ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ତୁ ଵିଧିଵତ୍କୃତ୍ଵା ଶାନ୍ତ୍ଯୁଦକାନି ତୁ ମନ୍ତ୍ରୈଃ ସ୍ତୁତିସ୍ତୁ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯା ତଵ ଭକ୍ତ୍ଯାଽଵତିଷ୍ଠତା

ପବିତ୍ର ହୋଇ ଯଥାବିଧି କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଜଳ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍; ତୁମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ସ୍ତୁତି କର।

ନମୋ ନମୋ ମେଦିନି ଲୋକମାତରୁର୍ଵ୍ଯୈ ମହାଶୈଲଶିଲାଧରାଯୈ

ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର ମେଦିନୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ, ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଧରିତ୍ରୀଙ୍କୁ।

ଏଵଂ ନିଵାପଦାନେନ ତଵ ଭକ୍ତେନ ସୁନ୍ଦରି

ଏଭଳି ନିବାପ ଦାନ ତୁମ ଭକ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ସୁନ୍ଦରୀ,

ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନିଂ ଗତ୍ଵା ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାନ୍

ଜାଣୁ ଉପରେ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି,

ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛଯ୍ଯାନଂ ଦେଵି ତଥୈଵାଞ୍ଜନକଙ୍କଣମ୍

ଏହିପରି ଶଯ୍ୟା, ଦେବୀ, ଏବଂ ଅଞ୍ଜନ ଓ କଙ୍କଣ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ମୁହୁର୍ତଂ ତତ୍ର ଵିଶ୍ରମ୍ଯ ନିଵାପସ୍ଥାନମାଗତଃ

ସେଠାରେ କିଛି ସମୟ ବିଶ୍ରାମ କରି, ପୁଣି ନିବାପ ଦାନ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଏ।

ପାତ୍ରେଣୋଦୁମ୍ବରସ୍ଥେନ କୃତ୍ଵା କୃଷ୍ଣତିଲୋଦକମ୍

ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ରରେ କଳା ତିଳ ଦିଏଁ ଜଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ୍।

ମନ୍ତ୍ରପୂତଂ ତଦା ତୋଯଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍

ମନ୍ତ୍ର ପଠି ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିବା ସେଇ ପାଣି ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।

ପଶ୍ଚାତ୍ପ୍ରେତଂ ଵିସର୍ଜ୍ଯୈଵଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦାନଂ ଦ୍ଵିଜାତଯେ 188.

ପରେ, ପିତୃଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଏଭଳି ଦ୍ୱିଜକୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।

ଗତ୍ଵା ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋଽପି ସ୍ଵଗୃହଂ ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତି

ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଖକୁ, ନିଜ ଘରକୁ ଯେଉଁଠାରେ ସେ ରହୁଛନ୍ତି, ଯିବା ଉଚିତ।

ପିପୀଲିକାଦିଭୂତାନି ପ୍ରେତଭାଗଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ

ପିପିଲିକା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପିତୃଙ୍କ ଭାଗ ପାଇଁ—

ଭୁକ୍ତେଷୁ ତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଦୀନାନାଥାନ୍ ପ୍ରତର୍ପ୍ଯ ଚ

ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭୋଜନ କରିଥିବା ପରେ, ଦୁଃଖୀ ଓ ନିରାଶ୍ରୟମାନେ ତୃପ୍ତ ହେଲେ,

ସର୍ଵାନ୍ନମକ୍ଷଯଂ ତସ୍ଯ ଦତ୍ତଂ ଭଵତି ସୁନ୍ଦରି

ସେ ଯେତେ ଅନ୍ନ ଦେଇଥାଏ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସେ ସବୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ।

ନେମିପ୍ରଭୃତିଭିଃ ଶୌଚଂ ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯସ୍ଯ ସର୍ଵତଃ

ଚକ୍ରାଦି ଉପାୟରେ, ସମସ୍ତ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣରେ ଶୌଚ ରହିଥାଏ।

କୃତ୍ଵା ତୁ ଧର୍ମସଂକଲ୍ପଂ ପ୍ରେତକାର୍ଯଂ ଵିଶେଷତଃ

ଧର୍ମରେ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ କରି, ବିଶେଷ କରି ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ—

ଵିସ୍ତରେଣ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ନାରଦସ୍ଯ ଚ

ମୁଁ ଏହାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି, ନାରଦଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱୟଂ କହିଛି।

ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରଭୃତି ଲୋକେଷୁ ପିତୃଯଜ୍ଞୋ ଭଵିଷ୍ଯତି

ସେଇ ସମୟରୁ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ପିତୃଯଜ୍ଞ କରିବେ।

ଶିଵଲୋକଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ନ ସଶଂଯଃ

ଶିବ ଲୋକ, ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକ କିମ୍ବା ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଦାତଵ୍ଯଂ ତୁ ତୃତୀଯେ ଚ ମାସେ ସପ୍ତନଵେଷୁ ଚ 188.

ତୃତୀୟ, ସପ୍ତମ ଓ ନବମ ମାସରେ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।

ପ୍ରେତସ୍ଯାଵାହନଂ କୃତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ସମାହିତଃ

ପିତୃଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ—

ମନ୍ତ୍ରଯୁକ୍ତୋପଚାରେଣ ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯସ୍ଯ ସର୍ଵତଃ

ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଉପଚାର କରି, ସମସ୍ତ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣ ପାଇଁ—

ପ୍ରେତକାର୍ଯେ ନିଵୃତ୍ତେ ତୁ ପୂର୍ଣେ ସଂଵତ୍ସରେ ତଥା

ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହେଲେ, ଏବଂ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ—

ପିତାମହଃ ସ୍ନୁଷା ଭାର୍ଯା ଜ୍ଞାତିସମ୍ବନ୍ଧିବାନ୍ଧଵାଃ

ପିତାମହ, ସ୍ନୁଷା, ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଜ୍ଞାତି, ସମ୍ପର୍କୀୟ ବାନ୍ଧବମାନେ—

ସ୍ଵଯଂ ମୁହୂର୍ତ୍ତଂ ରୋଦିତ୍ଵା ତତୋ ଯାତି ପରାଙ୍ମୁଖଃ

ସେ ନିଜେ କିଛି ଖଣ୍ଡ ରୋଇ, ପରେ ପିଛୁ ହଟିଯାଏ।

କସ୍ଯ ମାତା ପିତା କସ୍ଯ କସ୍ଯ ଭାର୍ଯା ସୁତାସ୍ତଥା

କାହାର ମାଆ, କାହାର ବାପା, କାହାର ଭାର୍ଯ୍ୟା, କାହାର ପୁଅମାନେ?

ସ୍ନେହଭାଵେନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଃ ସଂସ୍କାରୋ ହି ମୃତସ୍ଯ ଚ

ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ପିଣ୍ଡଦାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ସ୍ନେହ ଭାବରେ କରିବା ଉଚିତ।

ସଂସାରେଷ୍ଵନୁଭୂତାନି କସ୍ଯ ତେ କସ୍ଯ ଵା ଵଯମ୍

ଏହି ସଂସାରରେ କିଏ କାହାର? ଆମେ କିଏ, ଆଉ କାହା ପାଇଁ?

ପ୍ରେତକାର୍ଯେ ନିଵୃତ୍ତେ ତୁ ପିତୃତ୍ଵମୁପଜାଯତେ

ପିଣ୍ଡଦାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ ପିତୃତ୍ୱ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ।

ପିତା ପିତାମହଶ୍ଚୈଵ ତଥୈଵ ପ୍ରପିତାମହଃ 188.

ଏଭଳି, ପିତା, ପିତାମହ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପିତାମହ ମଧ୍ୟ।