ଵରାହପୁରାଣମ୍

କଶ୍ଚିଦାସୀତ୍ପୁରା ରାଜନୃଷିଃ ପରମଧାର୍ମିକଃ

ଏକଥର ରାଜା, ଏକ ଅତି ଧାର୍ମିକ ଋଷି ଥିଲେ।

ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ମହାତେଜା ଯୋଗମାସ୍ଥାଯ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍

ତାଙ୍କର ପୁଅ ବହୁତ ତେଜସ୍ୱୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ଯୋଗରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଥିଲେ।

ତେନ ରୁଷ୍ଟେନ ଶପ୍ତୋଽଭୂତ୍ପୁତ୍ରଃ ପରମଧାର୍ମିକଃ

ସେ ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ତେଣୁ ତାଙ୍କର ଅତି ଧାର୍ମିକ ପୁଅ ଶାପିତ ହେଲେ।

ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମହାତେଜାଃ ପୁତ୍ରଃ ପରମଧାର୍ମିକଃ

ଏଭଳି କହି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଅ ସହମତ ହେଲେ।

କ୍ଷଣେନାନ୍ତର୍ହିତୋ ଜାତଃ ପିତରଂ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ହ

କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ।

ମା ଭୂଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଚ ତେ ମିଥ୍ଯା ଧାର୍ମିକସ୍ଯ କଦାଚନ

ଧର୍ମପରାୟଣ ଲୋକଙ୍କର କଥା କେବେ ମିଥ୍ୟା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଇହ ଚୈଵ ପୁନସ୍ତାଵଦାଗମିଷ୍ଯେ ନ ସଂଶଯଃ

ମୁଁ ଏଠିକୁ ପୁଣି ନିଶ୍ଚିତ ଆସିବି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ମିଥ୍ଯାଭିଶଂସିନଂ ତାତ ଯଥେଷ୍ଟଂ ତାରଯିଷ୍ଯତି 193.

ପିତା, ଯିଏ ମିଥ୍ୟା ଭାବେ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା ଉଦ୍ଧାର କରିବେ।

ଅପ୍ରଵୃତ୍ତସ୍ତ୍ଵସମ୍ଭାଷ୍ଯୋ ଯୋଽହଂ ମିଥ୍ଯା ପ୍ରଯୁକ୍ତଵାନ୍

ମୁଁ ଯେଉଁଠି ମିଥ୍ୟା କଥା କହିଛି, ସେଠାରେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ କିମ୍ବା କଥା ହେବାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ।

ଅହଂ ପୁତ୍ର ନ ସଦ୍ଵାଦୀ ନ କ୍ଷମେ ଧର୍ମଦୂଷିତମ୍

ପୁଅ, ମୁଁ ସତ୍ୟ କଥା କହୁଥିବା ନୁହେଁ, ଏବଂ ଧର୍ମ ଭଙ୍ଗ କୁ କେବେ ମାନିପାରିବି ନାହିଁ।

ଧର୍ମଜ୍ଞଶ୍ଚ ଯଶସ୍ଵୀ ଚ ନିତ୍ଯଂ କ୍ଷାନ୍ତୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ଯିଏ ଧର୍ମକୁ ଜାଣେ, ଯଶସ୍ୱୀ, ସଦା ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଥାଏ।

ଯାଚିତସ୍ତ୍ଵଂ ମଯା ପୁତ୍ର ଗନ୍ତୁଂ ଵୈ ତତ୍ର ନାର୍ହସି

ପୁଅ, ମୁଁ ତୁମକୁ ବିନମ୍ରତା ସହିତ ଅନୁରୋଧ କରିଛି, ସେଠାକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଯଦି ଵୈଵସ୍ଵତୋ ରାଜା ତତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତଂ ଯଦୃଚ୍ଛଯା

ଯଦି ବୈବସ୍ବତ ରାଜା ସେଠାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ଅଚାନକ ଆସିପଡ଼ନ୍ତି,

ଵିନଶ୍ଯେଯମହଂ ପଶ୍ଯ କୁଲସେତୁଵିନାଶନଃ

ତେବେ ମୁଁ ନଶିଯିବି—ଦେଖ, ପରିବାରର ସେତୁ ଭଙ୍ଗ ହେବ।

ନରକସ୍ଯ ପୁଦିତ୍ଯାଖ୍ଯା ଦୁଃଖେନ ନରକଂ ଵିଦୁଃ

ନରକର 'ପୁଦିତ' ନାମକ ସ୍ଥାନଟି—ଲୋକେ ଦୁଃଖ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ନରକ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।

ଅପୁତ୍ରସ୍ଯ ହି ତତ୍ସର୍ଵଂ ମୋଘଂ ଭଵତି ନିଶ୍ଚଯଃ

ଯାହାଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ କଥା ନିଶ୍ଚିତ ଅର୍ଥହୀନ ହୁଏ।

ଶୁଶ୍ରୂଷାଵାନ୍ଭଵେଚ୍ଛୂଦ୍ରୋ ଵୈଶ୍ଯୋ ଵା କୃଷିଜୀଵନଃ

ଯିଏ ଶୂଦ୍ର ସେବା କରେ, କିମ୍ବା ବୈଶ୍ୟ ଚାଷ କରି ଜୀବିକା ଚାଲାଏ,

ତପୋ ଵା ଵିପୁଲଂ ତପ୍ତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନମନୁତ୍ତମମ୍ 193.

କିମ୍ବା ଯିଏ ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କରିଛି, କିମ୍ବା ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ଦାନ ଦେଇଛି,

ପୁତ୍ରେଣ ଲଭତେ ଜନ୍ମ ପୌତ୍ରେଣ ତୁ ପିତାମହଃ

ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ମିଳେ, ଏବଂ ପଉତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପିତାମହଙ୍କୁ ଲାଭ ହୁଏ।

ନ ହାସ୍ଯାମୀତି ଵତ୍ସ ତ୍ଵାଂ ମମ ଵଂଶଵିଵର୍ଦ୍ଧନମ୍

ମୁଁ ତୁମକୁ କେବେ ତ୍ୟାଗ କରିବି ନାହିଁ, ହେ ଶିଶୁ, ଯିଏ ମୋ ପରିବାରକୁ ବଢ଼ାଏ।

ଵୈଶମ୍ପାଯନ ଉଵାଚ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ଵପୁର୍ଭୂତ୍ଵା ପୁତ୍ରଃ ପରମଧାର୍ମିକଃ

ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ: ପୁଅ, ଯିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସେ ଆନନ୍ଦିତ ଏବଂ ସୁସ୍ଥ ଶରୀର ହେଲେ।

ପୁତ୍ର ଉଵାଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ତମହଂ ଦେଵଂ ସର୍ଵଲୋକନମସ୍କୃତମ୍

ପୁତ୍ର କହିଲେ: ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ପୂଜିତ ଭଗବାନ୍‌ଙ୍କୁ ଦେଖି...

ଆଗଚ୍ଛାମି ପୁନଶ୍ଚାତ୍ର ନ ଭଯଂ ମେଽସ୍ତି ମୃତ୍ଯୁତଃ

ମୁଁ ପୁଣି ଏଠାରେ ଆସୁଛି, ମୋତେ ମୃତ୍ୟୁର ଭୟ ନାହିଁ।

ସତ୍ଯେ ତିଷ୍ଠ ମହାଭାଗ ସତ୍ଯଂ ଚ ପରିପାଲଯ

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରୁହ, ସତ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କର।

ସୂର୍ଯସ୍ତପତି ସତ୍ଯେନ ଵାତଃ ସତ୍ଯେନ ଵାତି ଚ

ସୂର୍ଯ୍ୟ ସତ୍ୟରେ ଆଲୋକିତ, ପବନ ସତ୍ୟରେ ବହେ।

ଉଦଧିର୍ଲ୍ଲଙ୍ଘଯେନ୍ନୈଵ ମର୍ଯାଦାଂ ସତ୍ଯପାଲିତଃ

ସତ୍ୟରେ ରକ୍ଷିତ ଥିବା ଦୁଇଁ, ସମୁଦ୍ର କେବେ ତାହାର ସୀମା ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରେନାହିଁ।

ସତ୍ଯେନ ଯଜ୍ଞା ଵର୍ତ୍ତନ୍ତେ ମନ୍ତ୍ରପୂତାଃ ସୁପୂଜିତାଃ

ମନ୍ତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଥାଏ, ଯଥାଯଥ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ମିଳେ।

ସତ୍ଯଂ ଗାତି ତଥା ସାମ ସର୍ଵଂ ସତ୍ଯେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍ 193.

ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ସାମଗାନ ସତ୍ୟରେ ଭିତ୍ତି ରଖିଛି; ସମସ୍ତ କିଛି ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ।

ସତ୍ଯେନ ସର୍ଵଂ ଲଭତେ ଯଥା ତାତ ମଯା ଶ୍ରୁତମ୍

ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କିଛି ମିଳେ, ମୁଁ ଏହି କଥା ଶୁଣିଛି, ପିତା।