ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଏଵଂ ଶାନ୍ତିଂ ପଠିତ୍ଵା ତୁ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ଏଭଳି ଶାନ୍ତି ପାଠ କରି, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା,

ମନ୍ତ୍ରଃ- ଯୋଽସୌ ଭଵାନ୍ସର୍ଵଜଗତ୍ପ୍ରସୂତୋ ଯଜ୍ଞେଷୁ ଦେଵେଷୁ ଚ କର୍ମସାକ୍ଷୀ

ମନ୍ତ୍ର— ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ—

ଏଷା ସିଦ୍ଧିଶ୍ଚ କୀର୍ତିଶ୍ଚ ଓଜସା ତୁ ମହୌଜସମ୍

ଏହା ହେଉଛି ସିଦ୍ଧି ଓ କୀର୍ତି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ଶକ୍ତି ମିଳେ।

ଏଵଂ ପଠତି ତତ୍ତ୍ଵେନ ମମ ଶାନ୍ତିଂ ସୁଖାଵହାମ୍

ଏଭଳି ଏହିକୁ ସତ୍ୟଭାବେ ପାଠ କଲେ, ମୋର ଶାନ୍ତି ଓ ସୁଖ ମିଳେ।

ଏଵଂ ଶାନ୍ତିଂ ପଠିତ୍ଵା ତୁ ମଧୁପର୍କଂ ପ୍ରଯୋଜଯେତ୍

ଏଭଳି ଶାନ୍ତି ପାଠ କରି, ମଧୁପର୍କ ଦେବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଃ- ଯୋଽସୌ ଭଵାନ୍ଦେଵଵରପ୍ରସୂତୋ ଯୋ ଵୈ ସମର୍ଚ୍ଯୋ ମଧୁପର୍କ୍କନାମା

ମନ୍ତ୍ର— ଯିଏ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଯିଏ ପୂଜନୀୟ, ମଧୁପର୍କ ନାମରେ ପରିଚିତ—

ସର୍ପିର୍ଦଧିମଧୂନ୍ଯେଵ ସମଂ ପାତ୍ରେ ହ୍ଯୁଦୁମ୍ବରେ

ଘିଅ, ଦହି ଓ ମଧୁ ସମାନ ଭାଗରେ, ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ରରେ ଦିଅ।

ଘୃତାଲାଭେ ତୁ ସୁଶ୍ରୋଣି ଲାଜୈଃ ସହ ଵିମିଶ୍ରଯେତ୍ 192.

ଯଦି ଘିଅ ମିଳିଲା ନାହିଁ, ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିବଳୀ, ତେବେ ଲାଜ ଭଜା ସହିତ ମିଶାଇବା।

ଦଧି କ୍ଷୌଦ୍ରଂ ଘୃତଂ ଚୈଵ କାରଯେତ ସମଂ ତଥା

ଦହି, ମଧୁ ଏବଂ ଘିଅ ସମାନ ପରିମାଣରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା।

ସର୍ଵେଷାମପ୍ଯଲାଭେ ତୁ ମମ କର୍ମପରାଯଣାଃ

ଏହାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ମିଳିଲା ନାହିଁ, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ତୁମେ,

ମନ୍ତ୍ରଃ— ଯୋଽସୌ ଭଵାନ୍ନାଭିମାତ୍ରପ୍ରସୂତୋ ଯଜ୍ଞୈଶ୍ଚ ମନ୍ତ୍ରୈଃ ସରହସ୍ଯଜପ୍ଯୈଃ

ମନ୍ତ୍ର— ଯିଏ ତୁମ ନାଭିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଜପ ଦ୍ୱାରା,

ଯୋ ଦଦାତି ମହାଭାଗେ ମଯୋକ୍ତଂ ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଯିଏ ମୋର କହିଥିବା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦେଇଥାଏ,

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଏହା ଶୁଣ, ହେ ବସୁଧାରା।

ତସ୍ଯ ଚୈଵେହ ଦାତଵ୍ଯଂ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍

ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ।

ମଦ୍ଭକ୍ତେନ ତୁ ଦାତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵସଂସାରମୋକ୍ଷଣମ୍

ମୋ ଭକ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଦେବା ଉଚିତ, ସମସ୍ତ ସଂସାର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ।

ମଧୁପର୍କ୍କଂ ପରଂ ଗୃହ୍ଯ ଚେମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦାହରେତ୍

ମଧୁପର୍କ ନେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଃ- ଯୋଽସୌ ଭଵାଂସ୍ତିଷ୍ଠତି ସର୍ଵଦେହେ ନାରାଯଣଃ ସର୍ଵଜଗତ୍ପ୍ରଧାନଃ

ମନ୍ତ୍ର— ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେହରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେ ନାରାୟଣ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୁଖ୍ୟ।

ଅନେନୈଵ ତୁ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ମଧୁପର୍କ୍କକମ୍ 192.

ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମଧୁପର୍କ ଦେବା ଉଚିତ।

ଏଷା ଗତିର୍ମହାଭାଗେ ମଧୁପର୍କ୍କସ୍ଯ କୀର୍ତ୍ତିତା

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଏହି ହେଉଛି ମଧୁପର୍କର ବିଧି ଯେପରି ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି।

ଏଵଂ ହି ମଧୁପର୍କ୍କଶ୍ଚ ଦେଯଃ ସିଦ୍ଧିମଭୀପ୍ସୁଭିଃ

ଏଭଳି ଯେଉଁମାନେ ସିଦ୍ଧି ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧୁପର୍କ ଦେବା ଉଚିତ।

ଦଦାତି ମଧୁପର୍କଂ ଯଃ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍

ଯିଏ ମଧୁପର୍କ ଦେଇଥାଏ, ସେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଦୀକ୍ଷିତାଯ ଚ ଦାତଵ୍ଯୋ ଯଶ୍ଚ ଶିଷ୍ଯୋ ଗୁରୁପ୍ରିଯଃ

ଯିଏ ଦୀକ୍ଷିତ, କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଶିଷ୍ୟ, ସେମାନେ ମଧୁପର୍କ ପାଇବା ଉଚିତ।

ଶୃଣୋତି ମଧୁପର୍କ୍କସ୍ଯ ଚାଖ୍ଯାନଂ ପାପନାଶନମ୍

ଯିଏ ମଧୁପର୍କର କଥା ଶୁଣେ, ତାଙ୍କର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭଦ୍ରେ ମଧୁପର୍କ୍କଵିଭାଵନମ୍

ହେ ଶୁଭେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମଧୁପର୍କର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କହିଦେଲି।

ରାଜଦ୍ଵାରେ ଶ୍ମଶାନେ ଵା ଭଯେ ଚ ଵ୍ଯସନେ ତଥା

ରାଜଦ୍ୱାରରେ, ଶ୍ମଶାନରେ, ଭୟରେ କିମ୍ବା କଷ୍ଟରେ ମଧ୍ୟ,

ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରମଭାର୍ଯଶ୍ଚ ପ୍ରିଯାଂ ଲଭେତ୍

ଯେଉଁଠାରେ ପୁଅ ନଥିଲେ, ସେଠାରେ ପୁଅ ମିଳେ; ଯେଉଁଠାରେ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ନଥିଲେ, ସେଠାରେ ପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟା ମିଳେ।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭୂମେ ମହାଶାନ୍ତିଂ ସୁଖାଵହାମ୍

ହେ ଭୂମି, ଏହି ମହା ଶାନ୍ତି ଦେଇଥିବା ଉପାୟ ତୁମକୁ କହିଦେଲି, ଯାହା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।

ଯସ୍ତ୍ଵନେନ ଵିଧାନେନ କୁର୍ଯାଚ୍ଛାନ୍ତିମନୁତ୍ତମାମ୍ 192.

ଯେଉଁଯିଏ ଏହି ପ୍ରକାର ଉତ୍ତମ ଶାନ୍ତି ଉପାୟ କରେ,

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ସର୍ଵଶାନ୍ତିକରଣଂ ନାମ ଦ୍ଵିନଵତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରରେ 'ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତି ଉପାୟ' ନାମକ ବିରାନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।