ଵରାହପୁରାଣମ୍

ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ଷଣ୍ମାସଂ ଦୁଃଖମୃଚ୍ଛନ୍ତି ଦାରୁଣମ୍

ଏମିତି ଲୋକଙ୍କର ପିତୃମାନେ ଛଅ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି,

ଧୃତଂ ତୁ ଜୁହୁଯାଦଗ୍ନାଵାଦିତ୍ଯଂ ଚାଵଲୋକଯେତ୍

ଯାହା ଧରାଯାଇଛି, ତାହା ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍,

ଗଂଧପୁଷ୍ପଂ ଚ ଧୂପଂ ଚ ଦଦ୍ଯାଦର୍ଘ୍ଯଂ ତିଲୋଦକମ୍

ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଏବଂ ତିଳ ମିଶିତ ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ୍,

ପୁନଶ୍ଚାନ୍ଯତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ସୁନ୍ଦରି

ପୁନି ଆଉ କିଛି କହିବି, ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ,

ମୃତାନ୍ନଂ ଯେ ନ ଭୁଞ୍ଜଂତି କଦାଚିଦପି ମାଧଵି

ଯେଉଁମାନେ କେବେ ମୃତ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ମାଧବୀ,

ପ୍ରେତାନ୍ନଂ ଭୁଞ୍ଜମାନାସ୍ତୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧମର୍ହନ୍ତି ଯେ ଦ୍ଵିଜାଃ ୧୯୦.

ଯେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପିତୃମୃତଙ୍ଗ୍ରହଣ ପାଇଁ ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।

ଦମ୍ଭକାର କୃତୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ କୃତ୍ଵା ତୁ ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ଯେଉଁମାନେ ଦମ୍ଭ ଦେଖାଇ ଭୋଜନ ପରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।

ମାଘମାସେ ତୁ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ସର୍ପିର୍ଯୁକ୍ତଂ ତୁ ପାଯସମ୍

ମାଘ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଘିଅ ମିଶାଇ ଚାଉଳ ଖିର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଦେବା ଉଚିତ।

ସଵତ୍ସାଂ କପିଲାଂ ଦଦ୍ଯାଦାତ୍ମନଃ ଶୁଦ୍ଧିକାମୁକଃ

ନିଜର ଶୁଦ୍ଧି ଆଶା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଗୋଠିଏ ବଛା ସହିତ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍ନାନୋପଲେପନଂ ଭୂମେ କୃତ୍ଵା ଵିପ୍ରାନ୍ପ୍ରମନ୍ତ୍ରଯେତ୍

ସ୍ନାନ କରି ଦେହକୁ ମାଟି ଲଗାଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ମନ୍ତ୍ର ପଢି ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଯତ୍ନେନ ମିଥୁନଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଵିସର୍ଜ୍ଜଯେତ୍

ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହ ଭୋଜନ କରାଇ, ସେମାନେକୁ ଯିବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଅମାଯାଂ ତୁ ଚ ଯୋ ମୂର୍ଖୋ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠଂ ହି ଖାଦତି

ଯେ ମୂର୍ଖ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନ ଦନ୍ତକାଠ ଚବାଇଥାଏ—

ପ୍ରଭାତାଯାଂ ତୁ ଶର୍ଵର୍ଯାମୁଦିତେ ଚ ଦିଵାକରେ

ରାତି ସେଶ ହେବା ପରେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବାବେଳେ—

ଶ୍ମଶ୍ରୁକର୍ମ ଚ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ନଖାନାଂ ଛେଦନାନି ଚ

ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡାଇବା ଓ ନଖ କାଟିବା କାମ କରିବା ଉଚିତ।

ପକ୍ଵାନ୍ନଂ ତତ୍ର ଵୈ କାର୍ଯଂ ସୁଵିମୃଷ୍ଟଂ ଚ ଶୁଦ୍ଧିତଃ

ସେଠାରେ ସଫା ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ଭଲଭାବେ ରାନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍ଵାଗତଂ ଚ ତଥା କୃତ୍ଵା ପାଦ୍ଯାର୍ଥଂ ସଲିଲଂ ଶୁଚି ୧୯୦.

ଅତିଥିମାନେକୁ ସ୍ବାଗତ କରି, ପାଦ ଧୋଇବା ପାଇଁ ପବିତ୍ର ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ।

ଆସନଂ କଲ୍ପଯିତ୍ଵା ତୁ ଆଵାହ୍ଯ ତଦନନ୍ତରମ୍

ଆସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ପରେ ସେମାନେକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଧୂପଂ ଦୀପଂ ତଥା ଵସ୍ତ୍ରଂ ତିଲୋଦକମଥାପି ଵା

ତାପରେ ଧୂପ, ଦୀପ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ତିଳ ମିଶାଇ ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ।

ଭସ୍ମନା ମଣ୍ଡଲଂ କାର୍ଯଂ ପଙ୍କ୍ତି ଦୋଷନିଵାରକମ୍

ପଙ୍କ୍ତିର ଦୋଷ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ତତ୍ର କାର୍ଯୋ ନ ସଂକଲ୍ପଃ ପିତୄନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ସୁନ୍ଦରି

ସେଠାରେ କୌଣସି ସଂକଳ୍ପ ଦରକାର ନାହିଁ; ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କଥା କହିବା ଉଚିତ, ସୁନ୍ଦରୀ।

ରକ୍ଷୋଘ୍ନମନ୍ତ୍ରପାଠାଂଶ୍ଚ ଶ୍ରାଵଯୀତ ଵିଚକ୍ଷଣଃ

ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ରକ୍ଷାକାରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଢି ଶୁଣାଇବା ଉଚିତ।

ଉତ୍ତରୀଯାସନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପିଣ୍ଡପ୍ରଶ୍ନଂ ତୁ କାରଯେତ୍

ଉତ୍ତରୀୟ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆସନ ଦେଇ, ପିଣ୍ଡ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯିବା ଉଚିତ।

ପିଣ୍ଡଦାନଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ପିତ୍ରାଦିତ୍ରିତଯେ ତଥା

ପିତା ଆଦି ତିନି ପିଢି ପିତୃମାନେକୁ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଚ ହସ୍ତେ ତୁ ଦଦ୍ଯାଦକ୍ଷଯ୍ଯମାତ୍ମଵାନ୍

ଏବଂ ନିଜକୁ ସଂଯମରେ ରଖି, ଅକ୍ଷୟ ଦାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହାତରେ ଦେବା ଉଚିତ।

ପିଣ୍ଡାସ୍ତ୍ରଯସ୍ତୁ ଵସୁଧେ ଯାଵତ୍ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଭୂତଲେ

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ତିନିଟି ପିଠା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ରହିଥାଏ,

ଉପସ୍ପୃଶ୍ଯ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛାନ୍ତ୍ଯୁଦକାନି ଚ ୧୯୦.

ପାଣି ଛୁଇଁ ସ୍ୱଚ୍ଛ ହୋଇ, ଶାନ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ।

ଵୈଷ୍ଣଵୀ କାଶ୍ଯପୀ ଚେତି ଅକ୍ଷଯା ଚେତି ନାମତଃ

ଏହି ପାଣିକୁ ବୈଷ୍ଣବୀ, କାଶ୍ୟପୀ ଓ ଅକ୍ଷୟା ବୋଲି ନାମରେ ଜଣାଯାଏ।

ତୃତୀଯମୁଦକେ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧେ ଏଵଂ ଵିଧିଃ ସ୍ମୃତଃ

ତୃତୀୟ ପାଣି ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ନିୟମ ଭାବେ ମନେ କରାଯାଏ।

ଏଵଂ ଦତ୍ତେନ ତୁଷ୍ଯନ୍ତି ପିତୃଦେଵା ନ ସଂଶଯଃ

ଏପରି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।