ଵରାହପୁରାଣମ୍

ହସ୍ତଶୌଚଂ ପୁନଃ କୃତ୍ଵା ହ୍ଯୁପସ୍ପୃଶ୍ଯ ଯଥାଵିଧି

ପୁଣିଥରେ ହାତ ଧୋଇ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପବିତ୍ରତା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର।

ଭୁଜ୍ଯମାନସ୍ଯ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରେତଭାଗଂ ଚ ନିତ୍ଯଶଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେଉଁ ଖାଉଛନ୍ତି, ସେଠାରୁ ପ୍ରେତମାନେ ପାଇଁ ସଦା ଭାଗ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ଭାଗସ୍ତତ୍ର ପ୍ରଦାତଵ୍ଯସ୍ତସ୍ଯାର୍ଥେ ଯସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯତେ

ଯାହା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଉଛି, ସେଠାରେ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭାଗ ଦେବା ଦରକାର।

ନିଵାରଯତି ଯୋ ଦତ୍ତଂ ଗୁରୁହତ୍ଯାଫଲଂ ଲଭେତ୍

ଯେଉଁଠି ଦାନ ରୋକିଦିଅନ୍ତି, ସେ ଗୁରୁ ହତ୍ୟାର ଫଳ ପାଆନ୍ତି।

ଏଵଂ ଵିଲୁପ୍ଯତେ ଧର୍ମଃ ପ୍ରେତସ୍ତତ୍ର ନ ତୁଷ୍ଯତି

ଏଭଳି କରିଲେ ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ଏବଂ ପ୍ରେତମାନେ ସେଠାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ।

ଜ୍ଞାତିସମ୍ବନ୍ଧିମଧ୍ଯେ ତୁ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ପ୍ରେତଭୋଜନମ୍

ଜେତେବେଳେ ଜଣେ ନିଜ ଜ୍ଞାତି-ସମ୍ପର୍କିୟ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରେତମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଦେଇଥାନ୍ତି,

କୂଟଵତ୍ପ୍ରତିତିଷ୍ଠେତ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୃପ୍ତିଂ ନ ଗଚ୍ଛତି

ସେ ମିଥ୍ୟା ଭାବେ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତିନାହିଁ।

ତୃପ୍ତିଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତୁ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ପକ୍ଵାନ୍ନେନ ତୁ ମାଧଵି

କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ର ପାକା ଖାଦ୍ୟରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଦେଖିଲେ, ମାଧବି,

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ପ୍ରୋଷିତଂ ତେନ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ନ ଵିସର୍ଜ୍ଜଯେତ୍ 188.

ସେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚାଲିଯିବା ପରେ ତାଙ୍କ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଫେଙ୍କିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଦାତଵ୍ଯଂ ତତ୍ର ଚୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ଯେନ ହେତୁମଗର୍ହିତମ୍

ସେଠାରେ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଦେବା ଦରକାର, ଏମିତି କାରଣ ପାଇଁ ଯାହା ନିନ୍ଦାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ତୁ ଵିଧିଵତ୍କୃତ୍ଵା ଶାନ୍ତ୍ଯୁଦକାନି ତୁ ମନ୍ତ୍ରୈଃ ସ୍ତୁତିସ୍ତୁ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯା ତଵ ଭକ୍ତ୍ଯାଽଵତିଷ୍ଠତା

ପବିତ୍ର ହୋଇ ଯଥାବିଧି କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଜଳ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍; ତୁମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ସ୍ତୁତି କର।

ନମୋ ନମୋ ମେଦିନି ଲୋକମାତରୁର୍ଵ୍ଯୈ ମହାଶୈଲଶିଲାଧରାଯୈ

ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର ମେଦିନୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ, ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଧରିତ୍ରୀଙ୍କୁ।

ଏଵଂ ନିଵାପଦାନେନ ତଵ ଭକ୍ତେନ ସୁନ୍ଦରି

ଏଭଳି ନିବାପ ଦାନ ତୁମ ଭକ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ସୁନ୍ଦରୀ,

ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନିଂ ଗତ୍ଵା ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାନ୍

ଜାଣୁ ଉପରେ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି,

ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛଯ୍ଯାନଂ ଦେଵି ତଥୈଵାଞ୍ଜନକଙ୍କଣମ୍

ଏହିପରି ଶଯ୍ୟା, ଦେବୀ, ଏବଂ ଅଞ୍ଜନ ଓ କଙ୍କଣ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ମୁହୁର୍ତଂ ତତ୍ର ଵିଶ୍ରମ୍ଯ ନିଵାପସ୍ଥାନମାଗତଃ

ସେଠାରେ କିଛି ସମୟ ବିଶ୍ରାମ କରି, ପୁଣି ନିବାପ ଦାନ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଏ।

ପାତ୍ରେଣୋଦୁମ୍ବରସ୍ଥେନ କୃତ୍ଵା କୃଷ୍ଣତିଲୋଦକମ୍

ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ରରେ କଳା ତିଳ ଦିଏଁ ଜଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ୍।

ମନ୍ତ୍ରପୂତଂ ତଦା ତୋଯଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍

ମନ୍ତ୍ର ପଠି ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିବା ସେଇ ପାଣି ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।

ପଶ୍ଚାତ୍ପ୍ରେତଂ ଵିସର୍ଜ୍ଯୈଵଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦାନଂ ଦ୍ଵିଜାତଯେ 188.

ପରେ, ପିତୃଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଏଭଳି ଦ୍ୱିଜକୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।

ଗତ୍ଵା ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋଽପି ସ୍ଵଗୃହଂ ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତି

ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଖକୁ, ନିଜ ଘରକୁ ଯେଉଁଠାରେ ସେ ରହୁଛନ୍ତି, ଯିବା ଉଚିତ।

ପିପୀଲିକାଦିଭୂତାନି ପ୍ରେତଭାଗଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ

ପିପିଲିକା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପିତୃଙ୍କ ଭାଗ ପାଇଁ—

ଭୁକ୍ତେଷୁ ତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଦୀନାନାଥାନ୍ ପ୍ରତର୍ପ୍ଯ ଚ

ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭୋଜନ କରିଥିବା ପରେ, ଦୁଃଖୀ ଓ ନିରାଶ୍ରୟମାନେ ତୃପ୍ତ ହେଲେ,

ସର୍ଵାନ୍ନମକ୍ଷଯଂ ତସ୍ଯ ଦତ୍ତଂ ଭଵତି ସୁନ୍ଦରି

ସେ ଯେତେ ଅନ୍ନ ଦେଇଥାଏ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସେ ସବୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ।

ନେମିପ୍ରଭୃତିଭିଃ ଶୌଚଂ ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯସ୍ଯ ସର୍ଵତଃ

ଚକ୍ରାଦି ଉପାୟରେ, ସମସ୍ତ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣରେ ଶୌଚ ରହିଥାଏ।

କୃତ୍ଵା ତୁ ଧର୍ମସଂକଲ୍ପଂ ପ୍ରେତକାର୍ଯଂ ଵିଶେଷତଃ

ଧର୍ମରେ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ କରି, ବିଶେଷ କରି ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ—

ଵିସ୍ତରେଣ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ନାରଦସ୍ଯ ଚ

ମୁଁ ଏହାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି, ନାରଦଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱୟଂ କହିଛି।

ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରଭୃତି ଲୋକେଷୁ ପିତୃଯଜ୍ଞୋ ଭଵିଷ୍ଯତି

ସେଇ ସମୟରୁ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ପିତୃଯଜ୍ଞ କରିବେ।

ଶିଵଲୋକଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ନ ସଶଂଯଃ

ଶିବ ଲୋକ, ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକ କିମ୍ବା ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଦାତଵ୍ଯଂ ତୁ ତୃତୀଯେ ଚ ମାସେ ସପ୍ତନଵେଷୁ ଚ 188.

ତୃତୀୟ, ସପ୍ତମ ଓ ନବମ ମାସରେ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।