ଵରାହପୁରାଣମ୍

ନାରଦ ଉଵାଚ ଚାତୁଵର୍ଣ୍ଯସ୍ଯ ସର୍ଵସ୍ଯ ତ୍ଵଯା ଧର୍ମଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ

ନାରଦ କହିଲେ: ତୁମେ ସମସ୍ତ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନ କରିଛ।

ପିତୃଯଜ୍ଞମୁପଶ୍ରାଦ୍ଧେ ମାସି ମାସି ଦିନେ ତଥା

ପିତୃୟଜ୍ଞ ପିଣ୍ଡଦାନ ପରେ ମାସେ ଏବଂ ପ୍ରତିଦିନ କରିବା ଉଚିତ।

ନିର୍ଦିଷ୍ଟଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଵୈ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଜିତମ୍

ଏହା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ବିନା।

କୁର୍ଵନ୍ତି ସତତଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ନୈମିଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତଦୁଚ୍ଯତେ

ସେମାନେ ସଦା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ଏହିକୁ ନୈମିଶ୍ରାଦ୍ଧ ବୋଲାଯାଏ।

ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ନାରଦୋ ଦ୍ଵିଜତତ୍ତମଃ

ଏପରି କହି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରଦ—

ଏଵଂ ଚ ପିଣ୍ଡସଂକଲ୍ପଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧୋତ୍ପତ୍ତିଶ୍ଚ ମାଧଵି

ଏଭଳି, ପିଣ୍ଡଦାନ ନିମିତ୍ତ ନିଶ୍ଚୟ ଓ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଉତ୍ପତ୍ତି, ମାଧବୀ—

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ପିଣ୍ଡକଲ୍ପ ଶ୍ରାଦ୍ଧୋତ୍ପତ୍ତିର୍ନାମାଷ୍ଟାଶୀତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯ

ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରରେ 'ପିଣ୍ଡକଳ୍ପ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଉତ୍ପତ୍ତି' ନାମକ ଏକଶଏଅଠାସିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥ ପିଣ୍ଡକଲ୍ପୋତ୍ପତ୍ତିପ୍ରକରଣମ୍ ଶ୍ରୁତଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଯଥାଵୃତ୍ତଂ ଶୌଚାଶୌଚାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ

ଏବେ ପିଣ୍ଡକଳ୍ପ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟ: ଶ୍ରାଦ୍ଧ କିପରି ହେଉଥିଲା, ଶୌଚ ଅଶୌଚ ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣାଯାଇଛି।

ଉତ୍ପନ୍ନଂ ସଂଶଯଂ ମେଽଦ୍ଯ ଭଗଵନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି

ମୋ ମନରେ ଆଜି ଏକ ସନ୍ଦେହ ଉଦ୍ଭବିଛି, ଭଗବନ୍, ଆପଣ ଏହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତୁ।

ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣନ୍ତି ଯେ ତତ୍ର ପ୍ରେତଭାଗଂ ଵିଶେଷତଃ

ଯେଉଁମାନେ ସେଠାରେ ବିଶେଷ ଭାବେ ପିତୃଭାଗ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି—

ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତେଷାଂ ଦ୍ଵିଜୋ ଦେଵ ମୁଚ୍ଯତେ କେନ କର୍ମଣା

ସେମାନେ ଭୋଜନ କରିବା ପରେ, କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଦେବତା ଏହାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି?

ପ୍ରଣଯାତ୍ସ୍ତ୍ରୀସ୍ଵଭାଵେନ ପୃଚ୍ଛାମି ତ୍ଵାଂ ଜନାର୍ଦନ

ସ୍ନେହ ଓ ନାରୀ ସ୍ୱଭାବରୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପଚାରୁଛି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ।

ଵରାହରୂପୀ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍ ସାଧୁ ଭୂମେ ଵରାରୋହେ ଯନ୍ମାଂ ତ୍ଵଂ ପରିପୃଚ୍ଛସି

ବରାହ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଭଗବାନ୍ ବସୁନ୍ଧରାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଭୂମି, ଶୋଭାବନ୍ତି, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ଭଲ ପଚାରିଛ।'

କଥଯିଷ୍ଯାମି ତେ ଦେଵି ତାରଯନ୍ତି ଯଥା ଦ୍ଵିଜାଃ

ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ କିପରି ଦ୍ୱିଜମାନେ ଉଦ୍ଧାର ହୁଅନ୍ତି, ଏହା କହିବି।

ଵିଶୋଧନାର୍ଥଂ ଦେହସ୍ଯ ଉପଵାସଂ ତୁ କାରଯେତ୍

ଶରୀରର ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।

ପୂର୍ଵସଂଧ୍ଯାଂ ଵିନିର୍ଵର୍ତ୍ଯ କୃତ୍ଵା ଚୈଵାଗ୍ନିତର୍ପଣମ୍

ପ୍ରଭାତ ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାକ୍ସ୍ରୋତସଂ ନଦୀଂ ଗତ୍ଵା ସ୍ନାନଂ କୃତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ 189.

ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ବହୁଥିବା ନଦୀକୁ ଯାଇ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର।

ଔଦୁମ୍ବରେ ଚ ପାତ୍ରେ ଚ କୃତ୍ଵା ଶାନ୍ତ୍ଯୁଦକାନି ଚ

ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ରରେ ଶାନ୍ତିର ଜଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।

ଦେଵାଶ୍ଚାଗ୍ନିମୁଖାଃ ସର୍ଵେ ତର୍ପଯିତ୍ଵା ଵିଭାଗଶଃ

ଅଗ୍ନିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅଂଶ ଅନୁଯାୟୀ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

ଏକା ଗୌସ୍ତୁ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯା ପାପକ୍ଷଯକରୀ ତଦା

ସେଇ ସମୟରେ ଗୋଟିଏ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ପାପ ନାଶ କରେ।

ପ୍ରେତାନ୍ନେ ଚୋଦରସ୍ଥେ ତୁ କାଲଧର୍ମମୁପାଗତଃ

ଯଦି ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ତାଙ୍କର ପେଟରେ ରଖାଯାଏ, ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି,

ପ୍ରାପ୍ନୋତି ରାକ୍ଷସତ୍ଵଂ ଵୈ ତତୋ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍

ସେ ରାକ୍ଷସ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଏହିପରି ଭାବରେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।

ଗୋହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵଧନାଦୀନି ସାଗରାନ୍ତାନି ମାଧଵି

ହେ ମାଧବୀ, ଗାଈ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଚରେଦ୍ଯସ୍ତୁ ସ ତାରଯତି ନିଶ୍ଚିତମ୍ । ଦ୍ଵିଜୋ ଜ୍ଞାନେନ ସମ୍ପନ୍ନୋ ଵେଦାଭ୍ଯାସରତଃ ସଦା

ଯିଏ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରନ୍ତି, ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସଦା ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲିନ ଥାନ୍ତି, ସେ ଦ୍ୱିଜ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।

ସ ତାରଯତି ଚାତ୍ମାନଂ ଦାତାରଂ ନୈଵ ସଂଶଯଃ

ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନିଜେ ଓ ଦାତାକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଦୈଵେ ଚ ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଲେ ଚ ପର୍ଵସୁ

ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାବେଳେ, ଜନ୍ମ ସମୟରେ, ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ରରେ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପର୍ବଦିନରେ,

ଵେଦଵିଦ୍ଯାଵ୍ରତସ୍ନାତଂ ବହୁଧର୍ମନିରନ୍ତରମ୍ 189.

ଯିଏ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ବ୍ରତ ପାଇଁ ସ୍ନାନ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଅନେକ ଧର୍ମରେ ନିରନ୍ତର ଲିନ ଅଛନ୍ତି,

କ୍ଷମାଯୁକ୍ତଂ ଚ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞମହିଂସାଯାଂ ରତଂ ତଥା

ଯିଏ କ୍ଷମାଶୀଳ, ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଅହିଂସାରେ ଲିନ,

ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦାନାନି ଵିପ୍ରାଯ ସ ଵୈ ତାରଯିତୁଂ କ୍ଷମଃ

ଏପରି ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ; ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ।