ମୃତ୍ଯୁତଃ

ମୁଁ ପୁଣି ଏଠାରେ ଆସୁଛି, ମୋତେ ମୃତ୍ୟୁର ଭୟ ନାହିଁ।

ସତ୍ଯେ ତିଷ୍ଠ ମହାଭାଗ ସତ୍ଯଂ ଚ ପରିପାଲଯ

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରୁହ, ସତ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କର।

ସୂର୍ଯସ୍ତପତି ସତ୍ଯେନ ଵାତଃ ସତ୍ଯେନ ଵାତି ଚ

ସୂର୍ଯ୍ୟ ସତ୍ୟରେ ଆଲୋକିତ, ପବନ ସତ୍ୟରେ ବହେ।

ଉଦଧିର୍ଲ୍ଲଙ୍ଘଯେନ୍ନୈଵ ମର୍ଯାଦାଂ ସତ୍ଯପାଲିତଃ

ସତ୍ୟରେ ରକ୍ଷିତ ଥିବା ଦୁଇଁ, ସମୁଦ୍ର କେବେ ତାହାର ସୀମା ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରେନାହିଁ।

ସତ୍ଯେନ ଯଜ୍ଞା ଵର୍ତ୍ତନ୍ତେ ମନ୍ତ୍ରପୂତାଃ ସୁପୂଜିତାଃ

ମନ୍ତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଥାଏ, ଯଥାଯଥ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ମିଳେ।

ସତ୍ଯଂ ଗାତି ତଥା ସାମ ସର୍ଵଂ ସତ୍ଯେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍ 193.

ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ସାମଗାନ ସତ୍ୟରେ ଭିତ୍ତି ରଖିଛି; ସମସ୍ତ କିଛି ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ।

ସତ୍ଯେନ ସର୍ଵଂ ଲଭତେ ଯଥା ତାତ ମଯା ଶ୍ରୁତମ୍

ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କିଛି ମିଳେ, ମୁଁ ଏହି କଥା ଶୁଣିଛି, ପିତା।

ଦେଵଦେଵେନ ରୁଦ୍ରେଣ ଵେଦଗର୍ଭଃ ପୁରା କିଲ

ଦେବଦେବ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ପୂର୍ବେ ବେଦର ଗର୍ଭ ହୋଇଥିଲା—

ଦୀକ୍ଷାଂ ଧାରଯତେ ବ୍ରହ୍ମା ସ ତେନୈଵ ସୁଯନ୍ତ୍ରିତଃ

ସେଠି ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଲଭାବେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମା ଦୀକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।

ସଂଵର୍ତେନ ପୁରା ତାତ ସର୍ଵେ ଲୋକାଃ ସଦୈଵତାଃ

ପୁରୁଣା ସମୟରେ, ପିତା, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ଦେବତାମାନେ ସଂହାର ସମୟରେ—

ପାତାଲେ ପାଲଯନ୍ ସତ୍ଯଂ ବଦ୍ଧୋ ଵୈରୋଚନୋ ଵସନ୍

ପାତାଳରେ ବସିଥିବା ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସତ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରି, ବନ୍ଧିତ ହୋଇଥିଲେ।

ସ୍ଥିତଃ ସତ୍ଯେ ମହାଵିନ୍ଧ୍ଯୋ ଵର୍ଦ୍ଧମାନୋ ନ ଵର୍ଦ୍ଧତେ

ମହାବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରହି, ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି ହୋଇନଥିଲା।

ଗୃହଧର୍ମାଶ୍ଚ ଯେ ଦୃଷ୍ଟା ଵାନପ୍ରସ୍ଥାଶ୍ଚ ଶୋଭିତାଃ

ଘର ଧର୍ମ ଦେଖାଯାଏ, ଓ ଅରଣ୍ୟବାସୀମାନେ ଶୋଭା ପାଉଛନ୍ତି।

ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରଂ ଚ ସତ୍ଯଂ ଚ ତୁଲଯା ଧୃତମ୍

ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଓ ସତ୍ୟକୁ ତୁଳାରେ ରଖିଲେ, ସମାନ ହୁଏ।

ସତ୍ଯେନ ପାଲ୍ଯତେ ଧର୍ମୋ ଧର୍ମୋ ରକ୍ଷତି ରକ୍ଷିତଃ

ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ ରକ୍ଷା ପାଏ; ଧର୍ମକୁ ଯିଏ ରକ୍ଷା କରେ, ଧର୍ମ ସେଉଁଠି ରକ୍ଷା କରେ।

ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟଃ ସ୍ଵେନ ଦେହେନ ସୁଵ୍ରତ 193.

ଏଭଳି କହି, ସ୍ୱଦେହରେ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ସୁସ୍ଥ ହେଲେ, ହେ ସୁବ୍ରତ।

ଋଷିପୁତ୍ରୋ ମହାତେଜା ସତ୍ଯଵାଗନସୂଯକଃ

ଋଷିପୁତ୍ର, ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ କପଟ ନଥିବା—