ଵରାହପୁରାଣମ୍

ନାମଗୋତ୍ରମୁଦାହୃତ୍ଯ ପ୍ରେତାଯ ତଦନନ୍ତରମ୍

ତାପରେ, ନାମ ଓ ଗୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପିତୃଙ୍କୁ—

ମନ୍ତ୍ରଃ- ଇହ ଲୋକଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଗତୋଽସି ପରମାଂ ଗତିମ୍

ମନ୍ତ୍ର— ତୁମେ ଏହି ଲୋକକୁ ଛାଡ଼ି, ଉତ୍ତମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲ।

ଗନ୍ଧମନ୍ତ୍ରଃ- ସର୍ଵଗନ୍ଧଂ ସର୍ଵପୁଷ୍ପଂ ଧୂପଂ ଦୀପଂ ତଥୈଵ ଚ

ଗନ୍ଧ ମନ୍ତ୍ର— ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଦୀପ—

ଏଵଂ ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଵିପ୍ରାଯ ସର୍ଵାଣ୍ଯାଭରଣାନି ଚ

ଏଭଳି ଭାବେ, ସମସ୍ତ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଏଵମାଦୀନି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ପ୍ରେତଭୋଗ୍ଯାନି ସର୍ଵଶଃ

ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ, ପିତୃଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଭୋଗ୍ୟ ଭାବେ ଦେବା ଉଚିତ।

ଏଵଂଵିଧଃ ପ୍ରଯୋକ୍ତଵ୍ଯଃ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଜିତମ୍

ଶୂଦ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ବିନା କରିବା ଉଚିତ।

ଏତତ୍ସର୍ଵଂ ଵିନିର୍ଵର୍ତ୍ଯ ପକ୍ଵାନ୍ନଂ ଭୋଜଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜମ୍

ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପକା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରେତାଯ ପ୍ରଥମଂ ଦଦ୍ଯାନ୍ନ ସ୍ପୃଶେତ ପରାତ୍ପରମ୍

ପ୍ରଥମେ ପିତୃଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ; ତା'ପୂର୍ବରୁ ଅନ୍ୟ କେହି ଛୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।

ଦେଵତ୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ଵଂ ଚ ପ୍ରେତପିଣ୍ଡେ ପ୍ରଦୀଯତେ 188.

ପିତୃପିଣ୍ଡରେ ଦେବତ୍ୱ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ୱ ପ୍ରଦାନ ହୁଏ।

ପିତୃସ୍ଥାନେ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯଂ ଵିଧାନାନ୍ମନ୍ତ୍ରସଂଯୁତମ୍

ପିତୃମାନେଂକର ସ୍ଥାନରେ ଯଥାବିଧି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ହସ୍ତଶୌଚଂ ପୁନଃ କୃତ୍ଵା ହ୍ଯୁପସ୍ପୃଶ୍ଯ ଯଥାଵିଧି

ପୁଣିଥରେ ହାତ ଧୋଇ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପବିତ୍ରତା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର।

ଭୁଜ୍ଯମାନସ୍ଯ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରେତଭାଗଂ ଚ ନିତ୍ଯଶଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେଉଁ ଖାଉଛନ୍ତି, ସେଠାରୁ ପ୍ରେତମାନେ ପାଇଁ ସଦା ଭାଗ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ଭାଗସ୍ତତ୍ର ପ୍ରଦାତଵ୍ଯସ୍ତସ୍ଯାର୍ଥେ ଯସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯତେ

ଯାହା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଉଛି, ସେଠାରେ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭାଗ ଦେବା ଦରକାର।

ନିଵାରଯତି ଯୋ ଦତ୍ତଂ ଗୁରୁହତ୍ଯାଫଲଂ ଲଭେତ୍

ଯେଉଁଠି ଦାନ ରୋକିଦିଅନ୍ତି, ସେ ଗୁରୁ ହତ୍ୟାର ଫଳ ପାଆନ୍ତି।

ଏଵଂ ଵିଲୁପ୍ଯତେ ଧର୍ମଃ ପ୍ରେତସ୍ତତ୍ର ନ ତୁଷ୍ଯତି

ଏଭଳି କରିଲେ ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ଏବଂ ପ୍ରେତମାନେ ସେଠାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ।

ଜ୍ଞାତିସମ୍ବନ୍ଧିମଧ୍ଯେ ତୁ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ପ୍ରେତଭୋଜନମ୍

ଜେତେବେଳେ ଜଣେ ନିଜ ଜ୍ଞାତି-ସମ୍ପର୍କିୟ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରେତମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଦେଇଥାନ୍ତି,

କୂଟଵତ୍ପ୍ରତିତିଷ୍ଠେତ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୃପ୍ତିଂ ନ ଗଚ୍ଛତି

ସେ ମିଥ୍ୟା ଭାବେ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତିନାହିଁ।

ତୃପ୍ତିଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତୁ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ପକ୍ଵାନ୍ନେନ ତୁ ମାଧଵି

କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ର ପାକା ଖାଦ୍ୟରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଦେଖିଲେ, ମାଧବି,

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ପ୍ରୋଷିତଂ ତେନ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ନ ଵିସର୍ଜ୍ଜଯେତ୍ 188.

ସେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚାଲିଯିବା ପରେ ତାଙ୍କ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଫେଙ୍କିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଦାତଵ୍ଯଂ ତତ୍ର ଚୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ଯେନ ହେତୁମଗର୍ହିତମ୍

ସେଠାରେ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଦେବା ଦରକାର, ଏମିତି କାରଣ ପାଇଁ ଯାହା ନିନ୍ଦାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ତୁ ଵିଧିଵତ୍କୃତ୍ଵା ଶାନ୍ତ୍ଯୁଦକାନି ତୁ ମନ୍ତ୍ରୈଃ ସ୍ତୁତିସ୍ତୁ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯା ତଵ ଭକ୍ତ୍ଯାଽଵତିଷ୍ଠତା

ପବିତ୍ର ହୋଇ ଯଥାବିଧି କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଜଳ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍; ତୁମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ସ୍ତୁତି କର।

ନମୋ ନମୋ ମେଦିନି ଲୋକମାତରୁର୍ଵ୍ଯୈ ମହାଶୈଲଶିଲାଧରାଯୈ

ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର ମେଦିନୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ, ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଧରିତ୍ରୀଙ୍କୁ।

ଏଵଂ ନିଵାପଦାନେନ ତଵ ଭକ୍ତେନ ସୁନ୍ଦରି

ଏଭଳି ନିବାପ ଦାନ ତୁମ ଭକ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ସୁନ୍ଦରୀ,

ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନିଂ ଗତ୍ଵା ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାନ୍

ଜାଣୁ ଉପରେ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି,

ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛଯ୍ଯାନଂ ଦେଵି ତଥୈଵାଞ୍ଜନକଙ୍କଣମ୍

ଏହିପରି ଶଯ୍ୟା, ଦେବୀ, ଏବଂ ଅଞ୍ଜନ ଓ କଙ୍କଣ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ମୁହୁର୍ତଂ ତତ୍ର ଵିଶ୍ରମ୍ଯ ନିଵାପସ୍ଥାନମାଗତଃ

ସେଠାରେ କିଛି ସମୟ ବିଶ୍ରାମ କରି, ପୁଣି ନିବାପ ଦାନ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଏ।

ପାତ୍ରେଣୋଦୁମ୍ବରସ୍ଥେନ କୃତ୍ଵା କୃଷ୍ଣତିଲୋଦକମ୍

ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ରରେ କଳା ତିଳ ଦିଏଁ ଜଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ୍।

ମନ୍ତ୍ରପୂତଂ ତଦା ତୋଯଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍

ମନ୍ତ୍ର ପଠି ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିବା ସେଇ ପାଣି ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।

ପଶ୍ଚାତ୍ପ୍ରେତଂ ଵିସର୍ଜ୍ଯୈଵଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦାନଂ ଦ୍ଵିଜାତଯେ 188.

ପରେ, ପିତୃଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଏଭଳି ଦ୍ୱିଜକୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।