ଵରାହପୁରାଣମ୍

ସ୍ନାତ୍ଵା ଚୈଵ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ପ୍ରେତଂ ପ୍ରେତେଷୁ ଯୋଜଯେତ୍

ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପିତୃମାନେ ସହିତ ପ୍ରେତଙ୍କୁ ଯୋଗ କରାଯିବା ଉଚିତ୍।

ଅପାକଦ୍ରଵ୍ଯଂ ସଂଗୃହ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନଂ ଯଥା 188.

ଅଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତୁ ସଂଗ୍ରହ କରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଶୁଶ୍ରୂଷଯା ଵିପନ୍ନାନାଂ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଚ ଵରାନନେ

ପତିତ ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେଙ୍କୁ ସେବା କରି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ,

ମୃତସ୍ଯ ନାମ ଚୋଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଯସ୍ଯାର୍ଥେ ଚ ପ୍ରଯୋଜିତଃ

ଯାହା ପାଇଁ ଏହି କ୍ରିୟା କରାଯାଉଛି, ସେ ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି,

ଗତ୍ଵା ନିମନ୍ତ୍ରିତଂ ଵିପ୍ରଂ ନମ୍ରୋ ଭୂତ୍ଵା ସମାହିତଃ

ନିମନ୍ତ୍ରିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ବିନୟ ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ,

ଗତୋଽସି ଦିଵ୍ଯଲୋକେ ତ୍ଵଂ କୃତାନ୍ତଵିହିତେନ ଚ

ତୁମେ ଯମଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଇଛ।

ଅସ୍ତଙ୍ଗତେ ତଥାଦିତ୍ଯେ ଗତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣମନ୍ଦିରମ୍

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍।

ପାଦ୍ସଂଵାହନଂ କାର୍ଯଂ ପ୍ରେତସ୍ଯ ହିତକାମ୍ଯଯା

ପ୍ରେତଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ପାଦ ମାସାଜ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଯାଵତ୍ତୁ ତିଷ୍ଠତେ ତତ୍ର ପ୍ରେତଭୋଗମୁଦୀକ୍ଷତେ

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ ରହିଛନ୍ତି, ପ୍ରେତଙ୍କ ଉପଭୋଗ ଦେଖୁଛନ୍ତି।

ପ୍ରଭାତାଯାଂ ତୁ ଶର୍ଵର୍ଯାମୁଦିତେ ଚ ଦିଵାକରେ

ରାତି ସେଷ ହେଲେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ,

ନିପାତଦେଶଂ ସଂଗୃହ୍ଯ ଶୁଚିଦେଶେ ସମାହିତଃ 188.

ଅବଶିଷ୍ଟ ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ନେଇ, ଏକାଗ୍ର ମନେ,

ଚତୁଃଷଷ୍ଟିକୃତଂ ଭାଗଂ ଯଥାଵତ୍ସୁକୃତଂ ଭଵେତ୍

ଯଥାଯଥ ଭାବେ ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ଅଂଶଟି, ସୁକୃତର ଚଉଷଠି ଗୁଣ ହେବା ଉଚିତ୍।

ଛାଯାଯାଂ କୁଂଜରସ୍ଯାପି ନଦୀକୂଲଦ୍ରୁମେ ତଥା

ହାତୀର ଛାୟାରେ, ନଦୀ କୂଳରେ କିମ୍ବା ଗଛ ତଳେ ମଧ୍ୟ,

ଯଂ ଦେଶଂ ଚ ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି କୁକ୍କୁଟଶ୍ଵାନଶୂକରାଃ

ଯେଉଁ ଭୂମିକୁ କୁକୁଡ଼ି, କୁକୁର ଓ ଶୁଅ ଦେଖିନାହାନ୍ତି,

କୁକ୍କୁଟଃ ପକ୍ଷଵାତେନ ଚାଣ୍ଡାଲଶ୍ଚ ଯଥା ଧରେ

କୁକୁଡ଼ି ତାହାର ପଖାର ବାତାସରେ, ଓ ଚଣ୍ଡାଳ ମାଟିରେ ଯେପରି ଚାଲେ,

ଵର୍ଜନୀଯା ବୁଧୈରେତେ ପ୍ରେତକାର୍ଯେଷୁ ସୁନ୍ଦରି

ଏହାମାନେ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ, ଶୋଭନା,

ନାଗା ଭୂତାନି ଯଜ୍ଞାଶ୍ଚ ଯେ ଚ ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମାଃ

ସାପ, ଭୂତ, ଯଜ୍ଞ ଓ ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ,

ଧାରଯିଷ୍ଯାମି ସୁଶ୍ରୋଣି ଵିଷ୍ଣୁମାଯାତତଂ ଜଗତ୍

ମୁଁ, ସୁନ୍ଦରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବିସ୍ତୃତ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରିବି,

ସ୍ନାନଂ କୁର୍ଵନ୍ତୁ ତେ ଭୂମେ ସ୍ଥଣ୍ଡିଲେ ତଦନନ୍ତରେ

ତାପରେ, ଭୂମି, ସେମାନେ ମାଟିରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତୁ,

ତ୍ଵଦଧୀନଂ ଜଗଦ୍ଭଦ୍ରେ ତଵୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ହତଂ ଭଵେତ୍

ଭଦ୍ରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ତୁମ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ; ତୁମ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ହେଲେ ସେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ,

ପତନ୍ତି ନରକେ ଘୋରେ ତେନୋଚ୍ଛିଷ୍ଟେନ ସୁନ୍ଦରି 188.

ସେହି ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଦ୍ୱାରା ଲୋକେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି, ଶୋଭନା,

କୃତ୍ଵା ତୁ ପିଣ୍ଡସଙ୍କଲ୍ପଂ ନାମଗୋତ୍ରେଣ ମାଧଵି

ନାମ ଓ ଗୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପିଣ୍ଡ ଦାନର ସankalpa କରିବା ଉଚିତ, ମାଧବୀ,

ନ ଦଦ୍ଯାଦନ୍ଯଗୋତ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯେ ନ ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ତତ୍ର ଵୈ

ଯେଉଁମାନେ ସେଠାରେ ଭୋଗ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ଗୋତ୍ରକୁ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ,

ଏଵଂ ଦତ୍ତେନ ପ୍ରୀଯନ୍ତେ ପ୍ରେତଲୋକଗତା ନରାଃ

ଏପରି ଦାନ କଲେ, ପିତୃଲୋକକୁ ଯାଇଥିବା ପୁରୁଷମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି,

ଗତ୍ଵା ମହାନଦୀଂ ସୋଽପି ସଚୈଲଂ ସ୍ନାନମାଚରେତ୍

ସେଉଁଠିଏ, ବଡ଼ ନଦୀକୁ ଯାଇ, ପୋଷାକ ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ,

ଏଵଂ ଶୁଦ୍ଧିଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ ଶୀଘ୍ରମାନଯେତ୍

ଏଭଳି ଶୁଦ୍ଧି କରି, ସେ ଶୀଘ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଆଣିବା ଉଚିତ,

ଅର୍ଘ୍ଯଂ ପାଦ୍ଯଂ ତତୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟେନ ମାଧଵି

ତାପରେ, ମାଧବୀ, ଦୃଢ଼ ଓ ପୂଷ୍ଟି ସହିତ ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ପାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ,

ମନ୍ତ୍ରଃ- ଇଦଂ ତେ ଆସନଂ ଦତ୍ତଂ ଵିଶ୍ରାମଂ କ୍ରିଯତାଂ ଦ୍ଵିଜ

ମନ୍ତ୍ର: 'ଏହି ଆସନ ତୁମ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛି; ଏଠାରେ ବିଶ୍ରାମ କର, ଦ୍ୱିଜ',

ଉପଵେଶ୍ଯାସନେ ଵିପ୍ରଂ ଛତ୍ରଂ ସଙ୍କଲ୍ପଯେତ୍ପୁନଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆସନରେ ବସାଇ, ପୁଣି ଛତା ରଖିବା ଉଚିତ,