ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତେଷାଂ ଦ୍ଵିଜୋ ଦେଵ ମୁଚ୍ଯତେ କେନ କର୍ମଣା

ସେମାନେ ଭୋଜନ କରିବା ପରେ, କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଦେବତା ଏହାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି?

ପ୍ରଣଯାତ୍ସ୍ତ୍ରୀସ୍ଵଭାଵେନ ପୃଚ୍ଛାମି ତ୍ଵାଂ ଜନାର୍ଦନ

ସ୍ନେହ ଓ ନାରୀ ସ୍ୱଭାବରୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପଚାରୁଛି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ।

ଵରାହରୂପୀ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍ ସାଧୁ ଭୂମେ ଵରାରୋହେ ଯନ୍ମାଂ ତ୍ଵଂ ପରିପୃଚ୍ଛସି

ବରାହ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଭଗବାନ୍ ବସୁନ୍ଧରାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଭୂମି, ଶୋଭାବନ୍ତି, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ଭଲ ପଚାରିଛ।'

କଥଯିଷ୍ଯାମି ତେ ଦେଵି ତାରଯନ୍ତି ଯଥା ଦ୍ଵିଜାଃ

ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ କିପରି ଦ୍ୱିଜମାନେ ଉଦ୍ଧାର ହୁଅନ୍ତି, ଏହା କହିବି।

ଵିଶୋଧନାର୍ଥଂ ଦେହସ୍ଯ ଉପଵାସଂ ତୁ କାରଯେତ୍

ଶରୀରର ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।

ପୂର୍ଵସଂଧ୍ଯାଂ ଵିନିର୍ଵର୍ତ୍ଯ କୃତ୍ଵା ଚୈଵାଗ୍ନିତର୍ପଣମ୍

ପ୍ରଭାତ ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାକ୍ସ୍ରୋତସଂ ନଦୀଂ ଗତ୍ଵା ସ୍ନାନଂ କୃତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ 189.

ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ବହୁଥିବା ନଦୀକୁ ଯାଇ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର।

ଔଦୁମ୍ବରେ ଚ ପାତ୍ରେ ଚ କୃତ୍ଵା ଶାନ୍ତ୍ଯୁଦକାନି ଚ

ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ରରେ ଶାନ୍ତିର ଜଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।

ଦେଵାଶ୍ଚାଗ୍ନିମୁଖାଃ ସର୍ଵେ ତର୍ପଯିତ୍ଵା ଵିଭାଗଶଃ

ଅଗ୍ନିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅଂଶ ଅନୁଯାୟୀ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

ଏକା ଗୌସ୍ତୁ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯା ପାପକ୍ଷଯକରୀ ତଦା

ସେଇ ସମୟରେ ଗୋଟିଏ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ପାପ ନାଶ କରେ।

ପ୍ରେତାନ୍ନେ ଚୋଦରସ୍ଥେ ତୁ କାଲଧର୍ମମୁପାଗତଃ

ଯଦି ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ତାଙ୍କର ପେଟରେ ରଖାଯାଏ, ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି,

ପ୍ରାପ୍ନୋତି ରାକ୍ଷସତ୍ଵଂ ଵୈ ତତୋ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍

ସେ ରାକ୍ଷସ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଏହିପରି ଭାବରେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।

ଗୋହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵଧନାଦୀନି ସାଗରାନ୍ତାନି ମାଧଵି

ହେ ମାଧବୀ, ଗାଈ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଚରେଦ୍ଯସ୍ତୁ ସ ତାରଯତି ନିଶ୍ଚିତମ୍ । ଦ୍ଵିଜୋ ଜ୍ଞାନେନ ସମ୍ପନ୍ନୋ ଵେଦାଭ୍ଯାସରତଃ ସଦା

ଯିଏ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରନ୍ତି, ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସଦା ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲିନ ଥାନ୍ତି, ସେ ଦ୍ୱିଜ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।

ସ ତାରଯତି ଚାତ୍ମାନଂ ଦାତାରଂ ନୈଵ ସଂଶଯଃ

ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନିଜେ ଓ ଦାତାକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଦୈଵେ ଚ ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଲେ ଚ ପର୍ଵସୁ

ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାବେଳେ, ଜନ୍ମ ସମୟରେ, ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ରରେ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପର୍ବଦିନରେ,

ଵେଦଵିଦ୍ଯାଵ୍ରତସ୍ନାତଂ ବହୁଧର୍ମନିରନ୍ତରମ୍ 189.

ଯିଏ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ବ୍ରତ ପାଇଁ ସ୍ନାନ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଅନେକ ଧର୍ମରେ ନିରନ୍ତର ଲିନ ଅଛନ୍ତି,

କ୍ଷମାଯୁକ୍ତଂ ଚ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞମହିଂସାଯାଂ ରତଂ ତଥା

ଯିଏ କ୍ଷମାଶୀଳ, ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଅହିଂସାରେ ଲିନ,

ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦାନାନି ଵିପ୍ରାଯ ସ ଵୈ ତାରଯିତୁଂ କ୍ଷମଃ

ଏପରି ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ; ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ।

କୁଣ୍ଡଗୋଲଂ ପ୍ରତିଗ୍ରାହି ଦାତାରଂ ଚାପ୍ଯଧୋ ନଯେତ୍

ଯଦି ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁଆଁ କିମ୍ବା ଗଡ଼ିଆ ପରି ଅଛନ୍ତି, ସେ ଦାତାକୁ ଅଧୋଗତିକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ପିତରୋ ଯାନ୍ତି ନିରାଶା ନିରଯଂ ଦ୍ରୁତମ୍

ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ପିତୃଗଣ ଆଶାହୀନ ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।

ତସ୍ମାଦ୍ଦାନଂ ନ ଦାତଵ୍ଯମପାତ୍ରାଯ ଯଶସ୍ଵିନି

ସେଥିପାଇଁ, ହେ ପ୍ରଶଂସିତେ, ଅଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କେବେ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଅଵନ୍ତୀଵିଷଯେ କଶ୍ଚିଦ୍ରାଜା ହ୍ଯତ୍ଯନ୍ତଧାର୍ମିକଃ

ଅବନ୍ତୀ ଦେଶରେ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ସେ ବହୁତ ଧର୍ମିକ ଥିଲେ।

ରାଜ୍ଞଃ ପୁରୋହିତଶ୍ଚାସୀଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଶର୍ମ୍ମା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ

ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ପୁରୋହିତ ଥିଲେ ଚନ୍ଦ୍ରଶର୍ମା, ଜଣେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ।

ସ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଗା ଦଦାତି ଦିନେ ଦିନେ

ସେ ରାଜା ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଗାଈ ଦାନ କରୁଥିଲେ।

ଗତେ ବହୁତିଥେ କାଲେ ରାଜ୍ଞୋ ମେଧାତିଥେଃ ପିତୁଃ ଵିପ୍ରାନାହ୍ଵାପଯାମାସ ପିତୁର୍ଵୈ ଶ୍ରାଦ୍ଧକାରଣାତ୍

ବହୁତ ସମୟ ପରେ, ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ ମେଧାତିଥି ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।

ଆଗତାନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମେଧାତିଥିରକଲ୍ମଷଃ 189.

ଆସିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦେଖି, ମେଧାତିଥି ଅଶୁଦ୍ଧିରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ।

ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୃତ୍ଵା ତୁ ଵିଧିଵତ୍ପିଣ୍ଡାନ୍ନିର୍ଵାପ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ

ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପିଣ୍ଡ ଦେଲେ।

ତନ୍ମଧ୍ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ କଶ୍ଚିଦ୍ଗୋଲକୋଽଵସ୍ଥିତସ୍ତଦା

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସେ ସମୟରେ ଗୋଳକ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ।