ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଦେଵ ଵୃତ୍ତୋପଚାରେଣ ତଵ ଯନ୍ମନସି ପ୍ରିଯମ୍

ହେ ଦେବ, ଆପଣଙ୍କର ମନରେ ଯାହା ପ୍ରିୟ, ଧର୍ମମୟ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା—

ଏତଦାଚକ୍ଷ୍ଵ ତତ୍ତ୍ଵେନ ତତ୍ର ଯତ୍ପରମଂ ମହତ୍ ସାଧୁ ଭୂମେ ମହାଭାଗେ ଯନ୍ମାଂ ତ୍ଵଂ ପରିପୃଚ୍ଛସି

ଏହି ଅନ୍ୟତମ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥାଟିକୁ ମୋତେ ସଠିକ୍ ଭାବେ କହନ୍ତୁ। ହେ ଭୂମି, ଆପଣ ଯାହା ପଚାରିଛନ୍ତି, ସେଥିରେ ଯାହା ସର୍ବାଧିକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ବଡ଼—

କଥଯିଷ୍ଯାମି ତତ୍ସର୍ଵଂ ଦୁଃଖସଂସାରମୋକ୍ଷଣମ୍

ମୁଁ ସେ ସମସ୍ତ କଥା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଏହା ହେଉଛି ସଂସାର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି।

ପଶ୍ଚାଚ୍ଛାନ୍ତିଂ ଚ ମେ କୁର୍ଯାଦ୍ଭୂମେ ରାଷ୍ଟ୍ରସୁଖାଵହମ୍

ପରେ, ହେ ଭୂମି, ଆମ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ସୁଖ ଆଣିବା ପାଇଁ ମୋ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ କର।

ନମୋ ନାରାଯଣାଯେତି ଉକ୍ତ୍ଵା ମନ୍ତ୍ରମୁଦାହରେତ୍

‘ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର’ ବୋଲି କହି, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଶରଣଂ ତ୍ଵାଂ ଗତୋ ନାଥ ସଂସାରାର୍ଣଵତାରକ

ହେ ପ୍ରଭୁ, ସଂସାରର ଦୁଃଖର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିବା, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛି।

ଦିଶଃ ପଶ୍ଯ ଅଧଃ ପଶ୍ଯ ଵ୍ଯାଧିଭ୍ଯୋ ରକ୍ଷ ନିତ୍ଯଶଃ

ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦେଖ, ତଳକୁ ଦେଖ; ସବୁବେଳେ ରୋଗରୁ ରକ୍ଷା କର।

ଗର୍ଭିଣୀନାଂ ଚ ଵୃଦ୍ଧାନାଂ ଵ୍ରୀହୀଣାଂ ଚ ଗଵାଂ ତଥା 192.

ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳାମାନେ, ବୃଦ୍ଧମାନେ, ଧାନ ଖେତ ଓ ଗାଈମାନେ ପାଇଁ,

ଅନ୍ନଂ କୁରୁ ସୁଵୃଷ୍ଟିଂ ଚ ସୁଭିକ୍ଷମଭଯଂ ତଥା

ଖାଦ୍ୟ, ଭଲ ବର୍ଷା, ପ୍ରଚୁର ଫସଲ ଓ ନିରାପତ୍ତା ଦିଅ।

ଦେଵାନାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ ଭକ୍ତାନାଂ କନ୍ଯକାସୁ ଚ

ଦେବତାମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଭକ୍ତମାନେ ଓ କନ୍ୟାମାନେ ପାଇଁ,

ଏଵଂ ଶାନ୍ତିଂ ପଠିତ୍ଵା ତୁ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ଏଭଳି ଶାନ୍ତି ପାଠ କରି, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା,

ମନ୍ତ୍ରଃ- ଯୋଽସୌ ଭଵାନ୍ସର୍ଵଜଗତ୍ପ୍ରସୂତୋ ଯଜ୍ଞେଷୁ ଦେଵେଷୁ ଚ କର୍ମସାକ୍ଷୀ

ମନ୍ତ୍ର— ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ—

ଏଷା ସିଦ୍ଧିଶ୍ଚ କୀର୍ତିଶ୍ଚ ଓଜସା ତୁ ମହୌଜସମ୍

ଏହା ହେଉଛି ସିଦ୍ଧି ଓ କୀର୍ତି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ଶକ୍ତି ମିଳେ।

ଏଵଂ ପଠତି ତତ୍ତ୍ଵେନ ମମ ଶାନ୍ତିଂ ସୁଖାଵହାମ୍

ଏଭଳି ଏହିକୁ ସତ୍ୟଭାବେ ପାଠ କଲେ, ମୋର ଶାନ୍ତି ଓ ସୁଖ ମିଳେ।

ଏଵଂ ଶାନ୍ତିଂ ପଠିତ୍ଵା ତୁ ମଧୁପର୍କଂ ପ୍ରଯୋଜଯେତ୍

ଏଭଳି ଶାନ୍ତି ପାଠ କରି, ମଧୁପର୍କ ଦେବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଃ- ଯୋଽସୌ ଭଵାନ୍ଦେଵଵରପ୍ରସୂତୋ ଯୋ ଵୈ ସମର୍ଚ୍ଯୋ ମଧୁପର୍କ୍କନାମା

ମନ୍ତ୍ର— ଯିଏ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଯିଏ ପୂଜନୀୟ, ମଧୁପର୍କ ନାମରେ ପରିଚିତ—

ସର୍ପିର୍ଦଧିମଧୂନ୍ଯେଵ ସମଂ ପାତ୍ରେ ହ୍ଯୁଦୁମ୍ବରେ

ଘିଅ, ଦହି ଓ ମଧୁ ସମାନ ଭାଗରେ, ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ରରେ ଦିଅ।

ଘୃତାଲାଭେ ତୁ ସୁଶ୍ରୋଣି ଲାଜୈଃ ସହ ଵିମିଶ୍ରଯେତ୍ 192.

ଯଦି ଘିଅ ମିଳିଲା ନାହିଁ, ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିବଳୀ, ତେବେ ଲାଜ ଭଜା ସହିତ ମିଶାଇବା।

ଦଧି କ୍ଷୌଦ୍ରଂ ଘୃତଂ ଚୈଵ କାରଯେତ ସମଂ ତଥା

ଦହି, ମଧୁ ଏବଂ ଘିଅ ସମାନ ପରିମାଣରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା।

ସର୍ଵେଷାମପ୍ଯଲାଭେ ତୁ ମମ କର୍ମପରାଯଣାଃ

ଏହାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ମିଳିଲା ନାହିଁ, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ତୁମେ,

ମନ୍ତ୍ରଃ— ଯୋଽସୌ ଭଵାନ୍ନାଭିମାତ୍ରପ୍ରସୂତୋ ଯଜ୍ଞୈଶ୍ଚ ମନ୍ତ୍ରୈଃ ସରହସ୍ଯଜପ୍ଯୈଃ

ମନ୍ତ୍ର— ଯିଏ ତୁମ ନାଭିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଜପ ଦ୍ୱାରା,

ଯୋ ଦଦାତି ମହାଭାଗେ ମଯୋକ୍ତଂ ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଯିଏ ମୋର କହିଥିବା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦେଇଥାଏ,

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଏହା ଶୁଣ, ହେ ବସୁଧାରା।

ତସ୍ଯ ଚୈଵେହ ଦାତଵ୍ଯଂ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍

ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ।

ମଦ୍ଭକ୍ତେନ ତୁ ଦାତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵସଂସାରମୋକ୍ଷଣମ୍

ମୋ ଭକ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଦେବା ଉଚିତ, ସମସ୍ତ ସଂସାର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ।

ମଧୁପର୍କ୍କଂ ପରଂ ଗୃହ୍ଯ ଚେମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦାହରେତ୍

ମଧୁପର୍କ ନେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଃ- ଯୋଽସୌ ଭଵାଂସ୍ତିଷ୍ଠତି ସର୍ଵଦେହେ ନାରାଯଣଃ ସର୍ଵଜଗତ୍ପ୍ରଧାନଃ

ମନ୍ତ୍ର— ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେହରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେ ନାରାୟଣ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୁଖ୍ୟ।

ଅନେନୈଵ ତୁ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ମଧୁପର୍କ୍କକମ୍ 192.

ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମଧୁପର୍କ ଦେବା ଉଚିତ।

ଏଷା ଗତିର୍ମହାଭାଗେ ମଧୁପର୍କ୍କସ୍ଯ କୀର୍ତ୍ତିତା

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଏହି ହେଉଛି ମଧୁପର୍କର ବିଧି ଯେପରି ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି।