କୁଶାସ୍ତରଣଶାଯୀ ଚ ଦିଶଃ ସର୍ଵା ନ ପଶ୍ଯତି
କୁଶ ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ଶୋଇ, ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦେଖେ ନାହିଁ ।
ଵାଚଯେତ୍ସ୍ନେହଭାଵେନ ଭୂମିଦେଵା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ
ସ୍ନେହଭାବରେ, ସେ ଦ୍ୱିଜମାନେ—ଭୂଦେବମାନେ—କୁ ପାଠ କରାଇବା ଉଚିତ୍ ।
ପରଲୋକହିତାର୍ଥାଯ ଗୋପ୍ରଦାନଂ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ପରଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଗାଈ ଦାନ ବିଶେଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଏ ।
ଏତାସାଂ ଚୈଵ ଦାନେନ ଶୀଘ୍ରଂ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଦାନ ଦେଇ, ଲୋକ ଶୀଘ୍ର ସଂକଳ୍ପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ।
ପଶ୍ଚାଛ୍ରୁତିପଥଂ ଦିଵ୍ଯମୁତ୍କର୍ଣେନ ଚ ଶ୍ରାଵଯେତ୍
ପରେ, ଡାହାଣ କାନରେ ଦିବ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଇବା ଉଚିତ୍ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୁଵିହ୍ଵଲଂ ହ୍ଯେନଂ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରିଣମ୍
ମୋର ପଥ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି,
ମଂତ୍ରେଣାନେନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵସଂସାରମୋକ୍ଷଣମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ମନ୍ତ୍ରଃ- ଓଁ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ ମେ ସୁଵିମଲଂ ମଧୁପର୍କମାଦ୍ଯଂ ସଂସାରନାଶନକରଂ ତ୍ଵମୃତେନ ତୁଲ୍ଯମ୍
ମନ୍ତ୍ର— ଓଁ, ମୋ ପାଖରୁ ଏହି ପବିତ୍ର ମଧୁପର୍କ ଗ୍ରହଣ କର, ଏହା ସଂସାର ନାଶ କରେ, ଅମୃତ ସମାନ ।
ତତ ଏତେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵୈ ମଧୁପର୍କକମ୍ 187.
ତେଣୁ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମଧୁପର୍କ ଦେବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଵିନିସ୍ସୃତେ ପ୍ରାଣେ ସଂସାରଂ ଚ ନ ଗଚ୍ଛତି
ଏଭଳି ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ସେ ପୁଣି ସଂସାରକୁ ଫେରେନାହିଁ।
ମହାଵନସ୍ପତିଂ ଗତ୍ଵା ଗନ୍ଧାଂଶ୍ଚ ଵିଵିଧାନପି
ବଡ଼ ଗଛ ପାଖକୁ ଯାଇ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ସୁଗନ୍ଧ ଜମା କରିବା ଉଚିତ।
ତେଜୋଽଵ୍ଯଯକରଂ ଚାସ୍ଯ ତତ୍ସର୍ଵଂ ପରିକଲ୍ପ୍ଯ ଚ
ଏହି ସବୁ ଜିନିଷ ଯାହା ଅକ୍ଷୟ ତେଜ ଦେଇଥାଏ, ସେଗୁଡିକୁ ଠିକ୍ ଭଳି ଗଠନ କରିବା ଦରକାର।
ତୀର୍ଥାଦ୍ଯାଵାହ୍ନଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ନାପନଂ ତସ୍ଯ କାରଯେତ୍
ତୀର୍ଥ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ଜଳକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ଚ ଗଙ୍ଗା ଚ ଯମୁନା ଚ ସରିଦ୍ଵରା
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା — ଏହି ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀମାନେ,
ଗଣ୍ଡକୀ ଭଦ୍ରନାମା ଚ ସରଯୂର୍ବଲଦା ତଥା
ଗଣ୍ଡକୀ, ଶୁଭ ଭଦ୍ରା ଓ ବଳଦା ସରୟୂ ମଧ୍ୟ,
| ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଚତ୍ଵାରଃ ସାଗରାସ୍ତଥା
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଏବଂ ଚାରିଟି ସାଗର ମଧ୍ୟ,
ତସ୍ଯା ଉପରି ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣାଗ୍ରଂ ଶିରସ୍ତଥା
ତାଙ୍କ ଉପରେ ଏହି ତୀର୍ଥକୁ ରଖି, ଦକ୍ଷିଣ ପ୍ରାନ୍ତ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଦିଗରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଦିଵ୍ଯାନଗ୍ନିମୁଖାନ୍ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଗୃହ୍ଯ ହସ୍ତେ ହୁତାଶନମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ହାତରେ ଅଗ୍ନି ଧରିବା ଦରକାର।
କୃତ୍ଵା ସୁଦୁଷ୍କରଂ କର୍ମ ଜାନତା ଵାପ୍ଯଜାନତା 187.
ଜାଣି କିମ୍ବା ଅଜାଣି, ବହୁତ କଠିନ କାମ କଲେ,
ଧର୍ମାଧର୍ମସମାଯୁକ୍ତୋ ଲୋଭମୋହସମାଵୃତଃ
ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ସହିତ, ଲୋଭ ଓ ମୋହରେ ଢାକା ଥାଏ,
ଜ୍ଵଲମାନଂ ତଦା ଵହ୍ନିଂ ଶିରଃସ୍ଥାନେ ପ୍ରଦାପଯେତ୍
ସେବେ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯେଷୁ ସଂସ୍କାରମେଵଂ ଭଵତି ପୁତ୍ରକ
ଏଭଳି, ପୁତ୍ର, ଚାରି ଜାତି ପାଇଁ ସଂସ୍କାର ହୁଏ।
ମୃତଂ ନାମ ତଥୋଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଦଦ୍ଯାତ୍ପିଣ୍ଡଂ ମହୀତଲେ
ମୃତ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପିଣ୍ଡ ଭୂମିରେ ଦେବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧୋତ୍ପତିନିରୂପଣଂ ନାମ ସପ୍ତାଶୀତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରରେ 'ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଉତ୍ପତ୍ତି' ବିଷୟର ଏକଶଏଏଠାରି ସପ୍ତାଶୀତି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଅଥ ପିଣ୍ଡକଲ୍ପଶ୍ରାଦ୍ଧୋତ୍ପତିପ୍ରକରଣମ୍ ଦେଵଦେଵୋଽସି ଦେଵାନାଂ ଲୋକନାଥୋଽପରିଗ୍ରହଃ
ଏବେ ପିଣ୍ଡକଳ୍ପ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି: ଆପଣ ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାଥ, ଅଲିପ୍ତ।
ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଗତାଯୁଷସ୍ତୃତୀଯେନ ସ୍ନାନଂ କୁର୍ଯାନ୍ନଦୀଜଲେ
ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଆୟୁଷ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ତୃତୀୟଥର ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପିଣ୍ଡଂ ସଂଚୂରଣଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ତ୍ରୀଂଶ୍ଚ ଦଦ୍ଯାଜ୍ଜଲାଞ୍ଜଲୀନ୍
ଏକ ମୁଠି ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ଏବଂ ତିରିଶଟି ଥର ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ୍।
ଅନ୍ଯସ୍ଥାନେଷୁ ଦାତଵ୍ଯଂ ସ୍ନାନାତ୍ତ୍ଵହନି ସପ୍ତମେ
ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ, ସ୍ନାନ ପରେ ସପ୍ତମ ଦିନରେ ଉପହାର ଦେବା ଉଚିତ୍।
କ୍ଷାରାଦିନା ଵସ୍ତ୍ରଶୌଚଂ ଦିନେ ଚ ଦଶମେ ତଥା
ଦଶମ ଦିନରେ, କ୍ଷାର ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୋଷାକ ସଫା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏକାଦଶେ ଚ ଦିଵସେ ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ଯଥାଵିଧି
ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍।