ଜ୍ଵଲମାନଂ ତଦା ଵହ୍ନିଂ ଶିରଃସ୍ଥାନେ ପ୍ରଦାପଯେତ୍
ସେବେ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯେଷୁ ସଂସ୍କାରମେଵଂ ଭଵତି ପୁତ୍ରକ
ଏଭଳି, ପୁତ୍ର, ଚାରି ଜାତି ପାଇଁ ସଂସ୍କାର ହୁଏ।
ମୃତଂ ନାମ ତଥୋଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଦଦ୍ଯାତ୍ପିଣ୍ଡଂ ମହୀତଲେ
ମୃତ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପିଣ୍ଡ ଭୂମିରେ ଦେବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧୋତ୍ପତିନିରୂପଣଂ ନାମ ସପ୍ତାଶୀତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରରେ 'ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଉତ୍ପତ୍ତି' ବିଷୟର ଏକଶଏଏଠାରି ସପ୍ତାଶୀତି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଅଥ ପିଣ୍ଡକଲ୍ପଶ୍ରାଦ୍ଧୋତ୍ପତିପ୍ରକରଣମ୍ ଦେଵଦେଵୋଽସି ଦେଵାନାଂ ଲୋକନାଥୋଽପରିଗ୍ରହଃ
ଏବେ ପିଣ୍ଡକଳ୍ପ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି: ଆପଣ ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାଥ, ଅଲିପ୍ତ।
ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଗତାଯୁଷସ୍ତୃତୀଯେନ ସ୍ନାନଂ କୁର୍ଯାନ୍ନଦୀଜଲେ
ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଆୟୁଷ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ତୃତୀୟଥର ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପିଣ୍ଡଂ ସଂଚୂରଣଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ତ୍ରୀଂଶ୍ଚ ଦଦ୍ଯାଜ୍ଜଲାଞ୍ଜଲୀନ୍
ଏକ ମୁଠି ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ଏବଂ ତିରିଶଟି ଥର ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ୍।
ଅନ୍ଯସ୍ଥାନେଷୁ ଦାତଵ୍ଯଂ ସ୍ନାନାତ୍ତ୍ଵହନି ସପ୍ତମେ
ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ, ସ୍ନାନ ପରେ ସପ୍ତମ ଦିନରେ ଉପହାର ଦେବା ଉଚିତ୍।
କ୍ଷାରାଦିନା ଵସ୍ତ୍ରଶୌଚଂ ଦିନେ ଚ ଦଶମେ ତଥା
ଦଶମ ଦିନରେ, କ୍ଷାର ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୋଷାକ ସଫା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏକାଦଶେ ଚ ଦିଵସେ ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ଯଥାଵିଧି
ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯସ୍ଯ ମାଧଵି
ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକମାନେ ପାଇଁ, ମାଧବୀ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ଚୈଵ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ପ୍ରେତଂ ପ୍ରେତେଷୁ ଯୋଜଯେତ୍
ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପିତୃମାନେ ସହିତ ପ୍ରେତଙ୍କୁ ଯୋଗ କରାଯିବା ଉଚିତ୍।
ଅପାକଦ୍ରଵ୍ଯଂ ସଂଗୃହ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନଂ ଯଥା 188.
ଅଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତୁ ସଂଗ୍ରହ କରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଶୁଶ୍ରୂଷଯା ଵିପନ୍ନାନାଂ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଚ ଵରାନନେ
ପତିତ ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେଙ୍କୁ ସେବା କରି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ,
ମୃତସ୍ଯ ନାମ ଚୋଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଯସ୍ଯାର୍ଥେ ଚ ପ୍ରଯୋଜିତଃ
ଯାହା ପାଇଁ ଏହି କ୍ରିୟା କରାଯାଉଛି, ସେ ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି,
ଗତ୍ଵା ନିମନ୍ତ୍ରିତଂ ଵିପ୍ରଂ ନମ୍ରୋ ଭୂତ୍ଵା ସମାହିତଃ
ନିମନ୍ତ୍ରିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ବିନୟ ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ,
ଗତୋଽସି ଦିଵ୍ଯଲୋକେ ତ୍ଵଂ କୃତାନ୍ତଵିହିତେନ ଚ
ତୁମେ ଯମଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଇଛ।
ଅସ୍ତଙ୍ଗତେ ତଥାଦିତ୍ଯେ ଗତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣମନ୍ଦିରମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍।
ପାଦ୍ସଂଵାହନଂ କାର୍ଯଂ ପ୍ରେତସ୍ଯ ହିତକାମ୍ଯଯା
ପ୍ରେତଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ପାଦ ମାସାଜ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଯାଵତ୍ତୁ ତିଷ୍ଠତେ ତତ୍ର ପ୍ରେତଭୋଗମୁଦୀକ୍ଷତେ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ ରହିଛନ୍ତି, ପ୍ରେତଙ୍କ ଉପଭୋଗ ଦେଖୁଛନ୍ତି।
ପ୍ରଭାତାଯାଂ ତୁ ଶର୍ଵର୍ଯାମୁଦିତେ ଚ ଦିଵାକରେ
ରାତି ସେଷ ହେଲେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ,
ନିପାତଦେଶଂ ସଂଗୃହ୍ଯ ଶୁଚିଦେଶେ ସମାହିତଃ 188.
ଅବଶିଷ୍ଟ ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ନେଇ, ଏକାଗ୍ର ମନେ,
ଚତୁଃଷଷ୍ଟିକୃତଂ ଭାଗଂ ଯଥାଵତ୍ସୁକୃତଂ ଭଵେତ୍
ଯଥାଯଥ ଭାବେ ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ଅଂଶଟି, ସୁକୃତର ଚଉଷଠି ଗୁଣ ହେବା ଉଚିତ୍।
ଛାଯାଯାଂ କୁଂଜରସ୍ଯାପି ନଦୀକୂଲଦ୍ରୁମେ ତଥା
ହାତୀର ଛାୟାରେ, ନଦୀ କୂଳରେ କିମ୍ବା ଗଛ ତଳେ ମଧ୍ୟ,
ଯଂ ଦେଶଂ ଚ ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି କୁକ୍କୁଟଶ୍ଵାନଶୂକରାଃ
ଯେଉଁ ଭୂମିକୁ କୁକୁଡ଼ି, କୁକୁର ଓ ଶୁଅ ଦେଖିନାହାନ୍ତି,
କୁକ୍କୁଟଃ ପକ୍ଷଵାତେନ ଚାଣ୍ଡାଲଶ୍ଚ ଯଥା ଧରେ
କୁକୁଡ଼ି ତାହାର ପଖାର ବାତାସରେ, ଓ ଚଣ୍ଡାଳ ମାଟିରେ ଯେପରି ଚାଲେ,
ଵର୍ଜନୀଯା ବୁଧୈରେତେ ପ୍ରେତକାର୍ଯେଷୁ ସୁନ୍ଦରି
ଏହାମାନେ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ, ଶୋଭନା,
ନାଗା ଭୂତାନି ଯଜ୍ଞାଶ୍ଚ ଯେ ଚ ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମାଃ
ସାପ, ଭୂତ, ଯଜ୍ଞ ଓ ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ,
ଧାରଯିଷ୍ଯାମି ସୁଶ୍ରୋଣି ଵିଷ୍ଣୁମାଯାତତଂ ଜଗତ୍
ମୁଁ, ସୁନ୍ଦରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବିସ୍ତୃତ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରିବି,
ସ୍ନାନଂ କୁର୍ଵନ୍ତୁ ତେ ଭୂମେ ସ୍ଥଣ୍ଡିଲେ ତଦନନ୍ତରେ
ତାପରେ, ଭୂମି, ସେମାନେ ମାଟିରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତୁ,