ସ୍ନାନୋପଲେପନଂ ଭୂମେ କୃତ୍ଵା ଵିପ୍ରାନ୍ପ୍ରମନ୍ତ୍ରଯେତ୍
ସ୍ନାନ କରି ଦେହକୁ ମାଟି ଲଗାଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ମନ୍ତ୍ର ପଢି ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଯତ୍ନେନ ମିଥୁନଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଵିସର୍ଜ୍ଜଯେତ୍
ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହ ଭୋଜନ କରାଇ, ସେମାନେକୁ ଯିବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅମାଯାଂ ତୁ ଚ ଯୋ ମୂର୍ଖୋ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠଂ ହି ଖାଦତି
ଯେ ମୂର୍ଖ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନ ଦନ୍ତକାଠ ଚବାଇଥାଏ—
ପ୍ରଭାତାଯାଂ ତୁ ଶର୍ଵର୍ଯାମୁଦିତେ ଚ ଦିଵାକରେ
ରାତି ସେଶ ହେବା ପରେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବାବେଳେ—
ଶ୍ମଶ୍ରୁକର୍ମ ଚ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ନଖାନାଂ ଛେଦନାନି ଚ
ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡାଇବା ଓ ନଖ କାଟିବା କାମ କରିବା ଉଚିତ।
ପକ୍ଵାନ୍ନଂ ତତ୍ର ଵୈ କାର୍ଯଂ ସୁଵିମୃଷ୍ଟଂ ଚ ଶୁଦ୍ଧିତଃ
ସେଠାରେ ସଫା ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ଭଲଭାବେ ରାନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵାଗତଂ ଚ ତଥା କୃତ୍ଵା ପାଦ୍ଯାର୍ଥଂ ସଲିଲଂ ଶୁଚି ୧୯୦.
ଅତିଥିମାନେକୁ ସ୍ବାଗତ କରି, ପାଦ ଧୋଇବା ପାଇଁ ପବିତ୍ର ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ।
ଆସନଂ କଲ୍ପଯିତ୍ଵା ତୁ ଆଵାହ୍ଯ ତଦନନ୍ତରମ୍
ଆସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ପରେ ସେମାନେକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଧୂପଂ ଦୀପଂ ତଥା ଵସ୍ତ୍ରଂ ତିଲୋଦକମଥାପି ଵା
ତାପରେ ଧୂପ, ଦୀପ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ତିଳ ମିଶାଇ ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ।
ଭସ୍ମନା ମଣ୍ଡଲଂ କାର୍ଯଂ ପଙ୍କ୍ତି ଦୋଷନିଵାରକମ୍
ପଙ୍କ୍ତିର ଦୋଷ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର କାର୍ଯୋ ନ ସଂକଲ୍ପଃ ପିତୄନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ସୁନ୍ଦରି
ସେଠାରେ କୌଣସି ସଂକଳ୍ପ ଦରକାର ନାହିଁ; ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କଥା କହିବା ଉଚିତ, ସୁନ୍ଦରୀ।
ରକ୍ଷୋଘ୍ନମନ୍ତ୍ରପାଠାଂଶ୍ଚ ଶ୍ରାଵଯୀତ ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ରକ୍ଷାକାରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଢି ଶୁଣାଇବା ଉଚିତ।
ଉତ୍ତରୀଯାସନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପିଣ୍ଡପ୍ରଶ୍ନଂ ତୁ କାରଯେତ୍
ଉତ୍ତରୀୟ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆସନ ଦେଇ, ପିଣ୍ଡ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ପିଣ୍ଡଦାନଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ପିତ୍ରାଦିତ୍ରିତଯେ ତଥା
ପିତା ଆଦି ତିନି ପିଢି ପିତୃମାନେକୁ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଚ ହସ୍ତେ ତୁ ଦଦ୍ଯାଦକ୍ଷଯ୍ଯମାତ୍ମଵାନ୍
ଏବଂ ନିଜକୁ ସଂଯମରେ ରଖି, ଅକ୍ଷୟ ଦାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହାତରେ ଦେବା ଉଚିତ।
ପିଣ୍ଡାସ୍ତ୍ରଯସ୍ତୁ ଵସୁଧେ ଯାଵତ୍ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଭୂତଲେ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ତିନିଟି ପିଠା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ରହିଥାଏ,
ଉପସ୍ପୃଶ୍ଯ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛାନ୍ତ୍ଯୁଦକାନି ଚ ୧୯୦.
ପାଣି ଛୁଇଁ ସ୍ୱଚ୍ଛ ହୋଇ, ଶାନ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ।
ଵୈଷ୍ଣଵୀ କାଶ୍ଯପୀ ଚେତି ଅକ୍ଷଯା ଚେତି ନାମତଃ
ଏହି ପାଣିକୁ ବୈଷ୍ଣବୀ, କାଶ୍ୟପୀ ଓ ଅକ୍ଷୟା ବୋଲି ନାମରେ ଜଣାଯାଏ।
ତୃତୀଯମୁଦକେ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧେ ଏଵଂ ଵିଧିଃ ସ୍ମୃତଃ
ତୃତୀୟ ପାଣି ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ନିୟମ ଭାବେ ମନେ କରାଯାଏ।
ଏଵଂ ଦତ୍ତେନ ତୁଷ୍ଯନ୍ତି ପିତୃଦେଵା ନ ସଂଶଯଃ
ଏପରି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଜ୍ଞାନୋତ୍ତମେଷୁ ଵିପ୍ରେଷୁ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵିଧାନତଃ
ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦେବା ଉଚିତ।
ମନ୍ତ୍ରହୀନଂ କ୍ରିଯାହୀନଂ ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁରୁତେ ଦ୍ଵିଜଃ
ଯେ ଦ୍ୱିଜ ମନ୍ତ୍ର ବା କ୍ରିୟା ବିନା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ,
ଉଦ୍ଧରେଦ୍ଯଦି ପାତ୍ରଂ ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଜ୍ଞାନଵର୍ଜିତଃ
କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନ ନଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାତ୍ର ଉଠାଏ,
ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭଦ୍ରେ ପିତୃକାର୍ଯମନୁତ୍ତମମ୍
ହେ ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଏହିପରି ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ଅପରଂ ଚାପି ଵସୁଧେ କିମନ୍ଯଚ୍ଛ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି
ଏବେ, ହେ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ରାଦ୍ଧପିତୃଯଜ୍ଞନିଶ୍ଚଯୋ ନାମ ନଵତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ 'ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପିତୃଯଜ୍ଞା ନିଶ୍ଚୟ' ନାମକ ଏକଶେ ନବତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଅଥ ମଧୁପର୍କୋତ୍ପତ୍ତିଦାନସଂକରଣପ୍ରକରଣମ୍ ଏଵଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବହୂନ୍ଧର୍ମାନ୍ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରଵିନିଶ୍ଚଯାତ୍
ଏବେ ମଧୁପର୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଦାନ ଓ ମିଶ୍ରଣ ବିଷୟରେ: ଏପରି ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ବହୁତ ଧର୍ମ କଥା ଶୁଣିଲେ,
ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ଶ୍ରୁତଂ ସୁବହୁଶଶ୍ଚୈଵ ତୃପ୍ତିର୍ମମ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ଧରଣୀ କହିଲେ: ମୁଁ ବହୁତ ଥର ଶୁଣିଛି, ତଥାପି ମୋର ମନ ତୃପ୍ତି ହେଉନାହିଁ।
ମମୈଵାନୁଗ୍ରହାର୍ଥାଯ ରହସ୍ଯଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ମୋର ଉପକାର ପାଇଁ, ଆପଣ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବା ଉଚିତ।
କାନି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି କସ୍ମୈ ଚ ଦେଯାନୀତି ଵଦସ୍ଵ ମେ
କେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟ କାହାକୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଏହି କଥା ମୋତେ କହନ୍ତୁ।