କ୍ରୂରୋ ଭୀରୁର୍ଵିଷାଦି ଚ ହିଂସକୋ ନିରପତ୍ରପଃ
ସେ କ୍ରୁର, ଭୟଭୀତ, ଦୁଷ୍ଟ କାମରେ ଲିପ୍ତ, ହିଂସ୍ର ଏବଂ ଲଜ୍ଜାହୀନ ।
ତାମସଂ ତଦ୍ଵିଜାନୀଯାଦୁଚ୍ଯମାନୋ ନ ବୁଦ୍ଧ୍ଯତି
ଏହାକୁ ତାମସିକ ବୋଲି ଜାଣିବା; କିଛି କୁହିଲେ ବୁଝି ପାରେ ନାହିଁ ।
ପ୍ରବଲୋ ଵାଚି ଯୁକ୍ତଶ୍ଚାଚଲବୁଦ୍ଧିଃ ସଦାଯତଃ
ସେ କଥାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମନ ଅସ୍ଥିର ଏବଂ ସବୁବେଳେ ସନ୍ଦେହ କରେ ।
କ୍ଷାନ୍ତୋ ଦାନ୍ତୋ ଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଵିଜ୍ଞେଯଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ
ଯିଏ ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟନିୟମୀ, ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ, ସେଉଁଠି ଏପରି ଜଣାଯିବେ ।
ଏଵଂ ସଞ୍ଚିନ୍ତଯାନସ୍ତୁ ନ ଶୋକଂ କର୍ତୁମର୍ହସି
ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରି, ତୁମେ ଦୁଃଖ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ଲଜ୍ଜା ଧୃତିଶ୍ଚ ଧର୍ମଶ୍ଚ ଶ୍ରୀଃ କୀର୍ତିଶ୍ଚ ସ୍ମୃତିର୍ନଯଃ
ଲଜ୍ଜା, ଧୃତି, ଧର୍ମ, ଶ୍ରୀ, କୀର୍ତ୍ତି, ସ୍ମୃତି ଓ ବୁଦ୍ଧି—
ତ୍ଯଜନ୍ତି ସର୍ଵଧର୍ମଶ୍ଚ ଶୋକେନୋପହତଂ ନରମ୍
ଏସବୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ମଣିଷକୁ ଛାଡି ଯାଆନ୍ତି ।
ମୂଢ: ସ୍ନେହପ୍ରଭାଵେଣ କୃତ୍ଵା ହିଂସାନୃତେ ତଥା
ମୂଢ଼, ସ୍ନେହର ପ୍ରଭାବରେ ହିଂସା ଓ ମିଥ୍ୟା କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ।
ସ୍ନେହଂ ସର୍ଵେଷୁ ସଂଯମ୍ଯ ବୁଦ୍ଧିଂ ଧର୍ମେ ନିଯୋଜଯେତ୍
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନେଇ ସ୍ନେହକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ମନକୁ ଧର୍ମରେ ଲାଗିବା ଉଚିତ୍ ।
ଚାତୁର୍ଵର୍ଣସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଶ୍ଚ ସ୍ଵାଯଂଭୁଵୋଽବ୍ରଵୀତ୍ 187.
ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଯାହା ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ କହିଥିଲେ, ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ କହିବି ।
କୁଶାସ୍ତରଣଶାଯୀ ଚ ଦିଶଃ ସର୍ଵା ନ ପଶ୍ଯତି
କୁଶ ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ଶୋଇ, ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦେଖେ ନାହିଁ ।
ଵାଚଯେତ୍ସ୍ନେହଭାଵେନ ଭୂମିଦେଵା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ
ସ୍ନେହଭାବରେ, ସେ ଦ୍ୱିଜମାନେ—ଭୂଦେବମାନେ—କୁ ପାଠ କରାଇବା ଉଚିତ୍ ।
ପରଲୋକହିତାର୍ଥାଯ ଗୋପ୍ରଦାନଂ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ପରଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଗାଈ ଦାନ ବିଶେଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଏ ।
ଏତାସାଂ ଚୈଵ ଦାନେନ ଶୀଘ୍ରଂ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଦାନ ଦେଇ, ଲୋକ ଶୀଘ୍ର ସଂକଳ୍ପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ।
ପଶ୍ଚାଛ୍ରୁତିପଥଂ ଦିଵ୍ଯମୁତ୍କର୍ଣେନ ଚ ଶ୍ରାଵଯେତ୍
ପରେ, ଡାହାଣ କାନରେ ଦିବ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଇବା ଉଚିତ୍ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୁଵିହ୍ଵଲଂ ହ୍ଯେନଂ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରିଣମ୍
ମୋର ପଥ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି,
ମଂତ୍ରେଣାନେନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵସଂସାରମୋକ୍ଷଣମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ମନ୍ତ୍ରଃ- ଓଁ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ ମେ ସୁଵିମଲଂ ମଧୁପର୍କମାଦ୍ଯଂ ସଂସାରନାଶନକରଂ ତ୍ଵମୃତେନ ତୁଲ୍ଯମ୍
ମନ୍ତ୍ର— ଓଁ, ମୋ ପାଖରୁ ଏହି ପବିତ୍ର ମଧୁପର୍କ ଗ୍ରହଣ କର, ଏହା ସଂସାର ନାଶ କରେ, ଅମୃତ ସମାନ ।
ତତ ଏତେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵୈ ମଧୁପର୍କକମ୍ 187.
ତେଣୁ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମଧୁପର୍କ ଦେବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଵିନିସ୍ସୃତେ ପ୍ରାଣେ ସଂସାରଂ ଚ ନ ଗଚ୍ଛତି
ଏଭଳି ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ସେ ପୁଣି ସଂସାରକୁ ଫେରେନାହିଁ।
ମହାଵନସ୍ପତିଂ ଗତ୍ଵା ଗନ୍ଧାଂଶ୍ଚ ଵିଵିଧାନପି
ବଡ଼ ଗଛ ପାଖକୁ ଯାଇ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ସୁଗନ୍ଧ ଜମା କରିବା ଉଚିତ।
ତେଜୋଽଵ୍ଯଯକରଂ ଚାସ୍ଯ ତତ୍ସର୍ଵଂ ପରିକଲ୍ପ୍ଯ ଚ
ଏହି ସବୁ ଜିନିଷ ଯାହା ଅକ୍ଷୟ ତେଜ ଦେଇଥାଏ, ସେଗୁଡିକୁ ଠିକ୍ ଭଳି ଗଠନ କରିବା ଦରକାର।
ତୀର୍ଥାଦ୍ଯାଵାହ୍ନଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ନାପନଂ ତସ୍ଯ କାରଯେତ୍
ତୀର୍ଥ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ଜଳକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ଚ ଗଙ୍ଗା ଚ ଯମୁନା ଚ ସରିଦ୍ଵରା
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା — ଏହି ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀମାନେ,
ଗଣ୍ଡକୀ ଭଦ୍ରନାମା ଚ ସରଯୂର୍ବଲଦା ତଥା
ଗଣ୍ଡକୀ, ଶୁଭ ଭଦ୍ରା ଓ ବଳଦା ସରୟୂ ମଧ୍ୟ,
| ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଚତ୍ଵାରଃ ସାଗରାସ୍ତଥା
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଏବଂ ଚାରିଟି ସାଗର ମଧ୍ୟ,
ତସ୍ଯା ଉପରି ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣାଗ୍ରଂ ଶିରସ୍ତଥା
ତାଙ୍କ ଉପରେ ଏହି ତୀର୍ଥକୁ ରଖି, ଦକ୍ଷିଣ ପ୍ରାନ୍ତ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଦିଗରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଦିଵ୍ଯାନଗ୍ନିମୁଖାନ୍ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଗୃହ୍ଯ ହସ୍ତେ ହୁତାଶନମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ହାତରେ ଅଗ୍ନି ଧରିବା ଦରକାର।
କୃତ୍ଵା ସୁଦୁଷ୍କରଂ କର୍ମ ଜାନତା ଵାପ୍ଯଜାନତା 187.
ଜାଣି କିମ୍ବା ଅଜାଣି, ବହୁତ କଠିନ କାମ କଲେ,
ଧର୍ମାଧର୍ମସମାଯୁକ୍ତୋ ଲୋଭମୋହସମାଵୃତଃ
ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ସହିତ, ଲୋଭ ଓ ମୋହରେ ଢାକା ଥାଏ,